Wikisage wenst u een gelukkig nieuw jaar!
Postviraal vermoeidheidssyndroom
Uit Wikisage
Een postviraal vermoeidheidssyndroom is een syndroom dat ontstaat na en als gevolg van een virusinfectie, waarbij vermoeidheid het hoofdkenmerk of een van de hoofdkenmerken is. Zo'n aandoening is doorgaans chronisch.
Inhoud |
Classificatie
In de huidige ziekteclassificatie van de Wereld Gezondheidsorganisatie, de ICD-10, is 'postviraal vermoeidheidssyndroom' opgenomen in het hoofdstuk overige hersenaandoeningen. Tot nu toe is myalgische encefalomyelitis[1] (ME) het enige postvirale vermoeidheidssyndroom dat in de tabel van de classificatie staat vermeld; in de alfabetische lijst verwijzen alternatieve diagnoses voor ME, zoals chronisch vermoeidheidssyndroom, eveneens naar 'postviraal vermoeidheidssyndroom'.
Andere ziektes die als postviraal vermoeidheidssyndroom kunnen worden beschouwd, maar op een andere plaats in de ziekteclassifficatie staan, zijn het postpoliosyndroom en multiple sclerosis.
Risicofactoren
Infecties die ervan worden verdacht een postviraal vermoeidheidssyndroom te kunnen veroorzaken zijn onder meer diverse vormen van herpes, waaronder de ziekte van Pfeiffer.
Uit een onderzoek in Australië blijkt dat de kans op een postviraal vermoeidheidssyndroom vooral samenhangt met de ernst van de infectie, en niet met demografische, psychologische of microbiologische factoren[2].
Zie ook
Van vormen van kanker is ook aangetoond dat ze postviraal zijn.[3][4]
Sommige niet-virologische aandoeningen, waaronder de ziekte van Lyme, kunnen tot vergelijkbare chronische klachten leiden.
| Referenties: |
|
