Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.

Nathan Homer Knorr

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Nathan Homer Knorr

Nathan Homer Knorr (Bethlehem (Pennsylvania), 23 april 19058 juni 1977) was de derde[1] president van het Wachttoren-, Bijbel- en Traktaatgenootschap, tot 2011 de officiële naam van het kerkgenootschap van Jehovah's Getuigen.[2]

Na de dood van Joseph Franklin Rutherford werd Knorr op 13 januari 1942 gekozen als zijn opvolger. Hij stierf op 8 juni 1977 en werd op 22 juni van hetzelfde jaar opgevolgd door Frederick William Franz.[3]

Achtergrond

Knorr werd op 23 april 1905 in Bethlehem (Pennsylvania, VS) geboren en werd opgevoed in de Nederlands gereformeerde leer.[4] Toen hij zestien was, verbond hij zich met de Bijbelonderzoekers. In 1922 trad hij uit de kerk waarin hij was opgevoed en op 4 juli 1923 werd hij gedoopt als Bijbelonderzoeker. Dat zelfde jaar nog werd hij een fulltime colporteur en werd hij op 6 september 1923 uitgenodigd om in Brooklyn op het hoofdbureau van het Wachttorengenootschap te dienen. Op 11 januari 1934 werd Knorr tot medebestuurder van de Peoples Pulpit Association gekozen (de toenmalige uitgeverij en drukkerijen van Jehovah's Getuigen).[5] Op 10 juni 1940 werd hij vicepresident van de corporatie van het Wachttorengenootschap in Pennsylvania die het drukwerk uitvoerde. Zijn verkiezing tot president van beide genootschappen en van de Britse corporatie, de International Bible Students Association, volgde in januari 1942.[5][6] In 1953 trouwde Knorr met Audrey Mock.[7] Hij stierf aan een hersentumor op 8 juni 1977, toen hij terminale verzorging ontving op de Watchtower Farms in Wallkill, Ulster County (New York), een vestiging van het Wachttorengenootschap.[8]

Stijl van leiderschap

Hoewel velen Knorr erg jong vonden en hem beschouwden als pluimstrijker van Rutherford, bleek Knorr een capabele bestuurder met een ijzeren wil. Hoewel hij zo nu en dan naar intimi de vriendelijkheid tentoon spreidde die zo kenmerkend was geweest voor Charles Taze Russell, leek zijn behandeling van anderen meestal meer op die van Rutherford.[9] Knorr was een praktisch, zelfs zakelijk ingestelde man en zou aan het roer staan van een expansieve organisatie. Onder zijn leiding werd afscheid genomen van het vitriool in de publicaties, kenmerkend voor de stijl van Rutherford.[10]

Bijdrage aan Jehovah's Getuigen

Knorr droeg aanzienlijk bij aan de ontwikkeling van Jehovah's Getuigen, met een grote nadruk op opleiding. Binnen een maand nadat hij werd benoemd als president, werden voorbereidingen getroffen voor de Theocratische Bedieningsschool, een school voor het spreken in het openbaar. Op 24 september 1942 opperde Knorr dat het Wachttorengenootschap een opleiding zou moeten starten om zendelingen in het buitenland op te leiden. Het idee werd onmiddellijk unaniem goedgekeurd door de Board of Directors. De eerste klas van Gilead - de naam die de zendelingenopleiding kreeg - begon op 1 februari 1943.

Knorr zorgde voor het oprichten van nieuwe bijkantoren in verschillende landen. In 1942, toen hij president werd, waren er wereldwijd 25 bijkantoren. Tot 1946 nam het aantal bijkantoren, ondanks de Tweede Wereldoorlog, toe tot 57. Gedurende de volgende 30 jaar steeg het aantal bijkantoren tot 97. Knorr vormde het Wachttorengenootschap om tot een productiegigant van op de Bijbel gebaseerde publicaties. Sommigen menen dat hoewel Knorr niet de schrijversvaardigheden en het charisma van zijn voorgangers had, hij als bestuurder in veel opzichten bekwamer was dan beiden.[feit?]

