Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie

Frank van Vloten

Uit Wikisage
Ga naar: navigatie, zoeken

Frank van Vloten (Deventer, 6 december 1858[1] - Baarn, 2 augustus 1930[1]), was een elektrotechnisch ingenieur, ondernemer en grootgrondbezitter. Hij vervulde diverse openbare functies in Drente en op de Veluwe. Hij was de tweede zoon van theoloog en filosoof Johannes van Vloten en zijn vrouw Elisabeth van Gennep. Frank van Vloten is de laatste decennia bekend geworden als eigenaar van het Ronde Huis bij Nunspeet.

Levensloop

Frank van Vloten werd op 6 december 1858 geboren als de tweede zoon van Johannes van Vloten, de herontdekker van Spinoza. Frank had een oudere broer Willem, twee jongere broers Gerlof en Odo, en drie zusters Elisabeth, Martha en Kitty. Zijn zusters zouden later huwen met bekende tachtigers: Elisabeth met Willem Witsen, Kitty met Albert Verwey en Martha met Frederik van Eeden. Van Vloten studeerde elektrotechniek in Luik en heeft daar in de Montefiore-centrale gewerkt. Daarna werkte hij aan de spoorwegen in Spanje en aan elektriciteitswerken in Paramaribo. Op 30 augustus 1888 trouwde hij te Puebla de Guzman en bij volmacht in 's-Gravenhage met Constance Joanne Wilhelmine Henriette Lans. Uit dit huwelijk werden twee zoons geboren[2]. In 1893 kocht Van Vloten het landgoed Groeneveld bij Hulshorst. Na de scheiding in 1908 vertrok Frank van Vloten naar Wageningen. Op 30 juli 1915 hertrouwde hij met Henriette Vreede (1889), dochter van George Elisa Vreede en een onbekende inheemse Indonesische vrouw genaamd Marina. Uit dit huwelijk werden twee dochters geboren. Het gezin vestigde zich in het Ronde Huis. Toen in 1924 door de deurwaarder beslag werd gelegd op het Ronde Huis vestigde het gezin zich in Baarn. Van Vloten overleed daar na een ziekbed op 2 augustus 1930[2].

Maatschappelijke functies

Frank van Vloten zat tot 1905 in de Gezondheidscommissie te Nijkerk[3]. Hij beklede tevens een beleidsfunctie bij de Nederlandse Heidemaatschappij en was door Gedeputeerde Staten van Gelderland, en later Drenthe, benoemd tot lid van de commissie tot toezicht op landbouw-proefvelden. Verder vervulde hij een toezichtsfunctie bij een nieuw opgerichte instelling voor landbouwonderwijs in 1903[4]. De volksbibliotheek kon dankzij bijdragen van Van Vloten veertig gezinnen van boeken voorzien[5].

Zakelijk

In 1895 richtte Van Vloten met zijn vrouw Constance en broer Willem een vennootschap op ter exploitatie van de woeste gronden rond Nunspeet, en later ook Beilen. Zijn vrouw bracht het grootste deel van de kavels in de vennootschap. In 1902 kocht de vennootschap de boedel Lagerweij op, een groot stuk bos en heidelandschap vanaf de spoorlijn bij Nunspeet tot aan Vierhouten. Op een heuvel langs de Plaggeweg liet Van Vloten een nieuw huis bouwen. Het werd een rotunda. De bouw werd begonnen in 1904, de officiële eerste steenlegging was in 1906. Het huis werd opgeleverd in 1907.

Beweringen

Frank van Vloten is het meest bekend geworden door onbewezen verhalen die rondgaan over een pangermaanse sekte die op de Veluwe jonge meisjes ritueel misbruikten en offerden aan 'Germaanse goden'[6]. Dit is onderzocht door de zogenoemde Werkgroep Ronde Huis, onder andere door het houden van interviews in de jaren 1960 tot en met heden.

Zie ook

Literatuur

  • (nl) Van Vloten, Willem Anton & Theodoor Jan van Vloten (1995) – Het geslacht van Vloten : genealogie met biografische aantekeningen. Wageningen. 261 pgs. ISBN 978 90 900 8716 0

Externe link

1px.pngWikimedia Commons  Wikimedia Commons: categorie met mediabestanden in verband met Van Vloten.

Bronnen, noten en/of referenties

Noten
  1. 1,0 1,1 Nederland's Patriciaat, jaargang 88, blz. 269
  2. 2,0 2,1 Willem Anton van Vloten & Theodoor Jan van Vloten, Het geslacht Van Vloten, Wageningen, 1995, pp 135
  3. º De Harderwijker, 22/03/1905; p. 2/4
  4. º De Harderwijker, 04/11/1903; p. 2/4
  5. º Overveluwsch weekblad, 14 maart 1891 en 16 juli 1892.
  6. º Werkgroep het Ronde Huis, 'De Geschiedenis van het Ronde Huis 1907-1967. Mysteries ontrafeld, Nunspeet, 2012