Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.
- Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
- Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
Arno (zanger): verschil tussen versies
Geen bewerkingssamenvatting |
Geen bewerkingssamenvatting |
||
(Een tussenliggende versie door een andere gebruiker niet weergegeven) | |||
Regel 6: | Regel 6: | ||
| bijnaam = | | bijnaam = | ||
| geboren = [[21 mei]] [[1949]] | | geboren = [[21 mei]] [[1949]] | ||
| overleden = | | overleden = [[23 april]] [[2022]] | ||
| land = {{BE}} | | land = {{BE}} | ||
| jaren-actief = Vanaf [[1970]] | | jaren-actief = Vanaf [[1970]] | ||
Regel 20: | Regel 20: | ||
| functie1 = [[Zanger]] | | functie1 = [[Zanger]] | ||
}} | }} | ||
'''Arnaud Charles Ernest Hintjens''' ([[Oostende ( | '''Arnaud Charles Ernest Hintjens''' ([[Oostende]], [[21 mei]] [[1949]] – [[Brussel (stad)|Brussel]], [[23 april]] [[2022]]), beter bekend onder zijn artiestennaam '''Arno''', is een [[België|Belgische]] rock[[zanger]], die liedjes vertolkt vooral in het [[Frans (taal)|Frans]], soms in het [[Engels (taal)|Engels]], [[Nederlands]] en sporadisch ook in het [[Oostends]] dialect. | ||
== Leven en werk == | == Leven en werk == | ||
Arno koos aanvankelijk voor het beroep van [[Kok (beroep)|kok]], maar was in zijn jonge jaren vooral geïnteresseerd in muziek. Vooral uit Engeland geïmporteerde bluesplaten inspireerden hem. | Arno koos aanvankelijk voor het beroep van [[Kok (beroep)|kok]], maar was in zijn jonge jaren vooral geïnteresseerd in muziek. Vooral uit Engeland geïmporteerde bluesplaten inspireerden hem. | ||
Als mondharmonicaspeler werkte hij samen met muzikanten uit de Oostendse rockscene vooraleer hij rond 1970 in zijn eerste "echte" groep belandde, [[Freckleface]], geleid door zanger/bassist [[Paul Vandecasteele]] en gitarist [[Paul Decoutere]]. Arno zong destijds sporadisch en beperkte zich meestal tot | Als mondharmonicaspeler werkte hij samen met muzikanten uit de Oostendse rockscene vooraleer hij rond 1970 in zijn eerste "echte" groep belandde, [[Freckleface]], geleid door zanger/bassist [[Paul Vandecasteele]] en gitarist [[Paul Decoutere]]. Arno zong destijds sporadisch en beperkte zich meestal tot solo’s op de [[mondharmonica]]. Freckleface maakte een plaat met uitgesponnen bluesrocknummers, maar had op het podium meer succes dan in de platenwinkel. | ||
In 1972 gingen Arno en Decoutere verder als duo onder de naam [[Tjens Couter]]. De groep wisselde bluesnummers af met uitstapjes richting [[tango (muziek)|tango]] en [[reggae]]. Na de debuutplaat "Who Cares" groeide Tjens Couter van een duo naar een kwintet en werd de muzikale koers verlegd naar pubrock. Een tweede album volgde. In 1978 waren Arno en Decoutere te zien in de film ''Le concert | In 1972 gingen Arno en Decoutere verder als duo onder de naam [[Tjens Couter]]. De groep wisselde bluesnummers af met uitstapjes richting [[tango (muziek)|tango]] en [[reggae]]. Na de debuutplaat "Who Cares" groeide Tjens Couter van een duo naar een kwintet en werd de muzikale koers verlegd naar pubrock. Een tweede album volgde. In 1978 waren Arno en Decoutere te zien in de film ''Le concert d’un homme seul''. | ||
