Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.
- Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
- Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
Willem Nijholt: verschil tussen versies
Geen bewerkingssamenvatting |
Geen bewerkingssamenvatting |
||
Regel 17: | Regel 17: | ||
'''Willem Adrianus Nijholt''' ([[Gombong]], [[19 juli]] [[1934]]) is een [[Nederland]]s [[acteur]],[[Cabaretier]] en [[zanger]]. | '''Willem Adrianus Nijholt''' ([[Gombong]], [[19 juli]] [[1934]]) is een [[Nederland]]s [[acteur]],[[Cabaretier]] en [[zanger]]. | ||
== Biografie == | == Biografie == | ||
Willem Nijholt werd in Gombong geboren als zoon van de [[KNIL]]- militair, Jan Nijholt en Willemina Sophia Maria Arntz. Toen hij acht jaar oud werd kwam hij in een [[jappenkamp]] op Java terecht, wat voor de rest van zijn leven een heel diep litteken naliet. Na de [[Japanse bezetting van Nederlands-Indië|Tweede Wereldoorlog]], verliet zijn moeder en haar kinderen Semarang in het toenmalige [[Nederlands-Indië]] met de ''[[Oranje (schip)|Oranje]]'' in Januarie 1946 en vestigde zich in [[Millingen aan de Rijn]], het geboortedorp van zijn moeder. Zijn moeder moest door de gevolgen van het [[jappenkamp]] meteen in het ziekenhuis ([[gasthuis]]) aldaar opgenomen worden. Met zijn eerste voornaam Willem is hij vernoemd naar zijn moeders vader, Wilhelmus Arntz en zijn tweede voornaam naar zijn peetoom Adrianus Johannes | Willem Nijholt werd in Gombong geboren als zoon van de [[KNIL]]- militair, Jan Nijholt en Willemina Sophia Maria Arntz. Toen hij acht jaar oud werd kwam hij in een [[jappenkamp]] op Java terecht, wat voor de rest van zijn leven een heel diep litteken naliet. Na de [[Japanse bezetting van Nederlands-Indië|Tweede Wereldoorlog]], verliet zijn moeder en haar kinderen Semarang in het toenmalige [[Nederlands-Indië]] met de ''[[Oranje (schip)|Oranje]]'' in Januarie 1946 en vestigde zich in [[Millingen aan de Rijn]], het geboortedorp van zijn moeder. Zijn moeder moest door de gevolgen van het [[jappenkamp]] meteen in het ziekenhuis ([[gasthuis]]) aldaar opgenomen worden. Met zijn eerste voornaam Willem is hij vernoemd naar zijn moeders vader, Wilhelmus Arntz en zijn tweede voornaam naar zijn peetoom Adrianus Johannes Lemmens. | ||
Willem Nijholt volgde tijdelijk in [[Nijmegen]] de [[Hogereburgerschool|HBS]], ging enig tijd bij de [[Marine (strijdmacht)|marine]], waar hij ontslag van kreeg doordat hij helemaal naakt door Den Helder was gerend. Hij meldde zich op zijn 23ste aan voor de [[Amsterdamse Toneelschool]]. Zijn moeder zou hem tot zijn teleurstelling nooit op de planken zien staan, omdat zij al in 1959 overleed. Toen Willem haar vertelde dat hij ontdekt wilde worden was haar antwoord - ja met twee afgesleten schoenen langs de weg !, dat was typisch haar rappe humor ! Hij werd eerst verliefd op een meisje waarmee hij zich verloofde en daarna op vele anderen waaronder [[Gerard Reve]], die hem afwees. In 1962 speelde hij een rol in Reves toneelstuk ''[[Commissaris Fennedy]]''. Bij de première kreeg hij een exemplaar van het boek, met persoonlijke opdracht van de schrijver. Zijn brieven aan Reve zijn gebundeld in 'Met Niets Begonnen'. In 1964 vertolkte hij eenmalig de rol van [[Hoofdpiet]] tijdens de [[Intocht van Sinterklaas|landelijke