Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.
- Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
- Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
Cobalamine: verschil tussen versies
Geen bewerkingssamenvatting |
Geen bewerkingssamenvatting |
||
Regel 17: | Regel 17: | ||
Vitamine B12 is benodigd voor het aanmaken van rode bloedcellen en de reproductie van DNA. Het wordt gebruikt voor de opbouw van proteïnen in het lichaam en de nopenwortel functie van zenuwweefsel. | Vitamine B12 is benodigd voor het aanmaken van rode bloedcellen en de reproductie van DNA. Het wordt gebruikt voor de opbouw van proteïnen in het lichaam en de nopenwortel functie van zenuwweefsel. | ||
==Symptomen== | ==Symptomen van deficiëntie== | ||
Symptomen van een laag vitamine B12-gehalte kunnen zijn: | Symptomen van een laag vitamine B12-gehalte kunnen zijn: | ||
*Geen gevoel of tintelingen in handen en voeten | *Geen gevoel of tintelingen in handen en voeten | ||
Regel 27: | Regel 27: | ||
Een chronisch tekort aan vitamine B12 staat in verband met pernicieuze anemie. | Een chronisch tekort aan vitamine B12 staat in verband met pernicieuze anemie. | ||
== | ==Bepaling van de vitamine B12-status== | ||
Er bestaan verschillende mogelijkheden om iemands niveau aan vitamine B12 te testen. | Er bestaan verschillende mogelijkheden om iemands niveau aan vitamine B12 te testen. | ||
Regel 40: | Regel 40: | ||
==Natuurlijk voorkomen== | ==Natuurlijk voorkomen== | ||
Vitamine B12 wordt aangemaakt door micro-organismen in de grond en in de ingewanden van dieren, inclusief de mens. De vitamine B12 wordt zo laag in het verteringsstelsel geproduceerd, dat deze niet effectief kan | Vitamine B12 wordt aangemaakt door micro-organismen in de grond en in de ingewanden van dieren, inclusief de mens. De vitamine B12 wordt zo laag in het verteringsstelsel geproduceerd, dat deze niet effectief kan worden opgenomen in het lichaam.<ref>{{aut|T. Colin Campbell}}, ''The China Study'', p. 225</ref> | ||
In het verleden kon de mens wellicht voldoende vitamine B12 opnemen door groenten waar de resten van aarde niet zo grondig waren afgewassen, door het drinken van water uit bronnen, waterputten en vijvers. | In het verleden kon de mens wellicht voldoende vitamine B12 opnemen door groenten waar de resten van aarde niet zo grondig waren afgewassen, door het drinken van water uit bronnen, waterputten en vijvers. | ||
Regel 48: | Regel 48: | ||
Onderzoek gaf de aanwijzing dat planten die in gezonde grond groeien die voldoende vitamine B12 bevat, deze vitamine kunnen absorberen. Moderne landbouwgrond is onvoldoende rijk aan vitamine B12. | Onderzoek gaf de aanwijzing dat planten die in gezonde grond groeien die voldoende vitamine B12 bevat, deze vitamine kunnen absorberen. Moderne landbouwgrond is onvoldoende rijk aan vitamine B12. | ||
===In dierlijke producten=== | |||
Rijke bronnen zijn dierlijke voedingsmiddelen zoals melk en zuivelproducten, vlees en ei eieren. De vitamine B12 in schapenvlees, kippenvlees en vis wordt even goed opgenomen als kristallijne vitamine B12 als supplement.<ref name="Ball Vitamins">{{en}}Vitamin B12 (18.3.2 Bioavailability) in: Ball GFM. ''Vitamins—Their role in the human body''. Blackwell Publishing; 2004. p. 385</ref> De vitamine B12 uit eieren wordt moeilijker opgenomen omdat het eiwit en de dooier proteïnen bevatten die vitamine B12 bindend.<ref name="Ball Vitamins" /> Toen er nog geen B12-supplementen bestonden, werd lever of leverextract voorgeschreven aan bij mensen met een B12-tekort. | |||
===In plantaardige producten=== | |||
Een aantal zeewieren bevatten B12. Gedroogde [[nori]] en [[spirulina]] bevat meer vitamine B12-''analogen'' dan echte vitamine B12. [[Chlorella]] bevat bruikbare methylcobalamine.<ref>Kumudha A, Selvakumar S, Dilshad P, Vaidyanathan G, Thakur MS, Sarada, ''Methylcobalamin—a form of vitamin B12 identified and characterised in Chlorella vulgaris'', in: ''Food Chemistry'', March 2015, 170: 316–20. {{DOI|10.1016/j.foodchem.2014.08.035}} {{PMID|25306351}}.</ref> | Een aantal zeewieren bevatten B12. Gedroogde [[nori]] en [[spirulina]] bevat meer vitamine B12-''analogen'' dan echte vitamine B12. [[Chlorella]] bevat bruikbare methylcobalamine.<ref>Kumudha A, Selvakumar S, Dilshad P, Vaidyanathan G, Thakur MS, Sarada, ''Methylcobalamin—a form of vitamin B12 identified and characterised in Chlorella vulgaris'', in: ''Food Chemistry'', March 2015, 170: 316–20. {{DOI|10.1016/j.foodchem.2014.08.035}} {{PMID|25306351}}.</ref> | ||
Versie van 6 jul 2019 18:12
Vitamine B12 of cobalamine is een wateroplosbare vitamine die niet door het lichaam wordt aangemaakt. Het is werkzaam bij de productie van rode bloedcellen, noodzakelijk voor de gezondheid van de hersenen en bij het samenstellen van het DNA in het lichaam.