Pas in 1980 kwam de grote doorbraak met de groep [[T.C. Matic]], een groep die aanvankelijk voor 80 procent dezelfde samenstelling had als Tjens Couter. De groep maakte vier albums, ging op tournee door Europa en had een paar hits, waaronder ''Oh la la la''. Ook ''Que pasa'' en ''Putain, putain'' zijn uitgegroeid tot klassiekers, die steevast deel uitmaken van | Pas in 1980 kwam de grote doorbraak met de groep [[T.C. Matic]], een groep die aanvankelijk voor 80 procent dezelfde samenstelling had als Tjens Couter. De groep maakte vier albums, ging op tournee door Europa en had een paar hits, waaronder ''Oh la la la''. Ook ''Que pasa'' en ''Putain, putain'' zijn uitgegroeid tot klassiekers, die steevast deel uitmaken van Arno’s liveset. Zes jaar later hield T.C. Matic het voor bekeken. | ||
Arno besloot het solo te wagen. Hij bracht in 1986 zijn solodebuut uit onder de titel ''Arno''. ''Forget the Cold Sweat'' is daarvan een bescheiden hit geweest. Op dit nummer zingt onder anderen ook [[Kaz Lux]] mee. Arno ging voor dit album dan wel solo, hij kon toch nog een beroep doen op verscheidene ex-TC Matic leden. Serge Feys, die ook vele andere Arno | Arno besloot het solo te wagen. Hij bracht in 1986 zijn solodebuut uit onder de titel ''Arno''. ''Forget the Cold Sweat'' is daarvan een bescheiden hit geweest. Op dit nummer zingt onder anderen ook [[Kaz Lux]] mee. Arno ging voor dit album dan wel solo, hij kon toch nog een beroep doen op verscheidene ex-TC Matic leden. Serge Feys, die ook vele andere Arno cd’s zou produceren, trad op als producent en als toetsenist (keyboards). Ook gitarist Jean-Marie Aerts was van de partij, en zou nog jaren deel blijven uitmaken van Arno's vaste begeleidingsband. In het geheel was ''Arno'' een behoorlijke cd, met veel funk en blues invloeden en vooral Engelstalige teksten. Ook op zijn volgende albums zou Arno soms in het Frans zingen, maar het Engels was duidelijk prominenter aanwezig. (Franse nummers zouden pas een overwicht krijgen vanaf het in 1995 verschenen ''Arno à la Française''.) | ||
Terwijl Arno op zijn gelijknamige debuutalbum duidelijk nog wat een eigen gezicht aan het zoeken was (twee volledige instrumentals en twee haast instrumentale nummers), trad hij met ''Charlatan'' veel zelfverzekerder naar buiten. Nummers als ''Bathroom Singer'', het snoeiharde ''Black Doll'' en de [[Jacques Brel]]-cover ''Le Bon Dieu'' werden live favorieten. | Terwijl Arno op zijn gelijknamige debuutalbum duidelijk nog wat een eigen gezicht aan het zoeken was (twee volledige instrumentals en twee haast instrumentale nummers), trad hij met ''Charlatan'' veel zelfverzekerder naar buiten. Nummers als ''Bathroom Singer'', het snoeiharde ''Black Doll'' en de [[Jacques Brel]]-cover ''Le Bon Dieu'' werden live favorieten. | ||
Regel 37: | Regel 37: | ||
Ook in de cinema was Arno een gevraagd typeschrijver. | Ook in de cinema was Arno een gevraagd typeschrijver. | ||
