Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
rel=nofollow

Theologie: verschil tussen versies

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
(linkfix)
(Hoofdletters, linkcorrecties)
 
(3 tussenliggende versies door dezelfde gebruiker niet weergegeven)
Regel 3: Regel 3:
== Onderwerp van studie ==
== Onderwerp van studie ==
De theologie bestudeert de [[historische bron]]nen van het geloof ([[bijbelse theologie]]), [[historische theologie]], de systematische analyse van het geloof ([[systematische theologie]]) en de [[christelijke geloofspraktijk]]. Tot de theologie behoort daarom ook de bredere studie van alle godsdienstige of [[religie]]uze onderwerpen. In tegenstelling tot de [[godsdienstwetenschap]] houdt theologie er rekening mee dat in teksten die ze bestudeert mensen ervan blijk geven zich door God aangesproken te voelen.<ref>[[Monic Slingerland|Slingerland, Monic]] 'De matheid is in de theologie geslopen' in Trouw 21 oktober 2008
De theologie bestudeert de [[historische bron]]nen van het geloof ([[bijbelse theologie]]), [[historische theologie]], de systematische analyse van het geloof ([[systematische theologie]]) en de [[christelijke geloofspraktijk]]. Tot de theologie behoort daarom ook de bredere studie van alle godsdienstige of [[religie]]uze onderwerpen. In tegenstelling tot de [[godsdienstwetenschap]] houdt theologie er rekening mee dat in teksten die ze bestudeert mensen ervan blijk geven zich door God aangesproken te voelen.<ref>[[Monic Slingerland|Slingerland, Monic]] 'De matheid is in de theologie geslopen' in Trouw 21 oktober 2008
<br />“Dat religiewetenschappers zich wetenschappelijker achten dan theologen zou kunnen komen doordat zij zoveel mogelijk het spreken over God analyseren en meten. Theologen doen dit natuurlijk net zo, maar houden er rekening mee dat ze teksten bestuderen waarin mensen er blijk van geven zich door God aangesproken te weten.“</ref> Daarnaast onderscheidt theologie zich doordat zij [[God (christendom)|God]] en de [[Bijbel (christendom)|Bijbel]] vanuit een gelovig perspectief onderzoekt.<ref>[[Monic Slingerland|Slingerland, Monic]] 'De matheid is in de theologie geslopen' in Trouw 21 oktober 2008
<br />“Dat religiewetenschappers zich wetenschappelijker achten dan theologen zou kunnen komen doordat zij zoveel mogelijk het spreken over God analyseren en meten. Theologen doen dit natuurlijk net zo, maar houden er rekening mee dat ze teksten bestuderen waarin mensen er blijk van geven zich door God aangesproken te weten.“</ref> Daarnaast onderscheidt theologie zich doordat zij [[God (christendom)|God]] en de [[Bijbel]] vanuit een gelovig perspectief onderzoekt.<ref>[[Monic Slingerland|Slingerland, Monic]] 'De matheid is in de theologie geslopen' in Trouw 21 oktober 2008
<br />“[..]De theoloog onderzoekt God en de Bijbel vanuit een gelovig perspectief. De godsdienstwetenschapper staat buiten het geloof en bekijkt van een afstand alles wat met geloof van doen heeft. Vroeger was een theoloog per definitie gelovig, en keek vanuit het gelovig-zijn naar God en naar anderen die in God geloven. Dat heet nu ’binnenperspectief’. “</ref>
<br />“[..] De theoloog onderzoekt God en de Bijbel vanuit een gelovig perspectief. De godsdienstwetenschapper staat buiten het geloof en bekijkt van een afstand alles wat met geloof van doen heeft. Vroeger was een theoloog per definitie gelovig, en keek vanuit het gelovig-zijn naar God en naar anderen die in God geloven. Dat heet nu ’binnenperspectief’. “</ref>


