Wikisage, de vrije encyclopedie van de tweede generatie, is digitaal erfgoed

Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.

  • Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
  • Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
rel=nofollow

Bauke Geersing

Uit Wikisage
Versie door O (overleg | bijdragen) op 23 aug 2024 om 16:17 (https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Bauke_Geersing&oldid=67970231 15 aug 2024 Evors en JanB46)
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
rel=nofollow

Bauke Geersing (1944) is een voormalige beroepsofficier, wetenschapper, bestuurder, commissaris, Nederlands opiniemaker en auteur. Hij schrijft onder andere over medezeggenschaps- en ondernemingsrecht en was directeur van de NOS.

Loopbaan

Geersing is zijn carrière begonnen als beroepsofficier na zijn militaire opleiding aan de Koninklijke Militaire Academie te Breda. Geersing studeerde al tijdens zijn periode als beroepsofficier, dat hij gedurende vier jaar was, rechten aan de Rijksuniversiteit Groningen.[1] Hij studeerde in 1972 af. Hij was bij de faculteit der rechtsgeleerdheid, bij de vakgroep handelsrecht, wetenschappelijk (hoofd)medewerker, verliet de faculteit in 1982. Hij ontwikkelde het vak Ondernemingsrecht, dat de rechtsgebieden samenbrengt die van belang zijn voor het besturen van een onderneming. Hij publiceerde (in) boeken en schreef artikelen in wetenschappelijke tijdschriften als Sociaal Maandblad Arbeid, TVVS/Ondernemingsrecht en ArsAequi. Hij was in Nederland een van de toonaangevende schrijvers in het vakgebied Medezeggenschap- en Ondernemingsrecht en adviseur van centrale ondernemingsraden van bedrijven als DAF, Heineken, KLM en Philips. In de bundel De ondernemingsraad en het buitenland (1981) schreef hij samen met prof. dr. M. Mulder, prof. mr. W.J. Slagter en mr. A.A.A. de Haas, het opstel 'De Nederlandse ondernemingsraad en de buitenlandse zuster- of dochteronderneming'.

Vanaf 1982 werkte hij als juridisch adviseur van de publieke omroep/hoofd juridische zaken van de NOS en was vanaf 1992 directeur van de NOS, verantwoordelijk voor de beleidsontwikkeling op de terreinen: financieel en sociaal beleid, juridische zaken, internationale aangelegenheden, auteursrechten, voetbal- en andere programmarechten. Hij was actief in internationaal omroep verband van de European Broadcasting Union, als voorzitter Legal Committee, namens de Nederlandse publieke omroep lid van de Administrative Council en de General Assemblee EBU. Hij was een van de coördinatoren van het Europees-brede project om de publieke financiering van de publieke omroep in Europa te waarborgen. Het resultaat was het toevoegen van de zogenoemde public service broadcasting clausule aan het Europees Verdrag. Daarin wordt het bestaansrecht van de publieke omroep erkend, tevens dat de Lidstaten bevoegd zijn de publieke taakopdracht, de organisatie en de financiering van de eigen omroep vast te stellen. (Verdrag van Amsterdam, 1 mei 1999)

Hij leidde de commissie van de publieke omroep die de conclusies van het zogenoemde rapport van de commissie-Cohen bestreed. Die commissie wilde de mogelijkheden van de publieke omroep om zakelijk te opereren en daarbij gebruik te maken van de eigen (programma)rechten aan banden leggen. Dit vanuit een doorgeschoten marktdenken en de onjuiste aanname, dat een dergelijk optreden van de publieke omroep concurrentievervalsing zou zijn en in strijd met het Europese recht.

Over de plaats, rol en functie van de publieke omroep publiceerde hij in Nederlandse en Internationale tijdschriften: in de bundel Jugenschutz und Medien (1987) Jugendschutz und Medien aus Niederlandischer Sicht; in de congresbundel Recht in de kijker (1990), Naar een vernieuwd omroepbestel', in 1992 - Planning for the Information Technology Industries (International Business Intelligence), het opstel ' Broadasting in Europe' , in de bundel De publieke omroep na 2000, 'Corporate Governance en Publieke Omroep', in Socialisme & Democratie (2006), De VRT als lichtend voorbeeld - Publieke omroep aanpassen voor het te laat is.

