Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.

Walter Kempner: verschil tussen versies

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
 
Regel 1: Regel 1:
'''Walter Kempner''' ([[Berlijn]], [[25 januari]] [[1903]] – Durham, Durham County, North Carolina, [[Verenigde Staten]], [[1997]])<ref name=geni>https://www.geni.com/people/Walter-Kempner/6000000035375015764</ref> was eem Duits-Amerikaans arts en voedingswetenschapper. Hij introduceerde een dieet gebaseerd op rijst en fruit om hoge bloeddruk te behandelen en was zo de grondlegger van de hedendaagse dieettherapie.
+
'''Walter Kempner''' ([[Berlijn]], [[25 januari]] [[1903]] – Durham, Durham County, North Carolina, [[Verenigde Staten]], [[27 september]] [[1997]])<ref name=geni>https://www.geni.com/people/Walter-Kempner/6000000035375015764</ref> was eem Duits-Amerikaans arts en voedingswetenschapper. Hij introduceerde een dieet gebaseerd op rijst en fruit om hoge bloeddruk te behandelen en was zo de grondlegger van de hedendaagse dieettherapie.
  
 
==Leven==
 
==Leven==
Walter Kempner werd geboren als een zoon van twee medische onderzoekers. Zijn vader, Walter Kempner (1869 – 1920)<ref name=geni/> maakte het eerste antigif tegen het [[botulisme]] (''Bacillus botulinus''). Zijn moeder, Lydia Rabinowitsch-Kempner,<ref name=geni/> deed onderzoek naar [[tuberculose]]. Beiden waren begonnen als assistenten van dr. [[Robert Koch]], ontdekker van de tuberkelbacillus. Koch was de peetvader van Robert Kempner, de broer van Walter, die later de Amerikaanse adjunct-hoofdadvocaat was in de oorlogsprocessen in Neurenberg. Hun zus, Nadja Kempner, overleed in 1932 aan tuberculose.
+
Walter Kempner werd geboren als een zoon van twee medische onderzoekers. Zijn vader, Walter Kempner (1869 – 1920)<ref name=geni/> maakte het eerste antigif tegen het [[botulisme]] (''Bacillus botulinus''). Zijn moeder, Lydia Rabinowitsch-Kempner,<ref name=geni/> deed onderzoek naar [[tuberculose]]. Beiden waren begonnen als assistenten van dr. [[Robert Koch]], ontdekker van de tuberkelbacillus. Koch was de peetvader van Robert Kempner, de broer van Walter, die later de Amerikaanse adjunct-hoofdadvocaat was in de oorlogsprocessen in Neurenberg. Hun zus, Nadja Kempner, overleed in 1932 aan tuberculose. Zij waren ’geassimileerde Joden’.
  
Walter Kempner gradueerde in de geneeskunde aan de Universiteit van Heidelberg (1926). Hij werkte als onderzoeksassistent bij professor Otto Warburg aan het Kaiser Wilhelm Institut für Zellphysiologie, Berlin-Dahlem, 1927-1928 en 1933-1934; als assistent van professor Gustav von Bergmann aan het Universitair Ziekenhuis van Berlijn, van 1929 tot 1933.<ref>''Bulletin of Duke University'', 1929 https://archive.org/details/bulletinofdukeun19411duke</ref> Nadat de nazi’s aan de macht kwamen en de eerste [[antisemitisme|anti-Joodse]] wetten in voege traden, mocht Kempner niet meer in de medische sector werken en begon hij uit te kijken naar een job in het buitenland. Een eerste aanbod, van de John Hopkins Universiteit, sloeg hij af, omdat de situatie er nog niet dringend uitzag en men ervan uitging dat de toestand in Duitsland nog wel zou normaliseren. Vanaf 1934 kon hij aan de slag aan de afdeling biochemie van de Universiteit van Duke, Verenigde Staten.
+
Walter Kempner gradueerde in de geneeskunde aan de Universiteit van Heidelberg (1926). Hij werkte als onderzoeksassistent bij de Nobelprijslaureaat professor [[Otto Warburg]] aan het Kaiser Wilhelm Institut für Zellphysiologie, Berlin-Dahlem, 1927-1928 en 1933-1934; als assistent van professor [[Gustav von Bergmann]] aan het Universitair Ziekenhuis van Berlijn, van 1929 tot 1933.<ref>''Bulletin of Duke University'', 1929 https://archive.org/details/bulletinofdukeun19411duke</ref> Nadat de nazi’s aan de macht kwamen en de eerste [[antisemitisme|anti-Joodse]] wetten in voege traden, mocht Kempner niet meer in de medische sector werken en begon hij uit te kijken naar een job in het buitenland. Een eerste aanbod, van de John Hopkins Universiteit, sloeg hij af, omdat de situatie er nog niet dringend uitzag en men ervan uitging dat de toestand in Duitsland nog wel zou normaliseren. Vanaf 1934 kon hij aan de slag aan de afdeling biochemie van de Universiteit van Duke, Verenigde Staten.
  
