Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.

IJsland op het Eurovisiesongfestival

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
rel=nofollow

IJsland doet sinds 1986 mee aan het Eurovisiesongfestival. In totaal heeft het land nu 24 keer aan het liedjesfestijn deelgenomen.

De eerste jaren

Het debuut van IJsland op het songfestival kwam relatief laat. Pas in 1986 deed het land voor het eerst mee, terwijl Scandinavische landen als Noorwegen, Zweden en Denemarken op dat moment al meer dan 25 jaar op het spektakel aanwezig waren. Naar eigen zeggen kon IJsland niet eerder deelnemen, omdat het vóór 1986 nog niet over de nodige know-how beschikte om het festival als gevolg van een mogelijke zege te kunnen organiseren.

Zanger Pálmi Gunnarsson won in 1986 met zijn lied Gleðibankinn de allereerste nationale voorronde, getiteld Söngvakeppnin. Hij verwierf daarmee de eer om als eerste in de historie zijn land op het songfestival te mogen vertegenwoordigen. De IJslandse omroep besloot echter dat de zangers Eiríkur Hauksson en Helga Möller met Gunnarsson meemochten om het optreden nog wat te versterken. Het drietal, dat in Oslo onder de naam ICY aantrad, wist Europa echter niet voldoende te boeien en eindigde met 19 punten slechts op een teleurstellende 16de plaats.

De matige start van IJsland kreeg niet direct een beter vervolg; ook in 1987 en 1988 strandde het land op de 16de plaats. Door driemaal op rij op dezelfde plek te eindigen, zette IJsland echter wel nog een bescheiden unicumpje neer.

De jaren tachtig werden in mineur afgesloten. Daníel Ágúst Haraldsson kreeg in 1989 geen enkel punt en zorgde ervoor dat IJsland voor het eerst in de geschiedenis op de allerlaatste plaats terecht kwam. Deze ontgoocheling deed de IJslanders het roer omgooien; in 1990 werd de groep Stjórnin, bestaande uit het duo Sigríður Beinteinsdóttir (kortweg 'Sigga') en Grétar Örvarsson, naar het songfestival gestuurd. Dit bleek een goede zet, want hun duet, Eitt lag enn, sloeg aan en eindigde uiteindelijk op een verdienstelijke 4de plaats. Het was het eerste grote succes voor IJsland op het Eurovisiesongfestival.

Jaren 90

In 1991 probeerden de IJslanders het succes vast te houden door wederom een duo in te sturen. Dit keer waren dat Eyjólfur Kristjánsson en Stefán Hilmarsson, die onder de naam Stefán & Eyfi meededen met de ballad Nina. De 15de plaats die in de wacht gesleept werd, was echter niet wat IJsland ervan had verwacht en in 1992 werd daarom de eerder al zo succesvolle Sigga weer van stal gehaald. Zij moest haar land als lid van de groep Heart 2 Heart, waar haar eerdere zangpartner Grétar Örvarsson overigens ook deel van uitmaakte, opnieuw succes bezorgen en deed dat ook; Het nummer Nei eða já werd 7de en kreeg 80 punten.

In de jaren die volgden bleef IJsland steevast hangen in de middenmoot. Het land kreeg ieder jaar aardig wat punten, maar een plaatsje bij de top 10 zat er niet meer in. Ook het trucje in 1994 om opnieuw Sigga in te sturen bleek niet meer te helpen. Vanaf 1995 werd de nationale voorronde afgeschaft en wees men intern een kandidaat aan, in de hoop op meer succes. Ook dit mocht niet baten; in 1998 mocht IJsland uiteindelijk een jaar niet meedoen vanwege een te laag puntengemiddelde in de jaren ervoor.

Selma

In 1999 werd de nationale voorronde Söngvakeppnin opnieuw ingevoerd en keerden de IJslanders terug op het Eurovisiesongfestival. Zangeres Selma Björnsdóttir vertegenwoordigde haar land met het goed in het gehoor liggende All out of luck. Het was voor het eerst in de geschiedenis dat IJsland aantrad met een Engelstalig nummer, iets dat door de herinvoering van de vrije taalregel mogelijk was geworden. Vanaf het begin was duidelijk dat IJsland met Selma enorm van deze regel kon gaan profiteren; All out of luck stond in de weken voorafgaand aan het songfestival stevig bovenaan in de pelingen. Dat het Europese liedjesfestijn in 2000 naar Reykjavik zou verhuizen werd steeds waarschijnlijker, zeker toen Selma tijdens de puntentelling de leiding nam. Uiteindelijk streek de Zweedse zangeres Charlotte Nilsson echter met de eer en liep IJsland de zege toch nog mis. All out of luck werd 2de met 146 punten.

