Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.
- Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
- Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
Eliëzer Ben-Jehoeda: verschil tussen versies
k (Mendelo heeft pagina Jehoeda Ben-Jehoeda hernoemd naar Eliëzer Ben-Jehoeda) |
Geen bewerkingssamenvatting |
||
Regel 1: | Regel 1: | ||
'''Eliëzer Ben-Jehoeda''', ([[Hebreeuws]]: אֱלִיעֶזֶר בֶּן־יְהוּדָה) ([[Luzki]], [[Litouwen]] (thans [[Wit-Rusland]]), [[7 januari]] [[1858]] – [[Jeruzalem]], [[16 december]] [[1922]]) was een [[Joden|Joodse]] [[hebraïcus]] en journalist. Hij wordt beschouwd als de grondlegger van het modern [[Hebreeuws]]. | '''Eliëzer Ben-Jehoeda''', ([[Hebreeuws]]: אֱלִיעֶזֶר בֶּן־יְהוּדָה) ([[Luzki]], [[Litouwen]] (thans [[Wit-Rusland]]), [[7 januari]] [[1858]] – [[Jeruzalem]], [[16 december]] [[1922]]) was een [[Joden|Joodse]] [[hebraïcus]] en journalist. Hij wordt beschouwd als de grondlegger van het modern [[Hebreeuws]]. | ||
==Leven== | ==Leven== | ||
Ben-Jehoeda werd geboren als zoon van Leib Perlman en diens echtgenote Feyga Perlman en kreeg de naam Eliëzer Jitschak Perlman. Als | Ben-Jehoeda werd geboren als zoon van Leib Perlman en diens echtgenote Feyga Perlman en kreeg de naam Eliëzer Jitschak Perlman. Als ’wonderkind’ kon hij op driejarige leeftijd de Hebreeuwse tekst van de Bijbel en van het [[siddoer|joodse gebedenboek]] lezen. Toen hij vijf jaar was, overleed zijn vader aan [[tuberculose]]. Enkele jaren later stuurde zijn moeder hem naar een rijke oom van haar, die voor Eliëzers opvoeding zorgde. Na zijn [[Bar Mitsva]] werd hij ingeschreven aan de [[jesjiva]] voor een rabbijnse opleiding. Daar kwam hij onder de invloed van een jonge progressieve rabbi, die ideeën volgde van de joodse Verlichting. Op een dag in 1872 toonde de rabbi hem een Hebreeuwse vertaling van ''[[Robinson Crusoë]]''. Hij was erg onder de indruk en begreep plotseling dat Hebreeuws ook voor andere dan liturgische doelen gebruikt kon worden. Toen zijn grootoom te weten kwam dat Eliëzer de invloed van de joodse Verlichting had ondergaan aan de jesjiva, haalde hij hem uit de jesjiva en zette hem het huis uit. | ||
Volgens zijn autobiografie had hij in 1875 een droom over het herleven van Israël en zijn taal.<ref>Autobiografie, verwijzingen op http://www.benyehuda.us/miketz.htm</ref> | Volgens zijn autobiografie had hij in 1875 een droom over het herleven van Israël en zijn taal.<ref>Autobiografie, verwijzingen op http://www.benyehuda.us/miketz.htm</ref> | ||
In | In 1875 lag hij in Parijs in een ziekenhuis. Hij ontmoette er Avraham Moshe Luntz, die uit Jeruzalem kwam en vloeiend Hebreeuws sprak.<ref>http://muqata.blogspot.be/2015/01/what-convinced-ben-yehuda-that-hebrew.html</ref> | ||
Op advies van zijn arts, verhuisde hij naar Algiers, waar het warmere klimaat een gunstige invloed had op zijn tuberculose. | In 1878 begon hij in Parijs aan de Sorbonne geneeskunde te studeren. Maar toen hij zich wegens zijn aanhoudende hoest liet onderzoeken, werd vastgesteld dat hij tuberculose had. Hij brak daarom zijn studies af. | ||
Op advies van zijn arts, verhuisde hij naar Algiers, waar het warmere klimaat een gunstige invloed had op zijn tuberculose. De Hebreeuwse uitspraak van de sefardische joden verschilde zo sterk van de uitspraak die hij had geleerd, dat hij hen aanvankelijk niet eens begreep, en zij begrepen hem niet. Toen hij hun uitspraaksysteem bestudeerde, vond hij dat het vloeiender en melodieuzer was dan de asjkenazische uitspraak. Hij nam aan dat het dichter bij de oorspronkelijke uitspraak van het Bijbelse Hebreeuws lag, en stond erop om voortaan de sefardische uitspraak te gebruiken en aan anderen te onderwijzen. | |||