 
Dr. Kempner legde aan zijn studenten uit, dat aangezien de nieren gifstoffen uitscheiden die in de voeding opgenomen zijn of een gevolg zijn van de voeding, men de nieren theoretisch zou kunnen helpen en genezen door hen minder zwaar werk te doen te geven. Men zou levens kunnen redden door het voedingspatroon van de patiënten radicaal te veranderen. Wanneer een zoutarm dieet goed is voor de bloeddruk, een eiwitarm dieet helpt bij de nierfunctie en een dieet met een laag vet- en cholesterolgehalte goed is voor het hart, zou men dit logisch zou kunnen combineren tot een zoutarm cholesterolvrij dieet op basis van koolhydraten. De studenten daagden hem uit om deze ’theorie’ te bewijzen. Kempner nam de uitdaging aan en ontwierp een dieet dat minder natrium bevatte dan de reeds bestaande natriumarme diëten, en tegelijk minder proteïne, cholesterol en vet bevatte dan enig ander vetarm dieet.  
 
Dr. Kempner legde aan zijn studenten uit, dat aangezien de nieren gifstoffen uitscheiden die in de voeding opgenomen zijn of een gevolg zijn van de voeding, men de nieren theoretisch zou kunnen helpen en genezen door hen minder zwaar werk te doen te geven. Men zou levens kunnen redden door het voedingspatroon van de patiënten radicaal te veranderen. Wanneer een zoutarm dieet goed is voor de bloeddruk, een eiwitarm dieet helpt bij de nierfunctie en een dieet met een laag vet- en cholesterolgehalte goed is voor het hart, zou men dit logisch zou kunnen combineren tot een zoutarm cholesterolvrij dieet op basis van koolhydraten. De studenten daagden hem uit om deze ’theorie’ te bewijzen. Kempner nam de uitdaging aan en ontwierp een dieet dat minder natrium bevatte dan de reeds bestaande natriumarme diëten, en tegelijk minder proteïne, cholesterol en vet bevatte dan enig ander vetarm dieet.  
Regel 14: Regel 14:
 
Het vergde veel overtuigingskracht van de arts om sommige patiënten ertoe te motiveren deze voedingswijze te volgen. Kempner probeerde de patiënten met passie te overtuigen. Een voormalig patiënt diende zelfs een klacht in dat dr. Kempner haar had geslagen om haar het dieet te laten volgen.
 
Het vergde veel overtuigingskracht van de arts om sommige patiënten ertoe te motiveren deze voedingswijze te volgen. Kempner probeerde de patiënten met passie te overtuigen. Een voormalig patiënt diende zelfs een klacht in dat dr. Kempner haar had geslagen om haar het dieet te laten volgen.
  
Tegen 1944 had hij genoeg ervaring verzameld met dit dieet om hierover een verhandeling te schrijven, waardoor de universiteit op slag bekend werd. Patiënten kwamen van heinde en ver om hun hoge bloeddruk te laten behandelen, iets waar toen geen medicament voor bestond.
+
Tegen 1944 had hij genoeg ervaring verzameld met dit dieet om hierover een verhandeling te schrijven, waardoor de universiteit op slag bekend werd. Patiënten kwamen van heinde en ver om hun hoge bloeddruk te laten behandelen, iets waar toen geen medicament voor bestond. De resultaten waren zo verbijsterend, dat onderzoekers vaak dachten dat hij de gegevens vervalste. Het leek hen onmogelijk om teminale ziekten te behandelen met rijst enfruit.
  
