Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.

Internationaal Olympisch Comité

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Internationaal Olympisch Comité

Olympic rings.png

Organisatie
Naam Internationaal Olympisch Comité
Comité International Olympique
Opgericht 23 juni 1894
Plaats Lausanne, Zwitserland
Voorzitter Jacques Rogge
Aantal leden 205 NOC's
website www.olympic.org

Het Internationaal Olympisch Comité oftewel IOC is een niet-gouvernementele organisatie die gevestigd is in het Zwitserse Lausanne en als doel het om de vier jaar organiseren van de Olympische Zomer- en Winterspelen heeft. President van het IOC is op dit moment de Belg Jacques Rogge.

Historie

De oprichter van het IOC was de Fransman en baron Pierre de Coubertin, samen met de Griek Demetrius Vikelas. Tijdens een sportcongres op de Sorbonne in Parijs, van 16 t/m 23 juni 1894, besloten zij om de klassieke Olympische Spelen na 1500 jaar nieuw leven in te blazen. Dit congres werd later aangemerkt als eerste Olympische Congres. De Coubertin hoopte door sport landen en volken te verbroederen en zo de wereldvrede een handje te helpen. Om de Spelen te organiseren werd besloten tot oprichting van het Comité International Olympique (CIO) (Engels: International Olympic Committee): het Internationaal Olympisch Comité (IOC).

De Coubertin vond dat de leden van het comité, indien mogelijk uit alle delen van de wereld moesten komen, zodat zij de Olympische gedachte konden verspreiden. Onderstaande tabel geeft de IOC-leden weer die bij de oprichting werden benoemd. Het ontbreken van een Duits lid was opvallend. De vijandige houding van het Franse volk tegenover Duitsland kon door De Coubertin moeilijk over het hoofd worden gezien. Gedurende de voorbereidingen voor de Spelen van 1896 werd het Duits Olympisch Comité opgericht, waarna het IOC niet meer om Duitsland heen kon. Voorzitter Vikelas benoemde Willibald Gebhardt in januari 1896 als lid. Het recht om nieuwe leden te benoemen lag echter bij de Coubertin, die zijn toestemming pas twee maanden later verleende.

Naam Land Functie Lid tot
Demetrius Vikelas Griekenland President 1897
Pierre de Coubertin Frankrijk Hoofdsecretaris 1925
Ernest Callot Frankrijk Penningmeester 1912
Viktor Balck Zweden 1921
Aleksey Boutowsky Rusland 1900
Leonard Cuff Nieuw-Zeeland 1905
Jiri Guth-Jarkovsky Bohemen 1943
Charles Herbert Engeland 1906
Ferenc Kemeny Hongarije 1907
Mario Lucchesi-Palli Italië 1894
Arthur Russell Engeland 1906
William Milligan Sloane Verenigde Staten 1925
José Benjamin Zubiaur Argentinië 1907

Olympische Spelen

Hoofdartikel.png Zie Olympische Spelen voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De originele Olympische Spelen werden gehouden bij het Griekse Olympia , ter ere van de oppergod Zeus die daar woonde. De Romeinse keizer Theodosius I verbood, als onderdeel van zijn campagne tegen het Christendom, de Spelen in 393. Op 23 juni 1894 werd besloten om in 1896 de eerste moderne Olympische Spelen te organiseren in Athene. De Coubertin wilde de Spelen gelijk met wereldtentoonstelling van 1900 in Parijs houden. Omdat een periode van zes jaar de interesse zou verminderen werd Athene, vanwege het Griekse olympische verleden, uiteindelijk gekozen als gaststad voor de Spelen van 1896.

