Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.
- Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
- Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
Jean Taffin: verschil tussen versies
Geen bewerkingssamenvatting |
Geen bewerkingssamenvatting |
||
Regel 5: | Regel 5: | ||
In 1564 was hij uitgenodigd voor een geheime bespreking met [[Willem van Oranje]] over een vereniging van protestantse kerken, met [[Carolus Niellius]], [[François Baudouin]] en [[Guido de Brès]]. | In 1564 was hij uitgenodigd voor een geheime bespreking met [[Willem van Oranje]] over een vereniging van protestantse kerken, met [[Carolus Niellius]], [[François Baudouin]] en [[Guido de Brès]]. | ||
In 1567 werd hij voor het predikantambt naar [[Antwerpen]] beroepen, maar na slechts enkele weken keerde hij terug naar Metz. | In 1567 werd hij voor het predikantambt naar [[Antwerpen]] beroepen, maar na slechts enkele weken keerde hij terug naar Metz. | ||
Op 4 april 1569 verbood een edict van de Franse koning [[Karel IX van Frankrijk|Karel (Charles) IX]] hem te prediken, en zijn kerk werd afgebrand. | |||
Wegens deze onrusten trok hij naar [[Heidelberg]], waar hij spoedig tot predakant werd benoemd. | |||
Samen met [[Petrus Datheen]] organiseerde hij in 1571 de eerste nationale synode van de Nederlandse calvinisten, de [[Synode van Emden]]. In de herfst van 1573 verliet hij Heidelberg om in dienst te treden van Willem van Oranje. Taffin organiseerde de Synoden in [[Dordrecht]] (1574 en 1578) en in [[Middelburg]] (1581). | |||
In Amsterdam raakte hij verwikkeld in de theologische onenigheid tussen de [[ | Hij zegende het huwelijk in van Willem van Oranje met [[Charlotte van Bourbon]] in de Grote Kerk van Den Briel op 15 juli 1575. | ||
In 1583 beëindigde hij zijn dienst aan het hof en was uitsluitend actief als predikant, achtereenvolgend in Antwerpen, [[Emden]], [[Haarlem]] en [[Amsterdam]]. | |||
Na de moord op Willem van Oranje volgde hij de Antwerpse burgemeester [[Marnix van Sint-Aldegonde]] maar vluchtte na de overgave naar [[Leiden]], waar hij voorzitter was van de Waalse Synods van 18 tot 20 september 1587. | |||
In Amsterdam raakte hij verwikkeld in de theologische onenigheid tussen de [[remonstranten]] en de [[contraremonstranten]]. | |||
Hij overleed in Amsterdam in 1602, toen de pest in de stad heerste. | |||
==Werken== | |||
* ''Des marques des enfants de Dieu et des consolations dans leurs afflictions'', Haarlem, ca. 1585. | |||
* ''Instruction contre les erreurs des Anabaptistes'', Haarlem, 1589. | |||
** ''Onderwijsinghe teghens de dwalinge der wederdoperen'', Haarlem, 1590. | |||
* ''Vermanighe tot liefde ende aelmoesse, ende van de schuldige plicht ende troost der armen'', Haarlem, 1591. | |||
* ''Metanoea seu, de vitae emendationi Libri quatrior'', 1604. | |||
* ''Traité de l’amendement de vie'', Genève, 1621. | |||
** ''De boetveerdicheyt des levens, vervaet in vier boecken'' | |||
* ''Epistla ad Franciscum Junium'', 1704. | |||
* ''Over de Openbaring van Johannes'', vertaald door G. Udemans, Rotterdam, 1611. | |||
{{authority control|TYPE=p|GND=124699332|BPN=02880309|LCCN=nr/93/009787|VIAF=24778193|Wikidata=Q1685842}} | {{authority control|TYPE=p|GND=124699332|BPN=02880309|LCCN=nr/93/009787|VIAF=24778193|Wikidata=Q1685842}} |
Versie van 5 apr 2024 23:39
Jean Taffin de Oude (Doornik, 1529 – Amsterdam, 15 juli 1602), was een calvinistisch theoloog uit de Waalse Nederlanden.
ALs zoon van een rechtsgeleerde en raadspensionaris (een staatssecretaris ten tijde van de Republiek der Verenigde Nederlanden) was hij in de mogelijkheid om een opleiding als geestelijke te krijgen. In 1554 werd hij bibliothecaris en secretaris van Antoine Perrenot de Granvelle in Atrecht (Arras). Hij ging in 1557 bij Granville weg om kort in Genève bij Calvijn te studeren. In 1558 was hij in Antwerpen, waar hij contact had met de verboden gereformeerde gemeente. Toen de vervolging van calvinisten toenam en de hertog van Alva Antwerpen naderde, verliet Taffin de Nederlanden. Hij trok naar Aken en later Worms. Nadat hij zijn doctoraat behaalde in Genève, verbleef hij vanaf 1561 in Metz, waar hij in 1562 predikant werd in een eigen kerk.
In 1564 was hij uitgenodigd voor een geheime bespreking met Willem van Oranje over een vereniging van protestantse kerken, met Carolus Niellius, François Baudouin en Guido de Brès.
In 1567 werd hij voor het predikantambt naar Antwerpen beroepen, maar na slechts enkele weken keerde hij terug naar Metz. Op 4 april 1569 verbood een edict van de Franse koning Karel (Charles) IX hem te prediken, en zijn kerk werd afgebrand.
Wegens deze onrusten trok hij naar Heidelberg, waar hij spoedig tot predakant werd benoemd.
Samen met Petrus Datheen organiseerde hij in 1571 de eerste nationale synode van de Nederlandse calvinisten, de Synode van Emden. In de herfst van 1573 verliet hij Heidelberg om in dienst te treden van Willem van Oranje. Taffin organiseerde de Synoden in Dordrecht (1574 en 1578) en in Middelburg (1581).
Hij zegende het huwelijk in van Willem van Oranje met Charlotte van Bourbon in de Grote Kerk van Den Briel op 15 juli 1575.
In 1583 beëindigde hij zijn dienst aan het hof en was uitsluitend actief als predikant, achtereenvolgend in Antwerpen, Emden, Haarlem en Amsterdam.
Na de moord op Willem van Oranje volgde hij de Antwerpse burgemeester Marnix van Sint-Aldegonde maar vluchtte na de overgave naar Leiden, waar hij voorzitter was van de Waalse Synods van 18 tot 20 september 1587.
In Amsterdam raakte hij verwikkeld in de theologische onenigheid tussen de remonstranten en de contraremonstranten.
Hij overleed in Amsterdam in 1602, toen de pest in de stad heerste.
Werken
- Des marques des enfants de Dieu et des consolations dans leurs afflictions, Haarlem, ca. 1585.
- Instruction contre les erreurs des Anabaptistes, Haarlem, 1589.
- Onderwijsinghe teghens de dwalinge der wederdoperen, Haarlem, 1590.
- Vermanighe tot liefde ende aelmoesse, ende van de schuldige plicht ende troost der armen, Haarlem, 1591.
- Metanoea seu, de vitae emendationi Libri quatrior, 1604.
- Traité de l’amendement de vie, Genève, 1621.
- De boetveerdicheyt des levens, vervaet in vier boecken
- Epistla ad Franciscum Junium, 1704.
- Over de Openbaring van Johannes, vertaald door G. Udemans, Rotterdam, 1611.
![Bekijkt de gegevens op Wikidata](/w/images/thumb/b/be/Wikidata-logo.png/25px-Wikidata-logo.png)