IJsland kon het goede resultaat van Selma niet evenaren. In 2000 viel het land buiten de top 10 met het door August & Telma gezongen duet Tell me, en een jaar later, in 2001, kwam het met de jongensband Two Tricky zelfs niet verder dan een met Noorwegen gedeelde laatste plaats. Mede dankzij deze matige resultaten moest IJsland in 2002 dan ook noodgedwongen thuisblijven, maar op het Eurovisiesongfestival van 2003 waren ze weer van de partij. Birgitta Haukdal reisde met de dramatische ballad Open your heart af naar Riga en wist zowaar een succesje te boeken door prima 8ste te worden met 81 punten. Dit betekende dat de IJslanders in 2004 rechtstreeks geplaatst waren voor de finale.

Ondanks het succes van Haukdal wees IJsland in 2004 zijn kandidaat weer intern aan. Zanger Jónsi werd uitverkoren het land te vertegenwoordigen met het nummer Heaven, maar stelde teleur met een plaats in de achterhoede. In 2005 moest IJsland daarom eerst aantreden in de halve finale. Selma Björnsdóttir werd, als verantwoordelijke voor het grootste IJslandse succes uit de songfestivalgeschiedenis, gevraagd om opnieuw mee te doen in de hoop op een evenaring van haar eerdere resultaat. Ze ging naar Kiev met het nummer If I had your love en werd voorafgaand aan het liedjesfestijn, net als in 1999, door velen bij de favorieten op de overwinning gerekend. Dit keer slaagde Selma er echter niet in deze rol waar te maken. De 52 punten die ze vergaarde waren niet hoog genoeg voor een plekje in de finale.

Silvia Night

In 2006 besloot IJsland het over een totaal andere boeg te gooien. Het land liet zich in Athene vertegenwoordigen door Silvía Nótt, een excentrieke zangeres die met haar verschijning en uitlatingen al gauw voor veel ophef zou zorgen. Ten eerste was de tekst van haar lied Congratulations doorspekt met platte en provocerende uitdrukkingen. Nótt zong dat IJslanders trots zouden moeten zijn op het feit dat zij in IJsland is geboren. Ook beweerde ze in het nummer dat ze Gods favoriete persoon op aarde is en dat ze beter is dan alle andere deelnemers van dat jaar. De meeste verontwaardiging wekte Congratulations echter door het zinnetje The vote is in, I'll fucking win. Nooit eerder was er in een songfestivalliedje zulk taalgebruik gebezigd, en de Griekse organisatie van het liedjesfestijn waarschuwde de IJslandse delegatie ook dat dit in strijd was met de regels. Silvia Nótt, die zich tijdens het songfestival overigens Silvia Night noemde, trok zich hier echter niets van aan; ze vond dat ze mocht zeggen wat ze wilde en bleef er op los schelden. In Athene liep ze rond als een keizerin die op haar wenken bediend moest worden. Tijdens een persconferentie werd een journalist, die het had 'gewaagd' haar rechtstreeks in de ogen te kijken, de deur gewezen. Night zocht ruzie met een fan en deinsde er ook niet voor terug om andere deelnemers hard te schofferen, waaronder Carola uit Zweden en Treble uit Nederland. Ook technici werden uitgescholden.

In de dagen voorafgaand aan het songfestival werd bekend dat Silvia Night het alter ego was van comédienne Ágústa Eva Erlendsdóttir. Dat haar hele show een act was die met een flinke korrel zout moest worden genomen wisten velen al langer, hoewel over het algemeen de humor er niet van werd ingezien. Desondanks zorgde het optreden van Silvia Night in de halve finale voor minder controverse dan verwacht. Tijdens haar nummer werd er bijvoorbeeld niet gescholden op het podium (I'll fucking win werd I'll freaking win). Night werd tijdens en na het nummer echter wèl uitgefloten en uitgejouwd door het publiek, iets dat in de historie van het songfestival nog maar zelden was voorgekomen. Uiteindelijk ging Night ook niet door naar de finale; verrassend, omdat velen dat ondanks alles wel hadden verwacht. Ze eindigde als 13de met 62 punten. Night ging vervolgens door het lint en probeerde van een brug te springen.

