Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.
- Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
- Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
Stichting Welzijn Doven Rotterdam: verschil tussen versies
(https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Stichting_Welzijn_Doven_Rotterdam&oldid=43523114 Blueknight 2 mei 2009) |
(sp/opmaak) |
||
(Een tussenliggende versie door een andere gebruiker niet weergegeven) | |||
Regel 40: | Regel 40: | ||
De beperkte toegang van doven en slechthorenden tot diverse sociale, culturele en religieuze organisaties in eigen omgeving zoals sportclubs, doordat de communicatie een drempel vormt, neemt de individuele behoefte aan deze activiteiten niet weg. Bij andere doven, slechthorenden en diegenen die de [[Nederlandse Gebarentaal]] beheersen is er geen drempel, waardoor zij elkaar actief opzoeken en zichzelf zijn gaan organiseren. Anders dan bij de behoefte aan contact met lotgenoten is hier ook sprake van behoefte aan contact met diegenen die dezelfde minderheidstaal beheersen, waarbij communicatie volledig toegankelijk is. De gedeelde ervaring en herkenning en de typische cultuur binnen de dovengemeenschap draagt ook bij aan die behoefte.<ref>Anders doof zijn [http://vantrichtuitgeverij.nl/dovencultuur/anders-doof-zijn/]</ref><ref>Understanding Deaf Culture: In Search of Deafhood: Paddy Ladd</ref><ref>[http://www.mass.gov/eohhs/gov/departments/mcdhh/understanding-deaf-culture.html Understanding Deaf Culture]{{en}}</ref> De stichting fungeert als een paraplu-organisatie voor plaatselijke verenigingen en clubs, een deel daarvan ouder dan de stichting.<ref>Dovengeschiedenis, drs. Annemieke van Brandenburg [http://www.codanederland.nl/index.php?option=com_content&view=article&id=16&Itemid=20]</ref> De ontmoetingscentrum voor doven, gevestigd in een voormalige schoolgebouw en gerund door tientallen dove, slechthorende en horende vrijwilligers, is een veelgebruikte ruimte voor deze sociale en culturele activiteiten waarbij gebarentaal gebruikt wordt en voorziet daarmee in een behoefte.<ref>[http://www.doof.nl/nieuws/de-hokjesman-duikt-in-de-dovenwereld/28976 De Hokjesman duikt in de dovenwereld]</ref> | De beperkte toegang van doven en slechthorenden tot diverse sociale, culturele en religieuze organisaties in eigen omgeving zoals sportclubs, doordat de communicatie een drempel vormt, neemt de individuele behoefte aan deze activiteiten niet weg. Bij andere doven, slechthorenden en diegenen die de [[Nederlandse Gebarentaal]] beheersen is er geen drempel, waardoor zij elkaar actief opzoeken en zichzelf zijn gaan organiseren. Anders dan bij de behoefte aan contact met lotgenoten is hier ook sprake van behoefte aan contact met diegenen die dezelfde minderheidstaal beheersen, waarbij communicatie volledig toegankelijk is. De gedeelde ervaring en herkenning en de typische cultuur binnen de dovengemeenschap draagt ook bij aan die behoefte.<ref>Anders doof zijn [http://vantrichtuitgeverij.nl/dovencultuur/anders-doof-zijn/]</ref><ref>Understanding Deaf Culture: In Search of Deafhood: Paddy Ladd</ref><ref>[http://www.mass.gov/eohhs/gov/departments/mcdhh/understanding-deaf-culture.html Understanding Deaf Culture]{{en}}</ref> De stichting fungeert als een paraplu-organisatie voor plaatselijke verenigingen en clubs, een deel daarvan ouder dan de stichting.<ref>Dovengeschiedenis, drs. Annemieke van Brandenburg [http://www.codanederland.nl/index.php?option=com_content&view=article&id=16&Itemid=20]</ref> De ontmoetingscentrum voor doven, gevestigd in een voormalige schoolgebouw en gerund door tientallen dove, slechthorende en horende vrijwilligers, is een veelgebruikte ruimte voor deze sociale en culturele activiteiten waarbij gebarentaal gebruikt wordt en voorziet daarmee in een behoefte.<ref>[http://www.doof.nl/nieuws/de-hokjesman-duikt-in-de-dovenwereld/28976 De Hokjesman duikt in de dovenwereld]</ref> | ||
{{zie ook|Zie ook de welzijnstichtingen [[Stichting Welzijn Doven Amsterdam|SWDA]] en [[Stichting Welzijn & Zorg Doven Zuid Holland|WeZoDo]]}} | |||
==Externe link== | |||
*[http://www.swedoro.nl Swedoro] | |||
{{Coor title dms|51|56|20.00|N|4|33|07.77|E|scale:6250}} | {{Coor title dms|51|56|20.00|N|4|33|07.77|E|scale:6250}} |
Huidige versie van 14 mrt 2015 om 21:50
Stichting Welzijn Doven Rotterdam en omstreken | ||
Doel | Verbeteren van uitgangspositie doven en slechthorenden in Rotterdam en omstreken (Rijnmond)[1] | |
Opgericht | 11 april 1986 | |
Overig | ||
Website | Officiële website |
Stichting Welzijn Doven Rotterdam en omstreken, afgekort SWeDoRo, is een in Rotterdam gevestigde welzijnsstichting voor doven die zich inzet voor de emancipatie en het welzijn van circa 15.000 doven en slechthorenden in de regio Rijnmond, waar Rotterdam en omstreken onder valt.