Hoewel het klimaat van Algiers zich zeer gunstig uitwerkte op zijn gezondheid, besloot hij, dat als hij dan toch aan tuberculose zou moeten sterven, hij liever in ''zijn land'' zou sterven. Hij emigreerde in 1881 naar Palestina, een streek in het Osmaanse rijk, en ging in Jeruzalem wonen, wat toen niet meer was dan een dorpje. | Hoewel het klimaat van Algiers zich zeer gunstig uitwerkte op zijn gezondheid, besloot hij, dat als hij dan toch aan tuberculose zou moeten sterven, hij liever in ''zijn land'' zou sterven. Hij emigreerde in 1881 naar Palestina, een streek in het Osmaanse rijk, en ging in Jeruzalem wonen, wat toen niet meer was dan een dorpje. | ||
{{meebezig}} | {{meebezig}} |
Versie van 23 apr 2017 22:33
Eliëzer Ben-Jehoeda, (Hebreeuws: אֱלִיעֶזֶר בֶּן־יְהוּדָה) (Luzki, Litouwen (thans Wit-Rusland), 7 januari 1858 – Jeruzalem, 16 december 1922) was een Joodse hebraïcus en journalist. Hij wordt beschouwd als de grondlegger van het modern Hebreeuws.
Leven
Ben-Jehoeda werd geboren als zoon van Leib Perlman en diens echtgenote Feyga Perlman en kreeg de naam Eliëzer Jitschak Perlman. Als ’wonderkind’ kon hij op driejarige leeftijd de Hebreeuwse tekst van de Bijbel en van het joodse gebedenboek lezen. Toen hij vijf jaar was, overleed zijn vader aan tuberculose. Enkele jaren later stuurde zijn moeder hem naar een rijke oom van haar, die voor Eliëzers opvoeding zorgde. Na zijn Bar Mitsva werd hij ingeschreven aan de jesjiva voor een rabbijnse opleiding. Daar kwam hij onder de invloed van een jonge progressieve rabbi, die ideeën volgde van de joodse Verlichting. Op een dag in 1872 toonde de rabbi hem een Hebreeuwse vertaling van Robinson Crusoë. Hij was erg onder de indruk en begreep plotseling dat Hebreeuws ook voor andere dan liturgische doelen gebruikt kon worden. Toen zijn grootoom te weten kwam dat Eliëzer de invloed van de joodse Verlichting had ondergaan aan de jesjiva, haalde hij hem uit de jesjiva en zette hem het huis uit.
Volgens zijn autobiografie had hij in 1875 een droom over het herleven van Israël en zijn taal.[1]
In 1875 lag hij in Parijs in een ziekenhuis. Hij ontmoette er Avraham Moshe Luntz, die uit Jeruzalem kwam en vloeiend Hebreeuws sprak.[2]
In 1878 begon hij in Parijs aan de Sorbonne geneeskunde te studeren. Maar toen hij zich wegens zijn aanhoudende hoest liet onderzoeken, werd vastgesteld dat hij tuberculose had. Hij brak daarom zijn studies af.
Op advies van zijn arts, verhuisde hij naar Algiers, waar het warmere klimaat een gunstige invloed had op zijn tuberculose. De Hebreeuwse uitspraak van de sefardische joden verschilde zo sterk van de uitspraak die hij had geleerd, dat hij hen aanvankelijk niet eens begreep, en zij begrepen hem niet. Toen hij hun uitspraaksysteem bestudeerde, vond hij dat het vloeiender en melodieuzer was dan de asjkenazische uitspraak. Hij nam aan dat het dichter bij de oorspronkelijke uitspraak van het Bijbelse Hebreeuws lag, en stond erop om voortaan de sefardische uitspraak te gebruiken en aan anderen te onderwijzen.
Hoewel het klimaat van Algiers zich zeer gunstig uitwerkte op zijn gezondheid, besloot hij, dat als hij dan toch aan tuberculose zou moeten sterven, hij liever in zijn land zou sterven. Hij emigreerde in 1881 naar Palestina, een streek in het Osmaanse rijk, en ging in Jeruzalem wonen, wat toen niet meer was dan een dorpje.
- º Autobiografie, verwijzingen op http://www.benyehuda.us/miketz.htm
- º http://muqata.blogspot.be/2015/01/what-convinced-ben-yehuda-that-hebrew.html