Vóór alle unplugged-trends belichaamde hij samen met [[Roland Van Campenhout|Roland]] in 1990-1991 de pure rock in het zijproject [[Charles et les Lulus]]. Ook zijn levensstijl werd er niet minder rock- | Vóór alle unplugged-trends belichaamde hij samen met [[Roland Van Campenhout|Roland]] in 1990-1991 de pure rock in het zijproject [[Charles et les Lulus]]. Ook zijn levensstijl werd er niet minder rock-’n’-roll op. In 1992 coverde hij de [[Adamo]]-hit ''Les filles du bord de mer''. Zijn doorbraak bij het bredere publiek ging verder met zijn vierde album ''Idiots Savants'', dat goed ontvangen werd door de pers. Het album haalde gemakkelijk goud. | ||
In 1995 kwam ''Arno à la Française'' uit. Eén cover springt er op dat album uit, namelijk ''Comme à Ostende'' van [[Leo Ferré]]. Met deze geheel Franstalige plaat brak hij definitief door in Frankrijk. Franse chansons zijn vanaf dat moment een even belangrijk bestanddeel van zijn muziek als rock, tango en blues. | In 1995 kwam ''Arno à la Française'' uit. Eén cover springt er op dat album uit, namelijk ''Comme à Ostende'' van [[Leo Ferré]]. Met deze geheel Franstalige plaat brak hij definitief door in Frankrijk. Franse chansons zijn vanaf dat moment een even belangrijk bestanddeel van zijn muziek als rock, tango en blues. | ||
Regel 43: | Regel 43: | ||
Samen met [[Jan Decleir]] speelde hij in 1995 de rol van de homoseksuele redder Harry in de film ''[[Camping Cosmos]]'' (1996) van [[Jan Bucquoy]] die zich te [[Westende]] afspeelt. | Samen met [[Jan Decleir]] speelde hij in 1995 de rol van de homoseksuele redder Harry in de film ''[[Camping Cosmos]]'' (1996) van [[Jan Bucquoy]] die zich te [[Westende]] afspeelt. | ||
In 1997 bracht Arno voor het eerst een album uit in de [[ | In 1997 bracht Arno voor het eerst een album uit in de [[Verenigde Staten]]. Het was een compilatie, in combinatie met de registratie van een live-concert. In 1999 werd Arno vijftig jaar. Hij bracht zijn zesde soloalbum uit, dat meteen ook zijn 23ste album is onder diverse namen en formaties. Een ’best of’ kwam uit in 2000. | ||
[[File:Willy Bosschem - Arno Hintjens.jpg|thumb|Arno Hintjens (2014) door de Belgische kunstschilder [[Willy Bosschem]]]] | <!-- [[File:Willy Bosschem - Arno Hintjens.jpg|thumb|Arno Hintjens (2014) door de Belgische kunstschilder [[Willy Bosschem]]]] --> | ||
In 2002 kwam ''Arno Charles Ernest'' uit, een referentie naar zijn grootvader; in 2004 volgde ''French Bazaar''. Eind september 2004 startte Arno zijn nieuwe solotoer met onder andere twee concerten in [[Vietnam]]. Zijn voornaamste muzikale partners door de jaren heen zijn de gitaristen [[Jean-Marie Aerts]] (ook in T.C. Matic) en [[Geoffrey Burton]], [[Rudy Cloet]] (drummer) en de toetsenisten [[Ad Cominotto]] en [[Serge Feys]] (eveneens ex-T.C. Matic). | In 2002 kwam ''Arno Charles Ernest'' uit, een referentie naar zijn grootvader; in 2004 volgde ''French Bazaar''. Eind september 2004 startte Arno zijn nieuwe solotoer met onder andere twee concerten in [[Vietnam]]. Zijn voornaamste muzikale partners door de jaren heen zijn de gitaristen [[Jean-Marie Aerts]] (ook in T.C. Matic) en [[Geoffrey Burton]], [[Rudy Cloet]] (drummer) en de toetsenisten [[Ad Cominotto]] en [[Serge Feys]] (eveneens ex-T.C. Matic). | ||
