Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.
- Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
- Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
Nico Greitemann: verschil tussen versies
Geen bewerkingssamenvatting |
Geen bewerkingssamenvatting |
||
(2 tussenliggende versies door dezelfde gebruiker niet weergegeven) | |||
Regel 53: | Regel 53: | ||
Hij werkte mee aan de vertaling van de deuterocanonieke (of apocriefe) boeken [[1 Makkabeeën|1 en]] [[2 Makkabeeën]] en [[Judith (boek)|Judit]] voor het Bijbelvertaalproject van de Apologetische vereniging Petrus Canisius (de ''[[Petrus Canisiusvertaling]]''). | Hij werkte mee aan de vertaling van de deuterocanonieke (of apocriefe) boeken [[1 Makkabeeën|1 en]] [[2 Makkabeeën]] en [[Judith (boek)|Judit]] voor het Bijbelvertaalproject van de Apologetische vereniging Petrus Canisius (de ''[[Petrus Canisiusvertaling]]''). | ||
Als vertaler gebruikte hij soms het pseudoniem ''Tanulo''.<ref>[ | Als vertaler gebruikte hij soms het pseudoniem ''Tanulo''.<ref>[https://www.ru.nl/kdc/bladeren/archieven-thema/subpagina-archieven-thema/kerkelijk-godsdienstig-leven/archieven-personen/personen/greitemann/ Katholiek Documentatiecentrum]<br/>Een vertaling door Tanulo, op [http://www.erfgoedkloosterleven.nl/zoeken/collecties-zoeken.php?mivast=1212&mizig=211&miadt=1212&miaet=14&micode=BB-ND&minr=805095&miview=ldt Erfgoedkloosterleven.nl]<br/>(''Tánulo'' is het Hongaarse woord voor „studeren”.)</ref> | ||
In 1942 trok hij zich onverwacht terug uit het professoraat en uit het priesterambt, als gevolg van een persoonlijke geloofscrisis die veroorzaakt werd door de visies van de moderne bijbelwetenschap. Hij bleef door de [[Rooms-Katholieke Kerk]] erkend als priester, maar was op non-actief gesteld. Later beschreef hij zijn ervaring in het boek ''Op zoek naar de tweede onschuld''.<ref>http://www.worldcat.org/title/op-zoek-naar-de-tweede-onschuld/oclc/9894209</ref> | In 1942 trok hij zich onverwacht terug uit het professoraat en uit het priesterambt, als gevolg van een persoonlijke geloofscrisis die veroorzaakt werd door de visies van de moderne bijbelwetenschap. Hij bleef door de [[Rooms-Katholieke Kerk]] erkend als priester, maar was op non-actief gesteld. Later beschreef hij zijn ervaring in het boek ''Op zoek naar de tweede onschuld''.<ref>http://www.worldcat.org/title/op-zoek-naar-de-tweede-onschuld/oclc/9894209</ref> | ||
Regel 76: | Regel 76: | ||
==Bronnen en weblinks== | ==Bronnen en weblinks== | ||
* [https://www.ru.nl/kdc/bladeren/archieven-thema/subpagina-archieven-thema/kerkelijk-godsdienstig-leven/archieven-personen/personen/greitemann/ Katholiek Documentatiecentrum] (overzicht) | * [https://www.ru.nl/kdc/bladeren/archieven-thema/subpagina-archieven-thema/kerkelijk-godsdienstig-leven/archieven-personen/personen/greitemann/ Katholiek Documentatiecentrum] (overzicht) | ||
* [http://www.ru.nl/kdc/over_het_kdc/archief/over_de_archieven/kerkelijk_en/archieven_van_0/personen/greitemann/ Katholiek Documentatiecentrum] (knipselcollectie) | <!---* [http://www.ru.nl/kdc/over_het_kdc/archief/over_de_archieven/kerkelijk_en/archieven_van_0/personen/greitemann/ Katholiek Documentatiecentrum] (knipselcollectie)--> | ||
* [ | * [https://www.ru.nl/publish/pages/665786/nl-nmkdc_grei.pdf Overzicht van archiefmateriaal N. Greitemann] Radboud Universiteit | ||
* [ | * [https://www.letterenfonds.nl/nl/vertaler/1889/nico-greitemann Een aantal vertalingen door Greitemann] op Letterenfonds.nl | ||
==Verwijzingen== | ==Verwijzingen== | ||
<references/> | <references/> | ||
{{authority control|TYPE=p|DBNL=grei012}} | {{authority control|TYPE=p|VIAF=62884862|LCCN=n/82/032940|GND=1018905839|DBNL=grei012|Wikidata=Q108813802}} | ||
{{DEFAULTSORT:Greitemann, Nicolaas}} | {{DEFAULTSORT:Greitemann, Nicolaas}} | ||
[[Categorie: Nederlands theoloog]] | [[Categorie: Nederlands theoloog]] | ||
[[Categorie: Nederlands hoogleraar]] | |||
[[Categorie: Nederlands rooms-katholiek priester]] | [[Categorie: Nederlands rooms-katholiek priester]] | ||
[[Categorie: Nederlands journalist]] | [[Categorie: Nederlands journalist]] |
Huidige versie van 22 feb 2024 om 07:41
Nico Greitemann | ||
Algemene informatie | ||
Volledige naam | Nicolaas Theodorus Johannes Greitemann | |
Pseudoniem | Tanulo | |
Academische titel | Professor doctor | |
Geboren | 29 december 1903, Amsterdam | |
Overleden | 1990, Wenen, Oostenrijk |
Nico Greitemann (voluit Nicolaas Theodorus Johannes Greitemann, Amsterdam, 29 december 1903 – Wenen, 26 maart 1990)[1] was een Nederlands rooms-katholiek priester en professor.
