Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.
- Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
- Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
Klaas Posthumus: verschil tussen versies
(https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Klaas_Posthumus&diff=cur&oldid=46295931 14 mrt 2016 13 mrt 2016 94.210.239.60 Bemoeial) |
Geen bewerkingssamenvatting |
||
(Een tussenliggende versie door dezelfde gebruiker niet weergegeven) | |||
Regel 1: | Regel 1: | ||
'''Klaas Posthumus''' (1902–1990) | '''Klaas Posthumus''' (1902–1990) was een Nederlands [[elektrotechnicus]] die bekendheid kreeg als mede-uitvinder van de [[magnetron (oven)|magnetron]]. Het magnetron, een speciale radiobuis, was al in 1921 uitgevonden (door A.W. Hull), maar werd pas door Posthumus goed begrepen. Van hem is ook het idee van toepassing voor verhitting. Posthumus vond voor zijn werkgever [[Koninklijke Philips|Philips]] eerder al het principe van de [[tegenkoppeling]] uit (1927, tegelijk met en onafhankelijk van de Amerikaan [[Harold Stephen Black|Harold S. Black]]).<ref>[http://delta.tudelft.nl/artikel/honderd-maal-honoris-causa/15251 Honderd maal honoris causa], Delta, onafhankelijk universiteitsblad van de TU Delft, jg 38 nr 1, 12 januari 2006, Sjaak Priester</ref> | ||
Op 22-jarige leeftijd behaalde Posthumus aan de [[Technische Hogeschool Delft]] het diploma elektrotechnisch ingenieur, ''met lof''. Hierna trad hij in dienst van de [[Koninklijke Philips|N.V. Philips Gloeilampenfabrieken]] als medewerker in het [[Philips Natuurkundig Laboratorium]]. In de jaren 1930-1940 werkte hij aan ultrahogefrequentie [[oscillator]] systemen<ref>[https://docs.google.com/viewer?url=patentimages.storage.googleapis.com/pdfs/US2086335.pdf United States Patent Office, US2086335], Ultrahigh Frequency Oscillator System</ref>, aan [[superheterodyne]] [[radio]]-ontvangers<ref>[https://docs.google.com/viewer?url=patentimages.storage.googleapis.com/pdfs/US2095035.pdf United States Patent Office, US2095035], Super Heterodyne Receiver</ref>, versterkers<ref>[https://docs.google.com/viewer?url=patentimages.storage.googleapis.com/pdfs/US1904524.pdf United States Patent Office, US1904524], Amplifiers</ref> en meer. | |||
In zijn werkzame leven zette hij meer dan 80 octrooien op naam, hij werd uiteindelijk directeur van de Philips Telecommunicatie Industrie. Zijn [[alma mater]], de [[Technische Hogeschool Delft]] verleende hem in 1970 voor zijn wetenschappelijke werk een [[eredoctoraat]]. | |||
{{Bron|bronvermelding= {{References}} {{Wikidata|}}}} | |||
{{DEFAULTSORT:Posthumus, Klaas}} | |||
[[Categorie:Nederlands wetenschapper]] | [[Categorie:Nederlands wetenschapper]] | ||
[[Categorie:Philips]] |
Huidige versie van 27 mrt 2016 om 17:55
Klaas Posthumus (1902–1990) was een Nederlands elektrotechnicus die bekendheid kreeg als mede-uitvinder van de magnetron. Het magnetron, een speciale radiobuis, was al in 1921 uitgevonden (door A.W. Hull), maar werd pas door Posthumus goed begrepen. Van hem is ook het idee van toepassing voor verhitting. Posthumus vond voor zijn werkgever Philips eerder al het principe van de tegenkoppeling uit (1927, tegelijk met en onafhankelijk van de Amerikaan Harold S. Black).[1]
Op 22-jarige leeftijd behaalde Posthumus aan de Technische Hogeschool Delft het diploma elektrotechnisch ingenieur, met lof. Hierna trad hij in dienst van de N.V. Philips Gloeilampenfabrieken als medewerker in het Philips Natuurkundig Laboratorium. In de jaren 1930-1940 werkte hij aan ultrahogefrequentie oscillator systemen[2], aan superheterodyne radio-ontvangers[3], versterkers[4] en meer.
In zijn werkzame leven zette hij meer dan 80 octrooien op naam, hij werd uiteindelijk directeur van de Philips Telecommunicatie Industrie. Zijn alma mater, de Technische Hogeschool Delft verleende hem in 1970 voor zijn wetenschappelijke werk een eredoctoraat.
Bronvermelding
Bronnen, noten en/of referenties:
- º Honderd maal honoris causa, Delta, onafhankelijk universiteitsblad van de TU Delft, jg 38 nr 1, 12 januari 2006, Sjaak Priester
- º United States Patent Office, US2086335, Ultrahigh Frequency Oscillator System
- º United States Patent Office, US2095035, Super Heterodyne Receiver
- º United States Patent Office, US1904524, Amplifiers
![Zoek op Wikidata](/w/images/thumb/b/be/Wikidata-logo.png/25px-Wikidata-logo.png)