Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
rel=nofollow

Alfred Vogel: verschil tussen versies

Uit Wikisage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Geen bewerkingssamenvatting
(archieflink)
Regel 66: Regel 66:
In de jaren 1980 werden de producten van Alfred Vogel nog verkocht met de titel van ''doctor'' A. Vogel of dr. Vogel. In 1952 zou Vogel een eredoctoraat hebben gekregen in botanische studies van de ’universiteit van Californië, Los Angeles’ waardoor hij zich wel degelijk [[doctor honoris causa|dr. h. c.]] A. Vogel kon noemen. De instelling die hem het eredoctoraat toekende, bestaat intussen niet meer. Omdat dit geen doctoraat in de geneeskunde maar in de plantkunde was, en Vogel in natuurgeneesmiddelen handelde, werd de titel ''dr.'' Vogel onterecht geassocieerd. Na een klacht in 1981 bij de [[Reclame Code Commissie]], werd hij geleidelijk aan niet meer als dr. Vogel vermeld. Op 14 oktober 1982 publiceerde de Nederlandse leraar, presentator en comedian [[Ivo de Wijs]] hierover een artikel in de wetenschapsbijlage van ''[[NRC Handelsblad]]'' waarin hij Vogel als [[Kwakzalverij|kwakzalver]] kwalificeerde.<ref name="skepsis"/>
In de jaren 1980 werden de producten van Alfred Vogel nog verkocht met de titel van ''doctor'' A. Vogel of dr. Vogel. In 1952 zou Vogel een eredoctoraat hebben gekregen in botanische studies van de ’universiteit van Californië, Los Angeles’ waardoor hij zich wel degelijk [[doctor honoris causa|dr. h. c.]] A. Vogel kon noemen. De instelling die hem het eredoctoraat toekende, bestaat intussen niet meer. Omdat dit geen doctoraat in de geneeskunde maar in de plantkunde was, en Vogel in natuurgeneesmiddelen handelde, werd de titel ''dr.'' Vogel onterecht geassocieerd. Na een klacht in 1981 bij de [[Reclame Code Commissie]], werd hij geleidelijk aan niet meer als dr. Vogel vermeld. Op 14 oktober 1982 publiceerde de Nederlandse leraar, presentator en comedian [[Ivo de Wijs]] hierover een artikel in de wetenschapsbijlage van ''[[NRC Handelsblad]]'' waarin hij Vogel als [[Kwakzalverij|kwakzalver]] kwalificeerde.<ref name="skepsis"/>


In Nederland was er ook kritiek op het feit dat Alfred Vogel één van [[Jehovah's Getuigen]] was.<ref group="noot">De meeste Getuigen van Jehovah hopen op een paradijsaarde te zullen leven, maar Alfred Vogel had de hoop op leven in de hemel.</ref><ref>[http://www.verhoevenmarc.be/PDF/Alternatieve-genezing.pdf Marc Verhoeven]</ref> De Nederlandse tak van het bedrijf (Biohorma), werd destijds geleid door verwanten van mede-oprichter M.G.H. Bolle,<ref>Biohorma, 29 september 2008, [http://www.biohorma.nl/persruimte/persberichten/2008/08-09-29.php Persbericht]</ref> die eveneens Jehovah’s Getuigen waren.<!--- Een deel van de opbrengsten van de Vogel-producten werd door hen als vrijwillige bijdragen aan het [[Wachttoren-, Bijbel- en Traktaatgenootschap|Wachttorengenootschap]] geschonken.--->
In Nederland was er ook kritiek op het feit dat Alfred Vogel één van [[Jehovah's Getuigen]] was.<ref group="noot">De meeste Getuigen van Jehovah hopen op een paradijsaarde te zullen leven, maar Alfred Vogel had de hoop op leven in de hemel.</ref><ref>[http://www.verhoevenmarc.be/PDF/Alternatieve-genezing.pdf Marc Verhoeven]</ref> De Nederlandse tak van het bedrijf (Biohorma), werd destijds geleid door verwanten van mede-oprichter M.G.H. Bolle,<ref>Biohorma, 29 september 2008, [https://web.archive.org/web/20140416183738/http://www.biohorma.nl/persruimte/persberichten/2008/08-09-29.php Persbericht (gearchiveerde versie via archive.org)] ([http://www.biohorma.nl/persruimte/persberichten/2008/08-09-29.php Oorspronkelijke versie, niet meer online])</ref> die eveneens Jehovah’s Getuigen waren.<!--- Een deel van de opbrengsten van de Vogel-producten werd door hen als vrijwillige bijdragen aan het [[Wachttoren-, Bijbel- en Traktaatgenootschap|Wachttorengenootschap]] geschonken.--->


