Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.
- Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
- Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
Oswald Van Ooteghem: verschil tussen versies
(https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Oswald_Van_Ooteghem&oldid=52927181) |
|||
Regel 32: | Regel 32: | ||
Tijdens de [[België in de Tweede Wereldoorlog|Tweede Wereldoorlog]] vocht hij vanaf augustus 1941 namens het [[Vlaams Legioen]] in het [[Oostfront (Tweede Wereldoorlog)|Oostfront]], meer bepaald aan het [[Leninggradfront]]. Later was hij actief als oorlogsverslaggever en vervolgens als [[officier]] aan het [[Oderfront]] in het [[Vlaams jeugdbataljon]] van de [[Waffen SS]]-[[27. SS-Freiwilligen-Grenadier-Division Langemarck|Division Langemarck]] waar hij onder-luitenant was. Na het einde van de oorlog veranderde hij van identiteit en bleef hij in [[Duitsland]] wonen, waar hij werkte als bouwkundig tekenaar. In 1949 keerde hij terug naar België om zich aan te geven, waarna hij tot een gevangenisstraf van drie jaar werd veroordeeld. Hij verbleef tijdens zijn straf in de [[Nieuwe Wandeling]] te Gent, waar ook zijn vader en [[Hendrik Elias]] hun gevangenisstraf uitzaten. In 1950 kwam hij echter vervroegd vrij en werd hij kaderlid in een bouwonderneming. | Tijdens de [[België in de Tweede Wereldoorlog|Tweede Wereldoorlog]] vocht hij vanaf augustus 1941 namens het [[Vlaams Legioen]] in het [[Oostfront (Tweede Wereldoorlog)|Oostfront]], meer bepaald aan het [[Leninggradfront]]. Later was hij actief als oorlogsverslaggever en vervolgens als [[officier]] aan het [[Oderfront]] in het [[Vlaams jeugdbataljon]] van de [[Waffen SS]]-[[27. SS-Freiwilligen-Grenadier-Division Langemarck|Division Langemarck]] waar hij onder-luitenant was. Na het einde van de oorlog veranderde hij van identiteit en bleef hij in [[Duitsland]] wonen, waar hij werkte als bouwkundig tekenaar. In 1949 keerde hij terug naar België om zich aan te geven, waarna hij tot een gevangenisstraf van drie jaar werd veroordeeld. Hij verbleef tijdens zijn straf in de [[Nieuwe Wandeling]] te Gent, waar ook zijn vader en [[Hendrik Elias]] hun gevangenisstraf uitzaten. In 1950 kwam hij echter vervroegd vrij en werd hij kaderlid in een bouwonderneming. | ||
In de jaren 1950 sloot Van Ooteghem zich aan bij de [[Volksunie]] en was hij actief in het [[Verbond der Vlaamse Oud-strijders]] | In de jaren 1950 sloot Van Ooteghem zich aan bij de [[Volksunie]] en was hij actief in het [[Verbond der Vlaamse Oud-strijders]], de [[Jozef Goossenaertskring] en het [[Sint-MAartenfonds]]. Hij pleitte voor [[amnestie]] voor oud-oostfronters. Voor de Volksunie was hij van 1965 tot 1974 [[provincieraad]]slid van [[Oost-Vlaanderen]]. Vervolgens zetelde hij van 1974 tot 1987 als rechtstreeks verkozen [[senaat (België)|senator]] voor het [[kiesarrondissement Gent-Eeklo|arrondissement Gent-Eeklo]] in de [[Senaat (België)|Senaat]]. In de periode april 1974-oktober 1980 zetelde hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook in de [[Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap]], die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd. Vanaf 21 oktober 1980 tot december 1987 was hij lid van de [[Vlaamse Raad]]. Ook was hij van 1977 tot 1984 [[gemeenteraad]]slid van [[Gent]]. | ||
