Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.
- Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
- Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
Herman De Croo
Herman De Croo | ||
Herman De Croo bij hem thuis in Michelbeke (2009). | ||
Herman De Croo bij hem thuis in Michelbeke (2009). | ||
Volledige naam | Herman Francies Joseph De Croo | |
Geboren | Opbrakel, 12 augustus 1937 | |
Kieskring | ![]() | |
Regio | ![]() | |
Land | ![]() | |
Partij | PVV / VLD / Open Vld | |
Functies | ||
1964-1982 | Gemeenteraadslid Brakel | |
1964-1971 | Burgemeester Michelbeke | |
1968-1991 | Volksvertegenwoordiger | |
1971-1980 | Lid Cultuurraad | |
1974-1977 | Minister van Nationale Opvoeding | |
1977-1982 | Schepen Brakel | |
1980-1995 | Lid Vlaamse Raad[1] | |
1980 | Minister van Pensioenen en PTT | |
1981-1985 | Minister van PTT | |
1981-1988 | Minister van Verkeerswezen | |
1985-1988 | Minister van Buitenlandse Handel | |
1991-1995 | Senator | |
1994-2012 | Gemeenteraadslid Brakel | |
1994-2000 | Schepen Brakel | |
1995-1997 | Partijvoorzitter van de VLD | |
1995-2014 | Volksvertegenwoordiger | |
1999-2007 | Kamervoorzitter | |
2001-2012 | Burgemeester Brakel | |
2007-2009 | Ondervoorzitter Kamer van Volksvertegenwoordigers | |
2010-2011 | Fractievoorzitter Kamer van Volksvertegenwoordigers[2] | |
2014-heden | Vlaams volksvertegenwoordiger |
Herman Francies Joseph De Croo[3] (Opbrakel, 12 augustus 1937) is een Belgisch liberaal politicus voor Open Vld.
Levensloop
Verschillende voorouders van De Croo waren politiek actief. Zo was zijn vader burgemeester.
Herman volgde de klassieke humaniora in het Sint-Stanislascollege van de jezuïeten in Bergen en studeerde er af in 1956. Hij promoveerde tot kandidaat in de politieke wetenschappen (1960) en tot doctor in de Rechten (1961) aan de Université Libre de Bruxelles (ULB). Met een Fulbrightbeurs studeerde hij aan de University of Chicago Law School (United States) (1961‑1962).
Hij vestigde zich als advocaat aan de balie van Oudenaarde.
Lokaal bestuur
Hij werd bij de lokale verkiezingen van 1964 verkozen tot PVV-gemeenteraadslid in Michelbeke en werd onmiddellijk burgemeester. In 1971 werd dit dorp een deelgemeente van Brakel ten gevolge van de fusie van Belgische gemeenten en werd hij politiek actief in de fusiegemeente Brakel.
Na een bestuursperiode in de oppositie, werd hij in 1977 schepen in Brakel en oefende deze functie uit tot einde 1982. In 1994 werd hij opnieuw schepen in zijn thuisgemeente en in 2001 werd hij burgemeester.
Bij de lokale verkiezingen van 2012 was hij lijstduwer voor zowel de gemeenteraadsverkiezingen in Brakel als de provincieraadsverkiezingen voor Oost-Vlaanderen in het Provinciedistrict Oudenaarde. Om de vernieuwing op de lokale lijst te steunen, zette Herman De Croo een stap opzij ten voordele van zijn zoon Alexander, die lijsttrekker was en kandidaat-burgemeester.[4] Aangezien familieleden niet gelijktijdig in de gemeenteraad mogen zetelen, verliet Herman De Croo na 48 jaar de Brakelse politiek.[5][6]
Parlement en regering
Herman De Croo werd verkozen tot volksvertegenwoordiger in 1968 en werd bij elke wetgevende verkiezing opnieuw verkozen. Van 1991 tot 1995 verliet hij tijdelijk de Kamer en werd verkozen als senator.
