Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.

Joshua Vaughan Himes

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Joshua Vaughan Himes (Wickford, Rhode Island, 19 mei 1805 – Elk Point, Union County, South Dakota, 27 juli 1895)[1] was een christelijk leider en uitgever. Hij werd betrokken bij de vroege adventisten rond William Miller. Later werd hij een vooraanstaand leider in de Advent Christian Church.

Biografie

Himes werd geboren in Wickford, Rhode Island. Zijn ouders, Stuckley Himes en Elizabeth Vaughn, hoopten dat hij een episcopaal priester zou worden, maar na een mislukte zakelijke onderneming was hij niet in staat om zijn opleiding te voltooien, en ging in de leer bij de meubelmaker William Knights in New Bedford, Massachusetts. Hij ging een tijdje met zijn baas mee naar de unitarische kerk maar accepteerde hun leerstellingen niet.

Toen hij 18 was sloot hij zich aan bij de beweging van de Christian Connection in New Bedford. Hij werd gedoopt op 2 februari 1823, begon te prediken, en werd aangesteld als een vermaner (’exhorter’). In november 1826[2] trouwde hij met Mary Thompson Hardy.

In 1827 werd hij geordineerd als geestelijke van de Christian Connection. De volgende twee jaar was hij de geestelijke herder van verschillende districten in Massachusetts, tot hij in 1830 de pastor werd van de ’First Christian Church’[3] in Boston. Daar nam zijn bekendheid toe en kon hij een bijna dode kerk opnieuw activeren.

Gedurende zijn eerste zeven jaar in Boston werd hij actief in allerlei hervormingsbewegingen van die tijd.

Onderwijshervorming

Hij ondersteunde een vakschool voor jongens, Cherry Farm Hill, waar jongens konden leren en ook wat geld verdienen.[2]

Temperance movement

Himes was actief in deze beweging die alcohol wou matigen, en was een reizende spreker over dit thema.[2]

Vredesbeweging

Hij werd eens tot directeur verkozen van de radicale Non-Resistance (Pacifist) Society. Deze beweging kwam ook op voor de vrouwenrechten.[2]

Antislavernijbeweging

Himes was een goede vriend en aanhanger van de abolitionist William Lloyd Garrison, en schonk geld aan The Abolitionist, het officiële blad van de antislavernijbeweging.[2]

Een groep kerkgangers was ontevreden over Himes, aangezien ze hem te radicaal en te progressief vonden. In 1837 lieten ze hem weten dat ze een andere predikant zochten.

Een aantal kerkleden gingen met hem mee. Dit leidde tot de stichting van de ’Second Christian Church’. De kerkgemeenschap kocht een grondstuk aan de Chardon Street en bouwden er een kerkgebouw met 500 zitplaatsen. Deze werd al spoedig gevuld. Onder zijn leiderschap werd de Chardon Street Christian Church bekend als de broeihaard van de radicaalste hervormingen van die tijd.[2]

Adventisme

Himes ontmoette William Miller in november 1839 op een bijeenkomst van de Christian Connection in Exeter, New Hampshire. Hij was onder de indruk en nodigde Miller uit om te komen spreken in de Chardon Street Chapel.[4] Miller hield twee series van lezingen in ddecember en januari, de eerste daarvan in Boston. Himes raakte overtuigd van de spoedige terugkeer van Christus, toen Miller in februari 1840 opnieuw in Boston was voor een lezing, begon Himes hem als het ware als zijn ’publiciteitsagent’ te ondersteunen. In 1840 werd hij de uitgever en hoofdredacteur van het eerste milleritische blad, de Signs of the Times, in Boston.[5] Hij nam de leiding in het organizeren van algemene bijeenkomsten (general conferences) en camp meetings, en publiceerde honderden pamfletten evenals de tweede en derde editie van Millers toespraken en een liederenboek getiteld The Millennial Harp. Hij organiseerde uitgebreide rondreizen waarop Miller en hijzelf konden spreken, westelijk tot Cincinnati. Met dit doel liet hij de „grote tent” maken die voor deze bijeenkomsten werd gebruikt: de grootste tent die toen in de Verenigde Staten in gebruik was. Verder zette hij een netwerk van vertegenwoordigers, lectuurdepots en leeszalen op poten van Boston tot St. Louis. Hij werd de uitgever van de Thayer lithografie van de eerste milleritische profetische kaart, die werd ontworpen door Charles Fitch en Apollos Hale, en die gebruikt werd om de profetieën aanschouwelijk voor te stellen en uit te leggen. In 1842 begon hij een tweede blad, de Midnight Cry,[6] in New York City. Door Himes’ reclamewerk kwam het millerisme onder de aandacht van de wereld. Zonder zijn moeite was hieruit waarschijnlijk nooit een beweging ontstaan.