Hij volgde een priesteropleiding aan het kleinseminarie te Hageveld-Voorhout en het grootseminarie te Warmond. Op 11 juni 1927 werd hij tot priester gewijd. Hij volgde van 1928 tot 1931 studies Bijbelwetenschappen te Rome en Jeruzalem. Van 1931 tot 1941 was hij professor in de Bijbelexegese te Warmond, als opvolger van P. G. Groenen,[2] en in 1935 promoveerde hij cum laude tot doctor in de Bijbelwetenschappen te Rome.
Hij werkte mee aan de vertaling van de deuterocanonieke (of apocriefe) boeken 1 en 2 Makkabeeën en Judit voor het Bijbelvertaalproject van de Apologetische vereniging Petrus Canisius (de Petrus Canisiusvertaling).
Als vertaler gebruikte hij soms het pseudoniem Tanulo.[3]
In 1942 trok hij zich onverwacht terug uit het professoraat en uit het priesterambt, als gevolg van een persoonlijke geloofscrisis die veroorzaakt werd door de visies van de moderne bijbelwetenschap. Hij bleef door de Rooms-Katholieke Kerk erkend als priester, maar was op non-actief gesteld. Later beschreef hij zijn ervaring in het boek Op zoek naar de tweede onschuld.[4]
Tijdens de oorlog kwam hij via de Arbeitsdienst in 1942 in Wenen terecht, waar hij de rest van zijn leven bleef wonen. Aangezien hij weigerde om lid te worden van de NSDAP, kreeg hij geen academische functie. Van 1942 tot 1945 was hij hoofd van het antiquariaat W. Krieg-Lechner te Wenen. Hij werkte als journalist voor De Tijd, als buitenlands correspondent vanuit Oostenrijk en Hongarije voor het AVRO radionieuws[5] en als proeflezer voor uitgeverijen. Hij was een kenner van de Oostenrijkse muziekcultuur.
Hij overleed te Wenen in 1990 en werd daar begraven op 2 april 1990.
Publicaties
- 1936, Erasmus als exegeet
- 1937, De Windesheimsche Vulgaatrevisie in de vijftiende eeuw
- 1937, Encyclieken van Z.H. Pius XI: over den toestand der Katholieke Kerk in het Duitsche Rijk en ’Divini Redemptoris’ tegen het atheïstisch Communisme
- 1938, De kerk en de bijbel: kerkelijke uitspraken over den bijbel en bijbelsche vraagstukken
- 1938, voorwoord bij Paulus, van Josef Holzner
- 1941, (met Bernardus Alfrink en Willem Grossouw), Bijbelsch woordenboek
- 1958, Duitse vertaling: Augustinus der Seelsorger: Leben und Wirken eines Kirchenvaters van: 1957,Frederik van der Meer, Augustinus de zielzorger: een studie over de praktijk van een kerkvader
- 1961, (met L. C. Baas; A. Böhm), Vragen aan het concilie
- 1966, Oostenrijk: land, volk, cultuur
- [1972], De man van Nazareth
- 1981, Op zoek naar de tweede onschuld
Bronnen en weblinks
- Katholiek Documentatiecentrum (overzicht)
- Overzicht van archiefmateriaal N. Greitemann Radboud Universiteit
- Een aantal vertalingen door Greitemann op Letterenfonds.nl
Verwijzingen
- º De Volkskrant, 28 maart 1990, In memoriam
- º Nieuwsblad van het Noorden, 11 november 1928, Professorsbenoeming te Warmond
- º Katholiek Documentatiecentrum
Een vertaling door Tanulo, op Erfgoedkloosterleven.nl
(Tánulo is het Hongaarse woord voor „studeren”.) - º http://www.worldcat.org/title/op-zoek-naar-de-tweede-onschuld/oclc/9894209
- º Beeldengeluid.nl
![Bekijkt de gegevens op Wikidata](/w/images/thumb/b/be/Wikidata-logo.png/25px-Wikidata-logo.png)