Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.
- Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
- Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
Liesbeth List
Liesbeth List | ||
Afbeelding gewenst | ||
Algemene informatie | ||
Alias | Liesbeth List | |
Geboren | Bandoeng, 12 december 1941 | |
Land | ![]() | |
Werk | ||
Jaren actief | 1962 - 2017 | |
Genre(s) | Chanson Kleinkunst | |
Beroep | Zangeres | |
Instrument(en) | Piano | |
Label(s) | PolyGram | |
(en) IMDb-profiel |
Liesbeth List, geboren als Elisabeth Dorothea (Elly) Driessen (Bandoeng, 12 december 1941) is een Nederlandse voormalig chansonnière en voormalig actrice.
Biografie
Jonge jaren
Ze werd geboren te Bandoeng, Nederlands-Indië, tijdens de Tweede Wereldoorlog. De eerste jaren van haar leven bracht ze door in een jappenkamp. Nadat haar moeder vlak na de bevrijding zelfmoord had gepleegd, kwam ze met haar vader naar Nederland. Ze had een slechte relatie met haar stiefmoeder en werd uit huis geplaatst. Ze kwam terecht in een weeshuis, maar toen ontdekt werd dat ze nog een vader had, moest ze vertrekken en kwam vervolgens terecht bij betaalde pleegouders in Alkmaar. Toen haar stiefmoeder in 1948 op een vakantie op Vlieland vernam dat een bewoonster graag een kind wilde adopteren, werd ze achtergelaten. Haar pleegouders runden een hotel en later werd haar pleegvader er vuurtorenwachter. Ze nam de achternaam aan van haar pleegouders en ook haar voornaam werd aangepast. In dit gezin heeft zij een gelukkige tijd gehad.[1]
Als kind hield Liesbeth List zich al bezig met muziek, naast literatuur en kunst. Op achttienjarige leeftijd vertrok ze naar Amsterdam, nam zangles en verdiepte zich in de Franse chansons.
Doorbraak
In 1962 trad ze voor het eerst op in televisieshows, onder meer in een televisieshow van Rob de Nijs en in de talentenjacht Nieuwe Oogst. Omdat een show samen met Serge Gainsbourg niet kon worden uitgezonden en dit in de pers breed werd uitgemeten, kwam Ramses Shaffy haar, dankzij Henk van der Meyden, op het spoor. Hij vroeg haar mee te werken aan Shaffy Chantant, wat een groot succes werd. Met Shaffy zou ze jarenlang muzikaal optrekken. In 1965 nam ze deel aan het Knokke songfestival, waar List veel succes oogstte en ook het buitenland interesse kreeg. In 1966 werd de internationale televisieshow: Liesbeth Internationaal in vele landen uitgezonden.
Het voorlopig hoogtepunt in haar carrière bereikte List eind jaren zestig, begin jaren zeventig. Het duet Pastorale met Shaffy werd een grote hit. In 1967 bracht ze, op verzoek van de componist, het album Liesbeth List zingt Theodorakis uit. Haar toenmalige platenmaatschappij wilde het eerst niet uitbrengen, maar deed het uiteindelijk toch en het album werd een enorm platensucces. Ook met haar versies van nummers van Jacques Brel had ze enorm succes. In die jaren bracht ze vele albums en singles uit, waarvan Victoria, Te veel te vaak en Kinderen een kwartje hits werden. Ze was echter meer een albumartieste voor wie de teksten belangrijker waren dan snel succes. List ontving in die periode zeven gouden en twee platina platen. Ook in Duitsland oogstte ze waardering, ze bracht daar vier albums uit, trad er in veel televisieshows op en werd daar geroemd door vakgenoten. Platensucces in het buitenland, behalve België, bleef uit, al hadden haar televisieshows in Duitsland en België veel succes. In Frankrijk bracht ze een EP (1967) uit en een lp (Madame Mélancolie, 1977)
Ze ontving onder meer Edisons (1971 en 1995) en een Gouden Harp (1998). In 1967 speelde ze een rol in de Nederlandse film: To Grab the ring en in 1977 in Mysteries. Naast haar vele personalityshows tussen 1966 en 2001 trad ze ook op in succesvolle televisiefilms als: De liefdeswacht (samen met Ramses Shaffy) en Een heel dun laagje goud (samen met Robert Long).
