Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
rel=nofollow

Jacqueline van Ommeren: verschil tussen versies

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
(https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Jacqueline_van_Ommeren&oldid=47026495 Marijke Sluijter 30 jun 2016)
 
Geen bewerkingssamenvatting
 
(Een tussenliggende versie door een andere gebruiker niet weergegeven)
Regel 1: Regel 1:
[[File:Jacqueline (Mia) van Ommeren.jpg|thumb|Jacqueline (Mia) van Ommeren]]
Marie Jacqueline Rijk van Ommeren of '''Jacqueline van Ommeren''' ([[Paramaribo]] 28 januari 1916 - [[Bruchem]] 4 december 1989) was een Nederlands psychologe met speciale interesse in onderwijs. Ze schreef 12 boeken over onderwijs en onderwijspsychologie, waarvan 2 in het Engels.<ref>{{citeer web|taal=en|url=http://www.worldcat.org/identities/lccn-n79-123519/|titel=Fiche op WorldCat|Bezochtdatum=3 juni 2016}}</ref>


'''Jacqueline van Ommeren''' leefde van 1916 tot 1989.
Geboren in Suriname ging haar hart uit naar ontwikkeling: van mens én maatschappij. Ze heeft ze zich vooral toegelegd op de verbetering van onderwijs en opvoeding van de 'onderdrukten'. Niet dat zijzelf mensen zo noemde. Het ging haar om het doorbreken van oude onderdrukkende patronen waardoor mensen niet tot volle wasdom komen. In Suriname is dat het slavernijverleden, in Westerse landen de heersende klasse en de groep die zich door hen buitengesloten voelt. Dat kan vele vormen aannemen, denk aan bovenklasse vs onderklasse zoals witte of blauwe boorden, mannen versus vrouwen, allochtoon-autochtoon. Deze structuren werken verlammend en we verliezen er persoonlijk en als maatschappij veel potentieel talent mee. Ze deed er alles aan om die mechanismes inzichtelijk te maken. Ze wilde de belemmeringen in de persoonlijke en maatschappelijke ontwikkeling doorbreken door het onderwijs drastisch te veranderen.


Ze schreef boeken over onderwijs en opvoeding. Geboren in Suriname ging haar hart uit naar ontwikkeling: van mens én maatschappij. Ze heeft ze zich vooral toegelegd op de verbetering van onderwijs en opvoeding van de 'onderdrukten'. Niet dat zijzelf mensen zo noemde. Het ging haar om het doorbreken van oude onderdrukkende patronen waardoor mensen niet tot volle wasdom komen. In Suriname is dat het slavernijverleden, in Westerse landen de heersende klasse en de groep die zich door hen buitengesloten voelt. Dat kan vele vormen aannemen, denk aan bovenklasse vs onderklasse zoals witte of blauwe boorden, mannen versus vrouwen, allochtoon-autochtoon. Deze structuren werken verlammend en we verliezen er persoonlijk en als maatschappij veel potentieel talent mee. Ze deed er alles aan om die mechanismes inzichtelijk te maken. Ze wilde de belemmeringen in de persoonlijke en maatschappelijke ontwikkeling doorbreken door het onderwijs drastisch te veranderen.


Marie Jacqueline Rijk van Ommeren * 28-1-1916 Paramaribo + 4-12-1989 Bruchem
*1916: geboren. vader: Harry Johan van Ommeren - journalist bij eigen krant : Suriname, eigen drukkerij, lid van Koloniale Staten; moeder; Jacquelina Marianna Wijnschenk - opgeleid tot onderwijzeres (nooit gewerkt)


vader: Harry Johan van Ommeren - journalist bij eigen krant : Suriname, eigen drukkerij, lid van Koloniale Staten
*1925: op 9-jarige leeftijd vertrek naar Nederland met moeder en 3 broers nadat vader in 1923 overleden was.


moeder; Jacquelina Marianna Wijnschenk - opgeleid tot onderwijzeres (nooit gewerkt)
*1935: Diploma gymnasium A van het Gemeentelijk Lyceum Den Haag


1925: op 9-jarige leeftijd vertrek naar Nederland met moeder en 3 broers nadat vader in 1923 overleden was.
*1936: Akte voor onderwijzeres (na spoedcursus onderwijzersexamen voor lager onderwijs)


