Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.

Christian Boltanski

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
rel=nofollow

Christian Boltanski (Parijs, 6 september 1944) is een Franse beeldende kunstenaar, schilder, fotograaf en filmmaker. Hij is verbonden aan de École nationale supérieure des beaux-arts te Parijs. Christian Boltanski is de broer van de socioloog Luc Boltanski en de partner van de Franse kunstenares Annette Messager.

Leven en werk

Christian Boltanski werd geboren in Parijs, zijn vader was van Joods-Russische afkomst en zijn moeder was Corsicaans en katholiek. Hij begon te schilderen in 1958 op dertienjarige leeftijd, hoewel hij geen kunstopleiding gevolgd had. Vanaf 1967 experimenteerde hij als schrijver en in 1970 begon hij met het creëren van objecten uit klei en andere ongewone materialen. Vanaf 1970 gebruikte hij veelal fotografie als kunstexpressie. Na 1976 behandelde hij de fotografie als schilderen door het maken van collages van in stukjes gesneden foto’s. In 1986 begon Boltanski met het creëren van installaties met verschillende materialen en media, met licht als essentieel concept.
Boltanski is vooral gekend omwille van zijn installaties met portretfoto’s, waarmee hij het verleden wil reconstrueren. Daarnaast bevat zijn oeuvre ook een aantal ‘schaduwspelen’ of ‘ombres’. Hierin maakt hij met kleine popjes en speelgoed schaduwspelen die kinderherinneringen doen herleven

Tentoonstellingen

Christian Boltanski nam deel aan meer dan 150 kunsttentoonstellingen wereldwijd.[1] Onder meer solotentoonstellingen in De Pont in Tilburg, het Kunstmuseum Liechtenstein, Magasin 3 Stockholm, La Maison Rouge gallerij, Institut Mathildenhöhe, de Kewenig Galerie en het Museum d’Art et d’Historie du Judaïsme.
Van 1 juli tot 25 september 2011 maakte hij speciaal voor het museum Es Baluard te Mallorca, Spanje de installatie Signatures.

Prijzen

  • 2009 Prix de Gaulle-Adenauer
  • 2007 Créateurs sans frontières award voor visuele kunst door Cultures France
  • 2007 Praemium Imperiale Award door de Japan Art Association
  • 2001 Goslarer Kaiserring, Goslar, Duitsland
  • 2001 Kunstpreis, door Nord/LB, Braunschweig, Duitsland

Werken (selectie)

  • Monument, Musée du MAC/VAL
  • La chambre ovale, 1967
  • L'Homme qui tousse, 1969
  • Essai de reconstitution (Trois tiroirs), 1970-1971
  • Vitrine de référence, 1971
  • Saynètes comiques, 1974
  • Les Registres du Grand-Hornu, 1977
  • Composition théâtrale, 1981
  • Monument, 2,60 x 11 m, musée de Grenoble, 1985
  • Enfants de Dijon, 1986
  • Les archives de C.B. 1965-1988, 1989
  • Réserve[2], Centre Pompidou, 1990
  • Reliquaire, les linges, 1996
  • Les Abonnés du téléphone, 2006
  • Installatie in het Museo per la Memoria di Ustica di Bologna met de elementen van de DC-9 die crashte in de Tyrreense Zee op 27 juni 1980.
  • Personnes[3], Grand Palais, 2010

Externe links

Bronnen, noten en/of referenties