intocht van Sinterklaas]] in [[Hoorn (Noord-Holland)|Hoorn]]. Hij werkte in de zeventiger jaren mee aan het televisieprogramma [[Oebele]]. Aan het begin van zijn cabaret carrière werkte hij bij [[Wim Sonneveld]] en [[Conny Stuart]]. In 1974 speelde hij ''Theo van Oudijck'', de zoon van de resident in [[De Stille Kracht (televisieserie)|De Stille Kracht]], met [[Pleuni Touw]] als tegenspeelster. Hun beider naaktscène maakte toen een grote indruk. In zijn jeugd speelde hij een hoofdrol als Ben van Rooyen in de serie [[De Kris Pusaka]] uit [[1977]]. | Willem Nijholt volgde tijdelijk in [[Nijmegen]] de [[Hogereburgerschool|HBS]], ging enig tijd bij de [[Marine (strijdmacht)|marine]], waar hij ontslag van kreeg doordat hij helemaal naakt door Den Helder was gerend. Hij meldde zich op zijn 23ste aan voor de [[Amsterdamse Toneelschool]]. Zijn moeder zou hem tot zijn teleurstelling nooit op de planken zien staan, omdat zij al in 1959 overleed. Toen Willem haar vertelde dat hij ontdekt wilde worden was haar antwoord - ja met twee afgesleten schoenen langs de weg !, dat was typisch haar rappe humor ! Hij werd eerst verliefd op een meisje waarmee hij zich verloofde en daarna op vele anderen waaronder [[Gerard Reve]], die hem afwees. In 1962 speelde hij een rol in Reves toneelstuk ''[[Commissaris Fennedy]]''. Bij de première kreeg hij een exemplaar van het boek, met persoonlijke opdracht van de schrijver. Zijn brieven aan Reve zijn gebundeld in 'Met Niets Begonnen'. In 1964 vertolkte hij eenmalig de rol van [[Hoofdpiet]] tijdens de [[Intocht van Sinterklaas|landelijke intocht van Sinterklaas]] in [[Hoorn (Noord-Holland)|Hoorn]]. Hij werkte in de zeventiger jaren mee aan het televisieprogramma [[Oebele]]. Aan het begin van zijn cabaret carrière werkte hij bij [[Wim Sonneveld]] en [[Conny Stuart]]. In 1974 speelde hij ''Theo van Oudijck'', de zoon van de resident in [[De Stille Kracht (televisieserie)|De Stille Kracht]], met [[Pleuni Touw]] als tegenspeelster. Hun beider naaktscène maakte toen een grote indruk. In zijn jeugd speelde hij een hoofdrol als Ben van Rooyen in de serie [[De Kris Pusaka]] uit [[1977]]. |
Versie van 10 jul 2016 16:10
Willem Nijholt | ||
Willem Nijholt (1973) | ||
Willem Nijholt (1973) | ||
Algemene informatie | ||
Volledige naam | Willem Adrianus Nijholt | |
Geboren | 19 juli 1934 | |
Land | ![]() | |
Werk | ||
Jaren actief | 1960 – heden | |
Beroep | acteur | |
IMDb-profiel |
Willem Adrianus Nijholt (Gombong, 19 juli 1934) is een Nederlands acteur,Cabaretier en zanger.
Biografie
Willem Nijholt werd in Gombong geboren als zoon van de KNIL- militair, Jan Nijholt en Willemina Sophia Maria Arntz. Toen hij acht jaar oud werd kwam hij in een jappenkamp op Java terecht, wat voor de rest van zijn leven een heel diep litteken naliet. Na de Tweede Wereldoorlog, verliet zijn moeder en haar kinderen Semarang in het toenmalige Nederlands-Indië met de Oranje in Januarie 1946 en vestigde zich in Millingen aan de Rijn, het geboortedorp van zijn moeder. Zijn moeder moest door de gevolgen van het jappenkamp meteen in het ziekenhuis (gasthuis) aldaar opgenomen worden. Met zijn eerste voornaam Willem is hij vernoemd naar zijn moeders vader, Wilhelmus Arntz en zijn tweede voornaam naar zijn peetoom Adrianus Johannes Lemmens.
