Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
rel=nofollow

Diederik Sonoy: verschil tussen versies

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
(http://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Diederik_Sonoy&diff=26225735&oldid=26221725)
 
Geen bewerkingssamenvatting
Regel 1: Regel 1:
'''Diederik Sonoy''', ook '''Diederik Snoey''' of '''Diederick van Sonoy''' ([[Kalkar]] ([[hertogdom Kleef]]), [[1529]] - [[Pieterburen]], [[2 juni]] [[1597]]) was een [[geuzen (Tachtigjarige Oorlog)|geuzenleider]]. Hij was de zoon van Lambrecht Snoy (overleden op 11 september 1529), beleend met het goed Sniddelaar te Leusden, en Emerantiana Pauw van Darthuizen (5 augustus 1510 - 7 juni 1550, Kalkar).
'''Diederik Sonoy''', ook '''Diederik Snoey''' of '''Diederick van Sonoy''' ([[Kalkar]] ([[hertogdom Kleef]]), [[1529]] [[Pieterburen]], [[2 juni]] [[1597]]) was een [[geuzen (Tachtigjarige Oorlog)|geuzenleider]]. Hij was de zoon van Lambrecht Snoy (overleden op 11 september 1529), beleend met het goed Sniddelaar te Leusden, en Emerantiana Pauw van Darthuizen (5 augustus 1510 7 juni 1550, Kalkar).


Als edelman diende Diederik Sonoy onder de [[Spanje|Spaanse]] koningen [[Karel V van het Heilige Roomse Rijk|Karel V]] en [[Filips II van Spanje|Filips II]]. In 1566 was hij een van de ondertekenaars van het [[Smeekschrift der Edelen]] aan de landvoogdes [[Margaretha van Parma]].
Diederik Sonoy diende aanvankelkjk als officier onder de [[Spanje|Spaanse]] koningen [[Karel V van het Heilige Roomse Rijk|Karel V]] en [[Filips II van Spanje|Filips II]]. Door zijn huwelijk kwam veel land in zij bezit. Hij slot zich aan in het verbond van edellieden tegen de religieuze oolitiek van Filips II. In 1566 was hij een van de ondertekenaars van het [[Smeekschrift der Edelen]] aan de landvoogdes [[Margaretha van Parma]]. In 1567 moest uitwijken voor de hertog van Alva.


In [[1572]] werd Sonoy burgemeester van [[Enkhuizen]] en nog datzelfde jaar benoemde [[Willem van Oranje]] hem tot gouverneur van het [[Noorderkwartier]] (1572-1588). Een jaar later zetten de geuzen onder leiding van Sonoy de omgeving van [[Alkmaar (Nederland)|Alkmaar]] onder water waardoor het Spaanse [[beleg van Alkmaar]] mislukte. Kort daarna verloren de Spanjaarden ook nog eens de [[Slag op de Zuiderzee]].<br>
In [[1572]] werd Sonoy burgemeester van [[Enkhuizen]] en nog datzelfde jaar benoemde [[Willem van Oranje]] hem tot gouverneur van het [[Noorderkwartier]] (1572-1588). Een jaar later zetten de geuzen onder zijn leiding de omgeving van [[Alkmaar (Nederland)|Alkmaar]] onder water, waardoor het Spaanse [[beleg van Alkmaar]] mislukte. Kort daarna verloren de Spanjaarden ook nog eens de [[Slag op de Zuiderzee]].
In diezelfde periode voerde Sonoy een schrikbewind ten opzichte van katholieken waarbij hij verantwoordelijk was voor de dood van onder andere de ''[[martelaren van Alkmaar]]'' en de ''[[martelaren van Ransdorp]]''.
 
In diezelfde periode voerde Sonoy een schrikbewind ten opzichte van katholieken waarbij hij verantwoordelijk was voor de dood van onder andere de ''[[martelaren van Alkmaar]]'' en de ''[[martelaren van Ransdorp]]'' in 1572. In 1573 plunderde hij de [[Abdij van Egmond]], waarbij heel wat monniken omkwamen.
 
Sonoy verbond zich met de Engelse protector [[Robert Dudley]], graaf van Leicester. Nadat deze in 1587 de Nederlanden gedwongen had verlaten, bleef Sonoy zich verzetten tegen de [[Staten van Holland en West-Friesland|Staten van Holland]]. Na het [[Beleg van Medemblik (1588)|Beleg van Medemblik]] door het leger van prins [[Maurits van Oranje|Maurits]] ging [[Medemblik (stad)|Medemblik]] bij verdrag op [[29 april]] [[1588]] over aan de Staten en raakte Sonoy zijn macht kwijt.