De moderne westerse academische theologie gaat niet uit van het [[axioma]] dat er een God is. De vraag naar het wel of niet bestaan van God, de zogenoemde waarheidsvraag, wordt overigens wel degelijk gesteld en komt met name aan de orde binnen de [[godsdienstfilosofie]]. De godsdienstfilosofie gebruikt als bron de rede en de ervaring, terwijl theologie daarnaast ook religieuze bronnen bestudeert, zoals de [[Bijbel (christendom)|Bijbel]], de [[Koran]] en de traditie, om te zien hoe deze bronnen in het verleden het religieuze leven hebben bepaald en hoe zij van betekenis kunnen zijn in het heden.
De moderne westerse academische theologie gaat niet uit van het [[axioma]] dat er een God is. De vraag naar het wel of niet bestaan van God, de zogenoemde waarheidsvraag, wordt overigens wel degelijk gesteld en komt met name aan de orde binnen de [[godsdienstfilosofie]]. De godsdienstfilosofie gebruikt als bron de rede en de ervaring, terwijl theologie daarnaast ook religieuze bronnen bestudeert, zoals de [[Bijbel]], de [[Koran]] en de traditie, om te zien hoe deze bronnen in het verleden het religieuze leven hebben bepaald en hoe zij van betekenis kunnen zijn in het heden.