In de periode december 1971-oktober 1980 zetelde hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook in de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd. Tussen februari 1973 en maart 1974 zat hij er de PVV-fractie voor. Vanaf 21 oktober 1980 tot mei 1995 was hij lid van de Vlaamse Raad, de opvolger van de Cultuurraad en de voorloper van het huidige Vlaams Parlement. Na de verkiezingen van 25 mei 2014 verhuisde hij naar het Vlaams Parlement. Op 25 april 2018 werd hij in het Vlaams Parlement tijdens een speciale zitting gehuldigd voor 50 jaar ononderbroken parlementair mandaat.
Van 1974 tot 1988 was hij bijna ononderbroken minister. De eerste maal als Minister van Nationale Opvoeding in de regering-Tindemans I. Na dit ministerschap volgden andere posten in diverse regeringen:
Eind jaren 80 verzeilde de PVV op nationaal niveau naar de oppositie en stelde zich op tegen de regeringen Dehaene I en II.
De partij onderging een metamorfose tot VLD. In 1995 werd De Croo verkozen tot partijvoorzitter. In deze functie volgde hij Guy Verhofstadt op, die hem op zijn beurt opnieuw opvolgde in 1997.
Op 3 juni 1998 werd De Croo benoemd tot minister van Staat. Toen zijn partij in de federale verkiezingen van 1999 vooruitgang boekte en een paarse coalitie gesloten werd, werd De Croo op 1 juli 1999 Kamervoorzitter. Hij oefende deze functie uit tot 11 juli 2007, waarna hij ondervoorzitter werd. Hij was ook voorzitter van het Federaal Adviescomité voor Europese Aangelegenheden, tot 2010.
De Croo werd in de aanloop van de regeringsvorming in 2010 aangesteld als koninklijk bemiddelaar, met de opdracht de impasse in de regeringsformatie (te trachten) op te lossen.
Hoogleraar
In 1961 werd hij docent en in 1973 buitengewoon hoogleraar aan de rechtsfaculteit van de Vrije Universiteit Brussel (VUB).
In 1986 werd hij hoogleraar aan dezelfde faculteit.
Varia
In april 2007 stelde hij in een interview met De Morgen dat Vlaams-nationalisten een mentale handicap hebben.[7]
In 2009 werd De Croo behandeld voor een beginnende kanker aan de rechterstemband. De ziekte bleek niet uitgezaaid en hij werd in oktober van dat jaar genezen verklaard.[8]
Op 2 september 2009 deed De Croo opnieuw een uitval naar de Vlaams-nationalisten. In Het Laatste Nieuws poneerde hij: "Geert Bourgeois en co mogen het gerust weten: hun zware bottines zijn nostalgie." Dit naar aanleiding van kritiek van Bourgeois op de Clouseau-single Leve België.[9]
Anno 2012 was hij voorzitter van de 'Bijzondere commissie belast met het onderzoek naar de financiële crisis'. Daarnaast was hij:
- stichtend voorzitter en bezieler van 'Autoworld';
- leidinggevend bij het European Transport en Security Council (ETSC);
- voorzitter van de cardiologische stichting Prinses Lilian;
- voorzitter van ECA-CREAC, het Belgisch referentiecentrum voor de expertise over Centraal-Afrika.
Herman De Croo is getrouwd met advocate Françoise Desguin en ze hebben twee kinderen. Hij woont in Michelbeke, een deelgemeente van Brakel. Zijn zoon, Alexander De Croo, is eveneens actief binnen Open Vld.