Als onderhandelaar van de NOS bracht hij - na het echec van de betaalzender Sport 7 - de voetbalrechten terug bij de publieke omroep.

Geersing is initiatiefnemer en oprichter van het Coproductiefonds Binnenlandse Omroep, bekend als CoBO. Dit fonds steunt filmproducties en andere televisieprogramma's financieel als daar tenminste een publieke omroeporganisatie aan deelneemt. Dit fonds heeft de samenwerking tussen de publieke omroep en de filmwereld, met de podiumkunsten en met de Vlaamse publieke omroep sterk verbeterd en veel coproducties tot gevolg gehad. Het fonds functioneert nog steeds.

Na zijn vertrek als directeur van de NOS was hij enkele jaren namens de NOS lid van de Raad voor de Journalistiek. Door zijn loopbaan bij de NOS verkreeg Geersing nationale bekendheid.[2] Na zijn vertrek bij de NOS is Geersing een aantal jaren actief geweest als bedrijfsconsultant.

Gedurende de periode 1986 - 2007 was Geersing lid van de Raad van Commissarissen van KLM.[1] Hij maakte in die tijd de samenwerking tussen KLM en Air France vanaf het begin mee als lid van de zogenoemde Strategy- Committee, die de besluitvorming voor de Raad van Commissarissen KLM voorbereidde. Hij bekleedde nog enkele andere commissariaten en was vanuit zijn consultancy oprichtend CEO van Digitenne.

Na zijn pensionering onderzoekt Geersing de Nederlandse koloniale geschiedenis. Hij richtte in 2020 samen met historicus drs. C. Somers, het Onafhankelijk Onderzoekgenootschap, Pleitbezorgers, Principes, Wetenschappelijke Integriteit, AURORE op.

Controverse

Geersing heeft naar aanleiding van het dekolonisatieonderzoek van de instituten NIOD, KITLV en NIMH betreffende Nederlands-Indië namens het genootschap 'Aurore' in 2023 een bundel kritische reacties samengesteld.[3] De gang van zaken en de presentatie van dit onderzoek worden daarin geanalyseerd. In een reactie stelde NIOD-directeur Frank van Vree namens het onderzoeksprogramma zich niet te herkennen in de kritiek van het genootschap.[4]

Ook op andere publicaties van Geersing over de koloniale geschiedenis werd kritisch gereageerd.[5]

Burgerlijke staat

Geersing is sedert 1977 gehuwd met Mechelien van Gaalen, voormalig journalist[6].

Onderscheidingen

Geersing is Ridder in de Orde van Oranje Nassau, drager van de medaille commandant erewacht bij het huwelijk van prinses Beatrix en prins Claus en de officiersmedaille.

Bibliografie

  • Het pijnlijke afscheid van de Indische Archipel Trauma - Discussie - Eerherstel (2023)
  • De Nederlandse krijgsmacht tijdens de dekolonisatie van Nederlands-Indië 1945 – 1950 (2021)
  • Kapitein Raymond Westerling en de Zuid-Celebes-affaire (1946-1947) Mythe en werkelijkheid (2019)

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties
  1. 1,0 1,1 Biografie B. Geersing
  2. º Bauke Geersing verlaat NOS/'Wat Van Westerloo kan, kunnen wij ook en beter Trouw, 12 december 1998. Geraadpleegd op 29 januari 2024
  3. º Historiek.net, Yuri Visser, Indië-onderzoek is 'niet onafhankelijk en wetenschappelijk', interview met Bauke Geersing, 23 novenber 2023
  4. º Open brief van B. Geersing aan de voorzitter van het meerjarenonderzoek Onafhankelijkheid, dekolonisatie, geweld en oorlog in Indonesië, 1945 – 1950
  5. º Koos-jan de Jager, Historiek.net, Een nieuwe visie op kapitein Raymond Westerling? 27 november 2023
  6. º Mechelien van Gaalen is voormalig journalist Haagse Courant, Nieuwsblad van het Noorden, Universiteitskrant Groningen, Hoofdredacteur PW, voormalig Hoofd Communicatie Gemeente Haarlemmermeer en Gemeente Utrecht.
rel=nofollow
rel=nofollow
rel=nofollow