Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.

Johann Gottfried Eichhorn

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
rel=nofollow

Johann Gottfried Eichhorn (Dörrenzimmern in Künzelsau in het vorstendom Hohenlohe-Öhringen, 16 oktober 1752Göttingen, 25 juni 1827) was een oriëntalist en historicus. Hij wordt tot de supranaturalistische of christelijke rationalisten van zijn tijd gerekend.

Levensloop

Eichhorn werd geboren op 16 oktober 1752 in Dörrenzimmern (nu een deelgemeente van Ingelfingen) als zoon van de lutherse predikant. Hij studeerde in Göttingen, werd in 1774 rector in Ohrdruf in het hertogdom Saksen-Gotha; in 1775 werd hij professor in de oriëntaalse talen en literatuur in Jena en in 1788 in Göttingen, waar hij ook lezingen gaf over de politieke geschiedenis in oude en nieuwe tijd en over de geschiedenis der letterkunde.

In 1783 werd hij staatsraadsman in Weimar. Hij werd in 1813 medebestuurder van de koninklijke Sociëteit der Wetenschappen en in 1819 lid van de ’Geheime Justizrat’ in het koninkrijk Hannover.

Hij overleed op 25 juni 1827. Onder zijn studenten waren de latere oriëntalist Friedrich Wilken, de theoloog Heinrich Ewald en de tibetoloog Sándor Csoma.

Zijn uitvoeringen in het boek Historisch-kritische Einleitung in das Alte Testament (Leipzig 1780-83: drie delen; vierde oplage: Göttingen 1824, vijf delen) en de Einleitung in das Neue Testament (Göttingen 1804-14, drie delen; nieuwe oplage 1820–27, vijf delen) worden beschouwd als het eerste voorbeeld van een literair-historisch, op kennis van de Oudheid en het Morgenland gebaseerde behandeling van documenten in verband met de Bijbel. Toch zijn de ontdekkingen en stellingen waarmee hij toen het beroemdst werd, zoals zijn gewaagde Oerevangelie-hypothese, nu enkel nog van historische waarde. Hij was ook de uitgever van het Repertorium für biblische und morgenländische Literatur (Göttingen 1777–1786, 18 delen) en de Allgemeine Bibliothek der biblischen Literatur (Leipzig 1787–1801, 10 delen).

Zijn zoon, de latere jurist Karl Friedrich Eichhorn, werd in 1781 in Jena geboren.

Werken (selectie)

  • Historisch-kritische Einleitung in das Alte Testament, Leipzig 1780-83: drie delen; vierde oplage: Göttingen 1824, vijf delen
  • Einleitung in das Neue Testament, Göttingen 1804-14, drie delen; nieuwe oplage 1820–27, vijf delen
  • Urgeschichte. (Uitgegeven door Johann Philipp Gabler). Neurenberg (Nürnberg) 1790-93, twee delen.
  • Die hebräischen Propheten, Göttingen 1816-20, drie delen.
  • Allgemeine Geschichte der Kultur und Literatur des neuern Europa. Göttingen 1796-1799, twee delen; onvoleindigd.
  • Übersicht der französischen Revolution, Göttingen 1797, twee delen.
  • Literaturgeschichte. Band I, Göttingen 1799; tweede oplage, 1813; Deel II, 1814.
  • Geschichte der Litteratur von ihrem Anfang bis auf die neuesten Zeiten, Vandenhoeck und Ruprecht, Göttingen 1805-13, zes delen, deel 1, tweede oplage. 1828, onvoleindigd.
    • Dritter Band, Erste Abtheilung: England, Schottland, Irland, Deutschland. Göttingen 1810 (Tekst).
    • Fünfter Band, Erste Abtheilung: Geschichte der neuern Sprachenkunde. Göttingen 1807 (Tekst).
  • Weltgeschichte, Göttingen 1799-1814, vijf delen; derde oplage. 1818-1820.
  • Geschichte der drei letzten Jahrhunderte, Göttingen 1803-1806, zes delen; derde oplage. 1817-1818
  • Geschichte des 19. Jahrhunderts, Göttingen 1817.

Literatuur

Weblinks

rel=nofollow