In zijn boek ’''De kleine dokter''’ propageerde Vogel ook een aantal ideeën van Jehovah’s Getuigen of voorstellingen die ooit in de publicaties van Jehovah’s Getuigen stonden. In edities van ''De kleine dokter'' van vóór 1980 kan men lezen dat God [[bloedtransfusie]] verbood (zoals Jehovah’s Getuigen nog steeds geloven) en dat het toch toepassen van deze medische behandeling zou kunnen leiden tot karakterverandering.<ref>[http://www.skepsis.nl/jehovahs.html#noottekst1 Richard Singelenberg: ''Bloed op het altaar''] op skepsis.nl</ref> (de zienswijze over karakterverandering door bloedtransfusie wordt al lang niet meer gevolgd door Jehovah’s Getuigen.)
In zijn boek ’''De kleine dokter''’ propageerde Vogel ook een aantal ideeën van Jehovah’s Getuigen of voorstellingen die ooit in de publicaties van Jehovah’s Getuigen stonden. In edities van ''De kleine dokter'' van vóór 1980 kan men lezen dat God [[bloedtransfusie]] verbood (zoals Jehovah’s Getuigen nog steeds geloven) en dat het toch toepassen van deze medische behandeling zou kunnen leiden tot karakterverandering.<ref>[http://www.skepsis.nl/jehovahs.html#noottekst1 Richard Singelenberg: ''Bloed op het altaar''] op skepsis.nl</ref> (de zienswijze over karakterverandering door bloedtransfusie wordt al lang niet meer gevolgd door Jehovah’s Getuigen.)
Regel 96: Regel 96:
==Verwijzingen==
==Verwijzingen==
{{Reflist}}
{{Reflist}}
{{authority control|TYPE=p|}}
{{authority control|TYPE=p|Wikidata=Q115980}}
{{groei}}
{{groei}}
{{DEFAULTSORT:Vogel, Alfred}}
{{DEFAULTSORT:Vogel, Alfred}}

Versie van 2 jun 2022 15:25

rel=nofollow

Alfred Vogel (Aesch, 26 oktober 1902Feusisberg, 1 oktober 1996) was een Zwitsers fytotherapeut en producent van natuurgeneesmiddelen.

Alfred Vogel pleitte voor een natuurlijke totaalgeneeswijze. Hij legde in verschillende publicaties het grote belang uit van volwaardige, niet geraffineerde voeding met veel groenten en fruit en niet te veel dierlijke eiwitten en vetten. Ook een geestelijk evenwicht is van belang. In vele gevallen kan dit ondersteund worden door uitwendige behandeling, en soms is het gebruik van geneesmiddelen nodig. Bij de behandeling richt hij zich in de eerste plaats op natuurlijke geneesmiddelen, met name fytotherapeutische middelen. Daarnaast kunnen homeopatische middelen worden gebruikt, die echter fundamenteel anders werken. In sommige gevallen wordt een chemisch medicijn gekozen.

Van zijn boek De kleine dokter (Der kleine Doktor, voor het eerst gepubliceerd in 1953) zijn er meer dan 2 miljoen verkocht in 12 verschillende talen.

Leven

Alfred Vogel werd in in 1902 geboren te Aesch (bij Bazel), Zwitserland. Hij was de jongste van vier kinderen. Als kind leerde hij veel over het volksgeneeskundige gebruik van geneeskrachtige planten van zijn vader en zijn grootmoeder.[1]

Na de middelbare school volgde hij een handelsopleiding.[1] Hij ging in 1923 aan het werk in Kolonialhaus Helios, een winkel van ’koloniale waren’ in Basel, die de typische ’koloniale’ producten verkocht zoals suiker en thee. Spoedig daarop werd hij de winkeleigenaar en hij begon de winkel aan te passen tot een kruiden- en gezondheidswinkel. Dit kwam ook tot uiting in de nieuwe naam die de winkel kreeg: Reformhaus Vogel.[1] Vanaf 1924 bracht hij gezondheidsvoeding op de markt onder de eigen merknaam AVOBA (van Alfred Vogel, Basel).[1]

Hij bestudeerde de werken van artsen zoals dr. Ragnar Berg en dr. Maximilian Bircher-Benner. Hij begon zijn klanten gezondheidsadviezen te geven, en gaf al spoedig een eerste lezing over de gezondheidswaarde van rauwkost. In 1927 huwde hij met de lerares Sophie Sommer. Samen hadden ze twee dochters: Ruth en Maya.