Onderscheidingen
België: Minister van Staat
België: Grootofficier in de Leopoldsorde
België: Grootkruis in de Kroonorde
België: Burgerlijk kruis 1ste klasse
Nederland: Ridder-Grootkruis in de Orde van Oranje-Nassau
Luxemburg: Grootkruis in de Orde van de Eikenkroon
Denemarken: Grootkruis in de Orde van de Dannebrog
Zweden: Grootkruis Orde van de Poolster
Noorwegen: Grootkruis Orde van Verdienste
Frankrijk: Ridder in het Legioen van Eer
Comoren: Grootofficier Orde van de Groene Halve Maan
Mexico: Grootkruis van de Orde van de Azteekse Adelaar
Italië: Ridder in de Orde van Verdienste
Zuid-Korea: Gwanghua Medal Diplomatic Merit
Portugal: Grootkruis in de Orde van de Infant Dom Henrique
Finland: Commandeur in de Orde van de Witte Roos
Polen: Grootkruis in de Orde van Verdienste
Griekenland: Grootkruis in de Orde van Verdienste
- Europaprijs 2005
Publicaties
- Het Nederlandstalig onderwijs: realisaties, problematiek en vooruitzichten, twee jaar beleid, Brussel, Inbel, 1976
- Emancipatie ook in de school, Brussel, Belgisch instituut voor voorlichting en documentatie, 1975
- België barst ? : vragen aan de separatisten, Tielt, Lannoo, 2008
- De wereld volgens Herman De Croo, Antwerpen, Icarus, 1999
Literatuur
- Karel CAMBIEN, De Croo met twee nullen: 1001 Decrooïsmen, Roeselare, Roularta Books, 2009
Trivia
- Herman de Croo dook in de stripreeks Nero van Marc Sleen op in het album "Het Kasteel der Zuchten" (1980). Hij staat in strook 111-112 tussen andere regeringsleden.
- In het album "Het Spook uit de Zandstraat" (1995) is hij in strook 80 op een "Gezocht"-affiche te zien in een politiebureau, samen met overigens Willy Claes.
- De Croo werd gepersifleerd in de satirische strip Pest in 't Paleis (1983) door Guido van Meir en Jan Bosschaert. Hij speelt er de rol van een Spaanse edelman (Don Hernàn de Croodobes) die als voogd optreedt voor de kleine Gwij Verafstoot (Guy Verhofstadt).
- De Croo is lid van het erecomité van het Olivaint Genootschap van België
Citaten
- Als de kiezer dat wil, blijf ik Kamerlid tot aan mijn dood. Daarna verhuis ik naar de Senaat. (De Croo bij zijn 40ste jaar als parlementslid op 31 maart 2008)
- De Croo staat bekend voor zijn inventief taalgebruik en uitvinder van nieuwe woorden of spreuken, die men 'decrooïsmen' noemt.
- Hij werd lange tijd beschouwd, samen met Mark Eyskens, als de meest spirituele en meertalige tafelredenaar van het land.
Bronnen, noten en/of referenties
|
Voorganger: Willy Calewaert |
Minister van Nationale Opvoeding 1974-1977 |
Opvolger: Jef Ramaekers |
Voorganger: Alfred Califice |
Minister van Pensioenen 1980 |
Opvolger: Pierre Mainil |
Voorganger: André Baudson |
Minister van PTT 1980 |
Opvolger: Freddy Willockx |
Voorganger: Valmy Féaux |
Minister van Verkeerswezen 1981-1988 |
Opvolger: Jean-Luc Dehaene |
Voorganger: Freddy Willockx |
Minister van PTT 1981-1985 |
Opvolger: Paula D'Hondt |
Voorganger: Jean Gol |
Minister van Buitenlandse Handel 1985-1988 |
Opvolger: Robert Urbain |
Voorganger: Guy Verhofstadt |
Partijvoorzitter van de VLD 1995-1997 |
Opvolger: Guy Verhofstadt |
Voorganger: Raymond Langendries |
Voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers 1999-2007 |
Opvolger: Herman Van Rompuy |
Voorganger: ? |
Burgemeester van Michelbeke 1964-1971 |
Opvolger: geen |
Voorganger: Marnix De Groote |
Burgemeester van Brakel 2001-2012 |
Opvolger: Alexander De Croo |
Zie ook de categorie met mediabestanden in verband met Herman De Croo op Wikimedia Commons.
- Pagina's met onjuiste bestandskoppelingen
- Open Vld-politicus
- Partijvoorzitter van de VLD
- Burgemeester van Brakel (België)
- Burgemeester van Michelbeke
- Lid van de Vlaamse Cultuurraad
- Lid van de Vlaamse Raad
- Vlaams Parlementslid
- Voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers
- Belgisch senator
- Minister in de Belgische regering
- Belgisch minister van Staat
- Belgisch advocaat
- Hoogleraar aan de Vrije Universiteit Brussel