Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.

Paul Kempeneers

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
rel=nofollow

Paul T. C. Kempeneers (Tienen, 9 december 1935) is een Belgisch geschiedkundige.

Levensloop

Kempeneers belandde na de oorlog in 1945-46 als intern in het jozefietencollege op de Oude Markt in Leuven. Twee jaar later schreef onderpastoor Jozef Vanhoebroeck, een dorpsgenoot van zijn moeder, hem in als leerling in het O.L.Vrouwecollege in Tienen. Het werd de Latijns-Griekse humaniora, waarin hij zes jaar later met vrucht afstudeerde.

In september 1953 was hij ingeschreven in de Antwerpse Zeevaartschool. Het eerste jaar bestond uit een praktische opleiding aan boord van het opleidingsschip Mercator, dat toen aangemeerd lag in het Willemdok nr. 6. Na een korte opleiding vertrok men op 15 december 1953, onder het bevel van commandant Van de Sande, voor een tocht naar West-Afrika met als verste punt Dakar. Twee maanden en 10 dagen later legde de Mercator weer aan in Antwerpen.

In 1954 belandde hij in de Provinciale Normaalschool Tienen en behaalde er twee jaar later het diploma van regent in de letterkundige vakken. Zijn legerdienst deed hij bij de Belgische Zeemacht. Na de opleiding van acht maanden in de kazerne Callemeyn in Aarlen keerde hij als een van acht nieuwe officieren naar de zeemachtbasis in Sint-Kruis (Brugge) terug. Het was toen het jaar van Expo 58. Als opvoedingsofficier had hij de gelegenheid om met de Kamina para's te verschepen naar Kongo en Angola. Na zijn legerdienst van achttien maanden keerde hij terug naar de Provinciale Normaalschool in Tienen.

Op 10 augustus 1963 trouwde hij met Simone Vandervesse uit Hoegaarden. Ze kregen twee kinderen.

In 1970 stelde de stad hem als bibliothecaris aan in het Stadspark. Hij debuteerde toen met een sciencefictionboek voor de jeugd Schimmen uit de ruimte. Hij ging toen weer studeren, eerst voor het graduaat in de Bibliotheekschool in Brussel, en daarna voor Germaanse filologie aan de K.U.Leuven. Na 7 jaren studie trok hij in maart-april 1978 op zijn eentje naar Chili en vandaar naar Paaseiland.

Kempeneers op Paaseiland in 1978

Onder de leiding van prof. K. Roelandts promoveerde hij in mei 1982 tot doctor in de Germaanse filologie, met een proefschrift over de Hydronymie van het Dijle- en Netebekken. Twee jaar later ruilde hij het lesgeven voor de functie van directeur volwassenenonderwijs. Als leraar publiceerde hij veelal didactische werken, zoals een ABN-gids voor Tienen en omgeving (1962), Spelen met Spelling (1964), Nederlandse Spraakkunst met Oefeningen (1965).

Daarna legde hij zich toe op de geschiedenis van Tienen. Zo gaf Publipers in 1975 zijn Aren lezen aan de Gete uit, dat op korte tijd was uitverkocht. In 1976 volgde Reddelen onder de boompjes, een eerste verzameling lokale en regionale woorden en zegswijzen uit het Tiense. De Leuvense universiteit gaf zijn werken uit over de toponymie van Hakendover, Kumtich, Oplinter, Hoegaarden en Waanrode. De Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde bekroonde in 1987 zijn Tiense Plaatsnamen (twee delen). Dit gebeurde in Gent in aanwezigheid van koning Boudewijn, die de toen net honderd jaar geworden academie bezocht.

In 1999 volgde in "het Toreke" de voorstelling van zijn driedelig werk Thuis in Thienen, waaraan hij meer dan 20 jaar had gewerkt. Intussen schreef hij een toponymische studie over Landen, getiteld Leven in Landen. Het werk werd in deze stad voorgesteld op 9 december 2000, op zijn 65-ste verjaardag. Het jaar 2000-2001 was tevens zijn laatste schooljaar als directeur in het volwassenenonderwijs "De Nobel".

In de volgende jaren hield hij zich uitsluitend bezig met de wetenschappelijk uitgewerkte toponymie van gemeenten uit de regio oostelijk Brabant. Hij was toen lid geworden van de Koninklijke Commissie voor Toponymie en Dialectologie en werkte als mederedacteur mee aan het tijdschrift Naamkunde.

Publicaties

Schooluitgaven

  • Tijd voor taal
  • Tips voor taalzuivering
  • ABN-gids
  • Elementaire begrippen uit de Nederlandse taalkunde
  • Didactiek van het Nederlands
  • Spelen met spelling
  • Nederlandse Spraakkunst en Oefeningen
  • ABN-tips

Reeks Toponymica, K.U.Leuven

Reeks Nomina geographica flandrica, KU Leuven

Koninklijke Commissie voor Toponymie en Dialectologie, Brussel

Bijdragen van het Hagelands Historisch Documentatiecentrum

  • Cijnsboek van de hertog van Brabant in Tienen vernieuwd in 1699
  • Klapper op het bevolkingsregister (1866-1890)
  • Het oudste cijnsboek van Tienen (+ kroniekje G. Cluckers)

Genealogie

  • Volkstellingen in het Hageland: Glabbeek en omgeving
  • Het Klokluidersboek van Aarschot
  • Volkstelling in Outgaarden 1693
  • De Volkstelling in Aarschot in het jaar IV (1796)
  • Volkstellingen in Aarschot (1693, 1702, 1747 en 1755)
  • Begijnendijk in 1791
  • Gedoopt in Aarschot
  • De Bevolking van Tienen in 1755

Andere uitgaven

  • Hydronymie van het Dijle- en Netebekken
  • Schimmen uit de ruimte
  • Tienen in Verbeelding
  • Oost-Brabantse Historische Teksten
  • Esperanto voor moderne mensen
  • Paaseiland
  • De Brabantse Folklore register 1961-1996
  • Aren lezen aan de Gete
  • Diverse notabele dingen
  • Pito, roman van een school
  • Reddelen onder de boompjes
  • Tienen in vroeger tijden
  • Tiense Plaatsnamen
  • Thuis in Thienen
  • Tiens en Hoegaards Idioticon
  • Toponymie van Sint-Margriet Houtem
  • Vicca van bij ons
Glabbeek-Zuurbemde
  • Aarschot, Plaatsnamen en hun geschiedenis (2009)
  • Langdorp, Plaatsnamen en hun geschiedenis (2011)
  • Bunsbeek, Plaatsnamen en hun geschiedenis (2014)

Externe link

rel=nofollow