Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.

Afschaffing slavernij

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Afschaffing slavernij

Slavernij

Slavernij is een toestand waarin een slaaf onvrijwillig toegeëigend is door zijn Meester die hem beschouwt als zijn bezit of eigendom. Een slaaf heeft geen rechten en heeft de taak om zware arbeid op veld of soms minder zware arbeid als huisslaaf werk te verrichten in dienst van zijn meester. Verwante maar striktere vormen zijn horigheid, lijfeigenschap of schuldslavernij. Onder deze vormen vallen er ook types slaven die al reeds voor de geboorte voorbestemd zijn om onder de vorm van een contractuele verplichting of om een bepaalde schuld af te lossen onder levenslange gedwongen dienstbaarheid. Deze slaven ondergingen een mensonwaardig lot waarin ze fysiek uitgebuit werden, geen of weinig eten kregen, en waar er grotendeels weinig aandacht geschonken werd aan de levensomstandigheden van deze mensen. De oorspronkelijke slaven die eerst onder het lot vielen waren de Indianen uit de Antillen, deze slaven werden later niet capabel bevonden omdat ze fysiek niet voldeden aan de zware arbeidsomstandigheden en ook niet bestendig waren tegen de vele ziektes die overgedragen werden door de Europeanen.[1] [2]

De geschiedenis van de slavernij

Slavernij bestaat al minstens even zolang als men de geschiedenis is gaan beginnen schrijven. Slaven verhandelen is reeds al ontstaan rond het antieke tijdsperk van het oude Egypte, oude Griekenland,de Romeinen en ook de moderne Afrikaanse en Arabische culturen. De slaven uit deze periode werden niet zozeer gediscrimineerd vanuit racismegevoel en de slaven werden ook niet uitgekozen omwille van hun afgekeurde afkomst of ras. Slavernij kwam ook voor in de Chinese ,Indische en Amerikaanse Indianencultuur.[3] Tot de vierde eeuw voor Christus was de slavernij een gebruikelijk verschijnsel in Rome, maar vanaf de expansie in Italië begon de slavernij zich uit te breiden naar meerdere continenten. De slavernij is pas echt een bekend fenomeen geworden na de verovering van de Mediterrane wereld. De slavernij die voortkwam uit de 17e eeuw was een meer racistische beweging die de Afrikanen als minderwaardig volk beschouwden, en die hen dan ook als geschikte mensen bevonden om hen dit lot toe te schrijven. Zo zijn er naar schatting twaalf miljoen Afrikanen over de Atlantische Oceaan verscheept om te voldoen aan de vraag naar slaven voor de plantages en de mijnen van de Nieuwe Wereld.[4]

kolonies van landen waar slavenhandel gehandhaafd werd

  • België(1830)[5]
  • Brazilië (1550)[6]
  • Frankrijk(1772)[7]
  • Groot- Brittanië [8]
  • Nederland (1621)[9]
  • Spanje en Portugal (1500)[10]
  • Verenigde Staten (1669)[11]

[12]

De Trans-Atlantische slavenhandel

De Trans-Atlantische slavenhandel ontstond omstreeks de 16e eeuw en hierdoor kwam er een diehoekshandel op gang tussen Amerika, Europa en West-Afrika. Door de groeiende welvaart van de consumptie van luxegoederen werd de behoefte naar goedkope slavenarbeid toegenomen en ontstond er een afzetmarkt. Dit betekende de grootste gedwongen migratie ooit uit de geschiedenis.[13] .De WIC, West-Indische Compagnie was een grote rolspeler in het gebeuren van de driehoekshandel. Dit was een groot handelsbedrijf van de republiek der zeven Verenigde Nederlanden (1621-1792), de handel vond plaats in de gebieden die grensden aan de Atlantische Oceaan:onder andere West-Afrika en Amerika, Brazilië,Suriname en de Antillen in het Caraïbisch gebied enz.. Ze maakten grote winsten met het verhandelen van slaven uit Afrika maar verhandelden ook producten zoals goud en ivoor,geweren, buskruit,textiel, alcohol, ijzeren staven, , suiker, koffie en cacao. Deze handel maakte van Nederland één van de grootste handelaars uit deze donkere tijd.[14]