Sonoy verbond zich met de Engelse protector [[Robert Dudley]], graaf van Leicester. Nadat deze in 1587 de Nederlanden gedwongen had verlaten, bleef Sonoy zich verzetten tegen de [[Staten van Holland en West-Friesland|Staten van Holland]]. Na het [[Beleg van Medemblik (1588)|Beleg van Medemblik]] door het leger van prins [[Maurits van Oranje|Maurits]] ging [[Medemblik (stad)|Medemblik]] bij verdrag op [[29 april]] [[1588]] over aan de Staten en raakte Sonoy zijn macht kwijt.<br>
Vanwege eerdere verdienste en na bemiddeling door de Engelse koningin [[Elizabeth I van Engeland|Elizabeth I]] kreeg hij een jaarlijks pensioen van 1000 pond van de Staten van Holland.
Vanwege eerdere verdienste en na bemiddeling door de Engelse koningin [[Elizabeth I van Engeland|Elizabeth I]] kreeg hij een jaarlijks pensioen van 1000 pond van de Staten van Holland.


Uit zijn huwelijk met Maria van Malsen had hij een dochter genaamd Emmerantia. Later hertrouwde Sonoy met jonkvrouwe Johanna de Mepsche en in 1594 trokken ze in bij Emmerantia die sinds 1582 getrouwd was met Luurt of Luiert Manninga, heer van Dijksterhuis.<br>
Uit zijn huwelijk met Maria van Malsen had hij een dochter genaamd Emmerantia. Later hertrouwde Sonoy met jonkvrouwe Johanna de Mepsche en in 1594 trokken ze in bij Emmerantia die sinds 1582 getrouwd was met Luurt of Luiert Manninga, heer van Dijksterhuis.
 
Drie jaar later stierf Diederik Sonoy op de [[Dijksterhuis (borg)|borg Dijksterhuis]] nabij [[Pieterburen]]. Hij werd begraven in de [[Petruskerk (Pieterburen)|Petruskerk]] van Pieterburen. [[Willem Lodewijk van Nassau-Dillenburg]] woonde de begrafenis bij. Na Sonoys dood werd het stoffelijk overschot van zijn vrouw naar de kerk overgebracht. In de kerk bevindt zich een [[rouwbord]] met het jaartal 1613.<ref>[http://www.rna-project.org/tn.rna/rna.borgen/rna.borgen/i000424.html Dijksterhuis te Pieterburen], ''Groninger Borgen''</ref>
Drie jaar later stierf Diederik Sonoy op de [[Dijksterhuis (borg)|borg Dijksterhuis]] nabij [[Pieterburen]]. Hij werd begraven in de [[Petruskerk (Pieterburen)|Petruskerk]] van Pieterburen. [[Willem Lodewijk van Nassau-Dillenburg]] woonde de begrafenis bij. Na Sonoys dood werd het stoffelijk overschot van zijn vrouw naar de kerk overgebracht. In de kerk bevindt zich een [[rouwbord]] met het jaartal 1613.<ref>[http://www.rna-project.org/tn.rna/rna.borgen/rna.borgen/i000424.html Dijksterhuis te Pieterburen], ''Groninger Borgen''</ref>


== Straatnaam ==
== Straatnamen ==
Er is een Sonoystraat in onder andere [[Amsterdam]], [[Arnhem]], [[Den Haag]], Medemblik en [[Bourtange]] dat hij in 1580 in opdracht van Willem van Oranje liet aanleggen.
Er is een Sonoystraat in onder andere [[Amsterdam]], [[Arnhem]], [[Den Haag]], Medemblik en in [[Bourtange]] dat Diederik Sonoy in 1580 in opdracht van Willem van Oranje liet aanleggen. Ook Zaandam heeft een Diederik Sonoyweg.


Toen in [[1909]] de Sonoystraat in het [[Geuzen- en Statenkwartier]] in Den Haag werd aangelegd, was er veel protest tegen de vernoeming van de geuzenleiders Sonoy en [[Willem II van der Marck Lumey|Van Lumey]], vooral van katholieke raadsleden. De raadsleden vroegen een andere straat te vernoemen naar [[Cornelis Musius]], een priester die in 1572 door de Geuzen werd vermoord, maar dit voorstel werd afgewezen.
Toen in [[1909]] de Sonoystraat in het [[Geuzen- en Statenkwartier]] in Den Haag werd aangelegd, was er veel protest tegen de vernoeming van de geuzenleiders Sonoy en [[Willem II van der Marck Lumey|Van Lumey]], vooral van katholieke raadsleden. De raadsleden vroegen een andere straat te vernoemen naar [[Cornelis Musius]], een priester die in 1572 door de Geuzen werd vermoord, maar dit voorstel werd afgewezen.
Regel 21: Regel 24:


