Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.

Aqil aga Al-Hasi

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Aqil Aga Al-Hasi (Egypte, 1820 – Shfaram, 1870), was een lid van de Egyptische Nadi stam en militair in het Ottomaanse Rijk.

Zijn vader Moussa Al-Hasi verliet Egypte in 1814, nadat hij een van zijn vennoten had vermoord, vestigde zich vervolgens in de buurt van Acre in Palestina en werkte voor de Ottomaanse gouverneur Suleiman Pasha (1805-1819) en zijn opvolger Abdulah Pasha (1819-1831) als een commandant van de cavalerie-eenheid. Hij sneuvelde in een strijd in 1830 en liet drie zonen achter: Ali, Aqil en Salah.

Aqil volgde zijn vader op in de dienst voor de Ottomanen en speelde een belangrijke rol in de geschiedenis van Palestina. Hij werd het hoofd van de Nadi stam en commandant van een groep soldaten in dienst van de Ottomaanse gouverneur van Acre.

Tijdens de bloedige conflicten werd Aqil bekend en gerespecteerd voor de bescherming die hij bood aan christenen en Joden. Hij gaf hun zijn woord dat hij hen bescherming zou bieden. De bescherming die hij bood aan de niet-moslims werd bekend in buitenlandse Europese consulaten, die hem als gids gebruikten. Hij werd geeëerd door de Engelsen en door Napoleon III van Frankrijk die het gebied had bezocht en hem de Franse medaille van de Légion d'Honneur uitreikte en een geweer schonk.[1]

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

  1. º Historical dictionary of bedouins. Muhammad Suwaed. 2015
rel=nofollow