1935: Diploma gymnasium A van het Gemeentelijk Lyceum Den Haag
*1939: studie psychologie aan de [[Universiteit van Amsterdam]]


1936: Akte voor onderwijzeres (na spoedcursus onderwijzersexamen voor lager onderwijs)
*1940-45: Haar moeder bood onderdak aan vervolgde Joden. Ze verloor twee broers in het verzet.<ref>{{Citeer web|url=http://www.bevrijdingintercultureel.nl/bi/suriname.html|titel=Sectie Suriname op bevrijdingsintercultureel.nl|bezochtdatum=3 juli 2016|auteur=|datum=|uitgever=}}</ref>


1939: studie psychologie aan de Universiteit van Amsterdam
*1947: afgestudeerd als psycholoog, waarna ze enige jaren werkzaam is als kinderpsycholoog op [[Medisch Opvoedkundig Bureau]] en daarna eigen praktijk als psychoanalyticus en lid van [[Psychoanalytisch Instituut]]


1940-45: Haar moeder bood onderdak aan vervolgde Joden. Ze verloor twee broers in het verzet.
*1962: stopt met de analytische praktijk uit protest tegen het elitaire, eenzijdig mannelijke denken van de analitische vereniging


1947: afgestudeerd als psycholoog
*1966: publicatie van haar eerste boek: Ik en mijn Wereld Uitgegeven door L.J.C.Boucher/'s Gravenhage. Hierna verschuift haar focus meer op (jonge) kinderen en onderwijs


hierna: enige jaren werkzaam als kinderpsycholoog op Medisch Opvoedkundig Bureau en daarna eigen praktijk als psychoanalyticus en lid van Psychoanalytisch Instituut
*1972 - 1977: verblijf in Suriname en het Caraïbisch gebied. Ze gaf lezingen over haar zienswijze op onderwijs. Ze gaat in 1972 samenwerken met Marijke Sluijter. Samen onderzoeken ze tot haar dood de haalbaarheid van haar ideeën. Eerst in een proefklas op [[Aruba]] en op diverse scholen in Suriname, later op een Jenaplanschool in Nederland.
 
1962: stopt met de analytische praktijk uit protest tegen het elitaire, eenzijdig mannelijke denken van de analitische vereniging
 
1966: publicatie: Ik en mijn Wereld Uitgegeven door L.J.C.Boucher/'s Gravenhage
 
Hierna verschuift haar focus meer op (jonge) kinderen en onderwijs
 
1972 - 1977: verblijf in Suriname en het Caraïbisch gebied. Ze gaf lezingen over haar zienswijze op onderwijs. Ze gaat in 1972 samenwerken met Marijke Sluijter. Samen onderzoeken ze tot haar dood de haalbaarheid van haar ideeën. Eerst in een proefklas op Aruba en op diverse scholen in Suriname, later op een Jenaplanschool in Nederland.
 
1978: In de serie Bezig zijn met jonge kinderen schreef ze Groei naar eigen identiteit en Kind en Taal. Uitgegeven door Vaco/Paramaribo 1979: De wereld in de kleuterschool. Uitgegeven bij Het Wereldvenster/Baarn
 
Van 1979 tot aan haar dood bleef ze schrijven. Ze deed therapeutische sessies met groepen vluchtelingen, vrouwen en immigranten waarin ze vooral zocht naar de communicatie voorbij de gesproken taal.
 
Na haar dood zette Marijke Sluijter haar werk voor het onderwijs voort. Ze gaf er trainingen over in India (Delhi, Auroville) en Siberië (Kemerovo). In 1994 gaf ze het als handboek voor rt en leerkrachten PO uit onder de naam Educreation; Hoe kinderen leren spreken, rekenen, schrijven en lezen in verbinding met zichzelf de ander en de wereld. Het is nog steeds in ontwikkeling. Toevoegingen zijn aanraken en tekenen als middel tot contact, communicatie en leren.
 
1986 Oprichting van Mi Oso Es Mi Kas, een organisatie in Amsterdam-Oost om jonge moeders te helpen zich te ontwikkelen en te helpen bij de opvoeding van hun kinderen. Deze opvang voor tienermoeders is in 2007 gesloten.