== Algemene disciplines ==
== Algemene disciplines ==
Over het algemeen wordt binnen de theologie onderscheiden tussen drie of vier secties of hoofddisciplines: de [[bijbelwetenschap]], de [[systematische theologie]] en de [[praktische theologie]], en in veel gevallen de [[kerkgeschiedenis]]. Volgens sommigen moet de laatste als een [[hulpwetenschap]] beschouwd worden, die kan worden gebruikt in de bijbelwetenschap (bijv. Geschiedenis van Israël), de systematische theologie ([[dogmageschiedenis]]) en de praktische theologie (kerk- of religiegeschiedenis, incl. vakken als [[Patristiek]] en [[Patrologie]]).
Over het algemeen wordt binnen de theologie onderscheiden tussen drie of vier secties of hoofddisciplines: de [[bijbelwetenschap]], de [[systematische theologie]] en de [[praktische theologie]], en in veel gevallen de [[kerkgeschiedenis]]. Volgens sommigen moet de laatste als een [[hulpwetenschap]] beschouwd worden, die kan worden gebruikt in de bijbelwetenschap (bijv. Geschiedenis van Israël), de systematische theologie ([[dogmageschiedenis]]) en de praktische theologie (kerk- of religiegeschiedenis, incl. vakken als [[Patristiek]] en [[Patrologie]]).
* De bijbelwetenschappen omvatten o.a. de volgende vakken: Biblistiek of [[canoniek]] (ontstaansgeschiedenis van de [[Bijbel (christendom)|Bijbel]] als geheel), [[Tekstkritiek van de Bijbel|tekstkritiek]] (ontstaansgeschiedenis van bijbelboeken, onderscheiden van achterliggende bronnen, tekstvarianten etc.), Geschiedenis van Israël, Wereld van het Oude Testament / Nieuwe Testament (bestudering religieuze, maatschappelijke en geografische context), Bijbelse Theologie (specifieke kenmerken van de verschillende Bijbelboeken of Bijbelschrijvers, theologische implicaties van de vorming van de [[canon van de Bijbel]]) en de grondtalen ([[Hebreeuws]], [[Aramees]] en [[Koinē|Koinē-Grieks]]) en de talen en culturen die daar omheen een rol hebben gespeeld.
* De bijbelwetenschappen omvatten o.a. de volgende vakken: Biblistiek of [[canoniek]] (ontstaansgeschiedenis van de [[Bijbel]] als geheel), [[Tekstkritiek van de Bijbel|tekstkritiek]] (ontstaansgeschiedenis van bijbelboeken, onderscheiden van achterliggende bronnen, tekstvarianten etc.), Geschiedenis van Israël, Wereld van het Oude Testament / Nieuwe Testament (bestudering religieuze, maatschappelijke en geografische context), Bijbelse theologie (specifieke kenmerken van de verschillende Bijbelboeken of Bijbelschrijvers, theologische implicaties van de vorming van de [[canon van de Bijbel]]) en de grondtalen ([[Hebreeuws]], [[Aramees]] en [[Koinē|Koinē-Grieks]]) en de talen en culturen die daar omheen een rol hebben gespeeld.
* De [[systematische theologie]] omvat zowel [[dogmatiek]] als [[ethiek]]. In de dogmatiek wordt op systematische wijze nagedacht over de leer van de kerk. De naam ‘dogmatiek’ wordt steeds minder gebruikt (zeker internationaal) vanwege de negatieve connotaties (vgl. dogmatisme) en de beperktheid (het vak houdt zich met meer bezig dan alleen met kerkelijke dogma’s). Binnen de dogmatiek komen o.a. de volgende thema’s aan de orde: Triniteitsleer (leer over de heilige [[Drie-eenheid]]), de [[Christologie]] (leer over [[Jezus (traditioneel-christelijk benaderd)|Christus]], o.a. over de relatie tussen het goddelijke en het menselijke in Christus (de [[twee-naturenleer]]), de [[Soteriologie]] (leer over de redding van de mens), de [[Pneumatologie]] (leer over de [[Heilige Geest]]), de [[Mariologie]] (leer over de heilige Maagd [[Maria (moeder Jezus)|Maria]], de Moeder van Christus), [[Ecclesiologie]] (studie van de [[kerk (geloofsgemeenschap)|kerk]], de christelijke gemeenschap), [[Sacrament|Sacramentele theologie]] (studie van de handelingen van Christus in de kerk), de theologische [[Antropologie]] (leer over de mens), de scheppingsleer of [[Kosmologie/Systematische Theologie|Kosmologie]] (leer over de schepping van de wereld; ook wel [[Protologie]]) en de [[Eschatologie]] (letterlijk ''de leer van de laatste (uiterste) dingen''; dit bestrijkt onderwerpen als het [[Eeuwig leven|leven na de dood]], [[reïncarnatie]], het einde van de geschiedenis en van de wereld, de (tweede) komst van de [[Messias]], het [[laatste oordeel]], een nieuwe wereld, etc.). Dit hangt samen met vakken als [[Apologetiek]] (rationele geloofsverantwoording, vgl. [[theodicee]]) en [[Godsdienstfilosofie]] (wijsgerige doordenking van geloofsinhouden, geloven als fenomeen, etc.). In de [[ethiek]] gaat het om de bezinning op het leven onder het gezichtspunt van goed en kwaad; binnen de rooms-katholieke theologie wordt dit vak ook wel [[moraaltheologie]] genoemd. Het karakter van de ethiek is afhankelijk van de wijze waarop zij zich verhoudt tot m.n. de dogmatiek, de filosofie en de praktische theologie.  
* De [[systematische theologie]] omvat zowel [[dogmatiek]] als [[ethiek]]. In de dogmatiek wordt op systematische wijze nagedacht over de leer van de kerk. De naam ‘dogmatiek’ wordt steeds minder gebruikt (zeker internationaal) vanwege de negatieve connotaties (vgl. dogmatisme) en de beperktheid (het vak houdt zich met meer bezig dan alleen met kerkelijke dogma’s). Binnen de dogmatiek komen o.a. de volgende thema’s aan de orde: Triniteitsleer (leer over de heilige [[Drie-eenheid]]), de [[Christologie]] (leer over [[Jezus Christus|Christus]], o.a. over de relatie tussen het goddelijke en het menselijke in Christus (de [[twee-naturenleer]]), de [[soteriologie]] (leer over de redding van de mens), de [[pneumatologie]] (leer over de [[Heilige Geest]]), de [[mariologie]] (leer over de heilige Maagd [[Maria (moeder van Jezus)|Maria]], de Moeder van Christus), [[ecclesiologie]] (studie van de [[kerk (geloofsgemeenschap)|kerk]], de christelijke gemeenschap), [[Sacrament|sacramentele theologie]] (studie van de handelingen van Christus in de kerk), de theologische [[antropologie]] (leer over de mens), de scheppingsleer of [[kosmologie]] (leer over de schepping van de wereld; ook wel [[protologie]]) en de [[eschatologie]] (letterlijk ''de leer van de laatste (uiterste) dingen''; dit bestrijkt onderwerpen als het [[Eeuwig leven|leven na de dood]], [[reïncarnatie]], het einde van de geschiedenis en van de wereld, de (tweede) komst van de [[Messias]], het [[laatste oordeel]], een nieuwe wereld, enz.). Dit hangt samen met vakken als [[apologetiek]] (rationele geloofsverantwoording, vgl. [[theodicee]]) en [[godsdienstfilosofie]] (wijsgerige doordenking van geloofsinhouden, geloven als fenomeen, enz.). In de [[ethiek]] gaat het om de bezinning op het leven onder het gezichtspunt van goed en kwaad; binnen de rooms-katholieke theologie wordt dit vak ook wel [[moraaltheologie]] genoemd. Het karakter van de ethiek is afhankelijk van de wijze waarop zij zich verhoudt tot m.n. de dogmatiek, de filosofie en de praktische theologie.  
* De praktische theologie richt zich op het handelen, geloven of leven van de (christelijke) geloofsgemeenschap, van de individuele gelovigen en/of van alle mensen voor zover raakt aan het religieuze. Binnen de praktische theologie worden o.a. de volgende vakken onderscheiden: gemeenteopbouw, poimeniek/[[pastoraat]] (bezinning op de pastorale zorg, mede in relatie tot andere vormen van hulpverlening), diaconiek/diaconaat (over de zorg voor de wereld), [[liturgie]]k (doordenking van de viering van de kerk), [[catechese|catechetiek]] (doordenking van kerkelijk onderwijs), spiritualistiek (doordenking van de [[spiritualiteit]]), [[homiletiek]] (doordenking van de [[preek]]), [[Missiologie]] (studie van [[missie en zending]], [[Evangelisatie]], etc.), [[Kerkorde|kerkrecht]] ([[Canoniek recht|Canonistiek]]).
* De praktische theologie richt zich op het handelen, geloven of leven van de (christelijke) geloofsgemeenschap, van de individuele gelovigen en/of van alle mensen voor zover raakt aan het religieuze. Binnen de praktische theologie worden o.a. de volgende vakken onderscheiden: gemeenteopbouw, poimeniek/[[pastoraat]] (bezinning op de pastorale zorg, mede in relatie tot andere vormen van hulpverlening), diaconiek/diaconaat (over de zorg voor de wereld), [[liturgie]]k (doordenking van de viering van de kerk), [[catechese|catechetiek]] (doordenking van kerkelijk onderwijs), spiritualistiek (doordenking van de [[spiritualiteit]]), [[homiletiek]] (doordenking van de [[preek]]), [[missiologie]] (studie van [[missie en zending]], [[evangelisatie]], enz.), [[Kerkorde|kerkrecht]] ([[Canoniek recht|canonistiek]]).
==Status als (geestes-)wetenschap==
De theologie wordt, net als andere geesteswetenschappen, aan de universiteiten meestal gegroepeerd in de ’faculteit der wijsbegeerte en letteren’. De moderne westerse academische theologie beschouwt zich als wetenschap die leer en praktijk van het geloof op redelijke wijze probeert te doordenken. Bij die reflectie maakt de theologie gebruik van zowel haar eigen lange traditie als van de diverse disciplines die zich in de loop van de eeuwen zowel uit haar hebben ontwikkeld als anderszins tot zelfstandigheid zijn gekomen. Te denken valt hierbij onder meer aan de [[geschiedenis|geschiedwetenschap]], [[linguïstiek]], [[psychologie]], [[biologie]], enz.


