Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.

Christoph Wilhelm Hufeland

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Christoph Wilhelm Hufeland (Langensalza, 12 augustus 1762Berlijn, 25 augustus 1836) was een Duitse arts. Hij was een voorstander van een holistische geneeskunde volgens het hippocratische model. Hij gebruikte hydrotherapie en warmtetherapie en was diegene die in moderne tijden de term ’macrobiotisch’ in gebruik nam om het vermogen aan te geven om het menselijk leven te verlengen. Dit begrip werd later door Georges Ohsawa overgenomen als naam van een specifieke voedingsleer.

Leven

Christoph Wilhelm Hufeland werd geboren in Langensalza als zoon van Johann Friedrich Hufeland (1730-1787). Zijn vader en grootvader hadden al geneeskunde gestudeerd en werkten in Weimar (vanaf 1765) als lijfarts van hertogin Anna Amalia en hofarts van de hertog. Christoph Wilhelm Hufeland ging naar school in Weimar en begon in het voorjaar van 1780 geneeskunde te studeren in Jena (Thüringen), waar hij vooral colleges volgde van de chirurg en anatoom Justus Christian Loder, en in Göttingen, waar ook Georg Christoph Lichtenberg een van zijn leraren was. In 1783 promoveerde Hufeland in Göttingen tot doctor in de geneeskunde. Hij werd tevens vrijmetselaar in de Göttingse loge ’Augusta zu den drei Flammen’.

Christoph Wilhelm Hufeland werd net als zijn vader en grootvader benoemd tot koninklijk geneesheer. Hij was een van de pioniers van de medische journalistiek van de negentiende eeuw; in 1791 begon hij zelfs een medisch tijdschrift uit te geven met de titel Bibliothek der praktischen Heilkunde (Berlijn 1800-1805). In 1793 werd hij hoogleraar in de geneeskunde aan de universiteit van Jena. Hij wijdde zich aan de reorganisatie van de gezondheidszorg in Pruisen. In 1801 werd hij hoogleraar geneeskunde in Berlijn, en in 1810 hoogleraar bijzondere pathologie en therapie aan de ’nieuwe universiteit’ van Berlijn. Zijn activiteit richtte zich op de strijd tegen infectieziekten. Hij was een vroege en vurige voorstander van dr. Jenners vaccinatie tegen pokken en zette zich in voorde geneeskunde voor onbemiddelden. Hij stichtte een groot aantal liefdadigheidsinstellingen voor zieken en twee pensioenfondsen voor artsen en hun families. Tegelijk verzette hij zich tegen de toen populaire browniaanse ziekteleer en tegen de theorieën van het zogenaamde dierlijk magnetisme.

Erkenningen

  • Hij was lid van de Koninklijke Pruisische Academie van Wetenschappen in Berlijn.

Publicaties

Christian Whilhelm Hufeland liet meer dan 400 publicaties na over vele medische onderwerpen zoals kindergeneeskunde, balneologie, de epidemiologie van tyfus en cholera, en medische ethiek.

De verhandeling Makrobiotik oder die Kunst das menschliche Leben zu verlängern werd met groot succes in heel Europa vertaald, en bereikte in 1860 zelfs acht edities.