Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.
- Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
- Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
Elisabeth Beijerinck, Didge Mama: verschil tussen versies
(https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Elisabeth_Beijerinck,_Didge_Mama&oldid=64367340 27 mei 2023 Liesundertrees) |
(?title=Elisabeth_Beijerinck,_Didge_Mama&oldid=64449657 9 jun 2023 Liesundertrees) |
||
Regel 1: | Regel 1: | ||
'''Elisabeth Caroline Francien Beijerinck''' (geboren op 12 december 1970) is een Nederlandse professionele Didgeridoo-artiest en docent | '''Elisabeth Caroline Francien Beijerinck''' (geboren op 12 december 1970) is een Nederlandse professionele Didgeridoo-artiest en docent. Van jongs af aan is ze opgegroeid met klassieke muziek en heeft ze formele opleidingen gevolgd in harp en cello aan de 'Muziekschool Zeeland', en later onder begeleiding van Monique Heidema. In 1989 begon ze haar studie aan de kunstacademie 'St. Joost' in Breda, waar ze zich richtte op interieurarchitectuur en sculptuur. | ||
In 1993 ontdekte Beijerinck de Didgeridoo, een traditioneel Australisch instrument, en raakte ze gefascineerd door het unieke geluid en de culturele betekenis ervan. In 1994 reisde ze naar Australië, waar ze zich onderdompelde in de rijke tradities van het instrument en contact legde met getalenteerde muzikanten, zoals Si Mullumby. | In 1993 ontdekte Beijerinck de Didgeridoo, een traditioneel Australisch instrument, en raakte ze gefascineerd door het unieke geluid en de culturele betekenis ervan. In 1994 reisde ze naar Australië, waar ze zich onderdompelde in de rijke tradities van het instrument en contact legde met getalenteerde muzikanten, zoals Si Mullumby. | ||
Regel 9: | Regel 9: | ||
Gedurende haar carrière heeft Beijerinck lessen gevolgd bij gerenommeerde Didgeridoo-spelers, waaronder Mark Atkins, Alan Dargin, Si Mullumby, Charlie Mc Mahon, Mike Jackson, Mike Edwards en Jeremy Cloak. Hierdoor heeft ze haar vaardigheden verfijnd en haar muzikale horizon verbreed. | Gedurende haar carrière heeft Beijerinck lessen gevolgd bij gerenommeerde Didgeridoo-spelers, waaronder Mark Atkins, Alan Dargin, Si Mullumby, Charlie Mc Mahon, Mike Jackson, Mike Edwards en Jeremy Cloak. Hierdoor heeft ze haar vaardigheden verfijnd en haar muzikale horizon verbreed. | ||
Elisabeth Beijerinck heeft aanzienlijke bijdragen geleverd aan de muziekwereld door middel van haar diverse muzikale ondernemingen. In 2001 richtte ze samen met Michiel Teijgeler (a.k.a. Mt-Yidaki) en Terence Samson | Elisabeth Beijerinck heeft aanzienlijke bijdragen geleverd aan de muziekwereld door middel van haar diverse muzikale ondernemingen. In 2001 richtte ze samen met Michiel Teijgeler (a.k.a. Mt-Yidaki) en Terence Samson, waarbij ze albums uitbracht zoals 'High from the Lowlands' en 'Zumo' die een impact hebben gehad op een generatie jonge spelers. | ||
Beijerinck is lid van | Beijerinck is lid van het eigentijdse klassieke ensemble 'Herz Ensemble', dat zich toelegt op het uitvoeren van het bekroonde stuk 'the Dam' van Kate Moore. Ze heeft ook het wereldmuziekensemble 'Arches Ensemble' opgericht met cellist Lucas Stam, percussionist Terence Samson en drummer Clara de Mik. | ||
Daarnaast heeft Beijerinck samen met bansurispeler Aura Victoria Rascón de groep 'SANSZUS' opgericht en het album 'Aera, Tales of a Breathing Planet' opgenomen, waarop ze hun muzikale samenspel laten horen. Tijdens haar carrière heeft Beijerinck uitgebreid opgetreden met de Australische band 'Loonaloop' en bijgedragen aan verschillende nummers op hun albums, zoals 'Skipping Stones', 'Life Ain't TV' en 'Constellations'. | |||
Beijerinck | Beijerinck is toegewijd aan het onderwijzen en vergroten van het bewustzijn over de Didgeridoo. Ze organiseert workshops voor beginners, gevorderde spelers en masterclasses, en sommige van haar studenten zijn gerespecteerde Didgeridoo-artiesten geworden in Europa. Als pleitbezorger voor vrouwelijke Didgeridoo-artiesten streeft Beijerinck ernaar om deuren te openen en kansen te creëren voor vrouwen in dit vakgebied, wat haar de bijnaam 'Didge Mama' heeft opgeleverd. Van 2006 tot 2019 heeft Beijerinck deelgenomen aan het Klawer-programma in Zuid-Afrika, waar ze muziek, dans en kunst gebruikte om kansarme kinderen te onderwijzen en te inspireren. | ||
Versie van 14 jun 2023 06:25
Elisabeth Caroline Francien Beijerinck (geboren op 12 december 1970) is een Nederlandse professionele Didgeridoo-artiest en docent. Van jongs af aan is ze opgegroeid met klassieke muziek en heeft ze formele opleidingen gevolgd in harp en cello aan de 'Muziekschool Zeeland', en later onder begeleiding van Monique Heidema. In 1989 begon ze haar studie aan de kunstacademie 'St. Joost' in Breda, waar ze zich richtte op interieurarchitectuur en sculptuur.