Na zijn politieke loopbaan werd hij algemeen ondervoorzitter en provinciaal voorzitter van de Oost-Vlaamse afdeling van het Vlaams Verbond voor Gepensioneerden en bleef hij actief in talrijke socioculturele verenigingen. | Na zijn politieke loopbaan werd hij algemeen ondervoorzitter en provinciaal voorzitter van de Oost-Vlaamse afdeling van het Vlaams Verbond voor Gepensioneerden en bleef hij actief in talrijke socioculturele verenigingen. |
Versie van 9 jun 2019 15:18
Oswald Van Ooteghem | ||
Volledige naam | Oswald Van Ooteghem | |
Geboren | Gent, 14 augustus 1924 | |
Kieskring | ![]() | |
Regio | ![]() | |
Land | ![]() | |
Functie | Politicus Bouwkundig tekenaar | |
Partij | VU | |
Functies | ||
1965 - 1974 | Provincieraadslid Oost-Vlaanderen | |
1974 - 1987 | Senator | |
1974 - 1980 | Lid Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap | |
1977 - 1984 | Gemeenteraadslid Gent | |
1980 - 1987 | Lid Vlaamse Raad[1] |
Oswald Van Ooteghem (Gent, 14 augustus 1924) is een voormalig Belgisch collaborateur en politicus voor de Volksunie.
Levensloop
Oswald Van Ooteghem, zoon van Herman van Ooteghem en Gabriella Guenter, groeide op in een Vlaams-nationalistisch gezin. Zo was zijn vader de voorzitter van de Grijze Brigade, de militaire afdeling van het VNV. Zijn moeder is lid van de Vlaamse Meisjesbond te Gent. Op tienjarige leeftijd werd Oswald Van Ootheghm lid van de Dietse Blauwvoetvendels. Later studeerde hij architectuur aan het Sint-Lucasinstituut te Gent en was hij lid van het Algemeen Vlaamsch Nationaal Jeugdverbond (AVNJ) en de Nationaal-Socialistische Jeugd Vlaanderen (NSJV).
Tijdens de Tweede Wereldoorlog vocht hij vanaf augustus 1941 namens het Vlaams Legioen in het Oostfront, meer bepaald aan het Leninggradfront. Later was hij actief als oorlogsverslaggever en vervolgens als officier aan het Oderfront in het Vlaams jeugdbataljon van de Waffen SS-Division Langemarck waar hij onder-luitenant was. Na het einde van de oorlog veranderde hij van identiteit en bleef hij in Duitsland wonen, waar hij werkte als bouwkundig tekenaar. In 1949 keerde hij terug naar België om zich aan te geven, waarna hij tot een gevangenisstraf van drie jaar werd veroordeeld. Hij verbleef tijdens zijn straf in de Nieuwe Wandeling te Gent, waar ook zijn vader en Hendrik Elias hun gevangenisstraf uitzaten. In 1950 kwam hij echter vervroegd vrij en werd hij kaderlid in een bouwonderneming.
In de jaren 1950 sloot Van Ooteghem zich aan bij de Volksunie en was hij actief in het Verbond der Vlaamse Oud-strijders, de [[Jozef Goossenaertskring] en het Sint-MAartenfonds. Hij pleitte voor amnestie voor oud-oostfronters. Voor de Volksunie was hij van 1965 tot 1974 provincieraadslid van Oost-Vlaanderen. Vervolgens zetelde hij van 1974 tot 1987 als rechtstreeks verkozen senator voor het arrondissement Gent-Eeklo in de Senaat. In de periode april 1974-oktober 1980 zetelde hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook in de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd. Vanaf 21 oktober 1980 tot december 1987 was hij lid van de Vlaamse Raad. Ook was hij van 1977 tot 1984 gemeenteraadslid van Gent.
Na zijn politieke loopbaan werd hij algemeen ondervoorzitter en provinciaal voorzitter van de Oost-Vlaamse afdeling van het Vlaams Verbond voor Gepensioneerden en bleef hij actief in talrijke socioculturele verenigingen.
Bronnen, noten en/of referenties
|