Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.

Jan Beijering

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
rel=nofollow

Jan Beijering (Buinen) was een Nederlandse horecaondernemer in het Groningse Vlagtwedde.

Leven en werk

Beijering werd in het begin van de twintiger jaren van de 20e-eeuw geboren in het Drentse Buinen als zoon van een landbouwer. Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende Beijering van 1942 tot 1945 bij de Waffen-SS, waarvoor hij na de oorlog werd geïnterneerd in kamp Westerbork. Na die tijd heeft hij zijn spijt betuigd over de door hem gemaakte keuze tijdens de oorlog.[1] In een documentair van RTV-Drenthe Interneringskamp Westerbork wordt onder meer zijn relaas over die tijd verfilmd.[2]

Beijering trouwde met Dirkje Drenth, een landbouwersdochter uit Nieuw Weerdinge. Hij nam het boerenbedrijf van zijn schoonouders over. In 1957 kochten Beijering en zijn vrouw Hotel-Café-Restaurant Schober in Vlagtwedde. Zij vestigden er de uitgaansgelegenheid annex dancing Hotel Beijering en wisten diverse Nederlandse en Duitse artiesten aan te trekken, waaronder Willy Alberti, Ciska Peters, Vader Abraham, Anneke Grönloh, Gert & Hermien (meer dan vijftig keer), Geschwister Jacob, Imca Marina, Drafi Deutscher, Roy Black en Vico Torriani.

Ondanks zijn aanvankelijke bezwaren tegen beatmuziek haalde hij later ook de The Fortunes, The Kinks, The Scorpions, The Cats en Shocking Blue naar zijn dancing, waarmee hij grote regionale en zelfs landelijke bekendheid verwierf.In 1974 verkocht hij het bedrijf. In 1979 ging het voormalige Hotel Beijering, omgedoopt tot De Marke, grotendeels door brand verloren. Beijering schreef na zijn horecacarrière een aantal nummers die uitgebracht zijn op cd. Zijn bekenste werk is Konijnenbokje. Beijering is zijn verdere leven in Vlagtwedde blijven wonen.

Bronnen, noten en/of referenties

Bron

Noten

  1. º Dagblad van het Noorden d.d. 31 maart 2009: Getuigenissen oud-Ss-er Beijering als erfgoed
  2. º Dagblad van het Noorden d.d. 27 januari 2009: Nominatie voor documentaire