In 1993 ontdekte Beijerinck de Didgeridoo, een traditioneel Australisch instrument, en raakte ze gefascineerd door het unieke geluid en de culturele betekenis ervan. In 1994 reisde ze naar Australië, waar ze zich onderdompelde in de rijke tradities van het instrument en contact legde met getalenteerde muzikanten, zoals Si Mullumby.
Sinds 2001 is Beijerinck een volledig professionele Didgeridoo-artiest en docent. Ze heeft haar eigen stijl ontwikkeld door extra elementen toe te voegen, zoals human beatboxing, mondharp en harmonisch zingen. Om haar ritmische vaardigheden te verbeteren, heeft ze Afrikaanse percussie gestudeerd bij Ponda O' Brian en samba-percussie bij Mireille Linger in Amsterdam.
Beijerinck heeft haar muzikale talenten laten zien op prestigieuze muziekfestivals en in theaters over heel Europa, Midden- en Zuid-Amerika, Australië en Zuid-Afrika. Enkele opmerkelijke optredens zijn onder andere het DJ Tiësto-concert in het Gelredome, met het Radio Filharmonisch orkest in het Muziekgebouw aan 't IJ, als solist in het Koninklijk Concertgebouw Amsterdam, Wakefield Cathedral en het Glastonbury Festival.
Gedurende haar carrière heeft Beijerinck lessen gevolgd bij gerenommeerde Didgeridoo-spelers, waaronder Mark Atkins, Alan Dargin, Si Mullumby, Charlie Mc Mahon, Mike Jackson, Mike Edwards en Jeremy Cloak. Hierdoor heeft ze haar vaardigheden verfijnd en haar muzikale horizon verbreed.
Elisabeth Beijerinck heeft aanzienlijke bijdragen geleverd aan de muziekwereld door middel van haar diverse muzikale ondernemingen. In 2001 richtte ze samen met Michiel Teijgeler (a.k.a. Mt-Yidaki) en Terence Samson, waarbij ze albums uitbracht zoals 'High from the Lowlands' en 'Zumo' die een impact hebben gehad op een generatie jonge spelers.
Beijerinck is lid van het eigentijdse klassieke ensemble 'Herz Ensemble', dat zich toelegt op het uitvoeren van het bekroonde stuk 'the Dam' van Kate Moore. Ze heeft ook het wereldmuziekensemble 'Arches Ensemble' opgericht met cellist Lucas Stam, percussionist Terence Samson en drummer Clara de Mik.
Daarnaast heeft Beijerinck samen met bansurispeler Aura Victoria Rascón de groep 'SANSZUS' opgericht en het album 'Aera, Tales of a Breathing Planet' opgenomen, waarop ze hun muzikale samenspel laten horen. Tijdens haar carrière heeft Beijerinck uitgebreid opgetreden met de Australische band 'Loonaloop' en bijgedragen aan verschillende nummers op hun albums, zoals 'Skipping Stones', 'Life Ain't TV' en 'Constellations'.
Beijerinck is toegewijd aan het onderwijzen en vergroten van het bewustzijn over de Didgeridoo. Ze organiseert workshops voor beginners, gevorderde spelers en masterclasses, en sommige van haar studenten zijn gerespecteerde Didgeridoo-artiesten geworden in Europa. Als pleitbezorger voor vrouwelijke Didgeridoo-artiesten streeft Beijerinck ernaar om deuren te openen en kansen te creëren voor vrouwen in dit vakgebied, wat haar de bijnaam 'Didge Mama' heeft opgeleverd. Van 2006 tot 2019 heeft Beijerinck deelgenomen aan het Klawer-programma in Zuid-Afrika, waar ze muziek, dans en kunst gebruikte om kansarme kinderen te onderwijzen en te inspireren.