VS-uitstapje en Engeland
In 1972 nam zij samen met Rod McKuen een Engelstalig dubbelalbum op, getiteld Two Against The Morning. List bracht later in de Verenigde Staten een tweetal albums uit via McKuens Stanyan Records, respectievelijk Solitude's my name (met een aantal door haar gezongen nummers van McKuen) en List sings Jacques Brel (met dezelfde nummers als op de Europese versie). Later in 1972 werkte zij nog eenmaal samen met McKuen; zij brachten een A-face single uit met het nummer Baby it's cold outside. Met het album 'Meet lovely Liesbeth List' trachtte ze in 1974 de Engelse markt te veroveren. Ze zong onder meer Tim Hardins' Hang on to a dream en, als eerste op het Europese continent: Send in the clowns. In 1976 bracht ze een Engelstalig album uit met liederen van Charles Aznavour. Met hem zong ze het duet Don't say a word. Regisseur Bob Rooyens maakte opnieuw een televisieshow met haar. Eerdere shows van hem met haar oogstten veel succes. De eerste show uit 1969 won in Montreux de persprijs en werd aan tien landen verkocht. In 1972 won ze opnieuw de persprijs in Montreux met een BRT-programma: Barazaeta.
Comeback en musicals
In 1994 zette Frank Boeijen haar, na een periode van afnemend succes, opnieuw op de kaart. Hij produceerde haar album List, dat een groot succes werd, vooral door haar vertolking van Boeijens' De verzoening. Met Noach en Vergezicht bevestigde ze haar terugkeer, uitgebreide tournees volgden en het lied Heb het leven lief werd een klassieker. In 1997 speelde ze voor een korte tijd in de musical Eindeloos, naast Coen van Vrijberghe de Coningh. Deze musical moest al snel stoppen door financiële problemen van het productiebureau. In 1999 vroeg producent Albert Verlinde haar voor de titelrol in de musical Piaf. Het werd een doorslaand succes en List was helemaal terug. Aan het begin van de 21e eeuw begon List aan de jubileumtournee Shaffy Tot Piaf. Eind 2003 begon ze met Jos Brink aan de musical Het Hemelbed. Vanaf oktober 2009 was List opnieuw te zien in de musical rond Édith Piaf. Ze speelde hierin de oude Piaf. Voor beide versies kreeg ze een Johnny Kraaykamp Musical Award. Ruim 320.000 bezoekers zagen de voorstellingen.
Jubileum en einde van grote tournees
Op 12 januari 2012 maakte List in een interview met het NOS-journaal bekend dat zij stopte met lange tournees. Haar jubileumtour 40 jaar Liesbeth was meteen haar afscheidstournee van de grote podia. Op 14 januari 2012 kreeg List na afloop van de voorstelling in Den Haag van Albert Verlinde een buste die Raphaël Hermans van haar maakte. De buste kreeg een vaste plek in de foyer van de Koninklijke Schouwburg in Den Haag. Op 30 januari 2013 gaf zij haar allerlaatste voorstelling in de Stadsschouwburg in Tilburg. List is moe van het iedere dag in de auto zitten, in de file staan en midden in de nacht thuiskomen. Zelf zei ze hierover: "Mijn privéleven is heilig voor mij. Af en toe wil ik helemaal niets hebben. Zo'n avond in je eentje voor de microfoon is heel erg intensief; op een gegeven ogenblik ben