Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.

Travaillisme

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
rel=nofollow

Travaillisme is een politieke stroming die opkomt voor de rechten van arbeiders.[1][2] Het woord wordt hoofdzakelijk gebruikt in verwijzing naar de Britse Labourpartij.

De principes van deze partij situeerden zich niet alleen voor de binnenlandse politiek aan de linkerkant van het politieke schaakbord, maar ook voor de internationale politiek. Zo was de partij vroeger dan andere socialistische partijen overtuigd dat de kolonies de onafhankelijkheid moesten verwerven. Dit gold in de eerste plaats voor Indië.

Op het einde van de twintigste eeuw realiseerde Labour een evolutie naar het centrum van de politiek, onder impuls van een nieuwe generatie, geleid door Tony Blair. Men sprak toen van New Labour als van een neotravaillisme.

Etymologie

Het woord is afkomstig uit het Frans en is afgeleid van het werkwoord travailler, met als betekenis werken.

Het travaillisme werd voornamelijk vernoemd als de sociale en politieke doctrine van de Labourpartij in Groot-Brittannië.

Worden in het Frans (en bij afleiding in het Nederlands) onder meer als 'Parti travailliste' genoemd:

Na de Tweede Wereldoorlog oefende Labour invloed uit op Europese politieke partijen die voorbeeld namen aan het travaillisme. Dit gold voor:

Ideologie

Het Britse travaillisme wou de arbeidersbeweging verenigen, los van levensbeschouwelijke scheidingslijnen.[3] Ze werkte nauw samen met de Britse vakbonden en was er zelfs lange tijd en emanatie van. Ook al was ze niet aan een godsdienst gebonden, onderging ze invloeden van het sociaal-katholicisme en van de Quakers.

Partijen die zich travaillistisch noemden waren reformistisch en wilden zich onderscheiden van het meer doctinaire en agnostische tot atheïstische, soms revolutionaire, socialisme.

Bibliografie

  • Georges FISHER, Le parti travailliste et la décolonisation de l’Inde, Parijs, Ed. François Maspero. « Bibliothèque soclaliste », 1966.
  • HANCKÉ Lode; Travaillisme? De toekomst der arbeidersbewegingen in België, 1968.
  • Gerd-Rainer HOM & Emmanuel GERARD (ed.), Left catholicism. Catholics and society in Western Europe at the point of Liberation, 1943-1955, Leuven, Kadoc, 2001.

Zie ook

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties
  1. º De betekenis benadert het dichtst die van socialisme.Betekenis 'travaillisme'; Het Vlaams woordenboek
  2. º Rem op het "Travaillisme"; Algemeen Handelsblad; 8 juni 1965
  3. º VAN NIEUWENHUYSE Karel; De klauw van de papieren leeuw: Een politieke geschiedenis van de krant De Standaard (p.164); Acco; Leuven, 2005; ISBN 90 334 5648 6
rel=nofollow