Zoals Miller was Himes eerst niet te vinden voor het opstellen van de datum van 22 oktober 1844 als exacte datum voor Christus’ wederkomst, maar kort voordat deze dag aanbrak, accepteerde hij deze vooralsnog. Na de Great Disappointment, toen Jezus op die dag niet terugkwam, had hij een voornaam aandeel in de pogingen om de ontgoochelde adventisten rond hun belangrijkste oorspronkelijke geloofspunten te reorganiseren op de Albany Conference in april 1845.

In 1846 reisde Himes naar Engeland waar hij bijeenkomsten hield en de Europese Advent Herald begon.

De op de Albany Conference nagestreefde reorganisatie hield geen stand. Terug in Amerika was hij de redacteur van The Advent Herald, waarvan het lezerspubliek zich organiseerde als de evangelische adventisten en hun American Millennial Association (1858). Zij gingen niet akkoord met de sabbatizerende adventisten en hun begrip over het hemelse heiligdom. Noch aanvaardden zij zoals andere groepen adventisten de voorwaardelijke onsterfelijkheid of de zienswijze dat Israël voor Christus’ wederkomst hersteld zou worden.

In 1855 trok Himes enige tijd naar Californië. Drie jaar later verkocht hij het blad aan de evangelische adventisten.

Hij kwam tot de mening dat Christus tussen 1866 en 1868 zou terugkomen en publiceerde The Voice of the Prophet een drietal jaar om deze zienswijze te promoten.

In 1863 accepteerde ook Himes de leerstelling van de voorwaardelijke onsterfelijkheid (conditionalisme) en sloot hij zich aan bij de Advent Christian Church. Hij verhuisde met zijn familie naar het westen, naar Buchanan, Michigan, waar hij een leidende rol had onder de Advent Christians en met de uitgave van een blad begon: The Voice of the West and the Second Advent Pioneer (later Advent Christian Times). In 1865 werd hij de stichter van de American Advent Mission Society, en plande hij de oprichting van een college in Illinois.

Conflicten met de leiding van de Advent Christian Church en beschuldigingen van immoreel gedrag leidden tot zijn ontslag bij het blad in de vroege jaren 1870. In 1874 begon hij met de uitgave van de Himes Journal om zich tegen de beschuldigingen te verdedigen, maar in 1875 gaf Miles Grant, een leider van de Advent Christian Church, een pamflet uit met de naam A Statement of Facts Relating to Elder Joshua V. Himes, wat Himes’ invloed op de adventisten praktisch teniet deed.[7]

Episcopaals

In 1878 sloot Himes zich terug aan bij de episcopale kerk.[8]

Vanaf 1879 was hij rector van de episcopaalse kerk te Vermillion, en vanaf 1886 van de St. Andrewskerk te Elk Point.[9][10] In zijn positie als episcopaals rector schreef hij nog een lezerbrief aan The Outlook, om het herhaaldelijk opduikende gerucht recht te zetten dat de millerieten (de vroege adventisten) in speciale hemelvaartsklederen op Jezus’ wederkomst hadden gewacht.[11] Hij overleed op 91-jarige leeftijd te Elk Point op 27 juni 1895.[12]

Familie

In november 1826[2] trouwde hij te New Bedford[13] met Mary Thompson Hardy. Zij kregen een groot gezin met negen zonen.[14] Een zoon met de naam William Lloyd Garrison Himes (1839-1917) was eveneens een predikant.[15] Mary overleed in 1873. Op 13 juni 1879 hertrouwde Joshua V. Himes met Hannah C. Harley.[16][13]

Zie ook

Weblinks

Verwijzingen

  • Albert C. Johnson, Advent Christian History, Advent Christian Publication Society, Boston, Massachusetts, 1918
  1. º Joshua Vaughan Himes op findafrave.com
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Lest We Forget p. 5
  3. º Zo heette de kerk van de Christian Connection ook.
  4. º Hewitt, Clyde E., Midnight and Morning. Advent Christian General Conference of America, 1983
  5. º Signs of the Times, adventistarchives.org
  6. º Midnight Cry, archives.llu.edu
  7. º Gary Land, 2009. The A to Z of the Seventh-Day Adventists, Scarecrow Press, 2005. p. 134; Historical Dictionary Of Seventh-Day Adventists, Scarecrow Press, p. 134
  8. º Lest We Forget, p. 6
  9. º Doane Robinson, History of South Dakota, Vol. I, 1904. p. 916
  10. º Doane Robinson, History of South Dakota, Vol. I, 1904. p. 580-587
  11. º Johnson, p. 204-205.
  12. º Johnson, p. 206
  13. 13,0 13,1 http://genealogytrails.com/sdak/union/bio.html#himes_joshua
  14. º Volksteling 1860 op familysearch.com en Bevolkingsrelling 1870 op familysearch.org
  15. º William Lloyd Garrison Himes op findagrave.com
  16. º Volkstelling 1880 op familysearch.og
rel=nofollow