Op 1 oktober 2006 organiseerde hij samen met [[Tom Barman]] en [[Frederik Sioen|Sioen]] de [[0110|0110-concerten]]. Zijn volgende album, ''[[Jus de Box]]'', verscheen in januari 2007. In de zomer van 2009 was hij de centrale gast muziek op [[Theater aan Zee]]. | Op 1 oktober 2006 organiseerde hij samen met [[Tom Barman]] en [[Frederik Sioen|Sioen]] de [[0110|0110-concerten]]. Zijn volgende album, ''[[Jus de Box]]'', verscheen in januari 2007. In de zomer van 2009 was hij de centrale gast muziek op [[Theater aan Zee]]. | ||
In 2015 vertolkte hij | In 2015 vertolkte hij het personage ’Alain’ in de film [[Préjudice]]. | ||
== Prijzen en onderscheidingen == | == Prijzen en onderscheidingen == | ||
Regel 55: | Regel 55: | ||
*In 2002 ontving Arno de Franse onderscheiding van [[Orde van Kunst en Letteren|Ridder in de Kunsten en Letteren]] (Ordre des Arts et des Lettres). | *In 2002 ontving Arno de Franse onderscheiding van [[Orde van Kunst en Letteren|Ridder in de Kunsten en Letteren]] (Ordre des Arts et des Lettres). | ||
*Eind 2005 werd Arno genomineerd voor de titel [[De Grootste Belg]]. Hij eindigde op nr. 34 in de Vlaamse versie en op nr. 83 in de Waalse versie. | *Eind 2005 werd Arno genomineerd voor de titel [[De Grootste Belg]]. Hij eindigde op nr. 34 in de Vlaamse versie en op nr. 83 in de Waalse versie. | ||
*In 2010 zong hij samen met [[Ray Davies]] het lied | *In 2010 zong hij samen met [[Ray Davies]] het lied ’Moments’. Tijdens een interview zei Davies: ''„I heard some of Arno’s music and thought this would be an ideal song for him to interpret with me. My French is appalling but Arno’s English is superb, so I devised a way we could sing it together. I think it works really well.”'' | ||
*In [[Bornem]] kreeg hij een permanent aandenken langs de [[Schelde Internationale Muziekstroom-route|SIM-route]]. | *In [[Bornem]] kreeg hij een permanent aandenken langs de [[Schelde Internationale Muziekstroom-route|SIM-route]]. | ||
*In 2012 werd hij opgenomen in de [[Radio 2 (Vlaanderen)|Radio 2]]-eregalerij voor een leven vol muziek. | *In 2012 werd hij opgenomen in de [[Radio 2 (Vlaanderen)|Radio 2]]-eregalerij voor een leven vol muziek. | ||
Regel 128: | Regel 128: | ||
* 1991 : ''[[Charles et les Lulus]]'' - ''[[Charles et les Lulus]]'' | * 1991 : ''[[Charles et les Lulus]]'' - ''[[Charles et les Lulus]]'' | ||
* 1994 : ''Arno & the Subrovniks'' - ''Water'' | * 1994 : ''Arno & the Subrovniks'' - ''Water'' | ||
* 1998 : ''[[Charles and the White Trash European Blues Connection]]'' | * 1998 : ''[[Charles and the White Trash European Blues Connection]]'' – ''[[Charles and the White Trash European Blues Connection]]'' | ||
=== Hitnoteringen === | === Hitnoteringen === | ||
Regel 157: | Regel 157: | ||
|align="left"|''Covers cocktail''||2008||14-06-2008||55||11|| | |align="left"|''Covers cocktail''||2008||14-06-2008||55||11|| | ||
|- | |- | ||
|align="left"|''Best of | |align="left"|''Best of – 3cd''||2009||23-05-2009||14||25|| | ||
|- | |- | ||
|align="left"|''Brussld''||2010||03-04-2010||2||20|| [[Goud (muziek)|Goud]] | |align="left"|''Brussld''||2010||03-04-2010||2||20|| [[Goud (muziek)|Goud]] | ||
Regel 175: | Regel 175: | ||
* 1978: ''Plat Du Jour'' | * 1978: ''Plat Du Jour'' | ||
* 1978: ''Singles 1975-1980'' | * 1978: ''Singles 1975-1980'' | ||
* 1991: ''If It Blows (Let It Blow) | * 1991: ''If It Blows (Let It Blow) – A Complication'' | ||
==== Met TC Matic ==== | ==== Met TC Matic ==== | ||
