Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.

Sexappeal

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Sexappeal of seksuele aantrekkelijkheid verwijst naar het vermogen van een individu om de seksuele of erotische interesse van een andere persoon op te wekken, en is een factor in de seksuele selectie of partnerkeuze. Die aantrekkingskracht kan te maken hebben met fysieke of andere kwaliteiten en eigenschappen van een persoon. Het kan betrekking hebben op iemands uiterlijk, bewegingen, stem en geur, naast andere factoren. Eigen sexappeal tracht men vaak te verbeteren door aandacht te schenken aan kleding, parfum, haarstijl en ander opsmuk die de seksuele interesse van een andere persoon zou kunnen stimuleren. Ideeën over sexappeal worden sterk in de hand gewerkt door reclame en media.

De sexappeal van Enrique Iglesias laat zich blijken
(tijdens een concert, tot een fan).

Opvattingen over sexappeal zijn voor een deel cultureel bepaald. Daarnaast spelen ook bepaalde karaktertrekken, intelligentie en status een rol.

Enkele media-beroemdheden aan wie men doorgaans sexappeal toeschrijft zijn onder meer: Enrique Iglesias (zanger), George Clooney (acteur), Robbie Williams (zanger), Patrick Swayze (acteur), wijlen Elvis Presley (zanger, acteur) bij de mannen, en bij de vrouwen bijvoorbeeld Kylie Minogue (zangeres), Beyoncé Knowles (zangeres), Alison Carroll (als Lara Croft / actrice), Nigella Lawson (van kookprogramma's) en voorheen ook bijvoorbeeld : Sharon Stone en wijlen Marilyn Monroe.

Hoewel de media een enorme invloed hebben op rolpatronen, waardoor gewone mannen en vrouwen zich onrealistisch spiegelen aan sterren en beroemdheden uit film, amusement en de beelden uit de reclame, hoeft sexappeal niet per se op een theatrale manier te blijken. Een persoon kan evengoed iets aantrekkelijks uitstralen op een ongekunstelde manier door open, geïnteresseerd, geestig en charmant te zijn. Veel van wat sexappeal betreft blijft echter verborgen, omdat behalve cultuur en eigen aard ook biologisch-chemische processen in het spel zijn die zich grotendeels aan het bewustzijn onttrekken. Wat ons in een ander aantrekt kunnen we met andere woorden wel voor onszelf rationaliseren, maar van de werking van feromonen of psychologische processen en predisposities e.d. hebben we geen benul.

Bij een aantrekkingskracht die niet het verbale betreft, spreekt men van non-verbale communicatie die aantrekkelijk is voor (een) ander(en). Bij mannen kan dat bijvoorbeeld een enigszins stoer gedrag zijn (tot-zo-ver), waar wel iets gevoeligs, sympathieks en/of intelligents van afstraalt. Zo kunnen vrouwen uiteraard ook intelligent, lief en/of mooi zijn of ogen. Men spreekt doorgaans pas van sexappeal als de aantrekkingskracht die van een bepaalde persoon uitgaat door meerdere mensen gedeeld wordt.

Hoewel pogingen zijn gedaan om objectieve criteria voor seksuele aantrekkelijkheid te bedenken, blijft iemands sexappeal voor een groot deel een subjectief iets, afhankelijk van de interesse van een andere persoon, diens waarneming en seksuele geaardheid. Zo vindt bijvoorbeeld een homo of lesbienne een persoon van hetzelfde geslacht aantrekkelijker dan een van het andere geslacht