*1978: In de serie 'Bezig zijn met jonge kinderen' schreef ze Groei naar eigen identiteit en Kind en Taal. Uitgegeven door Vaco/Paramaribo 1979: De wereld in de kleuterschool. Uitgegeven bij Het Wereldvenster/Baarn


*Van 1979 tot aan haar dood bleef ze schrijven. Ze deed therapeutische sessies met groepen vluchtelingen, vrouwen en immigranten waarin ze vooral zocht naar de communicatie voorbij de gesproken taal.
{{Appendix}}
{{authority control|TYPE=p|Wikidata=Q25319160}}
[[Categorie:Nederlands psycholoog]]
[[Categorie:Nederlands psycholoog]]
[[Categorie:Geboren in 1916]]
[[Categorie:Overleden in 1989]]

Huidige versie van 3 aug 2018 om 20:03

Marie Jacqueline Rijk van Ommeren of Jacqueline van Ommeren (Paramaribo 28 januari 1916 - Bruchem 4 december 1989) was een Nederlands psychologe met speciale interesse in onderwijs. Ze schreef 12 boeken over onderwijs en onderwijspsychologie, waarvan 2 in het Engels.[1]

Geboren in Suriname ging haar hart uit naar ontwikkeling: van mens én maatschappij. Ze heeft ze zich vooral toegelegd op de verbetering van onderwijs en opvoeding van de 'onderdrukten'. Niet dat zijzelf mensen zo noemde. Het ging haar om het doorbreken van oude onderdrukkende patronen waardoor mensen niet tot volle wasdom komen. In Suriname is dat het slavernijverleden, in Westerse landen de heersende klasse en de groep die zich door hen buitengesloten voelt. Dat kan vele vormen aannemen, denk aan bovenklasse vs onderklasse zoals witte of blauwe boorden, mannen versus vrouwen, allochtoon-autochtoon. Deze structuren werken verlammend en we verliezen er persoonlijk en als maatschappij veel potentieel talent mee. Ze deed er alles aan om die mechanismes inzichtelijk te maken. Ze wilde de belemmeringen in de persoonlijke en maatschappelijke ontwikkeling doorbreken door het onderwijs drastisch te veranderen.


  • 1916: geboren. vader: Harry Johan van Ommeren - journalist bij eigen krant : Suriname, eigen drukkerij, lid van Koloniale Staten; moeder; Jacquelina Marianna Wijnschenk - opgeleid tot onderwijzeres (nooit gewerkt)
  • 1925: op 9-jarige leeftijd vertrek naar Nederland met moeder en 3 broers nadat vader in 1923 overleden was.
  • 1935: Diploma gymnasium A van het Gemeentelijk Lyceum Den Haag
  • 1936: Akte voor onderwijzeres (na spoedcursus onderwijzersexamen voor lager onderwijs)
  • 1940-45: Haar moeder bood onderdak aan vervolgde Joden. Ze verloor twee broers in het verzet.[2]
  • 1962: stopt met de analytische praktijk uit protest tegen het elitaire, eenzijdig mannelijke denken van de analitische vereniging
  • 1966: publicatie van haar eerste boek: Ik en mijn Wereld Uitgegeven door L.J.C.Boucher/'s Gravenhage. Hierna verschuift haar focus meer op (jonge) kinderen en onderwijs
  • 1972 - 1977: verblijf in Suriname en het Caraïbisch gebied. Ze gaf lezingen over haar zienswijze op onderwijs. Ze gaat in 1972 samenwerken met Marijke Sluijter. Samen onderzoeken ze tot haar dood de haalbaarheid van haar ideeën. Eerst in een proefklas op Aruba en op diverse scholen in Suriname, later op een Jenaplanschool in Nederland.
  • 1978: In de serie 'Bezig zijn met jonge kinderen' schreef ze Groei naar eigen identiteit en Kind en Taal. Uitgegeven door Vaco/Paramaribo 1979: De wereld in de kleuterschool. Uitgegeven bij Het Wereldvenster/Baarn
  • Van 1979 tot aan haar dood bleef ze schrijven. Ze deed therapeutische sessies met groepen vluchtelingen, vrouwen en immigranten waarin ze vooral zocht naar de communicatie voorbij de gesproken taal.

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties
rel=nofollow
rel=nofollow
rel=nofollow