Onder zijn leiding werd het beleid ingevoerd geen nadruk te leggen op individuen. Zo werden vanaf 1942 alle publicaties van het Wachttorengenootschap anoniem gepubliceerd en werd correspondentie van het Wachttorengenootschap geanonimiseerd – een beleid dat nog altijd wordt gevolgd. In plaats van een naam van de schrijver worden brieven "ondertekend" met "Jullie broeders, Wachttoren-, Bijbel- en Tractaatgenootschap" en een stempel van het Wachttorengenootschap.

Het aangescherpte disciplinaire beleid waarbij "rechterlijke comité's" werden geïntroduceerd, werd onder Knorr ingevoerd. Van Knorr is de uitspraak: "Broeders, jullie kunnen er net zo lang over debatteren als je wilt, maar als het van de zesde verdieping komt [waar de drukpersen stonden], is het de waarheid."[11] Vanaf de periode Knorr kan het uiten van een afwijkende zienswijze dan hetgeen in de publicaties van het Wachttorengenootschap staat, leiden tot excommunicatie. Ook de doctrine inzake het niet accepteren van bloedtransfusie werd gedurende Knorrs presidentschap geïntroduceerd.

Het bijhouden van statistische gegevens werd sterk uitgebreid: sindsdien wordt vrijwel elke activiteit van Jehovah's Getuigen vastgelegd in cijfers, zowel op individueel niveau (velddienstrapport) als lokaal (gemeentebericht), regionaal (kringbericht) tot zelfs landelijk niveau (landsbericht).[12] Zijn zakelijke inslag was succesvol. Toen Knorr in 1942 President van het Wachttorengenootschap werd, waren er ruim 115.000 Jehovah's Getuigen wereldwijd. Toen hij in 1977 stierf waren het er bijna 2,25 miljoen.

Congressen

Op grote congressen hield Knorr lezingen voor de toehoorders. Hij hield zijn eerste lezing als president op 20 september 1942 gehouden op het Theocratische Nieuwe-Wereldcongres in Cleveland (Ohio).[13] Deze werd door middel van telefoonverbindingen en via het radiostation WBBR (dat het Wachttorengenootschap in eigen beheer had) simultaan uitgezonden naar ruim 50 andere locaties waar congressen werden gehouden. Het gezamenlijke aantal toehoorders werd geschat op 126.000.[14] Deze lezingen werden later in brochurevorm uitgegeven. De lezing "Peace can it last?" (Vrede, van blijvende duur?), door Knorr, werd het jaar daarop uitgegeven.[15]

In 1953, 1958, 1963 en 1968 werden grote internationale congressen gehouden, waarbij Knorr lange wereldreizen ondernam en de wereldwijde gemeenschap van Jehovah's Getuigen toesprak.[16]

Religieuze vrijheid

In de periode Knorr werden fundamentele kwesties rond religieuze vrijheden bij gerechtshoven voorgebracht, tot aan het Hooggerechtshof van de Verenigde Staten toe. De belangrijkste gevallen betreffen de vrijheid van het colporteren en de vrijheid geen deel te nemen aan de vlaggengroet.[17] (Jehovah's Getuigen beschouwen de vlaggengroet als afgoderij.[5]) Ook andere rechtszaken werden in het voordeel van Jehovah's Getuigen beslist, waaronder de "vrijstelling van militaire dienst, vrijstelling van deelname aan politieke partijen, vrijheid van het kiesrecht, het recht van vrije meningsuiting, ... vrijheid van godsdienst, medische zelfbeschikking," etc.[18]

In 1943 kreeg iedere getuige van Jehovah een exemplaar van Freedom of Worship ("Vrijheid van aanbidding"). In 1950 werd in een brochure Defending and legally establishing the Good News ("Het goede nieuws verdedigen en wettelijk bevestigen") uitgegeven door het Wachttorengenootschap, met daarin een beschrijving van alle tot dan toe belangrijke rechtszaken die het Wachttorengenootschap had gewonnen.