Vormen
Vitamine B12 bestaat in verschillende vormen: cyanocobalamine, methylcobalamine, hydroxycobalamine en adenosylcobalamine (5-deoxyadenosylcobalamine).
In wetenschappelijke studies wordt meestal gebruik gemaakt van cyanocobalamine, dat vrij stabiel is, goedkoop is in de productie en door de meeste mensen goed wordt opgenomen. Cyanocobalamine is een synthetische vorm en komt in de natuur niet voor.
Het lichaam verwerkt dit tot een actieve vorm: methylcobalamine of adenosylcobalamine.[1] Bij ca. 10% van de bevolking, die een gebrek heeft aan de intrinsieke factor, loopt deze omzetting niet zo gemakkelijk.
De moleculen van cyanocobalamine en methylcobalamine onderscheiden zich hierin, dat methylcobalamine een methylgroep bevat, en cyanocobalamine in plaats daarvan een cyanide-molecule.
Hydroxycobalamine is iets duurder, minder stabiel, en moet door het lichaam nog omgezet worden naar een actieve vorm. Het wordt onder andere gebruikt als een tegengif bij een cyanidevergiftiging.
Daarnaast komen ook diverse vitamine B12-analogen voor: moleculen die sterk lijken op cobalaminevarianten, maar die onwerkzaam zijn.[2]
Functies
Vitamine B12 is benodigd voor het aanmaken van rode bloedcellen en de reproductie van DNA. Het wordt gebruikt voor de opbouw van proteïnen in het lichaam en de nopenwortel functie van zenuwweefsel.
Symptomen van deficiëntie
Symptomen van een laag vitamine B12-gehalte kunnen zijn:
- Geen gevoel of tintelingen in handen en voeten
- Hoofdpijn
- Psychische moeilijkheden, zoals verwardheid, humeurigheid, geïrriteerdheid, stemmingswisselingen, depressiviteit, disoriëntatie, geheugenproblemen, concentratiestoornissen, slapeloosheid en vermoeidheid, wanen en hallucinaties, paranoia en apathie.[3]
Verschillende van deze symptomen kunnen een gevolg zijn van een verscheidenheid aan factoren. Een bloedonderzoek dat het B12-niveau onderzoekt kan nagaan of dit het probleem zou kunnen zijn.
Een chronisch tekort aan vitamine B12 staat in verband met pernicieuze anemie.
Bepaling van de vitamine B12-status
Er bestaan verschillende mogelijkheden om iemands niveau aan vitamine B12 te testen.
Een rechtstreekse methode is het meten van het vitamine B12-niveau in het bloed. Dit wordt vaak gebruikt. Soms kan een vitamine B12-deficiëntie bestaan hoewel het niveau in het bloed aangeeft dat er voldoende vitamine B12 aanwezig zou zijn.
Een test op het methylmalonzuurniveau in het bloed of in de urine is nauwkeuriger, maar ook hier bestaat een kleine mogelijkheid dat er een tekort is hoewel het niveau volgens de test normaal is.
