Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.

Techno

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Techno is een elektronische muziekstijl die het levenslicht zag in de jaren zeventig van de twintigste eeuw, maar zich met name in de jaren 80 ontwikkelde in onder andere Detroit en Frankfurt. De term techno is vanaf het begin van de jaren negentig in Amerika in gebruik geraakt als verzamelnaam voor een veel groter geheel aan elektronische muziekstijlen.

Geschiedenis

Techno begon zich eind jaren 1970 als een muzieksoort te ontwikkelen op diverse plaatsen in de wereld, maar voornamelijk in de Verenigde Staten en Duitsland. Het genre kwam voort uit electro in combinatie met minimal, en industrial. In het begin van de jaren 80 is het genre duidelijk nog in ontwikkeling; in Duitsland kende het toen vooral een industrial-geluid. Een bekende dj uit die tijd, Talla2XLC, richtte in 1983 de allereerste club op die techno (en Electronic Body Music) als uitgangspunt had. Later zou de Duitse techno meer melodie krijgen, mede door opkomst van house en New Wave.

De Amerikaanse techno evolueerde via een iets melodieuzere versie van het genre, die meer uitnodigt tot dansen en waar men helemaal in kon opgaan, maar nog altijd het industriële geluid had. Het is dan ook niet vreemd de Amerikaanse versie van het genre in Detroit het levenslicht zag omdat daar, midden jaren 80, een grote crisis in de auto-industrie was.

Het woord techno werd voor het eerst gebruikt door de Amerikaanse futuroloog Alvin Toffler in zijn boek The Third Wave en is afgekort van „technology”, omdat Detroit in die tijd een technologisch sterk ontwikkelde stad was.

De elektronische muziek uit Detroit kent een aantal golven (of waves), die zich met toenemend succes over de rest van de wereld hebben verspreid.

Amerikaanse techno-evolutie

First Wave

Juan Atkins, Derrick May en Kevin Saunderson kenden elkaar van de middelbare school in Belleville en staan dan ook bekend als de Belleville Three. Juan Atkins, die al muzikale successen gekend had met de groep Cybotron, was de oudste van de drie en gold als grootste inspiratiebron voor de anderen.

In navolging van de house-dj’s uit Chicago maten ze zich een epitheton ornans aan: Juan Atkins werd Magic Juan Atkins (door de magische rust die hij uitstraalt), Kevin Saunderson werd Kevin Master Reese Saunderson (naar het Reese Project waar hij deel van uitmaakte) en enfant terrible Derrick May werd eenvoudigweg Mayday. Ook richtten ze alle drie hun eigen platenlabel op: Metroplex (Atkins), KMS (Saunderson) en Transmat (May).

Er wordt ook nog wel eens een vierde bij genoemd: Eddie „Flashin’” Fowlkes.

Dit triumviraat van de Techno werd sterk beïnvloed door de wekelijkse radioshow „Midnight Funk Association” van de legendarische dj The Electrifying Mojo. Dit radioprogramma liep al sinds 1977 en combineerde de elektronische muziek van elektronicapioniers als Kraftwerk en Tangerine Dream met de ruwe Funk van George Clinton. Onder dit gesternte begon het trio de eerste technoplaten te maken. Derrick May ontpopte zich al snel tot een eigenzinnige en vernieuwende dj, wiens muzikale vernieuwingen op de dansvloer niet altijd meteen door iedereen gesmaakt werden; er zijn verhalen bekend van feestjes waarop het publiek uit protest op de dansvloer ging zitten, tot ontsteltenis van Derrick May. De Music Institute club groeide echter uit tot een vertrekbasis voor de Techno-muziek die weldra de wereld zou veroveren.

De eerste grote technohits waren van de hand van Kevin Saunderson, onder zijn pseudoniem Inner City. Met Big fun en Good life scoorde hij wereldwijd een hit. Onder andere Nude photo en Strings of life, beiden van Rhythim is Rhythim (een pseudoniem van Derrick May), worden tegenwoordig wel gezien als klassiekers, maar hebben nooit op dezelfde schaal gescoord als de hits van Inner City. De oorspronkelijk foutief gespelde naam Rhythim is Rhythim werd gewoon behouden! Ondanks enkele muzikale hits hebben de pioniers van de techno pas laat erkenning gekregen voor hun inspanningen en tot hun grote frustratie gingen veelal Europese techno-artiesten en dj’s met de eer strijken.

Second Wave

In de vroege jaren negentig nam een tweede generatie zwarte artiesten de fakkel over: Eddie Fowlkes (al hoort die ook bij de eerste golf artiesten), Carl Craig, DJ Rush, Kenny Larkin, Blake Baxter, John Acquaviva, Stacey Pullen en Alan Oldham.

Naast deze artiesten trad ook een aantal musici van het platenlabel Underground Resistance (UR) naar voren: Jeff Mills (in de begindagen als dj bekend onder de naam „The Wizard”), Mike Banks, James Pennington („The Suburban Knight”), Robert Hood en Drexciya. Uit de muziek van de UR-artiesten sprak een zekere frustratie over de toestand van de zwarte gemeenschap in Amerika en het gebrek aan erkenning voor de elektronische muziek uit Detroit. Met Underground Resistance werd techno meteen een stuk agressiever. Een aantal UR-artiesten, zoals het elektrogezelschap Drexciya, hulde zich in de anonimiteit en maten zich een pseudomystisch imago aan.

Third Wave

Moodyman, Theo Parrish, Terrence Parker, ...

Na de Third Wave

Daarna nam de muziekstroming een grote vlucht, hoewel het wel meer een muziekstroming bleef van liefhebbers. Techno brak nooit echt door naar het grote publiek, en bleef steeds een underground-muziek. Het minimalistische karakter en het meestal ontbreken van vocalen zijn daarvoor de belangrijkste oorzaken.

Belangrijkste artiesten

Platenlabels, clubs

Belangrijke techno radiozenders

Gerelateerde stijlen