De controversiële inzending van IJsland had in Athene vele wenkbrauwen doen fronsen. Silvia Night was misschien wel de opvallendste figuur ooit op het Eurovisiesongfestival. Succes dwong ze echter niet af, waardoor IJsland in 2007 wederom op zoek moest naar een andere formule. Eiríkur Hauksson, die in 1986 met ICY al verantwoordelijk geweest was voor de eerste IJslandse songfestivalbijdrage, mocht het uiteindelijk solo proberen met de rockballad Valentine lost. Net als Silvia Night strandde de onopvallende Hauksson echter in de halve finale op de 13de plaats.

2008 en 2009

In 2008 traden de IJslanders aan met een nummer van Eurobandið, This is my life. Vooraf werd in sommige peilingen gedacht dat IJsland niet voorbij de halve finales zou komen. De vreugde was daarom ook des te groter, toen bekend werd dat IJsland de finale gehaald had. Ze waren achtste geworden in hun halve finale. In de finale kon IJsland niet verrassen, ze werden 14e. Al met al een goed resultaat voor Eurobandið. IJsland koos in 2009 voor een totaal ander lied dan in 2008. Zangeres Jóhanna Guðrún Jónsdóttir, kortweg Yohanna, mocht aantreden met de ballad Is it true. De bookmakers zagen in de pas 18-jarige Yohanna een goed nummer, wat wel eens de top-10 zou kunnen halen. Er waren zelfs peilingen die in IJsland de absolute uitdager van Alexander Rybak voor Noorwegen zagen. De halve finale was gunstig voor IJsland, ze wonnen deze halve finale dan ook met 174 punten, een goed resultaat. In de finale had ze een ongunstigere loting dan Noorwegen, ze moesten eerder het podium op. Yohanna bracht haar nummer geweldig en even moesten de Noren vrezen, dit hield echter snel op. Toen de stemming eenmaal begonnen was, pakte Fairytale uit Noorwegen bij het eerste land al de leiding en deze stonden ze niet meer af. Ze haalden 387 punten. IJsland vocht continu om de tweede plaats met Azerbeidzjan. Uiteindelijk sleepten de IJslanders de tweede plaats binnen en haalden ze 218 punten.

IJslandse deelnames

Jaar Artiest Titel Finale Ptn Semi Ptn Taal
Noorwegen 1986 ICY Gleðibankinn 16 19 IJslands
België 1987 Halla Margrét Hægt og hljótt 16 28 IJslands
Ierland 1988 Beathoven Þú og þeir (Sókrates) 16 20 IJslands
Zwitserland 1989 Daníel Ágúst Það sem enginn sér 22 0 IJslands
Joegoslavië 1990 Stjórnin Eitt lag enn 4 124 IJslands
Italië 1991 Stefán & Eyfi Nina 15 26 IJslands
Zweden 1992 Heart 2 Heart Nei eða já 7 80 IJslands
Ierland 1993 Inga Þá veistu svarið 13 42 IJslands
Ierland 1994 Sigga Nætur 12 49 IJslands
Ierland 1995 Bo Halldórsson Núna 15 31 IJslands
Noorwegen 1996 Anna Mjöll Sjúbídú 13 51 IJslands
Ierland 1997 Paul Oscar Minn hinsti dans 20 18 IJslands
Israël (land) 1999 Selma All out of luck 2 146 Engels
Zweden 2000 August & Telma Tell me! 12 45 Engels
Denemarken 2001 Two Tricky Angel 22 3 Engels
Letland 2003 Birgitta Open your heart 8 81 Engels
Turkije 2004 Jónsi Heaven 19 16 X X Engels
Oekraïne 2005 Selma If I had your love X X 16 52 Engels
Griekenland 2006 Silvia Night Congratulations X X 13 62 Engels
Finland 2007 Eiríkur Hauksson Valentine lost X X 13 77 Engels
Servië 2008 Euroband This is my life 14 64 8 68 Engels
Rusland 2009 Yohanna Is it true 2 218 1 174 Engels
Noorwegen 2010 Hera Björk Je ne sais quoi 19 41 3 123 Engels en Frans
Duitsland 2011 Sigurjón's Friends Coming home 20 61 4 100 Engels