1975

In de jaren '60 vlakte de groei van de getuigen af, maar toen het boek "Eeuwig leven — in de vrijheid van de zonen Gods" verscheen, waarin werd gezegd hoe passend het zou zijn als de duizendjarige regering van Christus parallel liep met het zevende millennium van ’s mensen bestaan, werd er aanzienlijke verwachting gewekt met betrekking tot het jaar 1975. De organisatie groeide hard in die jaren, maar toen in 1975 voorbij was, verlieten veel Jehovah's Getuigen de beweging, teleurgesteld dat de verwachting niet was uitgekomen.

In Nederland

In december 1945 bracht Knorr, in gezelschap van zijn secretaris Milton George Henschel, een bezoek aan Nederland. Zij deden de aanzet de organisatie van het werk van Jehovah's Getuigen weer op te pakken na de Tweede Wereldoorlog en zij startten met het houden van grote vergaderingen.[19] Knorr onthief Arthur Winkler van zijn functie als landsopziener met het oog op de zware fysieke belasting die dit op Winkler zou leggen; aangezien Winkler zwaar gemarteld was in de oorlog, zou dit mogelijk teveel van hem vergen.[20] In 1951 bezocht Knorr Nederland weer; over dit bezoek is niet veel bekend.[21]

Op 19 september 1975 hield Knorr een lezing voor 3075 aanwezigen in een nieuwe congreshal in Bennekom.[22][23] Hoewel een bezoek aan Nederland van 11 tot 16 mei 1977 was aangekondigd[24], is niet geheel duidelijk of dit bezoek ook daadwerkelijk heeft plaatsgevonden. Gelet op het gegeven dat Knorr's gezondheid verslechterd was en sinds de herfst van 1976 gestaag achteruit ging[25] (hij overleed op 8 juni 1977) en het ontbreken van ieder verslag of elke verwijzing naar een bezoek in mei 1977, is het mogelijk dat dit bezoek werd geannuleerd.