<!-- Nietzeggend stuk past niet in dit artikel
Theologie wordt niet geclassificeerd onder de [[exacte wetenschap]]pen. Exacte wetenschappers zijn niet geneigd om sommige vakken en richtingen in de theologie als ’wetenschappelijk’ te zien.<ref>[http://www.knaw.nl/publicaties/pdf/20041032.pdf Van God los? Theologie tussen godsdienst en wetenschap], [[Koen Hilberdink]] (redactie), Raad voor Geesteswetenschappen (RGW), 2004</ref><ref>[http://www.nrc.nl/redactie/Web/Opinie/1995007/16.html De teugelloosheid van de theologie], [[Herman Philipse]] (hoogleraar wijsbegeerte aan de Rijksuniversiteit Leiden), [[NRC Handelsblad]], 4 januari 1996</ref>
==Status als (geestes-)wetenschap==
De [[theologie]] wordt, net als andere geesteswetenschappen, aan de universiteiten meestal gegroepeerd in de "faculteit der wijsbegeerte en letteren", alhoewel aan het wetenschappelijke gehalte van sommige vormen van theologie getwijfeld wordt.<ref>[http://www.knaw.nl/publicaties/pdf/20041032.pdf Van God los? Theologie tussen godsdienst en wetenschap], [[Koen Hilberdink]] (redactie), Raad voor Geesteswetenschappen (RGW), 2004</ref><ref>[http://www.nrc.nl/redactie/Web/Opinie/1995007/16.html De teugelloosheid van de theologie], [[Herman Philipse]] (hoogleraar wijsbegeerte aan de Rijksuniversiteit Leiden), [[NRC Handelsblad]], 4 januari 1996</ref>Vanuit de [[exacte wetenschap]]pen en vanuit de [[filosofie]] wordt de vraag gesteld of de theologie een [[wetenschap]] is. De moderne westerse academische theologie beschouwt zich als wetenschap die leer en praktijk van het geloof op redelijke wijze probeert te doordenken. Bij die reflectie maakt de theologie gebruik van zowel haar eigen lange traditie als van de diverse disciplines die zich in de loop van de eeuwen zowel uit haar hebben ontwikkeld als anderszins tot zelfstandigheid zijn gekomen. Te denken valt hierbij onder meer aan de [[geschiedenis|geschiedwetenschap]], [[linguïstiek]], [[psychologie]], [[biologie]], etc..
-->


