Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.
- Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
- Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
Frühlingsrauschen: verschil tussen versies
Geen bewerkingssamenvatting |
Geen bewerkingssamenvatting |
||
Regel 12: | Regel 12: | ||
[[Categorie: klassieke muziek]] | [[Categorie: klassieke muziek]] | ||
[[Categorie: | [[Categorie: Noors componist]] |
Versie van 15 apr 2009 13:56
Frühlingsrauschen, opus 32, nr 3 is een compositie voor piano, geschreven in 1896 door de Noorse componist Christian Sinding ( Kongsberg, 11 januari 1856 - Oslo, 3 december 1941 ).
Titel en populariteit
Frühlingsrauschen is Sinding’s meest bekende compositie geworden; sterker nog: het is bijna het enige stuk muziek, dat van deze componist nog wordt gespeeld. Het stuk wordt aangeduid met de Italiaanse muziekterm Agitato, wat opgewonden of onrustig betekent, wat ook terug te vinden is in de muziek. Ook de titel van het werk geeft dit weer.
![Beginmaten van Frühlingsrauschen](/w/images/5/58/RUSTLE.png)
De onrust van de constante beweging in de muziek staat symbool voor de opgewonden rusteloosheid van de lente. Door de populariteit van Frühlingsrauschen - en de mogelijkheid er indruk mee te maken - is het een geliefde compositie op het repertoire van veel pianisten.
Arpeggio
Een groot gedeelte van het stuk wordt gespeeld met een snelle Arpeggio wat letterlijk vertaald betekent: harpachtig. Als muziekterm houdt het in, dat de diverse noten van een akkoord als een soort muziekversiering ná elkaar worden gespeeld.
- Als de tonen van een akkoord ná elkaar verschijnen, spreekt men van een gebroken akkoord. Als dit breken snel gebeurt, wordt dit ook wel arpeggio genoemd. In de pianomuziek kan het arpeggio spelen van een akkoord een oplossing zijn om een zeer wijd akkoord te spelen dat niet gelijktijdig met één hand kan worden aangeslagen. Bij een arpeggio begint men meestal met de laagste noot, maar er kan ook een dalend arpeggio worden gespeeld. Een arpeggio vinden we vooral terug in de begeleiding.
In Frühlingsrauschen wordt het grootste gedeelte van het stuk - zoals hierboven te zien is - inderdaad met een snelle arpeggio door de rechterhand gespeeld terwijl de linkerhand de melodie verzorgt.