In 1929 begon hij met de publicatie van een maandelijks tijdsschrift, getiteld „Das neue Leben” (Het nieuwe leven). Door de economische krisis verscheen het tijdschrift niet meer vanaf 1932. Vogel verwees de lezers naar het blad Der Wendepunkt van Bircher-Benner en hoopte dat dit blad zou worden samengevoegd met zijn eigen tijdschrift, maar dit plan werd nooit uitgevoerd.[1]

Vanaf 1941 werd het tijdschrift „A. Vogel Gesundheits-Nachrichten” (Gezondheidsnieuws) uitgegeven, dat vanaf 1943 maandelijks verschijnt.

In 1932/33 verhuisde Vogel naar Teufen in Appenzell, waar hij actief was als natuurarts. In 1933 sloot hij zich aan bij de Naturärzte-Vereinigung der Schweiz (NVS) en in 1933 en 1934 volgde hij naturopathische opleidingen in Zwitserland en Zuid-Duitsland.[1]

Vanaf 1935 ontwikkelde Vogel zijn therapeutische activiteiten in de vorm van kuren in het Diät-Kurhaus Vogel in Trogen bij St. Gallen, waartoe ook een ’Kinderheim’ behoorde. Het accent lag op dieet en het ontwikkelen van een gezond voedingspatroon voor mensen die daar thuis om sociale redenen niet toe kwamen. Dit werd gecombineerd met natuurlijke maatregelen zoals voldoende rust, oefeningen in de buitenlucht, wandeltochten, zonnebaden, en indien nodig, het gebruik van naturopathische medicijnen.[1]

Hij experimenteerde verder met kruidenremedies, en maakte vanaf 1935 gebruik van zijn eigen Bioforce Laboratorium, om zijn eigen natuurlijke geneesmiddelen te produceren, vooral op basis van verse kruiden, omdat hij vaststelde dat die werkzamer zijn dan de gedroogde die men toen gewoonlijk gebruikte.

In 1937 kocht hij een grondstuk (bekend als Hätschen) met een gebouw, dat hij inrichtte als gezinswoning en als Kurheim Vogel, met plaats voor 15 kuurgasten.[1]

Tijdens een van zijn reizen naar de Verenigde Staten raakte hij in contact met de medicijnman Benjamin Black Elk van de Sioux.[noot 1] Deze toonde hem een veld met rode zonnehoed (Echinacea purpurea) en wees hem op de geneeskrachtige werking ervan.[2] De Sioux kenden deze plant sinds generaties en gebruikten deze uitwendig bij slangenbeten, wonden en kneuzingen, en inwendig om het immuunsysteem te sterken. Toen Vogel vertrok, kreeg hij van Black Elk een handvol Echinaceazaden mee.[bron?] Terug in Zwitserland, begon Vogel de plant te kweken en te onderzoeken, waarbij na verloop van tijd hieruit Echinaforce samengesteld werd, dat het belangrijkste product zou worden uit zijn assortiment.

In 1952 gaf Vogel zijn boek De kleine dokter uit, dat een internationale bestseller werd.

Vogel reisde veel, en was er op zijn reizen vooral in geïnteresseerd primitieve volkeren te ontmoeten die nauw in contact met de natuur leefden. In de jaren 1958 en 1959 ondernam hij uitgebreide reizen in de Amerika’s. Van 1965 tot 1969 ondernam hij reizen naar Afrika, waar hij met de Ovambo-stam de Kalahari- en Namibwoestijn introk voor onderzoek naar de duivelsklauw (Harpagophytum procumbens). In 1969 reisde hij naar Australië, Nieuw Zeeland en Tasmanië.

Hij richtte in 1963 in Roggwill (Thurgau), Bioforce AG op, een firma die natuurgeneesmiddelen produceert.

Nadat zijn eerste echtgenote in 1982 overleed, hertrouwde hij, met Denise. Hoewel hij in de 80 jaar was, ontwierp hij nog een nieuwe woning en liet deze bouwen.

