Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
rel=nofollow

Hendrik Elias

Uit Wikisage
Versie door IPA (overleg | bijdragen) op 25 mrt 2018 om 20:04 (https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Hendrik_Elias&oldid=50050683)
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
rel=nofollow

Hendrik Jozef Elias (Machelen, 12 juni 1902Ukkel, 2 februari 1973) was een Vlaams-nationalistisch politicus, collaborateur met de Duitse bezetter en historicus.

Henricus "Hendrik" Josephus Elias werd in het Vlaams-Brabantse Machelen geboren als zoon van postbode Gerard-Joseph Elias en Jeanne Leemans, beiden afkomstig van Machelen. Zijn Vlaams-nationale overtuiging belette hem carrière te maken in de academische wereld en kostte hem, na protest van de kanunniken van de KU Leuven, een professoraat. In 1932 werd hij Kamerlid voor het VNV voor het arrondissement Gent-Eeklo.

Tijdens de Duitse bezetting was Elias burgemeester van Gent (1941-1944).

Als nummer 2 van het VNV volgde hij de overleden Staf de Clercq op in 1942 als leider van het VNV, wat hij zou blijven tot de val van het Derde Rijk.

Reeds vanaf 1942 stelde Elias vast dat hij door de Duitsers bedrogen was en dat het VNV steeds meer werd overvleugeld door de nazistische, door de Duitsers gesteunde DeVlag (Deutsch-Vlaamse Arbeidsgemeenschap) van Jef van de Wiele. Elias brak evenwel de collaboratie niet af omdat hij meende dat daardoor zijn volgelingen die vaak benoemd waren in hoge functies (burgemeester, gouverneur, secretaris-generaal) zouden overstappen naar DeVlag, waardoor het gevaar op een annexatie van Vlaanderen door Duitsland zou toenemen.

Elias kwam na een ontmoeting met Himmler op 29 februari 1944 tot het inzicht dat zijn politiek tot mislukken was gedoemd. Niettemin zette hij de collaboratie verder omdat hij dacht dat een compromisvrede nog mogelijk was en dat het VNV daarna nog een rol zou kunnen spelen.

Na de oorlog werd Elias ter dood veroordeeld maar deze straf werd omgezet in levenslang. Na zijn vrijlating in 1959 keerde hij terug naar zijn oorspronkelijke liefde, de geschiedkunde. Hij bracht o.a. De Geschiedenis van de Vlaamse Gedachte uit, een werk in 4 delen over het Vlaamse denken van 1780 tot 1914, dat bekroond werd met de Prijs van de Vlaamse Provincies en de Frans Van Cauwelaertprijs.

Bibliografie

Voorganger:
Alfred Vander Stegen
Effectieve burgemeester van Gent
1941-1944
Opvolger:
Alfred Vander Stegen zetelende burgemeester
Edward Anseele jr. waarnemend burgmeester