Regel 182: | Regel 182: | ||
* 1983: ''Choco'' | * 1983: ''Choco'' | ||
* 1985: ''Yé Yé!'' | * 1985: ''Yé Yé!'' | ||
* 2000: ''Compil Complet!'' | * 2000: ''Compil Complet!'' – dubbel-cd | ||
* 2003: ''The Essential | * 2003: ''[[The Essential of T.C. Matic|The Essential]]'' | ||
== Trivia == | == Trivia == | ||
* Arno zong de titelsong voor de Vlaamse versie van [[Pixar Animation Studios|Pixar]]s ''[[Toy Story (film)|Toy Story]]'': | * Arno zong de titelsong voor de Vlaamse versie van [[Pixar Animation Studios|Pixar]]s ''[[Toy Story (film)|Toy Story]]'': „Je bent een vriend van mij”, „Vreemde dingen”, „Vliegen doe ik nooit” en „You’ve Got a Friend in Me”. | ||
== Externe link == | == Externe link == | ||
* [http://www.arno.be/ Officiële website] | * [http://www.arno.be/ Officiële website] | ||
{{commonscat|Arno (singer)}} | |||
{{authority control|TYPE=p|Wikidata=Q694081}} | |||
{{DEFAULTSORT:}} | |||
[[Categorie:Belgisch rockzanger]] | [[Categorie:Belgisch rockzanger]] | ||
[[Categorie:Geboren in 1949]] | [[Categorie:Geboren in 1949]] | ||
[[Categorie:T.C. Matic]] |
Huidige versie van 11 mei 2022 om 14:47
Arno | ||
Afbeelding gewenst | ||
Algemene informatie | ||
Volledige naam | Arnaud Charles Ernest Hintjens | |
Geboren | 21 mei 1949 | |
Overleden | 23 april 2022 | |
Land | ![]() | |
Werk | ||
Jaren actief | Vanaf 1970 | |
Genre(s) | Rock | |
Officiële website | ||
Actief geweest in T.C. Matic | ||
Functie(s) | Zanger | |
Jaren actief in formatie | 1980-1986 | |
Bezetting | Paul Decoutere |
Arnaud Charles Ernest Hintjens (Oostende, 21 mei 1949 – Brussel, 23 april 2022), beter bekend onder zijn artiestennaam Arno, is een Belgische rockzanger, die liedjes vertolkt vooral in het Frans, soms in het Engels, Nederlands en sporadisch ook in het Oostends dialect.
Leven en werk
Arno koos aanvankelijk voor het beroep van kok, maar was in zijn jonge jaren vooral geïnteresseerd in muziek. Vooral uit Engeland geïmporteerde bluesplaten inspireerden hem.
Als mondharmonicaspeler werkte hij samen met muzikanten uit de Oostendse rockscene vooraleer hij rond 1970 in zijn eerste "echte" groep belandde, Freckleface, geleid door zanger/bassist Paul Vandecasteele en gitarist Paul Decoutere. Arno zong destijds sporadisch en beperkte zich meestal tot solo’s op de mondharmonica. Freckleface maakte een plaat met uitgesponnen bluesrocknummers, maar had op het podium meer succes dan in de platenwinkel.
In 1972 gingen Arno en Decoutere verder als duo onder de naam Tjens Couter. De groep wisselde bluesnummers af met uitstapjes richting tango en reggae. Na de debuutplaat "Who Cares" groeide Tjens Couter van een duo naar een kwintet en werd de muzikale koers verlegd naar pubrock. Een tweede album volgde. In 1978 waren Arno en Decoutere te zien in de film Le concert d’un homme seul.
Pas in 1980 kwam de grote doorbraak met de groep T.C. Matic, een groep die aanvankelijk voor 80 procent dezelfde samenstelling had als Tjens Couter. De groep maakte vier albums, ging op tournee door Europa en had een paar hits, waaronder Oh la la la. Ook Que pasa en Putain, putain zijn uitgegroeid tot klassiekers, die steevast deel uitmaken van Arno’s liveset. Zes jaar later hield T.C. Matic het voor bekeken.