Gedurende zijn loopbaan probeerden medische collega’s van Kempner gedaan te krijgen dat hij een klinisch onderzoek zou organiseren om de waarde van het dieet vast te stellen. In dit soort onderzoeken is het gebruikelijk dat een controlegroep niet behandeld wordt of een [[placebo]] toegediend krijgt. Kempner zag echter zoveel positieve resultaten van het dieet dat zijn moraal het niet toeliet om patiënten onbehandeld te laten. In de plaats van een controlegroep niet te behandelen, documenteerde hij van elke patiënt de veranderingen van bloeddruk en cholesterolwaarden, gewicht en bloedsuikerwaarden, maakte een foto voor en na de behandeling. Een foto van het retina, de achterzijde van het oog, toonde dat het dieet het bloeden en lekken van bloedvaatjes in de ogen stopte.
+
Gedurende zijn loopbaan probeerden medische collega’s van Kempner gedaan te krijgen dat hij een klinisch onderzoek zou organiseren om de waarde van het dieet vast te stellen. In dit soort onderzoeken is het gebruikelijk dat een controlegroep ''niet'' behandeld wordt of een [[placebo]] toegediend krijgt. Kempner zag echter zoveel positieve resultaten van het dieet dat zijn moraal het niet toeliet om patiënten onbehandeld te laten. In de plaats van een controlegroep niet te behandelen, documenteerde hij van elke patiënt de veranderingen van bloeddruk en cholesterolwaarden, gewicht en bloedsuikerwaarden, maakte een foto voor en na de behandeling. Een foto van het retina, de achterzijde van het oog, toonde dat het dieet het bloeden en lekken van bloedvaatjes in de ogen stopte.
  
 
==Verwijzingen==
 
==Verwijzingen==
Regel 22: Regel 22:
 
==Bronnen==
 
==Bronnen==
 
* Dr. Walter Kempner, ''Treatment of Hypertensive Vascular Disease with Rice Diet'', Arch Intern Med. 1974;133(5):758-790. <br>doi:10.1001/archinte.1974.00320170040005 <br>https://jamanetwork.com/journals/jamainternalmedicine/article-abstract/582856
 
* Dr. Walter Kempner, ''Treatment of Hypertensive Vascular Disease with Rice Diet'', Arch Intern Med. 1974;133(5):758-790. <br>doi:10.1001/archinte.1974.00320170040005 <br>https://jamanetwork.com/journals/jamainternalmedicine/article-abstract/582856
* {{aut|Philip Klemmer, Clarence E. Grim, Friedrich C. Luft}}, ''Who and What Drove Walter Kempner? The Rice Diet Revisited'', https://www.ahajournals.org/doi/abs/10.1161/hypertensionaha.114.03946
+
* {{aut|Philip Klemmer, Clarence E. Grim, Friedrich C. Luft}}, ''Who and What Drove Walter Kempner? The Rice Diet Revisited'', {{ts.|Hypertension}}, oktober 2014; 64(4):684-8. <br>https://www.ahajournals.org/doi/abs/10.1161/hypertensionaha.114.03946 <br>http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25001270
 
* https://jamanetwork.com/journals/jamainternalmedicine/article-abstract/582848
 
* https://jamanetwork.com/journals/jamainternalmedicine/article-abstract/582848
 
* Dr. [[John McDougall]], ''Walter Kempner, MD—Founder of the Rice Diet'',  https://www.drmcdougall.com/misc/2013nl/dec/kempner.pdf
 
* Dr. [[John McDougall]], ''Walter Kempner, MD—Founder of the Rice Diet'',  https://www.drmcdougall.com/misc/2013nl/dec/kempner.pdf

Huidige versie van 21 mei 2019 om 17:58

Walter Kempner (Berlijn, 25 januari 1903 – Durham, Durham County, North Carolina, Verenigde Staten, 27 september 1997)[1] was eem Duits-Amerikaans arts en voedingswetenschapper. Hij introduceerde een dieet gebaseerd op rijst en fruit om hoge bloeddruk te behandelen en was zo de grondlegger van de hedendaagse dieettherapie.

Leven

Walter Kempner werd geboren als een zoon van twee medische onderzoekers. Zijn vader, Walter Kempner (1869 – 1920)[1] maakte het eerste antigif tegen het botulisme (Bacillus botulinus). Zijn moeder, Lydia Rabinowitsch-Kempner,[1] deed onderzoek naar tuberculose. Beiden waren begonnen als assistenten van dr. Robert Koch, ontdekker van de tuberkelbacillus. Koch was de peetvader van Robert Kempner, de broer van Walter, die later de Amerikaanse adjunct-hoofdadvocaat was in de oorlogsprocessen in Neurenberg. Hun zus, Nadja Kempner, overleed in 1932 aan tuberculose. Zij waren ’geassimileerde Joden’.