== Theologische stromingen en bewegingen ==
== Theologische stromingen en bewegingen ==

Huidige versie van 19 feb 2019 om 13:09

Theologie (synoniem: godgeleerdheid) betekent letterlijk 'godsleer'. Theos is Grieks voor 'God'; logos is Grieks voor 'woord,' 'leer,' 'kennis' of 'verhandeling'. De term theologie is afkomstig uit de christelijke traditie en wordt daarom overwegend gebruikt voor de (studie van de) geloofsinhoud van het christendom. De term kwam in de 12e eeuw in zwang bij Petrus Abaelardus en Gilbertus van Poitiers.

Onderwerp van studie

De theologie bestudeert de historische bronnen van het geloof (bijbelse theologie), historische theologie, de systematische analyse van het geloof (systematische theologie) en de christelijke geloofspraktijk. Tot de theologie behoort daarom ook de bredere studie van alle godsdienstige of religieuze onderwerpen. In tegenstelling tot de godsdienstwetenschap houdt theologie er rekening mee dat in teksten die ze bestudeert mensen ervan blijk geven zich door God aangesproken te voelen.[1] Daarnaast onderscheidt theologie zich doordat zij God en de Bijbel vanuit een gelovig perspectief onderzoekt.[2]

De moderne westerse academische theologie gaat niet uit van het axioma dat er een God is. De vraag naar het wel of niet bestaan van God, de zogenoemde waarheidsvraag, wordt overigens wel degelijk gesteld en komt met name aan de orde binnen de godsdienstfilosofie. De godsdienstfilosofie gebruikt als bron de rede en de ervaring, terwijl theologie daarnaast ook religieuze bronnen bestudeert, zoals de Bijbel, de Koran en de traditie, om te zien hoe deze bronnen in het verleden het religieuze leven hebben bepaald en hoe zij van betekenis kunnen zijn in het heden.

Algemene disciplines

Over het algemeen wordt binnen de theologie onderscheiden tussen drie of vier secties of hoofddisciplines: de bijbelwetenschap, de systematische theologie en de praktische theologie, en in veel gevallen de kerkgeschiedenis. Volgens sommigen moet de laatste als een hulpwetenschap beschouwd worden, die kan worden gebruikt in de bijbelwetenschap (bijv. Geschiedenis van Israël), de systematische theologie (dogmageschiedenis) en de praktische theologie (kerk- of religiegeschiedenis, incl. vakken als Patristiek en Patrologie).