Willem Nijholt volgde tijdelijk in Nijmegen de HBS, ging enig tijd bij de marine, waar hij ontslag van kreeg doordat hij helemaal naakt door Den Helder was gerend. Hij meldde zich op zijn 23ste aan voor de Amsterdamse Toneelschool. Zijn moeder zou hem tot zijn teleurstelling nooit op de planken zien staan, omdat zij al in 1959 overleed. Toen Willem haar vertelde dat hij ontdekt wilde worden was haar antwoord - ja met twee afgesleten schoenen langs de weg !, dat was typisch haar rappe humor ! Hij werd eerst verliefd op een meisje waarmee hij zich verloofde en daarna op vele anderen waaronder Gerard Reve, die hem afwees. In 1962 speelde hij een rol in Reves toneelstuk Commissaris Fennedy. Bij de première kreeg hij een exemplaar van het boek, met persoonlijke opdracht van de schrijver. Zijn brieven aan Reve zijn gebundeld in 'Met Niets Begonnen'. In 1964 vertolkte hij eenmalig de rol van Hoofdpiet tijdens de landelijke intocht van Sinterklaas in Hoorn. Hij werkte in de zeventiger jaren mee aan het televisieprogramma Oebele. Aan het begin van zijn cabaret carrière werkte hij bij Wim Sonneveld en Conny Stuart. In 1974 speelde hij Theo van Oudijck, de zoon van de resident in De Stille Kracht, met Pleuni Touw als tegenspeelster. Hun beider naaktscène maakte toen een grote indruk. In zijn jeugd speelde hij een hoofdrol als Ben van Rooyen in de serie De Kris Pusaka uit 1977.
In 1977 werd hij onderscheiden met de Johan Kaartprijs. In 1979-80 zond de KRO een liedjesprogramma uit met de titel Kun je nog zingen, zing dan mee, met onder andere Wieteke van Dort en Willem Nijholt. In 1978 verscheen hiervan een lp met liedjes uit Kun je nog zingen, zing dan mee (vanaf 1999 op cd).
In 1980 en 1981 presenteerde hij de eerste twee afleveringen van Kinderen voor Kinderen. In 1981 speelde hij een spraakleraar in het stuk Kinderen van een mindere God. Hij werd gevraagd deze rol ook in Londen te spelen, maar nam het aanbod niet aan.
In 1989[1] ontving hij uit handen van Guido de Moor (met wie hij samen aan de Amsterdamse Toneelschool begon) de Paul Steenbergen-penning, die hij in 2002 doorgaf aan Pierre Bokma.
In 1989 speelde hij in Alaska, de eindexamenfilm aan de Nederlandse Film en Televisie Academie van regisseur Mike van Diem.
Hij speelde in musicals als Wat een planeet en Foxtrot van Annie M.G. Schmidt, maar viel uit met de vrouwlijke hoofdrolspeelster, welke hij dood verklaarde. In de musical Miss Saigon speelde hij in 1996 de regelaar. Zijn veelzijdigheid leidde hem tot werk in musicals, shows, liedjesprogramma's, langspeelplaten en cabaretvoorstellingen. In 2002 nam hij afscheid van de musical. In 2004 speelde hij zijn laatste toneelrol en 2005 was het jaar waarin hij zijn laatste filmrol speelde. In zijn keuzes voor rollen, shows en liedjes richtte hij zich nu eens op een volwassen publiek, dan weer op een specifiek jeugdig publiek. In 1999 werd hij benoemd Officier in de Orde van Oranje-Nassau.[2]
Vanaf 2008 hield hij zich in Nijmegen als artistiek adviseur bezig met de theateropleiding onder zijn naam, de 'Willem Nijholt Academie (WNA) voor Musical- en Muziektheater'. Medio 2011 werden de banden met deze opleiding verbroken .[3]
Op 29 april 2011 werd hij tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw geslagen.
Boeken
- Met niks begonnen : correspondentie, met Gerard Reve, 1997
- Met bonzend hart : brieven aan Hella Haasse, autobiografie, 2011[4]
Theater
- Irma La Douce (1961) - Douceur
- Commissaris Fennedy (1962, van Gerard Reve)
- Voor Engelen Geen Automaten (1963, van Dario Fo) - Guilio
- Cyrano (1963)
- Een Verwarrend Nachtje (1966)
- De Stunt (Musical) (1967) - Nero Blijdenstijn
- Gastacteur bij Nieuw Rotterdams Toneel (1968)
- Theatershow Wim Sonneveld, Corrie van Gorp en Willem Nijholt (1971)
- Kwartet Voor Twee (1973, van Michael Frayn)
- Wat Een Planeet (Musical) (1974, van Annie M.G. Schmidt)
- Een Kanibaal Als Jij En Ik (1975) (van Neerlands Hoop)
- Foxtrot (Musical) (1977-1978, van Annie M.G. Schmidt) - Jules
- Alle Laatjes Open (1979)
- Onder De Vlag Van Hollywood (Musical) (1980)
- Kinderen van een mindere God (1981)
- De Willem Nijholt Show (1985)
- Publiek (Musical) (1986, van Seth Gaaikema)
- Memoires - Het Leven Van Sarah Bernhardt (1988) - Pitou
- Cabaret (Musical) (1989) - Master of Ceremonies
- Private Lives (1991, van Noël Coward
- De Markiezin (1992, van Noël Coward)
- Later is te laat (1994-1995, van Noël Coward)
- You're the Top (1995-1996)
- Miss Saigon (1996-) - De Regelaar
- En Nu Wij (1999)
- Oliver! (1999-2000) - Fagin
- Lied In De Schemering (2002, van Noël Coward)
- Musicals in Ahoy' (2002) - Solist
- Richard Rodgers Songbook (2002)
- Een Man Om Op Te Vreten (2003-2004, van Debbie Isset)
- Perfect Wedding (2007-2008)
Verder speelde hij in Tartuffe, De Olifantsman, De Val en Amadeus.