je moe." Gestopt was ze echter niet. Naast incidentele optredens begon ze, samen met Annemarie Oster, in 2014 een kleine tournee langs kleine theaters met de voorstelling Tandem. Deze werd in het seizoen 2015-2016 vervolgd. Ook bracht ze in 2015 een nieuw album uit met de titel Echo, waarop nummers van Shaffy en die ze ooit met hem heeft gezongen, staan. Op 18 augustus 2017 gaf ze aan te stoppen met optreden, als gevolg van een vorm van dementie veroorzaakt door hersenletsel. Op 2 oktober 2017 gaat Liesbeth List, de musical in première en aan het eind van die maand komt haar biografie De dochter van de vuurtorenwachter uit. In verband daarmee werd ze overstelpt met verzoeken om interviews en reportages, maar daar werd een streep door gezet, zo maakte ze bekend.[2]
Onderscheidingen
- Twee maal een Edison (1970 en 1995)
- Gouden harp
- Visser Neerlandiaprijs
- Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw (2002)
- Ridder in het Franse Legioen van Eer (2005)
- Radio 5 Nostalgia Oeuvreprijs (2013)[3]
- Frans Banninck Cocq-penning van de stad Amsterdam (2017)
Theater
- Bedden (met Dimitri Frenkel Frank)
- Eindeloos (met Coen van Vrijberghe de Coningh)
- Piaf (over Édith Piaf; bekroond met de John Kraaijkamp Musical Award 2000 en 2009)
- Het Hemelbed (met Jos Brink)
- Tandem (met Annemarie Oster)
Privéleven
Van 1965 tot 1979 had ze een relatie met schrijver Cees Nooteboom. Kort na de beëindiging van die relatie trouwde ze met Robert Braaksma, met wie ze een dochter kreeg. Braaksma overleed in april 2014 op 64-jarige leeftijd.[4]
Wetenswaardigheden
- In het Suske en Wiskealbum De dromendiefstal (1969) droomt Wiske op zeker moment dat ze een beroemde en succesrijke zangeres is, genaamd "Wisbeth List".
- In 1985 ontvangt ze in haar eigen tv-show de dan 21-jarige Whitney Houston. Samen zingen ze een duet.[5]
- Arriva heeft een van zijn treinen naar haar vernoemd, namelijk de 10.233.
Discografie
Albums
Album(s) met hitnoteringen in de Nederlandse Album Top 20/50/75/100 |
Datum van verschijnen |
Datum van binnenkomst |
Hoogste positie |
Aantal weken |
Opmerkingen |
---|---|---|---|---|---|
Shaffy Chantant | 1966 | - | - | - | goud |
Liesbeth List | 1966 | - | - | - | |
Liesbeth List zingt Theodorakis | 1967 | - | - | - | platina |
Warum gehst du vorbei | 1967 | - | - | - | |
Pastorale | 26-09-1968 | 06-12-1969 | 12 | 6 | platina |
Liesbeth List zingt Jacques Brel | 04-09-1969 | 06-12-1969 | 9 | 2 | goud |
Victoria | 14-10-1970 | 07-11-1970 | 7 | 16 | goud |
Ein Wort, nur ein Wort | 1970 | - | - | - | |
Neurenberger droom | 26-10-1971 | - | - | - | |
Die blaue Blume - Ein Pop Oratorium | 1972 | - | - | - | |
Two against the morning | 1972 | - | - | - | |
Liesbeth's beste | 1973 | - | - | - | goud |
Foto | 1974 | 14-12-1974 | 15 | 9 | goud |
Meet lovely Liesbeth List | 1974 | - | - | - | |
Solitude's my home | 1974 | - | - | - | |
Madame Melancolie | 1977 | - | - | - | |
Meisjes van dertig | 1979 | - | - | - | |
Ich bin froh - ich bin froh | 1979 | - | - | - | |