  • De bijbelwetenschappen omvatten o.a. de volgende vakken: Biblistiek of canoniek (ontstaansgeschiedenis van de Bijbel als geheel), tekstkritiek (ontstaansgeschiedenis van bijbelboeken, onderscheiden van achterliggende bronnen, tekstvarianten etc.), Geschiedenis van Israël, Wereld van het Oude Testament / Nieuwe Testament (bestudering religieuze, maatschappelijke en geografische context), Bijbelse theologie (specifieke kenmerken van de verschillende Bijbelboeken of Bijbelschrijvers, theologische implicaties van de vorming van de canon van de Bijbel) en de grondtalen (Hebreeuws, Aramees en Koinē-Grieks) en de talen en culturen die daar omheen een rol hebben gespeeld.
  • De systematische theologie omvat zowel dogmatiek als ethiek. In de dogmatiek wordt op systematische wijze nagedacht over de leer van de kerk. De naam ‘dogmatiek’ wordt steeds minder gebruikt (zeker internationaal) vanwege de negatieve connotaties (vgl. dogmatisme) en de beperktheid (het vak houdt zich met meer bezig dan alleen met kerkelijke dogma’s). Binnen de dogmatiek komen o.a. de volgende thema’s aan de orde: Triniteitsleer (leer over de heilige Drie-eenheid), de Christologie (leer over Christus, o.a. over de relatie tussen het goddelijke en het menselijke in Christus (de twee-naturenleer), de soteriologie (leer over de redding van de mens), de pneumatologie (leer over de Heilige Geest), de mariologie (leer over de heilige Maagd Maria, de Moeder van Christus), ecclesiologie (studie van de kerk, de christelijke gemeenschap), sacramentele theologie (studie van de handelingen van Christus in de kerk), de theologische antropologie (leer over de mens), de scheppingsleer of kosmologie (leer over de schepping van de wereld; ook wel protologie) en de eschatologie (letterlijk de leer van de laatste (uiterste) dingen; dit bestrijkt onderwerpen als het leven na de dood, reïncarnatie, het einde van de geschiedenis en van de wereld, de (tweede) komst van de Messias, het laatste oordeel, een nieuwe wereld, enz.). Dit hangt samen met vakken als apologetiek (rationele geloofsverantwoording, vgl. theodicee) en godsdienstfilosofie (wijsgerige doordenking van geloofsinhouden, geloven als fenomeen, enz.). In de ethiek gaat het om de bezinning op het leven onder het gezichtspunt van goed en kwaad; binnen de rooms-katholieke theologie wordt dit vak ook wel moraaltheologie genoemd. Het karakter van de ethiek is afhankelijk van de wijze waarop zij zich verhoudt tot m.n. de dogmatiek, de filosofie en de praktische theologie.
  • De praktische theologie richt zich op het handelen, geloven of leven van de (christelijke) geloofsgemeenschap, van de individuele gelovigen en/of van alle mensen voor zover raakt aan het religieuze. Binnen de praktische theologie worden o.a. de volgende vakken onderscheiden: gemeenteopbouw, poimeniek/pastoraat (bezinning op de pastorale zorg, mede in relatie tot andere vormen van hulpverlening), diaconiek/diaconaat (over de zorg voor de wereld), liturgiek (doordenking van de viering van de kerk), catechetiek (doordenking van kerkelijk onderwijs), spiritualistiek (doordenking van de spiritualiteit), homiletiek (doordenking van de preek), missiologie (studie van missie en zending, evangelisatie, enz.), kerkrecht (canonistiek).