Walter Kempner gradueerde in de geneeskunde aan de Universiteit van Heidelberg (1926). Hij werkte als onderzoeksassistent bij de Nobelprijslaureaat professor Otto Warburg aan het Kaiser Wilhelm Institut für Zellphysiologie, Berlin-Dahlem, 1927-1928 en 1933-1934; als assistent van professor Gustav von Bergmann aan het Universitair Ziekenhuis van Berlijn, van 1929 tot 1933.[2] Nadat de nazi’s aan de macht kwamen en de eerste anti-Joodse wetten in voege traden, mocht Kempner niet meer in de medische sector werken en begon hij uit te kijken naar een job in het buitenland. Een eerste aanbod, van de John Hopkins Universiteit, sloeg hij af, omdat de situatie er nog niet dringend uitzag en men ervan uitging dat de toestand in Duitsland nog wel zou normaliseren. Vanaf 1934 kon hij aan de slag aan de afdeling biochemie van de Universiteit van Duke, Verenigde Staten.

Dr. Kempner legde aan zijn studenten uit, dat aangezien de nieren gifstoffen uitscheiden die in de voeding opgenomen zijn of een gevolg zijn van de voeding, men de nieren theoretisch zou kunnen helpen en genezen door hen minder zwaar werk te doen te geven. Men zou levens kunnen redden door het voedingspatroon van de patiënten radicaal te veranderen. Wanneer een zoutarm dieet goed is voor de bloeddruk, een eiwitarm dieet helpt bij de nierfunctie en een dieet met een laag vet- en cholesterolgehalte goed is voor het hart, zou men dit logisch zou kunnen combineren tot een zoutarm cholesterolvrij dieet op basis van koolhydraten. De studenten daagden hem uit om deze ’theorie’ te bewijzen. Kempner nam de uitdaging aan en ontwierp een dieet dat minder natrium bevatte dan de reeds bestaande natriumarme diëten, en tegelijk minder proteïne, cholesterol en vet bevatte dan enig ander vetarm dieet.

In 1939 begon hij patiënten te behandelen met dit radicale dieet, gebaseerd op witte rijst, suiker, en vruchten. Men gebruikte witte rijst omdat men in die tijd dacht dat de voedingsstoffen hieruit gemakkelijker opgenomen werden. Omdat dr. Kempner wist dat een tekort aan thiamine mogelijk was, kregen de patiënten dit als supplement. De bloeddruk van de patiënten verlaagde snel, de problemen met de nieren en de druk op de ogen verbeterden, evenals de hartziekten. Hoewel nierziekten toen gewoonlijk dodelijk waren, genazen twee derden van zijn patiënten.

Het dieetprogramma was oorspronkelijk bedoeld om slechts een korte periode te worden gebruikt onder toezicht van een arts, omdat men vreesde dat dit dieet gebrek aan voedingsstoffen zou kunnen veroorzaken. In 1942 kwam hierin verandering, toen een patiënte met een chronische nierziekte dr. Kempner wegens zijn zware Duitse tongval verkeerd begreep en in de plaats van na twee weken pas na twee maanden terug op consultatie kwam. Ze had geen gebrek aan voedingsstoffen en haar gezondheidsproblemen waren verdwenen. Hierdoor won Kempner het vertrouwen om de dieettherapie ook langduriger toe te passen.

Het vergde veel overtuigingskracht van de arts om sommige patiënten ertoe te motiveren deze voedingswijze te volgen. Kempner probeerde de patiënten met passie te overtuigen. Een voormalig patiënt diende zelfs een klacht in dat dr. Kempner haar had geslagen om haar het dieet te laten volgen.

Tegen 1944 had hij genoeg ervaring verzameld met dit dieet om hierover een verhandeling te schrijven, waardoor de universiteit op slag bekend werd. Patiënten kwamen van heinde en ver om hun hoge bloeddruk te laten behandelen, iets waar toen geen medicament voor bestond. De resultaten waren zo verbijsterend, dat onderzoekers vaak dachten dat hij de gegevens vervalste. Het leek hen onmogelijk om teminale ziekten te behandelen met rijst enfruit.

Gedurende zijn loopbaan probeerden medische collega’s van Kempner gedaan te krijgen dat hij een klinisch onderzoek zou organiseren om de waarde van het dieet vast te stellen. In dit soort onderzoeken is het gebruikelijk dat een controlegroep niet behandeld wordt of een placebo toegediend krijgt. Kempner zag echter zoveel positieve resultaten van het dieet dat zijn moraal het niet toeliet om patiënten onbehandeld te laten. In de plaats van een controlegroep niet te behandelen, documenteerde hij van elke patiënt de veranderingen van bloeddruk en cholesterolwaarden, gewicht en bloedsuikerwaarden, maakte een foto voor en na de behandeling. Een foto van het retina, de achterzijde van het oog, toonde dat het dieet het bloeden en lekken van bloedvaatjes in de ogen stopte.

Verwijzingen

Bronnen

rel=nofollow