De reacties op de Spelen van Athene waren erg positief. Zo positief zelfs, dat de Grieken voorstelden om de spelen altijd in Griekenland te organiseren. Dit plan ging niet door en Parijs werd aangewezen voor de Olympische Spelen van 1900. In 1921 besloot het IOC-congres tot de organisatie van een International Winter Sports Week, die georganiseerd zou worden door het land waar de Zomerspelen gehouden werden. Het evenement vond plaats in het Franse Chamonix. Pas in 1926 besloot men deze 'week' (die eigenlijk 11 dagen duurde) officieel aan te wijzen als Olympische Winterspelen.

Organisatiestructuur

Het dagelijks bestuur van het IOC wordt uitgeoefend door de onderstaande organen:

  • President
  • Uitvoerend Comité
  • IOC Sessie

President

De president vertegenwoordigt het IOC en wordt voor acht jaar gekozen door middel van een geheime stemming door alle IOC-leden. Na zijn eerste termijn kan deze nog met vier jaar verlengd worden. Jacques Rogge werd op 16 juli 2001 gekozen als opvolger van Juan Antonio Samaranch. Zijn termijn van acht jaar liep tot 2009, waarna hij werd herkozen (, er waren echter geen tegenkandidaten). Samaranch werd voor zijn buitengewone werk voor het IOC benoemd tot erepresident voor het leven.

Het voorzitterschap van Pierre de Coubertin werd onderbroken door de Eerste Wereldoorlog. Toen hij dienst nam in het Franse leger werd zijn plaats tijdelijk ingenomen door de Zwitser Godefroy de Blonay.

President Periode
Demetrius Vikelas 1894-1896
Pierre de Coubertin 1896-1925
Henri de Baillet-Latour 1925-1942
Sigfrid Edström 1942-1952
Avery Brundage 1952-1972
Lord Killanin 1972-1980
Juan Antonio Samaranch 1980-2001
Jacques Rogge 2001-heden

Uitvoerend Comité

De Uitvoerend Comité bestaat uit de voorzitter, vier vicepresidenten en tien reguliere leden. Deze leden worden voor vier jaar gekozen tijdens een geheime stemming. De commissie draagt onder meer [1] zorg voor:

  • De inachtneming van het Olympisch Handvest
  • De interne organisatie en financiën van het IOC
  • Het opstellen van de agenda voor de IOC Session
  • De begeleiding van de selectieprocedure voor de gaststad van de Olympische Spelen

IOC Sessie

De IOC Sessie is de Algemene Vergadering van het IOC[2] en het hoogste bestuursorgaan van het IOC dat alle belangrijke beslissingen neemt. De Vergadering bestaat uit alle IOC-leden, die tijdens stemmingen elk één stem hebben. De beslissingen van het congres zijn bindend. De twee- of driedaagse vergaderingen worden jaarlijks gehouden, óf na een oproep van de president of minimaal een derde van de leden. In een olympisch jaar worden de Spelen voorafgegaan door een vergadering. De vergadering beslist onder meer over de onderstaande onderwerpen:

  • De keuze van een gaststad voor de Olympische Spelen, zeven jaar voor aanvang
  • Opname of uitsluiting van een sport van het olympisch programma
  • Verkiezing van de president, de vicepresidenten en de tien leden van het 'Executive Board'
Hoofdartikel.png Zie ook : Lijst van leden van het IOC.

Nederlandse leden van het IOC

Nederland wordt vertegenwoordigd door het NOC*NSF (Nederlands Olympisch Comité*Nederlandse Sport Federatie). Nederland heeft de volgende afgevaardigden:

Els van Breda-Vriesman was als voorzitter van de internationale hockeybond lid van het IOC. Op 29 november 2008 werd ze echter niet herkozen waardoor ze haar IOC-lidmaatschap moest opgeven.