Status als (geestes-)wetenschap

De theologie wordt, net als andere geesteswetenschappen, aan de universiteiten meestal gegroepeerd in de ’faculteit der wijsbegeerte en letteren’. De moderne westerse academische theologie beschouwt zich als wetenschap die leer en praktijk van het geloof op redelijke wijze probeert te doordenken. Bij die reflectie maakt de theologie gebruik van zowel haar eigen lange traditie als van de diverse disciplines die zich in de loop van de eeuwen zowel uit haar hebben ontwikkeld als anderszins tot zelfstandigheid zijn gekomen. Te denken valt hierbij onder meer aan de geschiedwetenschap, linguïstiek, psychologie, biologie, enz.

Theologie wordt niet geclassificeerd onder de exacte wetenschappen. Exacte wetenschappers zijn niet geneigd om sommige vakken en richtingen in de theologie als ’wetenschappelijk’ te zien.[3][4]

Theologische stromingen en bewegingen

Atheologie - Bevrijdingstheologie - Charismatische theologie - Dialectische theologie - Feministische theologie - Gereformeerde theologie - Hermeneutische theologie - Natuurlijke theologie - Moderne theologie - Nouvelle Théologie - Oecumenische Theologie - Openbaringstheologie - Procestheologie - Radical Orthodoxy - Scholastieke theologie

Bekende theologen (selectie)

Nederlandse theologen

Jacobus Arminius - Hendrikus Berkhof - Gerrit Cornelis Berkouwer - Daniel Chantepie de la Saussaye - Franciscus Gomarus - Cornelis Graafland - Cornelius Jansenius - Jaap Kamphuis - Harry Kuitert - Abraham KuyperGerardus van der Leeuw - Kornelis Heiko Miskotte - Oepke Noordmans - Herman Ridderbos - Jan Ridderbos - Arnold Albert Van Ruler - Klaas Runia - Klaas Schilder - Gisbertus Voetius - Evert van de Poll

Vlaamse theologen

Gerhard Casimir Ubaghs - Edward Schillebeeckx - Michael Baius - Albert Descamps - Maurits Sabbe

Theologen uit andere landen

Thomas van Aquino - Hans Urs von Balthasar - Karl Barth - Theodorus Beza - Dietrich Bonhoeffer - Johannes Calvijn - Anselmus van Canterbury - Bernard van Clairvaux - Basilius de GroteAugustinus van Hippo - Hans Küng - Petrus Lombardus - Henri de Lubac - Maarten Luther - Alister McGrath - Jürgen Moltmann - Gregorius van Nazianze - Gregorius van NyssaFriedrich Schleiermacher - Albert Schweitzer - Dorothee Sölle - Pierre Abélard

Anderszins bekende personen die theologie studeerden

Zie ook

Lijst van theologen - Agnosticisme - Atheïsme - Jezus Christus - God (christendom) - godsdienstwetenschap - Metafysica - Modernisme - Nominalisme - Religie - Scholastiek

Bronvermelding

Bronnen, noten en/of referenties:

  1. º Slingerland, Monic 'De matheid is in de theologie geslopen' in Trouw 21 oktober 2008
    “Dat religiewetenschappers zich wetenschappelijker achten dan theologen zou kunnen komen doordat zij zoveel mogelijk het spreken over God analyseren en meten. Theologen doen dit natuurlijk net zo, maar houden er rekening mee dat ze teksten bestuderen waarin mensen er blijk van geven zich door God aangesproken te weten.“
  2. º Slingerland, Monic 'De matheid is in de theologie geslopen' in Trouw 21 oktober 2008
    “[..] De theoloog onderzoekt God en de Bijbel vanuit een gelovig perspectief. De godsdienstwetenschapper staat buiten het geloof en bekijkt van een afstand alles wat met geloof van doen heeft. Vroeger was een theoloog per definitie gelovig, en keek vanuit het gelovig-zijn naar God en naar anderen die in God geloven. Dat heet nu ’binnenperspectief’. “
  3. º Van God los? Theologie tussen godsdienst en wetenschap, Koen Hilberdink (redactie), Raad voor Geesteswetenschappen (RGW), 2004
  4. º De teugelloosheid van de theologie, Herman Philipse (hoogleraar wijsbegeerte aan de Rijksuniversiteit Leiden), NRC Handelsblad, 4 januari 1996
rel=nofollow
rel=nofollow