Nieuwer is de HoloTC-test, die de holotranscobalamine meet. Deze test blijkt gevoeliger en specifieker te zijn, wat betekent dat er minder valse negatieven en valse positieven zijn. Als de waarde onder de 20 staat, begint men een behandeling. Staat het niveau boven de 30, dan kan men er vrij zeker van zijn dat het vitamine B12-niveau goed zit. Zit het testresultaat hier middenin, dan is een aanvullende test nodig.[4]
Supplement
Op basis van het tot nu toe gevoerde onderzoek is het moeilijk om stellige aanbevelingen te geven over de hoeveelheid vitamine B12 men nodig heeft. Er is echter, anders dan bij supplementen zoals betacaroteen, vitamine A of vitamine E, nooit een nadelig effect vastgesteld van supplementen. Wel werd aangetoond dat het innemen van vitamine B12-supplementen de symtomen van vitamine B12-deficiëntie oplost. Suppletie is dus aan te bevelen.[5]
Natuurlijk voorkomen
Vitamine B12 wordt aangemaakt door micro-organismen in de grond en in de ingewanden van dieren, inclusief de mens. De vitamine B12 wordt zo laag in het verteringsstelsel geproduceerd, dat deze niet effectief kan worden opgenomen in het lichaam.[6]
In het verleden kon de mens wellicht voldoende vitamine B12 opnemen door groenten waar de resten van aarde niet zo grondig waren afgewassen, door het drinken van water uit bronnen, waterputten en vijvers.
Het moderne sanitair verhindert dat we rechtstreeks in contact komen met de organismen die vitamine B12 produceren, maar verhindert ook een aantal ziekten die vroeger meer verspreid waren.
Onderzoek gaf de aanwijzing dat planten die in gezonde grond groeien die voldoende vitamine B12 bevat, deze vitamine kunnen absorberen. Moderne landbouwgrond is onvoldoende rijk aan vitamine B12.
In dierlijke producten
Rijke bronnen zijn dierlijke voedingsmiddelen zoals melk en zuivelproducten, vlees en ei eieren. De vitamine B12 in schapenvlees, kippenvlees en vis wordt even goed opgenomen als kristallijne vitamine B12 als supplement.[7] De vitamine B12 uit eieren wordt moeilijker opgenomen omdat het eiwit en de dooier proteïnen bevatten die vitamine B12 bindend.[7] Toen er nog geen B12-supplementen bestonden, werd lever of leverextract voorgeschreven aan bij mensen met een B12-tekort.
In plantaardige producten
Een aantal zeewieren bevatten B12. Gedroogde nori en spirulina bevat meer vitamine B12-analogen dan echte vitamine B12. Chlorella bevat bruikbare methylcobalamine.[8]
Bacteriën
Van een beperkt aantal bacteriën is bekend dat zij vitamine B12 aanmaken. Slechts drie daarvan worden gebruikt bij de commerciële productie van vitamine B12: Pseudomonas denitrificans, Bacillus megaterium, en Propionibacterium freudenreichii.[9]
Verwijzingen
- º Thakkar K, Billa G, Treatment of vitamin B12 deficiency-methylcobalamine? Cyancobalamine? Hydroxocobalamin?—clearing the confusion. Eur J Clin Nutr. 2015 Jan;69(1):1-2. PMID 25117994 doi: 10.1038/ejcn.2014.165. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25117994 Epub 2014 Aug 13.
- º 1Herbert V., Vitamin B-12: plant sources, requirements, and assay. Am J Clin Nutr. 1988 Sep;48(3 Suppl):852-8. doi: 10.1093/ajcn/48.3.852
- º https://stichtingb12tekort.nl/wetenschap/stichting-b12-tekort-artikelen/neuropsychiatrische-symptomen-van-een-b12-tekort-niet-alleen-bij-ouderen-en-vaak-zonder-anemie/
- º https://nutritionfacts.org/video/new-vitamin-b12-test/
- º T. Colin Campbell, The China Study, p. 222
- º T. Colin Campbell, The China Study, p. 225
- ↑ 7,0 7,1 (en) Vitamin B12 (18.3.2 Bioavailability) in: Ball GFM. Vitamins—Their role in the human body. Blackwell Publishing; 2004. p. 385
- º Kumudha A, Selvakumar S, Dilshad P, Vaidyanathan G, Thakur MS, Sarada, Methylcobalamin—a form of vitamin B12 identified and characterised in Chlorella vulgaris, in: Food Chemistry, March 2015, 170: 316–20. doi: 10.1016/j.foodchem.2014.08.035 PMID 25306351.
- º Qing Gu; Ping Li, Biosynthesis of Vitamins by Probiotic Bacteria, doi: 10.5772/63117
![](/w/images/thumb/8/8c/Star_of_life.png/15px-Star_of_life.png)