Geschiedenis
SWeDoRo is opgericht op 11 april 1986. Op 23 september 1989 betrekt SWeDoRo een voormalige schoolgebouw, dat het Doven Ontmoetings Centrum (DOC) genoemd wordt, gesitueerd aan de Michelangelostraat in Het Lage Land in Rotterdam. Later deelt SWeDoRo in dit gebouw een ruimte met GGMD (voorheen bDDS genoemd). Dit gebouw herbergt diverse door SweDoRo en de daarbij aangesloten verenigingen georganiseerde activiteiten. Daarnaast wordt er voorlichting en gebarencursussen gegeven en wordt aandacht geschonken aan de dovencultuur. SweDoRo is aangesloten bij het Dovenschap.
Doordat in Rotterdam een dovenschool van Koninklijke Auris Groep is gevestigd, wonen er relatief veel doven in Rotterdam.[2] De stichting heeft haar oorsprong ook in deze dovenschool. Het voormalige Rudolf Mees Instituut bood gedurende een periode (kantine)ruimte voor sociale ontmoetingen van volwassen dove oud-leerlingen. De doven wilden echter meer zeggenschap over de sluitingstijd, wat de aanleiding vormde voor oprichting van SWeDoRo.
SWeDoRo heeft de Sam Pattipeiluhu-prijs ingesteld, die ieder jaar uitgereikt wordt aan een persoon of organisatie die zich heeft ingezet voor belangen en/of welzijn van dove Rotterdammers.
SWeDoRo ondersteunt de Dordtse welzijnsstichting Dorswedo en werkt samen met het Zoetermeerse WeZoDo. Dit onder andere met als doel de ondertiteling van TV Rijnmond en TV West te realiseren, door een gezamenlijke aanspraak te maken op de provinciale subsidie voor dit doel.
Voor de organisatie van nationale evenementen zoals 'Vader Moeder Doof Dag' en werelddovendagen werkte SWeDoRo samen met respectievelijk stichting CODA Nederland en Dovenschap.
Voor de dagbesteding voor dove ouderen in de regio werkt SWeDoRo samen met De Gelderhorst, het nationale verzorgingstehuis voor oudere doven te Ede.[3]
Aangesloten stichtingen en verenigingen
De Helen Keller stichting, een nationale belangenvereniging voor doofblinden, is aangesloten bij SWeDoRo.
SWeDoRo telt daarnaast diverse aangesloten verenigingen, zoals ouderenvereniging AOW (Anders Ouder Worden), schaakvereniging Maasstad '87, Rotterdamse Doven Zwem Club, voetbalvereniging OLDI (Oud Leden Doven Instituut), de ontspanningsvereniging Rotterdamse Doven Vereniging Amman (opgericht 15 april 1915), de katholieke vereniging Sint Franciscus van Sales, Doven Computerclub "Rijnmond" (DCR) en een motorclub N.D.M.C. "Freedom". Opgeheven zijn de jongerenclub 'Happy Days', de badminton vereniging 'Pluimjagers', het toneelvereniging 't Haventje en Carnavalsvereniging "De Rotters".
Dovenontmoetingscentrum (DOC)
De beperkte toegang van doven en slechthorenden tot diverse sociale, culturele en religieuze organisaties in eigen omgeving zoals sportclubs, doordat de communicatie een drempel vormt, neemt de individuele behoefte aan deze activiteiten niet weg. Bij andere doven, slechthorenden en diegenen die de Nederlandse Gebarentaal beheersen is er geen drempel, waardoor zij elkaar actief opzoeken en zichzelf zijn gaan organiseren. Anders dan bij de behoefte aan contact met lotgenoten is hier ook sprake van behoefte aan contact met diegenen die dezelfde minderheidstaal beheersen, waarbij communicatie volledig toegankelijk is. De gedeelde ervaring en herkenning en de typische cultuur binnen de dovengemeenschap draagt ook bij aan die behoefte.[4][5][6] De stichting fungeert als een paraplu-organisatie voor plaatselijke verenigingen en clubs, een deel daarvan ouder dan de stichting.[7] De ontmoetingscentrum voor doven, gevestigd in een voormalige schoolgebouw en gerund door tientallen dove, slechthorende en horende vrijwilligers, is een veelgebruikte ruimte voor deze sociale en culturele activiteiten waarbij gebarentaal gebruikt wordt en voorziet daarmee in een behoefte.[8]
![]() |
Externe link
Bronvermelding
Bronnen, noten en/of referenties:
- º Jaarverslag 2013 - Swedoro.
- º Ongehoord spraakmakend, Nelleke Manneke - [1]
- º Thuiskomen in De Gelderhorst – 60 jaar oog voor oudere Doven, Peter van Veen - [2]
- º Anders doof zijn [3]
- º Understanding Deaf Culture: In Search of Deafhood: Paddy Ladd
- º Understanding Deaf Culture(en)
- º Dovengeschiedenis, drs. Annemieke van Brandenburg [4]
- º De Hokjesman duikt in de dovenwereld