{{Appendix}}
{{Appendix}}
 
{{authority control|TYPE=p|GND=138472386 | VIAF=90008944 | Wikidata=Q873088}}
{{DEFAULTSORT:Sonoy}}
{{DEFAULTSORT:Sonoy}}
[[Categorie:Persoon in de Tachtigjarige Oorlog]]
[[Categorie:Persoon in de Tachtigjarige Oorlog]]
[[Categorie:Burgemeester van Enkhuizen]]
[[Categorie:Burgemeester van Enkhuizen]]

Versie van 6 mei 2016 14:57

Diederik Sonoy, ook Diederik Snoey of Diederick van Sonoy (Kalkar (hertogdom Kleef), 1529Pieterburen, 2 juni 1597) was een geuzenleider. Hij was de zoon van Lambrecht Snoy (overleden op 11 september 1529), beleend met het goed Sniddelaar te Leusden, en Emerantiana Pauw van Darthuizen (5 augustus 1510 – 7 juni 1550, Kalkar).

Diederik Sonoy diende aanvankelkjk als officier onder de Spaanse koningen Karel V en Filips II. Door zijn huwelijk kwam veel land in zij bezit. Hij slot zich aan in het verbond van edellieden tegen de religieuze oolitiek van Filips II. In 1566 was hij een van de ondertekenaars van het Smeekschrift der Edelen aan de landvoogdes Margaretha van Parma. In 1567 moest uitwijken voor de hertog van Alva.

In 1572 werd Sonoy burgemeester van Enkhuizen en nog datzelfde jaar benoemde Willem van Oranje hem tot gouverneur van het Noorderkwartier (1572-1588). Een jaar later zetten de geuzen onder zijn leiding de omgeving van Alkmaar onder water, waardoor het Spaanse beleg van Alkmaar mislukte. Kort daarna verloren de Spanjaarden ook nog eens de Slag op de Zuiderzee.

In diezelfde periode voerde Sonoy een schrikbewind ten opzichte van katholieken waarbij hij verantwoordelijk was voor de dood van onder andere de martelaren van Alkmaar en de martelaren van Ransdorp in 1572. In 1573 plunderde hij de Abdij van Egmond, waarbij heel wat monniken omkwamen.

Sonoy verbond zich met de Engelse protector Robert Dudley, graaf van Leicester. Nadat deze in 1587 de Nederlanden gedwongen had verlaten, bleef Sonoy zich verzetten tegen de Staten van Holland. Na het Beleg van Medemblik door het leger van prins Maurits ging Medemblik bij verdrag op 29 april 1588 over aan de Staten en raakte Sonoy zijn macht kwijt.

Vanwege eerdere verdienste en na bemiddeling door de Engelse koningin Elizabeth I kreeg hij een jaarlijks pensioen van 1000 pond van de Staten van Holland.

Uit zijn huwelijk met Maria van Malsen had hij een dochter genaamd Emmerantia. Later hertrouwde Sonoy met jonkvrouwe Johanna de Mepsche en in 1594 trokken ze in bij Emmerantia die sinds 1582 getrouwd was met Luurt of Luiert Manninga, heer van Dijksterhuis.

Drie jaar later stierf Diederik Sonoy op de borg Dijksterhuis nabij Pieterburen. Hij werd begraven in de Petruskerk van Pieterburen. Willem Lodewijk van Nassau-Dillenburg woonde de begrafenis bij. Na Sonoys dood werd het stoffelijk overschot van zijn vrouw naar de kerk overgebracht. In de kerk bevindt zich een rouwbord met het jaartal 1613.[1]

Straatnamen

Er is een Sonoystraat in onder andere Amsterdam, Arnhem, Den Haag, Medemblik en in Bourtange dat Diederik Sonoy in 1580 in opdracht van Willem van Oranje liet aanleggen. Ook Zaandam heeft een Diederik Sonoyweg.

Toen in 1909 de Sonoystraat in het Geuzen- en Statenkwartier in Den Haag werd aangelegd, was er veel protest tegen de vernoeming van de geuzenleiders Sonoy en Van Lumey, vooral van katholieke raadsleden. De raadsleden vroegen een andere straat te vernoemen naar Cornelis Musius, een priester die in 1572 door de Geuzen werd vermoord, maar dit voorstel werd afgewezen.

Externe link

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties
  1. º Dijksterhuis te Pieterburen, Groninger Borgen
rel=nofollow
rel=nofollow
rel=nofollow