Arno besloot het solo te wagen. Hij bracht in 1986 zijn solodebuut uit onder de titel Arno. Forget the Cold Sweat is daarvan een bescheiden hit geweest. Op dit nummer zingt onder anderen ook Kaz Lux mee. Arno ging voor dit album dan wel solo, hij kon toch nog een beroep doen op verscheidene ex-TC Matic leden. Serge Feys, die ook vele andere Arno cd’s zou produceren, trad op als producent en als toetsenist (keyboards). Ook gitarist Jean-Marie Aerts was van de partij, en zou nog jaren deel blijven uitmaken van Arno's vaste begeleidingsband. In het geheel was Arno een behoorlijke cd, met veel funk en blues invloeden en vooral Engelstalige teksten. Ook op zijn volgende albums zou Arno soms in het Frans zingen, maar het Engels was duidelijk prominenter aanwezig. (Franse nummers zouden pas een overwicht krijgen vanaf het in 1995 verschenen Arno à la Française.)
Terwijl Arno op zijn gelijknamige debuutalbum duidelijk nog wat een eigen gezicht aan het zoeken was (twee volledige instrumentals en twee haast instrumentale nummers), trad hij met Charlatan veel zelfverzekerder naar buiten. Nummers als Bathroom Singer, het snoeiharde Black Doll en de Jacques Brel-cover Le Bon Dieu werden live favorieten.
Ook in de cinema was Arno een gevraagd typeschrijver.
Vóór alle unplugged-trends belichaamde hij samen met Roland in 1990-1991 de pure rock in het zijproject Charles et les Lulus. Ook zijn levensstijl werd er niet minder rock-’n’-roll op. In 1992 coverde hij de Adamo-hit Les filles du bord de mer. Zijn doorbraak bij het bredere publiek ging verder met zijn vierde album Idiots Savants, dat goed ontvangen werd door de pers. Het album haalde gemakkelijk goud.
In 1995 kwam Arno à la Française uit. Eén cover springt er op dat album uit, namelijk Comme à Ostende van Leo Ferré. Met deze geheel Franstalige plaat brak hij definitief door in Frankrijk. Franse chansons zijn vanaf dat moment een even belangrijk bestanddeel van zijn muziek als rock, tango en blues.
Samen met Jan Decleir speelde hij in 1995 de rol van de homoseksuele redder Harry in de film Camping Cosmos (1996) van Jan Bucquoy die zich te Westende afspeelt.
In 1997 bracht Arno voor het eerst een album uit in de Verenigde Staten. Het was een compilatie, in combinatie met de registratie van een live-concert. In 1999 werd Arno vijftig jaar. Hij bracht zijn zesde soloalbum uit, dat meteen ook zijn 23ste album is onder diverse namen en formaties. Een ’best of’ kwam uit in 2000. In 2002 kwam Arno Charles Ernest uit, een referentie naar zijn grootvader; in 2004 volgde French Bazaar. Eind september 2004 startte Arno zijn nieuwe solotoer met onder andere twee concerten in Vietnam. Zijn voornaamste muzikale partners door de jaren heen zijn de gitaristen Jean-Marie Aerts (ook in T.C. Matic) en Geoffrey Burton, Rudy Cloet (drummer) en de toetsenisten Ad Cominotto en Serge Feys (eveneens ex-T.C. Matic).
Op 1 oktober 2006 organiseerde hij samen met Tom Barman en Sioen de 0110-concerten. Zijn volgende album, Jus de Box, verscheen in januari 2007. In de zomer van 2009 was hij de centrale gast muziek op Theater aan Zee.
In 2015 vertolkte hij het personage ’Alain’ in de film Préjudice.
Prijzen en onderscheidingen
- Op de Pop Poll van het Vlaamse televisieblad Humo werd hij een aantal keer bekroond in de categorieën "Zanger van het Jaar" en "Beste Interview".
- In 2002 ontving Arno de Franse onderscheiding van Ridder in de Kunsten en Letteren (Ordre des Arts et des Lettres).