Voor vanavond en daarna | 1982 | - | - | - | |
Liesbeth List & Ramses Shaffy | 1987 | 12-12-1987 | 40 | 9 | met Ramses Shaffy / verzamelalbum |
List | 1994 | 08-10-1994 | 50 | 13 | |
Noach | 1996 | 12-10-1996 | 64 | 4 | |
Vergezicht | 1999 | 01-05-1999 | 48 | 4 | |
Verloren en gewonnen | 16-11-2009 | 21-11-2009 | 57 | 7 | |
Echo | 22-05-2015 | 30-05-2015 | 32 | 4* |
Album(s) met hitnoteringen in de Vlaamse Ultratop 50/100 |
Datum van verschijnen |
Datum van binnenkomst |
Hoogste positie |
Aantal weken |
Opmerkingen |
---|---|---|---|---|---|
100 Mooiste liedjes van Ramses en Liesbeth | 2007 | 19-12-2009 | 54 | 11 | met Ramses Shaffy / verzamelalbum |
Back to back | 2010 | 30-01-2010 | 13 | 11 | met Ramses Shaffy / verzamelalbum |
Singles
Single(s) met hitnoteringen in de Nederlandse Top 40 |
Datum van verschijnen |
Datum van binnenkomst |
Hoogste positie |
Aantal weken |
Opmerkingen |
---|---|---|---|---|---|
Pastorale | oktober 1968 | 27-09-1969 | 3 | 14 | met Ramses Shaffy |
In de armen van de stad | januari 1970 | 07-02-1970 | tip | - | met Ramses Shaffy |
Brussel | januari 1970 | 28-02-1970 | tip | - | |
Victoria | 1970 | 21-11-1970 | 15 | 7 | |
Aan de andere kant van de heuvels | 1971 | 24-07-1971 | tip6 | - | met Ramses Shaffy |
Te veel te vaak | 1974 | 27-04-1974 | 11 | 8 | |
Kinderen een kwartje | 1974 | 21-12-1974 | 22 | 5 | |
Laat me / Vivre | 2005 | 08-10-2005 | 25 | 5 |
met Alderliefste en Ramses Shaffy |
Laat me / Vivre | 2009 | 8-12-2009 | 18 | 4 |
met Alderliefste en Ramses Shaffy |
Ik pluk de dag | 2012 | 16-03-2012 | - | - |
Dvd's
Dvd's met hitnoteringen in de Nederlandse Music Top 30 | Datum van verschijnen |
Datum van binnenkomst |
Hoogste positie |
Aantal weken |
Opmerkingen |
---|---|---|---|---|---|
In concert - Carré vedetten gala | 2006 | 30-12-2006 | 26 | 2 | |
Heb het leven lief | 2008 | 22-11-2008 | 5 | 3 | |
Shaffy tot Piaf | 2009 |
Radio 2 Top 2000
Nummer(s) met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Laat me/vivre (met Alderliefste & Ramses Shaffy) | - | - | - | - | - | - | 209 | 189 | 123 | 269 | 99 | 151 | 205 | 213 | 207 | 255 | 304 | 351 | 349 | ||||||
Pastorale (met Ramses Shaffy) | 80 | 119 | 58 | 40 | 51 | 43 | 33 | 24 | 51 | 40 | 6 | 21 | 27 | 46 | 42 | 47 | 71 | 69 | 86 | ||||||
Shaffy cantate | 1371 | - | - | 1154 | 1821 | 1195 | 1135 | 1133 | 1444 | 1322 | 178 | 1094 | 1148 | 1533 | 1525 | 1674 | - | - | - | ||||||
Te veel te vaak | - | - | - | - | 1732 | 1819 | 1762 | 1572 | 1637 | 1725 | 1910 | - | - | - | - | - | - | - | - |
Bibliografie
- Alex Verburg, Het voorlopige leven van Liesbeth List, Archipel, 2001. ISBN 90-6305-010-0
- Alex Verburg, Intiem: de herinneringen van Liesbeth List, Witsand/Archipel, 2010. ISBN 90-6305-574-9 (met cd van de gelijknamige voorstelling)
- Dave Boomkens en Richard van de Crommert, Liesbeth List, de dochter van de vuurtorenwachter, Luitingh-Sijthoff, 2017. ISBN 978-90-245-7567-1
Externe link
Bronnen, noten en/of referenties
|
Zie ook de categorie met mediabestanden in verband met Liesbeth List op Wikimedia Commons.