Belgische leden van het IOC

België wordt vertegenwoordigd door het BOIC (Belgisch Olympisch en Interfederaal Comité). België heeft één afgevaardigde:

Commissies

De president van het IOC heeft de mogelijkheid om commissies in te stellen, die advies uitbrengen over bepaalde, gespecialiseerde onderwerpen. De samenstelling kan variëren: IOC-leden, vertegenwoordigers van sportbonden en nationale olympische comités, atleten, experts en specialisten. Op dit moment zijn er 20[3] commissies in functie. Er is onder meer, sinds 1981, een atletencommissie, waarvan de leden gekozen worden door hun collega-sporters. Naast het doen van aanbevelingen aan het bestuur worden er ook werkgroepen ingesteld, die overleggen met de organisatiecomités van de Spelen, om zo te zorgen dat er aan de wensen van de atleten wordt voldaan. Ook is er een medische commissie, die toezicht houdt op de gang van zaken rondom dopinggebruik.

Hoofdartikel.png Zie ook : Lijst van IOC-commissies.

Olympische Beweging

De Olympische Beweging[4] brengt alle groeperingen die genoemd worden in het Olympisch Handvest en die de autoriteit van het IOC erkennen, samen. Hieronder vallen: de internationale sportfederaties van de Olympische Sporten, de Nationale Olympische Comités (NOC's), de organisatiecomités van de Olympische Spelen, atleten, juryleden en scheidsrechters, associaties en clubs en alle organisaties en instituten die door het IOC worden aangewezen. De Beweging wil bijdragen aan een vreedzamere en betere wereld door op een vriendschappelijke en solidaire manier jongeren te onderwijzen door middel van sport.

Enkele activiteiten zijn het via sportorganisatie onder de aandacht brengen en ondersteunen van sportcompetities overal ter wereld, het streven naar 'sport voor iedereen' en sportieve gelijkheid voor mannen en vrouwen.

„"All sports for all people. This is surely a phrase that people will consider foolishly utopian. That prospect troubles me not at all. I have pondered and studied it at length, and know that it is correct and possible"”
Pierre de Coubertin, 1919

Olympisch Handvest

Hoofdartikel.png Zie Olympisch Handvest voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In het Olympisch Handvest zijn fundamentele principes en regels van de Olympische Beweging, het IOC en de organisatie van de Olympische Spelen vastgelegd. Het handvest bestaat uit 5 hoofdstukken, die in totaal 61 artikelen bevatten.[5]. De officiële talen zijn Engels en Frans, maar tijdens congressen van het IOC zijn er ook vertalingen in het Duits, Spaans, Russisch en Arabisch[6]

Een aantal belangrijke artikelen uit het Handvest:

  • Artikel 2: De missie van het IOC het wereldwijd promoten van Olympisme en het leiden van de Olympysche Beweging. Hieronder valt het behouden van ethiek, het bevorderen en aanmoedigen van sportdeelname en -ontwikkeling, het zorgen voor een reguliere Olympische cyclus en het beschermen van de Olympische Beweging.
  • Artikel 8: Het symbool van de Olympische Spelen bestaat uit 5 met elkaar verbonden ringen in de kleuren (van links naar rechts) blauw, geel, zwart, groen en rood.
  • Artikel 14:
    • Lid 1: Het IOC is een internationale non-gouvernementele non-profit organisatie, van onbeperkte duur, in de vorm van een associatie met de status van een legaal persoon, erkend door de Zwitserse Federale Raad in een overeekomst van 1 november 2000
  • Artikel 15:
    • Lid 2: De missie van het IOC is het uitvoeren van de missie, rol en verantwoordelijkheden opgelegd door het Olympisch Handvest
  • Artikel 28: De missie van de Nationale Olympische Comités (NOC's) is het ontwikkelen, promoten en beschermen van de Olympische Beweging in hun respectievelijke land. De rol van NOC's in elk land is het promoten van de Olympische geest, verzekeren van inachtneming van het Olympisch Handvest, en het stimuleren van ethiek en ontwikkeling van sport. Ze zijn de baas over de representatie van hun land tijdens de Spelen, bepalen de gaststad voor de Spelen, en samenwerking met gouvernementele en niet-gouvernementele organen tijdens de Spelen.

Zie ook

Externe links