Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
rel=nofollow

Erik Verberckt

Uit Wikisage
Versie door O (overleg | bijdragen) op 16 jun 2015 om 10:54 (cat)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
rel=nofollow

Erik Verberckt (Brugge, 21 mei 1935 - Roeselare, 27 mei 2014) was een hedendaags West-Vlaams kunstschilder, tekenaar, etser, beeldhouwer en sieraadontwerper. Hij had reeds op jonge leeftijd een uitgesproken voorkeur voor de plastische kunsten. In 1999 kreeg hij een ereteken voor cultuurverdienste van Stad Roeselare.

Biografie

Erik Verberckt was de oudste zoon van Louis Verberckt en Walburga Van Steenlandt. Hij was gehuwd met Rosika Verberckt,een Belgische atlete gespecialiseerd in de sprint en het hordelopen. Zij was recordhoudster op verschillende disciplines en was geselecteerd voor 26 interlands. Erik was haar trainer en coach. Hij was eveneens de bezieler en trainer van de Roeselaarse Atletiek Club (RAC). Ook zijn moeder was een gedreven loopster, gespecialiseerd in lange afstand (1000 m) in de jaren 1922 tot 1925. Vier jaar op rij was zij Belgisch kampioene op de 1000 m.

Als kind heeft hij de oorlogsjaren (1940 - 1945) heel intens meegemaakten deze hebben ook bij hem diepe sporen nagelaten. Erik Verberckt was net als zijn vader verbonden aan de Gas- en elektriciteitsmaatschappij.

Ondanks zijn technische vorming had reeds op zeer jonge leeftijd een uitgesproken voorkeur voor de plastische kunsten: tekenen en schilderen waren zijn grote passie. Erik Verberckt was een autodidact met grote bewondering voor de 'grote meesters’ zoals Picasso, Michelangelo, Rubens, Rembrandt... wij citeren hem: 'zolang ik mij kan herinneren heb ik getekend'.

Schilderstijl en werken

Zijn eerste werken dateren van 1955 en zijn getint. Vanaf 1965 start zijn abstract constructivistische periode, beïnvloed door de heersende trend. In het stadhuis van Roeselare neemt hij in maart 1969 voor het eerst deel aan een groepstentoonstelling van Roeselaarse kunstenaars 'De Nieuwe Vijf' genaamd. Initiatiefnemer was Jean-Pierre Lowie. Erik bracht er abstracte werken fel in kleur contrasterend en zijn beelden waren metaalconstructies in koper en brons.

Omstreeks 1971 een totaal nieuwe stijl; wild en spontaan omspringen met verf en kleuren. Door het gebruik van acrylverf bereikt hij een intense lichtwerking. Begin de jaren 1980 krijgen we een totaal andere Verberckt, die in niets meer herinnert aan de vroegere schepper van geometrische abstract, recente tekeningen en schilderijen zijn realistische portretten, naakten, gereedschappen, stillevens, sloepen en botters. De kunstenaar wil het onderwerp tot in het kleinste detail weergeven.

Vanaf 1984, een eigen inbreng, fragmenten uit de meesterwerken van bijvoorbeeld Michelangelo e.a. kopieert hij zo nauwkeurig mogelijk en voegt daar zijn eigen ideeën aan toe (hulde aan Ingres, hulde aan Rembrandt...

Hij realiseert zijn werken met een combinatie van potlood en verf, af en toe ook (al dan niet gewassen) sepia. Zijn composities van landschappen met figuren, ruïnes en gesluierde vrouwen zijn constructief opgebouwd, een touw of lint wordt gebruikt als verbindingselement met een verwijzing naar het oneindige. Ook de figuur van Christus laat hem niet los en daar zijn o.a. triptiek met beelden van Christus het resultaat van. Erik maakte ook elke zondag een Christusfiguur. De jaren negentig zijn voor Erik Verberckt de periode van het magische realisme, taferelen en composities, meestal pastel en acrylverf, weerspiegelt de diepgang in zijn werken met nadruk op snaarinstrumenten.

