Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.

Russische literatuur

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Russische literatuur verwijst naar de literatuur van Rusland en naar de Russische taalliteratuur van verschillende onafhankelijke landen die ooit deel uitmaakten van wat historisch Rusland of de Sovjet-Unie was. Vóór de negentiende eeuw produceerde Rusland zeer weinig of geen internationaal bekende literatuur, met uitzondering van volksverhalen en sprookjes.

Middeleeuwse Russische literatuur had een sterk religieus karakter en maakte gebruik van een aangepaste vorm van de Kerkslavische taal met veel Zuid-Slavische elementen.

Het eerste werk in de Russische volkstaal is een autobiografie van aartspriester Avvakum uit het midden van de zeventiende eeuw.

Omstreeks de jaren 1830 beleefde de Russische literatuur een 'gouden eeuw', die begon met de dichter Aleksandr Pushkin, en die later niet alleen twee van de grootste romanschrijvers uit de wereldliteratuur opleverde met Leo Tolstoy en Fyodor Dostoevsky, maar de wereld ook kennis deed maken met de buitengewone toneelschrijver en schrijver van korte verhalen, Anton Tsjechov.

In de twintigste eeuw genoten veel vooraanstaande figuren uit de Russische literatuur internationale erkenning: onder meer de dichters Vladimir Mayakovsky, Boris Pasternak, Anna Akhmatova en Joseph Brodsky, en prozaschrijvers als Maxim Gorky, Vladimir Nabokov, Mikhail Sholokhov, Mikhail Bulgakov en Aleksandr Solzhenitsyn. In de twintigste eeuw kwam de Russische literatuur onder controle van het Sovjetbeleid en het socialistisch realisme, waar pas een einde aan kwam met de val van het communisme.