Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.
- Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
- Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
Tobit: verschil tussen versies
kGeen bewerkingssamenvatting |
(citaatje Brenton) |
||
Regel 1: | Regel 1: | ||
'''Tobit''' is een ’apocrief’ boek dat in de katholieke en orthodoxe traditie als [[deuterocanonieke boeken|deuterocanoniek boek]] bij het [[Oude Testament]] wordt gerekend. Het boek is waarschijnlijk geschreven rond [[200 v.Chr.]] en | '''Tobit''' is een ’apocrief’ boek dat in de katholieke en orthodoxe traditie als [[deuterocanonieke boeken|deuterocanoniek boek]] bij het [[Oude Testament]] wordt gerekend. Het boek is waarschijnlijk geschreven rond [[200 v.Chr.]] en werd wel eens „het meest perfecte van de Hebreeuws idylles” genoemd.<ref>{{Aut|Lancelot Brenton}}, ''The Septuagint with Apocrypha'', Samuel Bagster & Sons, Londen, 1851, Deel “The Books of the Apocrypha”, p. i.</ref> Het maakt deel uit van sommige [[Septuaginta]]-handschriften. | ||
[[Bestand:Pieter Pietersz. Lastman 002.jpg|thumb|right|350px|Rafaël ontmoet Tobias (door [[Pieter Lastman]]]] | [[Bestand:Pieter Pietersz. Lastman 002.jpg|thumb|right|350px|Rafaël ontmoet Tobias (door [[Pieter Lastman]]]] |
Versie van 22 nov 2011 19:08
Tobit is een ’apocrief’ boek dat in de katholieke en orthodoxe traditie als deuterocanoniek boek bij het Oude Testament wordt gerekend. Het boek is waarschijnlijk geschreven rond 200 v.Chr. en werd wel eens „het meest perfecte van de Hebreeuws idylles” genoemd.[1] Het maakt deel uit van sommige Septuaginta-handschriften.
![](/w/images/thumb/d/d6/Pieter_Pietersz._Lastman_002.jpg/350px-Pieter_Pietersz._Lastman_002.jpg)
Tobit en zijn zoon Tobias spelen de hoofdrollen in dit boek. Tobit is gehuwd met Anna. De vader begraaft de lijken van mensen uit hetzelfde geslacht als hij, die door de vijandige koning Sanherib[2] zijn gedood. Sanherib is koning van Assyrië en zetelt te Ninive, waar ook Tobit en Anna wonen. Hij straft Tobit door al zijn bezittingen te plunderen. Tobit echter, oud en blind geworden, heeft in het verleden een kleine schat achtergelaten bij iemand in Medië, en stuurt nu zijn zoon Tobias op pad om die op te halen.
Op zijn reis krijgt Tobias gezelschap van een engel die zich later voorstelt als ’Rafaël’ (bet. ’God geneest’). Tobias herkent hem echter niet als engel. Rafaël is gestuurd na gebeden van Tobit èn van Sara. Deze Sara stond zeven maal op het punt te trouwen, maar al haar aanstaanden werden in de nacht voor het huwelijk verslonden door Asmodaüs, een demon. Sara bad God zodoende om een nieuwe man, en nu eentje die niet verslonden zou worden.
Met hulp van Rafaël verslaat Tobias de demon, vindt hij Sara en brengt hij zijn vaders schat naar huis. Met de gal van een vis die hij samen met Rafaël heeft gevangen, geneest Tobias zijn vaders blindheid. Een deel van de schat wordt als aalmoezen weggegeven.
Later, op de leeftijd van honderdachtenvijftig, overlijdt Tobit. Voor zijn dood voorspelt hij zijn zoon de ondergang van Ninive, en raadt hem aan met zijn gezin de stad te ontvluchten. De voorspelling komt uit.
Moraal en Betekenis
Het boek is te vergelijken met de Joodse wijsheidsliteratuur. De waarde van gebed, aalmoezen geven wordt in het boek benadrukt, evenals respect voor de doden. Daarnaast geeft het boek een beeld van de tussenkomst van engelen.
Tekst
De tekst is slechts uit de tweede hand bekend in uiteenlopende Griekse tekstoverleveringen, waarvan de verhouding tot een verondersteld Hebreeuws of Aramees origineel duister is.[3]
Externe link
Verwijzingen en noten
|