- Eind 2005 werd Arno genomineerd voor de titel De Grootste Belg. Hij eindigde op nr. 34 in de Vlaamse versie en op nr. 83 in de Waalse versie.
- In 2010 zong hij samen met Ray Davies het lied ’Moments’. Tijdens een interview zei Davies: „I heard some of Arno’s music and thought this would be an ideal song for him to interpret with me. My French is appalling but Arno’s English is superb, so I devised a way we could sing it together. I think it works really well.”
- In Bornem kreeg hij een permanent aandenken langs de SIM-route.
- In 2012 werd hij opgenomen in de Radio 2-eregalerij voor een leven vol muziek.
Albums onder de naam Arno
Jaar | Album |
---|---|
1986 | Arno |
1988 | Charlatan |
1990 | Ratata |
1992 | Tracks from the story |
1993 | Idiots Savants |
1995 | À la française |
1997 | Give Me The Gift |
1997 | En Concert |
1999 | À Poil commercial |
1999 | European cowboy |
2000 | Le Best of Arno |
2002 | Charles Ernest |
2004 | French bazaar |
2005 | Live in Brussels |
2007 | Jus de Box |
2008 | Covers Cocktail |
2009 | Best of 3 cd |
2010 | Brussld |
2012 | Future Vintage |
2016 | Human Incognito |
Albums onder andere namen
- 1991 : Charles et les Lulus - Charles et les Lulus
- 1994 : Arno & the Subrovniks - Water
- 1998 : Charles and the White Trash European Blues Connection – Charles and the White Trash European Blues Connection
Hitnoteringen
Album(s) met hitnoteringen in de Vlaamse Ultratop 50/100 |
Datum van verschijnen |
Datum van binnenkomst |
Hoogste positie |
Aantal weken |
Opmerkingen |
---|---|---|---|---|---|
A la Française | 1995 | 01-07-1995 | 16 | 11 | |
Live à la Française | 1997 | 22-03-1997 | 45 | 2 | |
Charles & The White trash european blues connection | 1998 | 23-05-1998 | 19 | 5 | |
Le european cowboy | 1999 | 04-09-1999 | 10 | 8 | |
A poil commercial | 1999 | 11-09-1999 | 36 | 2 | |
Arno Charles Ernest | 2002 | 02-03-2002 | 2 | 32 | Goud |
Longbox prestige 2002 | 2003 | 04-01-2003 | 45 | 3 | |
Le best of | 2003 | 25-01-2003 | 4 | 28 | 3XPlatina |
French bazaar | 2004 | 29-05-2004 | 1(3wk) | 20 | Platina |
Live in Brussels | 2005 | 27-08-2005 | 17 | 15 | |
Jus de box | 2007 | 27-01-2007 | 1 | 36 | Goud |
Covers cocktail | 2008 | 14-06-2008 | 55 | 11 | |
Best of – 3cd | 2009 | 23-05-2009 | 14 | 25 | |
Brussld | 2010 | 03-04-2010 | 2 | 20 | Goud |
Future vintage | 2012 | 22-09-2012 | 4 | 25 | |
Le coffret essentiel | 2014 | 24-05-2014 | 47 | 6 | |
Human incognito | 2016 | 23-01-2016 | 6 | 27 |
Met Freckleface
- 1972: Freckleface
Met Tjens Couter
- 1975: Who Cares
- 1978: Plat Du Jour
- 1978: Singles 1975-1980
- 1991: If It Blows (Let It Blow) – A Complication
Met TC Matic
- 1981: TC Matic
- 1982: L'Apache
- 1983: Choco
- 1985: Yé Yé!
- 2000: Compil Complet! – dubbel-cd
- 2003: The Essential
Trivia
- Arno zong de titelsong voor de Vlaamse versie van Pixars Toy Story: „Je bent een vriend van mij”, „Vreemde dingen”, „Vliegen doe ik nooit” en „You’ve Got a Friend in Me”.
Externe link
Zie ook de categorie met mediabestanden in verband met Arno (singer) op Wikimedia Commons.