Het kasteel van Elmina

Is één van de belangrijkste forten die veroverd werden door het WIC aan de kust van Ghana, hier werden de slaven gevangen gehouden en verzameld en van hieruit werd alles gecoördineerd om deze slaven vervolgens te verschepen vanuit dit vertrekpunt over de oceaan. Daarna zouden ze op de slavenmarkten verkocht worden aan de handelaars [15]


Een geketende mannelijke slaaf

Opstand en verzet

De slaven hebben zich ondanks de strenge onderdrukking steeds verzet door middel van verschillende vlucht manoeuvers te plannen. Sommigen durfden een gevecht aan met één van de toezichthouders, dit was al meteen een wanhoopspoging die weinig succes opleverde omdat de ongewapende slaven te maken kregen met gewapende begeleiders. Er waren er zelfs die probeerden hun meester of meesteres te vergiftigen, of zodra er de mogelijkheid toe was werden er vluchtacties gepland om te ontsnappen aan het onrecht dat hen werd aangedaan .Maar de strenge overheid zorgde ervoor dat deze pogingen niet onbestraft bleven. Sommigen ondergingen vele zweepslagen en sommigen belandden op de brandstapel, de gevangenen werden gekleed met in een met terpentijn gedoopte hemd en broek,ze werden vastgeketend en aan een paal vastgemaakt. In het bijzijn van andere bewoners en gevangenen werd met een tromgeroffelaangekondigd.Daarna werd het vonnis uitgesproken door een rechter, waarna men een vlam ontstak onderaan de paal waar de gevangenen vastgeketend waren. Dit was meteen ook een boodschap naar alle omringenden om dergelijke ontsnappingspogingen bewust uit het hoofd te praten.[16] De overheid maakte ook gebruik van de Verdeel en heersmethode en hierin werden hoge beloningen uitgegeven aan slaven die hun lotgenoten verklikten die een ontsnapping gepland hadden.[17]

De afschaffing Nederland

Aan het eind van de 18 de eeuw nam de verontwaardiging toe over de slavenhandel. Ook in Nederland laaiden de hevige discussies op vanuit verschillende groepen abolitionisten. Er waren nog een paar zaken die een afschaffing bemoeilijkten.

  • Wie zou de goedkope werkkrachten van de slaven overnemen?
  • De overheid besloot om de slaveneigenaren te vergoeden met 300 Gulden per vrijgelaten slaaf.De plantagehouders vreesden hierdoor dat de slaven weg zouden trekken en dat de slavenhouders zonder werkkrachten zouden komen te staan.De regering loste dit op door het invoeren een Staatstoezicht op de vrijgelaten slaven. De slaven kregen een voorwaardelijk 10 jaar contract om verplicht loon arbeid te verrichten bij een plantage dat ze zelf mochten kiezen, zo kregen de houders 10 jaar de tijd om op zoek te gaan naar nieuwe werkers.

Onder druk van de Engelsen werd de slavenhandel in Frankrijk in 1814 verboden. Pas op woensdag 1 juli 1863 volgde in Nederland de afschaffing van de slavenarbeid en slavernij als een van de laatste volger die het verdrag tekende om de afschaffing uiteindelijk officieel te maken. Dit werd gevierd met drie dagen lang feesten, met kerkelijke plechtigheden en optochten.[18]

Keti Koti Festival

Het Keti Koti ( betekent ketenen doorbreken festival wordt nog steeds ieder jaar op 1 juli in Nederland gevierd op de deze nationale feestdag. Nederland staat hierbij stil bij het verleden en vieren hierbij de vrijheid en gelijkheid. De Afschaffing van de slavernij.[19]

De erfenis

De geschiedenis heeft zijn sporen nagelaten. Veel hiervan is bewaard gebleven in musea, bibliotheken en archieven. De geschiedenis laat vooral sporen na omdat de cultuur van de mensen mede werd gevormd door de geschiedenis. De culturele en sociale aspecten spelen in het dagelijks leven van de mensen nog steeds een rol. Vooral ook de politieke sporen zoals racisme en discriminatie, en sociale ongelijkheid vallen deze sporen van de geschiedenis onder "De erfenis van de slavernij", maar spelen de dag van vandaag nog steeds een rol in het menselijk bestaan.[20]

Bronnen, noten en/of referenties