Televisie
- 24 uur met... (2013) - Gast
- Penoza II (2012-2013) - Henk Ooms
- Op zoek naar ... (2007-2011)
- Het Zonnetje in Huis (2003) - Aldo de Waerd
- Maten (1999) - Hoofdofficier Meesingh
- Thuisfront (1998) - Martin
- Een Huis in Jerusalem (1995) - Willem
- Gestolen uren (1995) - Philip Muller
- Oog in oog (1991) - Ewout Lorentz (1994)
- Wie aus weiter Ferne (1994) - Jules Coulée
- Respect (1994) - Ewout Lorentz
- Op afbetaling (film) (1993) - Krynie Woudema
- De nietsnut (film) (1992)
- Bij nader inzien (1991) - David (oud)
- Twee mensen (1987)
- Reagan: Let's Finish The Job (1986) - Frank Sinatra
- Het Bloed Kruipt (1985) - Thomas Rijssenbeek
- Een Sneeuw (1985) - Frederik
- Willem van Oranje (1984) - Filips II, Koning van Spanje
- Mata Hari (1981) - Ladoux
- Kinderen voor Kinderen (1980-1981) - Presentator
- Een Kanibaal Als Jij En Ik (1979)
- Alles Is Niks (1978)
- De Kris Pusaka (1977-1978) - Ben van Rooyen.
- Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, mijnheer? (1975-1976) - Clovis van Wamp
- Pleisterkade 17 (1975) - Gilbert
- Durmazon (1974)
- De Stille Kracht (1974) - Theo van Oudijck
- Waaldrecht (1974) - Ivo
- Woyzeck (1972)
- Eva Bonheur (1972) - Nanning Storm
- 'n Zomerzotheid (1972) - Robbert Padt van Heijendaal
- Televisieshow bij VPRO (1971)
- Die Journalistin (Film) (1971) - Sam Bennit
- Oebele (1968) - Koen de Graaf
- Joop ter Heul (1968)
- De geweren van vrouw Carrar (1968)
- Majoor Barbara (1964) - Charles Lomax
- Schuld En Boete (1963) - Student Koch
- Die Vrouwtjes Van De Wereld (1963) - Gigolet
- Vliegtuig In Gevaar (1963) - Tweede Balie employé
- Rikkel Nikkel, De Avonturen Van Een Robot (1961) - Vijandelijke soldaat
- Bas Boterbloem (1961) - Postbode
- De Huzaren (1960) - Raphael
Film
- Daniël (1971)
- Hans, het leven voor de dood (1983)
- Ciske de Rat (1984) - Oom Henri
- Havinck (1987) - Advocaat Havinck
- Alaska (1989) - Mario's baas
- Hoogste Tijd (1995) - Etienne
- Unter den Palmen (1999) - Willem
- De vriendschap (2001) - Gijsbrecht van der Zee
- Pietje Bell (2002) - Krantenmagnaat Stark
- Pietje Bell 2: De Jacht op de Tsarenkroon (2003) - Krantenmagnaat Stark
- De Griezelbus (2005) - Reisleider / Graaf Vlapono
Overig
- De brief voor de koning van Tonke Dragt (voorlezer Audioboek)
- Pietje Bell van Chris van Abkoude (voorlezer Audioboek)
- De Koempoelan van Tante Lien (1981) met Wieteke van Dort
Externe links
- Video en audio op levenlangtheater.nl
Willem Nijholt in de Internet Movie Database (en)
Bronnen
|
Presentatoren van Kinderen voor Kinderen (chronologisch) |
---|