Erkenningen

Alfred Vogel, pionier van de natuurgeneeskunde, bij de uitreiking van de Priessnitz-Medaille der Deutschen Heilpraktikerschaft.
  • In 1952 vroeg de Universiteit van Los Angeles hem om college’s te houden. Hij deed dit slechts enkele keren en kreeg van hetzelfde instituut een eredoctoraat (doctor honoris causa) in de botanica/plantkunde.
  • In 1982 ontving A. Vogel de Priessnitz-Medaille van de Duitse Heilpraktikerschaft (Genootschap van Natuurartsen).
  • In 1984 werd hij, als enige niet-arts, erelid van de Zwitserse Artsenvereniging voor Ervaringsgeneeskunde (Schweizerischen Ärztegesellschaft für Erfahrungsmedizin – SAGEM).
  • Op een internationaal congres dat in 1985 in Den Haag werd gehouden, noemde prof. dr. [Ernst] Wagner van de Universiteit München hem de ’nestor van de Europese fytotherapie’.

Jaarlijks wordt door de A. Vogel-Stiftung de Alfred-Vogel-Prijs uitgereikt voor wetenschappelijk onderzoek op het gebied van de natuurgeneeskunde.

Kritiek

Vanuit de farmaceutische wereld vond men dat het boek ’De kleine dokter’ weinig te maken heeft met geaccepteerde medische inzichten. De recepten die Vogel met name in de oudere drukken geeft, zouden niet serieus te nemen zijn.[3]

In de jaren 1980 werden de producten van Alfred Vogel nog verkocht met de titel van doctor A. Vogel of dr. Vogel. In 1952 zou Vogel een eredoctoraat hebben gekregen in botanische studies van de ’universiteit van Californië, Los Angeles’ waardoor hij zich wel degelijk dr. h. c. A. Vogel kon noemen. De instelling die hem het eredoctoraat toekende, bestaat intussen niet meer. Omdat dit geen doctoraat in de geneeskunde maar in de plantkunde was, en Vogel in natuurgeneesmiddelen handelde, werd de titel dr. Vogel onterecht geassocieerd. Na een klacht in 1981 bij de Reclame Code Commissie, werd hij geleidelijk aan niet meer als dr. Vogel vermeld. Op 14 oktober 1982 publiceerde de Nederlandse leraar, presentator en comedian Ivo de Wijs hierover een artikel in de wetenschapsbijlage van NRC Handelsblad waarin hij Vogel als kwakzalver kwalificeerde.[3]

In Nederland was er ook kritiek op het feit dat Alfred Vogel één van Jehovah's Getuigen was.[noot 2][4] De Nederlandse tak van het bedrijf (Biohorma), werd destijds geleid door verwanten van mede-oprichter M.G.H. Bolle,[5] die eveneens Jehovah’s Getuigen waren.

In zijn boek ’De kleine dokter’ propageerde Vogel ook een aantal ideeën van Jehovah’s Getuigen of voorstellingen die ooit in de publicaties van Jehovah’s Getuigen stonden. In edities van De kleine dokter van vóór 1980 kan men lezen dat God bloedtransfusie verbood (zoals Jehovah’s Getuigen nog steeds geloven) en dat het toch toepassen van deze medische behandeling zou kunnen leiden tot karakterverandering.[6] (de zienswijze over karakterverandering door bloedtransfusie wordt al lang niet meer gevolgd door Jehovah’s Getuigen.)

Publicaties

  • Kleiner Wegweiser für Lebensreform, 1925
  • A. Vogel Gesundheits-Nachrichten. Zeitschrift für natürlich gesundes Leben, 1929
  • Die Nahrung als Heilfaktor, 1935
  • Der kleine Doktor, 1952 (De kleine dokter)
  • De kleine dokter over lever-, gal- en suikerziekte
  • De kleine dokter over kanker
  • Die Leber als Regulator der Gesundheit, 1960; Die Leber reguliert die Gesundheit
  • Krebs – Schicksal oder Zivilisationskrankheit?, 1982
  • Anders beter worden volgens de inzichten van A. Vogel

Weblinks

Wikimedia Commons  Zie ook de categorie met mediabestanden in verband met Alfred Vogel op Wikimedia Commons.

rel=nofollow

Noten

  1. º Ben Black Elk werd bij zijn dood door de New York Times gememoreerd als de meest gefotografeerde indiaan ter wereld of ’het vijfde gezicht van Mount Rushmore’. R. Nanninga, M. Prins: Helpt echinacea tegen verkoudheid? Het geheim van A. Vogel op skepsis.nl
  2. º De meeste Getuigen van Jehovah hopen op een paradijsaarde te zullen leven, maar Alfred Vogel had de hoop op leven in de hemel.

Verwijzingen

rel=nofollow
rel=nofollow
 
rel=nofollow