Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.

Featuring (muziekindustrie)

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Featuring (ook wel aangegeven als feat. of ft.) is een term uit de muziekindustrie, waarmee een artiest wordt aangegeven die niet de hoofdartiest is van een nummer of album. Sinds de jaren 1990 is het aantal features in nummers sterk toegenomen, maar al sinds het begin van de hitlijsten wordt de term gebruikt. De eerste notering was voor The Four Aces feat. Al Alberts met Three coins in a fountain in de Britse hitlijst in 1954. In de Nederlandse Top 40 kwam het voor het eerst voor in 1975 bij de single Love is all van Roger Glover & Guests feat. Ronnie Dio. Ook Nederlandstalige zangers maken tegenwoordig gebruikt van deze term, zoals vroeger ook wel de afkorting m.m.v. ("met medewerking van") werd gebruikt.

Featuring artist komt het vaakst voor in de rap- en dancemuziek. Rapalbums staan vaak vol met nummers met featuring artists. Dance-artiesten gebruiken voor hun meeste nummers een andere vocalist, die dan een credit voor hun feature krijgen. Featuring komt meestal alleen op singles voor, hoewel er soms ook gewone albumtracks met zo'n credit zijn.

Meestal heeft een featuring artist maar een klein aandeel in een lied, deze zingt of rapt dan bijvoorbeeld een couplet of bespeelt een muziekinstrument. Dit laatste was bijvoorbeeld het geval bij Di-rect feat. Wibi Soerjadi met Blind for you. Soms zingt een featuring artist steeds het refrein. Dit komt vaak voor in rapnummers, waar de hoofdartiest coupletten rapt en een featuring artist echt zingt. Bekende voorbeelden hiervan zijn Angel van Shaggy feat. Rayvon en Wij houden van Oranje 2006 van Ali B feat. André Hazes.

Featuring geeft vaak onduidelijkheid. Soms heeft de featuring artist bijvoorbeeld niet een veel kleiner aandeel dan de hoofdartiest. Dit was bijvoorbeeld het geval bij Hips don't lie van Shakira feat. Wyclef Jean, Love generation van Bob Sinclar feat. Gary Pine en Ik wacht al zo lang van Lange Frans & Baas B feat. Brutus en Tim (Di-rect). Er zijn ook nummers waarbij een featuring artist helemaal geen duidelijk aandeel heeft. Dit was bijvoorbeeld het geval bij de single I don't wanna know van Mario Winans feat. Enya & P. Diddy. Enya had namelijk totaal geen aandeel op de plaat. Ze kreeg alleen een credit omdat er een sample in het nummer zat van Enya's lied Boadicea uit 1987. Ook zijn er andere onduidelijkheden, zoals uitgaves van formaties, waar niet altijd ieder lid op elk nummer te horen is. Dan krijg je ingewikkelde titels als "D-Men Feat. Negativ en Brutus - Mijn feestje", Brutus en Negativ maakten beide deel uit van de rapformatie D-Men, en waren als enige op het nummer te horen, toch staan ze als feature omdat het de bedoeling was dat er een D-Menalbum uit ging komen.

Op radio- en muziekzenders wordt featuring artist vaak niet genoemd bij het af- of aankondigen van een single of clip. Alleen de hoofdartiest wordt dan genoemd, omdat het anders te veel tijd of ruimte kost de volledige credits op te noemen.

Soms worden de credits van een single aangepast als het in een ander deel van de wereld wordt uitgebracht. Zo werd I Belong to You (Il Ritmo Della Passione) in de Verenigde Staten uitgebracht met de credits Anastacia feat. Eros Ramazzotti, en in Europa als Anastacia & Eros Ramazzotti, door zijn populariteit in dat gebied.

Het komt zelden voor dat een act standaard featuring in zijn naam heeft staan. Een uitzondering is de Nederlandse dance-act Twenty 4 Seven feat. Stay-C and Nance die in de jaren '90 zes Top 40-hits had. Een voorbeeld van een samenwerking met een featuring artist die meerdere malen de Top 40 wist te halen is DJ Sammy & Yanou feat. Do.

Bekende singles met featuring artists

Linken

Voorbeelden

q1399352 op Wikidata  Intertaalkoppelingen via Wikidata (via reasonator)

rel=nofollow