Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.

Willem Nijholt

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
rel=nofollow

Willem Adrianus Nijholt (Gombong, 19 juli 1934) is een Nederlands acteur,Cabaretier en zanger.

Biografie

Willem Nijholt werd in Gombong geboren als zoon van de KNIL- militair, Jan Nijholt en Willemina Sophia Maria Arntz. Toen hij acht jaar oud werd kwam hij in een jappenkamp op Java terecht, wat voor de rest van zijn leven een heel diep litteken naliet. Na de Tweede Wereldoorlog, verliet zijn moeder en haar kinderen Semarang in het toenmalige Nederlands-Indië met de Oranje in Januarie 1946 en vestigde zich in Millingen aan de Rijn, het geboortedorp van zijn moeder. Zijn moeder moest door de gevolgen van het jappenkamp meteen in het ziekenhuis (gasthuis) aldaar opgenomen worden. Met zijn eerste voornaam Willem is hij vernoemd naar zijn moeders vader, Wilhelmus Arntz en zijn tweede voornaam, Adriaan naar zijn peetoom Adrianus Johannes Lemmens.

Willem Nijholt volgde tijdelijk in Nijmegen de HBS, hetwelk niet eenvoudig voor kampkinderen was omdat ze met veel jongere teenagers in de klas zaten. Daarna ging hij enig tijd bij de marine, waar hij een geforceerd ontslag van kreeg doordat hij spier naakt door Den Helder was gerend. Hij meldde zich op zijn 23ste aan voor de Amsterdamse Toneelschool. Zijn moeder zou hem tot zijn teleurstelling nooit op de planken zien staan, omdat zij al in 1959 overleed. Toen Willem haar vertelde dat hij ontdekt wilde worden was haar antwoord - ja met twee afgesleten schoenen langs de weg !, dat was typisch haar rappe humor ! Hij werd eerst verliefd op een meisje waarmee hij zich verloofde en daarna op vele anderen waaronder Gerard Reve, die hem afwees. In 1962 speelde hij een rol in Reves toneelstuk Commissaris Fennedy. Bij de première kreeg hij een exemplaar van het boek, met persoonlijke opdracht van de schrijver. Zijn brieven aan Reve zijn gebundeld in 'Met Niets Begonnen'. In 1964 vertolkte hij eenmalig de rol van Hoofdpiet tijdens de landelijke intocht van Sinterklaas in Hoorn. Hij werkte in de zeventiger jaren mee aan het televisieprogramma Oebele, hetwelk soms jenant was als hij in het buitenland was en een hele bus vol met Nederlandse toeristen hem zag en dan riep - Oebele ! Aan het begin van zijn cabaret carrière werkte hij bij Wim Sonneveld en Conny Stuart. In 1974 speelde hij Theo van Oudijck, de zoon van de resident in De Stille Kracht, met Pleuni Touw als tegenspeelster. Hun beider naaktscène maakte toen een grote indruk. In zijn jeugd speelde hij een hoofdrol als Ben van Rooyen in de serie De Kris Pusaka uit 1977.

In 1977 werd hij onderscheiden met de Johan Kaartprijs. In 1979-80 zond de KRO een liedjesprogramma uit met de titel Kun je nog zingen, zing dan mee, met onder andere Wieteke van Dort en Willem Nijholt. In 1978 verscheen hiervan een lp met liedjes uit Kun je nog zingen, zing dan mee (vanaf 1999 op cd).

In 1980 en 1981 presenteerde hij de eerste twee afleveringen van Kinderen voor Kinderen. In 1981 speelde hij een spraakleraar in het stuk Kinderen van een mindere God. Hij werd gevraagd deze rol ook in Londen te spelen, maar nam het aanbod niet aan.

In 1989[1] ontving hij uit handen van Guido de Moor waarmee wie hij samen aan de Amsterdamse Toneelschool begon) de Paul Steenbergen-penning, die hij in 2002 doorgaf aan Pierre Bokma.

In 1989 speelde hij in Alaska, de eindexamenfilm aan de Nederlandse Film en Televisie Academie van regisseur Mike van Diem.

Hij trad op in musicals als Wat een planeet en Foxtrot van Annie M.G. Schmidt. De vrouwlijke hoofdrolspeelster in Foxtrot , was Gerrie van der Klei met wie hij hele goede vrienden werd doch jaren later ging die vriendschap berg afwaards en verklaarde hij haar dood. Het is vrij normaal van hem om collegas, vrienden en familieleden dood te verklaren als hem iets niet aanstaat. Het probleem kan of wilt hij dan niet discuteren. De meeste van deze mensen zijn danook helemaal uit zijn autobiografie de brieven aan Hella Haasse geschreven. In 1996 de musical Miss Saigon speelde hij de regelaar. Zijn veelzijdigheid leidde hem tot rol aanbiedingen in musicals, shows, liedjesprogramma's, langspeelplaten en cabaretvoorstellingen.

In 1999 werd hij benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau.

Vanaf 2008 hield hij zich in Nijmegen als artistiek adviseur bezig met de theateropleiding onder zijn naam, de 'Willem Nijholt Academie (WNA) voor Musical- en Muziektheater'. Medio 2011 werden de banden met deze opleiding met hem verbroken .[2]

Op 29 april 2011 werd hij tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw geslagen.

Boeken

  • Met niks begonnen : correspondentie, met Gerard Reve, 1997
  • Met bonzend hart : brieven aan Hella Haasse, autobiografie, 2011[3]

Theater

Televisie

Film

Overig

Externe links

1px.pngWikimedia Commons  Zie ook de categorie met mediabestanden in verband met Willem Nijholt op Wikimedia Commons.

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

rel=nofollow