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

  1. º Jehovah's Getuigen rekenen William Henry Conley niet mee in de rij presidenten, omdat hij zijn functie neerlegde voordat het Wachttorengenootschap rechtspersoonlijkheid werd verleend.
  2. º De functie van kerkgenootschap wordt voortaan vervuld door de (reeds eerder opgerichte) stichting Christelijke Gemeente van Jehovah's Getuigen. Brief "Aan alle gemeenten" d.d. 1 augustus 2011, kenmerk SCA
  3. º Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania, Jaarboek van Jehovah's Getuigen (yb78-O) Watch Tower Bible and Tract Society of New York, Inc., 1978. "Corporaties",, p. 257
  4. º Penton, M.J. (1997): Apocalypse Delayed, University of Toronto Press, Toronto, blz. 83
  5. 5,0 5,1 5,2 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania, Jehovah’s Getuigen — Verkondigers van Gods Koninkrijk (jv-O) Watch Tower Bible and Tract Society of New York, Inc., 1993. Hoofdstuk 8: Het goede nieuws zonder ophouden bekendmaken (1942–1975) - Subkopje: ’Vastbesloten dicht bij de Heer te blijven’,, p. 91
  6. º White, Timothy (1968): A people for his name, Vantage Press, New York, blz. 337
  7. º Tot aan het huwelijk van Knorr verloren degenen die trouwden iedere bijzondere aanstelling, zoals kringopziener, lid van de staf op het hoofdkantoor of één van de bijkantoren van het Wachttorengenootschap, zendeling, etc. Het Wachttorengenootschap veranderde deze regel ten tijde van het huwelijk van Knorr. Zie Franz, R.V. (1998): Gewetensconflict, Ten Have, blz. 24, [voetnoot 16]
  8. º Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania, Ontwaakt!, 22 december 1977, (g77 22/12) Watch Tower Bible and Tract Society of New York, Inc. 'Een blik op de wereld Subkopje: N. H. Knorr overleden',, p. 29 - Het bericht verscheen eerder in de Engelse uitgave van 22 augustus 1977; blz 29
  9. º Rogerson, Alan (1971): Miljoenen die nu leven zullen nooit sterven, Bosch & Keuning, Baarn, blz. 77
  10. º Beckford, James A. (1975): The Trumpet of Prophecy, Basil Blackwell, Oxford, blz. 47
  11. º Cetnar, William (1978): An Inside View of the Watchtower Society, in Edmond C. Gruss, "We Left Jehovah's Witnesses - A Non-Prophet Organization", Presbyterian and Reformed Publishing, Phillipsburg, New Jersey, blz. 77
  12. º Franz, Raymond (1991): In search of Christian Freedom, Commentary Press, Atlanta, blz. 193, 194
  13. º (en) "Peace can it last?"
  14. º Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania, '' Watch Tower Bible and Tract Society of New York, Inc., 1943. [http://ia331435.us.archive.org/2/items/PeaceCanItLastByNathanKnorr/1942_Peace_Can_It_Last.pdf "Peace, Can it last?,, p. 31[feit?]
  15. º ibid.
  16. º Knorr heeft honderden lezingen gehouden op vergaderingen van Jehovah's Getuigen wereldwijd, waaronder in 1958 de tot dan toe 's werelds grootste religieuze vergadering in New York City, een bijeenkomst bijgewoond door meer dan 250.000 aanwezigen, zowel op de Polo Grounds als in het Yankee Stadion. - Georgia’s Columbus Times, 1977-9/6
  17. º Peters, Shawn Francis (2002): Judging Jehovah's Witnesses - Religious Persecution and the Dawn of the Rights Revolution, ISBN 9780700611829
  18. º Kaplan, William (1989): State and Salvation, University of Toronto Press, Toronto, blz. ?
  19. º Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania, Jaarboek van Jehovah's Getuigen (yb86-O) Watch Tower Bible and Tract Society of New York, Inc., 1986. 'Nederland Subkopje: Liefdevolle aandacht van het hoofdbureau versnelt het werk',, p. 173
  20. º Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania, Jaarboek van Jehovah's Getuigen (yb86-O) Watch Tower Bible and Tract Society of New York, Inc., 1986. 'Nederland Subkopje: Veranderingen in het opzicht op het bijkantoor',, p. 178
  21. º Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania, Ontwaakt!, 8 oktober 1999, (g99 8/10 - O) Watch Tower Bible and Tract Society of New York, Inc. Willem van Seijl: De werkelijkheid heeft mijn verwachtingen overtroffen Subkopje: Onze dienst in Nederland',, p. 2
  22. º Wachttoren-, Bijbel- en Traktaatgenootschap - Emmen. - Onze Koninkrijksdienst oktober. (1975) Wachtturm Bibel- und Traktat-Gesellschaft der Zeugen Jehovas, e.V, Selters/Taunus - km75-O NL Brief van het bijkantoor p. 1
  23. º Wachttoren-, Bijbel- en Traktaatgenootschap - Emmen. - Onze Koninkrijksdienst november. (1975) Wachtturm Bibel- und Traktat-Gesellschaft der Zeugen Jehovas, e.V, Selters/Taunus - km75-O NL Theocratisch nieuws p. 8
  24. º Wachttoren-, Bijbel- en Traktaatgenootschap - Emmen. - Onze Koninkrijksdienst maart. (1977) Wachtturm Bibel- und Traktat-Gesellschaft der Zeugen Jehovas, e.V, Selters/Taunus - km77-O NL Theocratisch nieuws p. 4
  25. º Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania, Jehovah’s Getuigen — Verkondigers van Gods Koninkrijk (jv-O) Watch Tower Bible and Tract Society of New York, Inc., 1993. Hoofdstuk 9: Jehovah’s woord blijft snel voortgang hebben (1976–1992) - Subkopje: Organisatorische aanpassingen',, p. 108, 109