Ook in zijn bronzen beelden, stuk voor stuk prachtige kunstwerken, slaagt hij er in elk detail weer te geven. Niet veel later kwamen de delfts blauwe tegeltjes en ook de klimopplant in zijn werken voor. Hij schildert taferelen uit grote werken als ode aan zijn grote voorgangers, Picasso, Van Gogh,... in gouache en olieverf. Erik Verberckt was ook zeer actief als portretschilder. Erik Verberckt is een autodidact, zijn thema’s gebeuren gewoon intuïtief, hij staat van 's morgens tot 's avonds achter zijn schildersezel in zijn atelier, het is zijn passie... Niet alleen in eigen land weten velen zijn werken te waarderen, ook in Nederland, Noorwegen, Groot-Brittannië, Frankrijk, Italië, Sicilië... zelfs tot in Canada vindt men zijn kunstwerken terug. Naar aanleiding van zijn 70ste verjaardag heeft Erik Verberckt in eigen beheer een boek uitgegeven, een overzicht van zijn verschillende periodes werd in beeld gebracht.

Prijzen en genomineerde kunstwerken

Geselecteerd voor de Provinciale prijs van West-Vlaanderen:

  • 1972 : voor schilderkunst met “Schilderij 7” en “Schilderij 4”
  • 1974 : voor beeldhouwkunst met “Werkstuk x4”
  • 1976 : voor schilderkunst, met “Zonder titel”
  • 1978 : voor beeldhouwkunst, met “Pomona I” en “Odalisk”
  • 1995 : werk aangekocht door Stad Roeselare “Hulde aan Roeselare”
  • 1998 : in opdracht van Stad Roeselare: portret Schepen J. Vanoverberghe
  • 1999 : Ereteken voor cultuurverdienste van Stad Roeselare
  • 2005 : in opdracht van de sportraad Roeselare: beeld voor Burgemeester Daniël Denijs
  • 2008 : werken aangekocht door SG Private Banking

Tentoonstellingen Vanaf 1969 - 2014:

  • 1969 : Houthulst gemeentehuis
  • 1969 : Roeselare, Stadhuis
  • 1970 : Oostende Galerij “Generale Bank”
  • 1972 : Brugge Provinciaal Hof
  • 1972 : Ieper, Lakenhalle
  • 1972 : Waregem, Cultureel centrum
  • 1972 : Kortrijk, Stadsschouwburg
  • 1972 : Vlissingen (NL) Stadhuis
  • 1973 : Gent: galerij “Contrast-punt I”
  • 1973 : Oostende: Galerij “Atelier”
  • 1974 : Oostkamp: domein “De Valkaart"
  • 1974 : Oudenaarde: park
  • 1976 : Koksijde: Cultureel centrum
  • 1976 : Ieper , Lakenhalle
  • 1976 : Brugge Provinciaal Hof
  • 1976 : Zierikzee (NL) , Gravensteen
  • 1977 : Menen, galerij “Atelier”
  • 1978 : Jabbeke , Museum Permeke
  • 1978 : Brussel , Electrabel Kunstbank
  • 1984 : Kortrijk , Studio Gaselwest
  • 1986 - 2010 : Roeselare , Museum Alfons Blomme
  • 1987 : Nieuwpoort , Stadhuis
  • 1987 : Gent ,Open kring
  • 1993 : Knokke – Zoute , Galerij “ Nordh Sea“
  • 2000 : Kortrijk , Studio Gaselwest
  • 2011- 2014 : Roeselare , Galerij “Palethof”

Bronvermelding

Bronnen, noten en/of referenties:

  • interviews, krant De Standaard, Het Nieuwsblad en de Weekbode. Speciale dank aan zijn vrouw Rosika Verberckt.
  • boek "Kunstpatrimonium Stad Roeselare" uitgegeven door Stad Roeselare, september 2003
  • boek "Lexicon van West-Vlaamse beeldende kunstenaars" deel 7, uitgegeven met steun van de Provincie West-Vlaanderen
rel=nofollow
Zoek op Wikidata
rel=nofollow
rel=nofollow