Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.

Belgische frank

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
rel=nofollow

De BEF, Belgische frank (Frans: franc belge, FB; Duits: Belgischer Franken, BF), was een wettig betaalmiddel in België en Luxemburg tot de omschakeling naar de euro.

Geschiedenis

De Belgische frank werd in 1832 ingevoerd, naar het voorbeeld van de Franse frank. Van 1865 tot 1914 maakte België deel uit van de Latijnse muntunie, waardoor de Belgische frank gelijkgesteld werd aan de Franse frank, de Zwitserse frank en de Italiaanse lire. Door de Belgisch-Luxemburgse Economische Unie in 1921 wordt de Belgische frank ook officieel betaalmiddel in Luxemburg, aan een wisselkoers 1:1. Van 1935 tot de Tweede Wereldoorlog was de Belgische frank 0,8 Luxemburgse frank; na de oorlog wordt de koers weer 1:1.

Van de oliecrisis van 1973 heeft België flink te lijden gehad en dit resulteerde in een periode van flinke onzekerheid door forse toename van de werkloosheid en een daarmee gepaard gaande toename van de Belgische overheidsschuld. In 1982 werd als redmiddel de Belgische frank gedevalueerd met 8,5% ten opzichte van het EMS. Na een jarenlang herstelbeleid werd de frank geleidelijk steviger en werd in 1990 besloten om de frank vast te koppelen aan de Duitse mark.

In 1999 werd de frank aan de euro gekoppeld, volgens de wisselkoers € 1 = 40,3399 BEF. Sinds 1 januari 1999 is de Belgische frank een verschijningsvorm van de euro. Girale betalingen konden dan uitgedrukt worden in euro of in frank. De bankbiljetten en munten in Belgische frank werden vanaf 1 januari 2002 vervangen door euromunten en -biljetten, om op 1 maart 2002 definitief te verdwijnen als betalingsmunt.

Er waren munten van 20 centiem, 25 centiem, 50 centiem, 1 frank, 5 frank, 10 frank, 20 frank en 50 frank. Na 1955 bestonden de muntstukken van 20 en 50 frank niet meer.

Bankbiljetten

Laatste serie[1]

De laatste reeks kwam uit tussen 1994 en 1998 en deze waren geldig tot 2002. Met de ingang van een nieuw biljet van 10000 fr in 1992 werd beslist om alle biljetten te vervangen. In 1994 werd het biljet van 2000 fr vervangen en verdween ook het biljet van 5000 fr van de oude reeks omdat er geen vervanger was. Het biljet van 100 fr werd vervangen in 1995, het biljet van 200 fr in 1996 en 1000 fr en een nog nieuwer van 10000 in 1997.

Deze reeks had enkele specifieke kenmerken.

  • De waarde werd aangegeven door een aantal lijnen in reliëf voor mensen met een visuele beperking. De verticale lijntjes stelden de (I) honderd- (II) duizend- of (III) tienduizendtallen voor. De horizontale de factor waarmee deze moesten worden vermenigvuldigd waarbij "- " factor 1, "=" factor 2 en "≡" factor 5 betekende.
  • Bedrukkingen op beide zijden vormen één figuur als men door het biljet keek. De voorwerpen zijn een schelp (100 fr), een mondstuk (200fr), een sleutelgat (500 fr), een museum (1000 fr), een stoel (2000 fr), een serregebouw (10000 fr).
  • Bepaalde kleuren werden zo gekozen dat ze bij het kopiëren problemen gaven.
  • Op het grijs lijkende vlak voor de waarde verschijnt de waarde bij het bekijken onder een hoek.
  • Bepaalde arceringen zijn gemaakt uit microtekst.
  • Daarnaast verandert de kleur van de waarde aan één zijde bij het bekijken onder een andere hoek.
  • Een watermerk.
  • Bij het bekijken onder UV lichten bepaalde figuren op.
  • Door het biljet loopt een metalen veiligheidsdraad waarop ook de waarde geschreven staat.

De laatste serie bankbiljetten voor de invoering van de euro bevatte de volgende bedragen:

Bedrag Voorzijde Achterzijde Afgebeeld Afmetingen
100 200px 200px James Ensor met dood en de maskers () - De badkoets op het strand 139 mm op 76 mm
200 200px 200px Adolphe Sax 144 mm op 76 mm
500 200px 200px René Magritte - Hemel (1941) van René Magritte 149 mm op 76 mm
1000 200px Constant Permeke - Liggende boer - De oogst (1933) van Constant Permeke 154 mm op 76 mm
2000 200px 200px Victor Horta - elementen uit Huis Solvay in Brussel en Villa Carpentier in Ronse 159 mm op 76 mm
10000 200px 200px Koning Albert II en Koningin Paola - Koninklijke serres te Laken 169 mm op 76 mm

Voorlaatste serie

De voorlaatste serie bankbiljetten en muntbiljetten (de coupures van 20 en 50 frank zijn door de schatkist in plaats van de Nationale Bank uitgegeven en zijn dus muntbiljetten) voor de invoering van de euro bevatte de volgende bedragen:

Bedrag Biljet voorzijde Biljet achterzijde Afgebeeld Afmetingen
20 200px 200px Koning Boudewijn - Atomium
50 200px 200px Boudewijn, Koning der Belgen met koningin Fabiola - Parlementsgebouw te Brussel
100 200px Lambert Lombard
500 200px Constantin Meunier
1000 André Grétry
5000 Guido Gezelle
10000 200px 200px Boudewijn, Koning der Belgen met koningin Fabiola - Koninklijke serres

Trivia

  • In informeel Nederlands zoals gesproken in Nederland sprak men de naam van de Belgische munteenheid dikwijls op z'n Frans uit als franc in plaats van als frank.
  • In Vlaanderen bestaat de uitdrukking "Nu valt mijn(en) frank", wat zoveel betekent als "Nu heb ik het door." Ook in Nederland zegt men wel "De frank valt" en ook "Het kwartje valt".
  • Een informeel woord voor geld is "centen". Ook in België wordt dit wel gezegd.

Zie ook

Externe links

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties

1px.pngWikimedia Commons  Zie ook de categorie met mediabestanden in verband met Money of Belgium op Wikimedia Commons.