Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.

Bruno De Wever

Uit Wikisage
Versie door IPA (overleg | bijdragen) op 15 mrt 2018 om 19:55 (https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Bruno_De_Wever&oldid=50388291)
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Bruno De Wever (Mortsel, 1960) is een Belgisch historicus, professor en schrijver van publicaties over de vaderlandse geschiedenis.

Biografie

Hij groeide op in een Vlaams-nationalistisch gezin en was in zijn jeugdjaren lid van het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ). In een interview formuleerde hij het als een "anti-Belgisch, extreemrechts, Vlaams-nationalistisch milieu". Onder invloed van zijn studies geschiedenis aan de Universiteit Gent nam hij uitdrukkelijk afstand van het Vlaams-nationalisme van zijn ouders [1] en ging hij na verloop van tijd steeds meer linkse sympathieën koesteren.[2]

In 2009 was hij een van de drie genomineerden voor de Cultuurprijzen Vlaanderen voor het onderdeel cultureel erfgoed.

Hij is de oudere broer van Bart De Wever.

Carrière en functies

  • Hoogleraar aan de Universiteit Gent, Onderzoeksgroep Sociale geschiedenis na 1750 – oorlog en gewapend conflict.
  • Lid van het Instituut voor Publieksgeschiedenis.
  • Lid van het European Cooperation on War Studies.
  • Lid van het Wetenschappelijk Comité van het Studiecentrum voor Oorlog en Hedendaagse Maatschappij.[3]
  • Lid van de Wetenschapscommissie van het Nederlands Instituut voor Oorlogs-, Holocaust en Genocidestudies.
  • Lid van de AV en de RvB van FARO. Vlaams steunpunt voor cultureel erfgoed.[4]
  • Lid van Re-bel Rethinking Belgium’s Institutions in the European Context.
  • Lid van de wetenschappelijke raad van Nationalist Intermediary Structures in Europe (NISE).
  • Lid van de wetenschappelijke raad van het Nationaal Gedenkteken Fort van Breendonk.
  • Lid van de wetenschappelijk raad van het Bestuur voor Oorlogsslachtoffers van de FOD Sociale Zaken.

Publicaties

Hij is co-auteur van ruim 350 wetenschappelijke publicaties[5] en schreef ook:

  • Greep naar de macht, Vlaams-nationalisme en Nieuwe orde: het VNV,1994 (Lannoo)
  • In "Nationale Bewegungen in Belgien. Ein historischer Überblick" schreef hij het onderdeel "Die Flämische Bewegung. Geschichte und Geschichtsschreibung", 2005 (Waxmann)
  • In "The Oxford Handbook of Fascism" schreef hij het deel "Belgium", 2009 (Oxford University Press)

Externe link

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties