Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.

Han Schuil: verschil tussen versies

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
(https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Han_Schuil&oldid=52623296)
 
(geen verschil)

Huidige versie van 6 dec 2019 om 00:53

Bestand:Sculptuur bij hoofdingang Westfriesgasthuis..jpg
Sculptuur aan de Maelsonstraat in Hoorn, 2004
Bestand:Han Schuil Prins Willem Alexanderweg Fenêtre Den Haag.JPG
Sculptuur aan de Prins Willem Alexanderweg in Den Haag, 2005

Han Schuil (Voorschoten, 1958) is een Nederlandse kunstenaar. Sinds 1985 werkt hij meestal op aluminium.

Biografie

Van 1979 tot 1981 bezocht Schuil de Academie voor Beeldende Kunsten in Rotterdam, direct gevolgd door Ateliers '63 in Haarlem van 1981 tot 1983. In 1983 ontving hij de Koninklijke Subsidie voor de Schilderkunst en debuteerde hij bij galerie Art & Project.

Werk

De oorsprong van de motieven van Schuil ligt in de alledaagse werkelijkheid: van details uit stripverhalen, videospelletjes en computerbeelden tot wegmarkeringen, een schaatspak, een infraroodfoto of een MRI-scan.

Materiaal

Aanvankelijk werkte Schuil op doek. Na experimenten op hout, blik en koper koos hij vanaf 1985, vanwege de gladde ondergrond, voor aluminium. Regelmatig spelen de vormen van het aluminium een bepalende rol in het werk van Schuil, zoals de gevouwen randen of de naden en popnagels in het aluminium die soms dwars door het beeldvlak lopen. De drager komt ook steeds vaker nadrukkelijk de ruimte in. Daarnaast bewerkt Schuil regelmatig het aluminium voor het te beschilderen: deuken en gaten worden dan onderdeel van het beeld. "Niet om de objectmatigheid van het beeld benadrukken maar ik gebruik ze omdat ze in het beeld passen", aldus Schuil in 2000 tegen Dominic van den Boogerd.[1] In 2003 werd zijn kunstwerk Wolk geplaatst op een transformatorhuisje in het Rembrandtpark.

Ontwikkeling

Halverwege de jaren negentig werd Schuils werk complexer. Door motieven te spiegelen, te verdubbelen of te combineren ontstonden er grilliger composities. Naast deze 'drukke' werken bleef ook de eenvoudigere beeldtaal uit zijn vroegere oeuvre een rol spelen.

Tentoonstellingen

Solo (selectie)
Groepstentoonstellingen (selectie)

Verzamelingen

Werk van Schuil is opgenomen in onder andere de volgende musea en verzamelingen:

Literatuur

  • Han Schuil, Material Metaphors, Lynne Cooke, Fordor Magazine, 1987
  • Han Schuil, Schilderijen - Paintings 1983-1999, tekst: Rudi Fuchs, Dominic van den Boogerd, Bert Jansen, Stedelijk Museum Amsterdam, NAI uitgevers, Rotterdam, 2000
  • Han Schuil, Blast, tekst: Paul Kempers, Galerie Onrust, Amsterdam, 2009
  • Han Schuil, Gemälde - Paintings, tekst: Ulrich Loock Hamish Morrison Galerie, Berlin, 2011
  • Han Schuil, Gemälde/paintings, tekst: Birgit Sonna, Galerie Andreas Binder, München, 2012

Externe links

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties
  1. º Han Schuil, Schilderijen - Paintings 1983-1999, tekst: Rudi Fuchs, Dominic van den Boogerd, Bert Jansen, Stedelijk Museum Amsterdam, NAI uitgevers, Rotterdam, 2000