Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.
- Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
- Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
Barend Blankert: verschil tussen versies
(https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Barend_Blankert&oldid=51672891 23 mei 2018) |
(https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Barend_Blankert&oldid=51678589 24 mei 2018) |
||
Regel 17: | Regel 17: | ||
Barend Blankert ([[Kampen (stad)|Kampen]], [[30 december]] [[1941]]) is een Nederlandse schilder. | Barend Blankert ([[Kampen (stad)|Kampen]], [[30 december]] [[1941]]) is een Nederlandse schilder. | ||
== Biografie == | == Biografie == | ||
Zijn kinderjaren bracht Blankert door in provinciesteden. Toen hij twaalf was, verhuisde het gezin - 4 broers - naar [[Schiedam]]. De grootstedelijke omgeving werd een openbaring. In het bijzonder museum [[Museum Boijmans Van Beuningen]] in [[Rotterdam]]. Ook fietste hij naar [[België]] om tentoonstellingen te zien. | |||
Zijn kinderjaren bracht | Door onenigheid met zijn vader moest hij op zijn vijftiende uit huis en kwam bij een kinderloos echtpaar in [[Sneek (stad)|Sneek]]. Er heerste een schraal regiem en hij was ver van zijn familie. Drie jaren die achteraf gezien nogal beslissend voor zijn wereldbeeld bleken. | ||
Door onenigheid met zijn vader | Na diverse middelbare scholen in Sneek en Schiedam en een Staatsexamen HBS-b bezocht hij de Rijksnormaalschool ter Opleiding van Tekenleraren in [[Amsterdam]], waarvan het gebouw met opschrift ‘Teekenen is Spreken en Schrijven tegelijk’ nog altijd in de tuin van het [[Rijksmuseum Amsterdam]] staat. De lerarenopleiding was een keuze van zijn ouders, die beiden als classici in het onderwijs zaten. Zijn vader promoveerde eerder op teksten van [[Lucius Annaeus Seneca|Seneca]]. | ||
Na diverse middelbare scholen in Sneek en Schiedam en een Staatsexamen HBS-b bezocht hij de Rijksnormaalschool ter Opleiding van Tekenleraren in [[Amsterdam]], waarvan het gebouw met opschrift ‘Teekenen is Spreken en Schrijven tegelijk’ nog altijd in de tuin van het [[Rijksmuseum Amsterdam]] staat. De lerarenopleiding was een keuze van zijn ouders, die beiden als classici in het onderwijs zaten. Zijn vader promoveerde eerder op teksten van [[Seneca | |||
Op de Normaalschool leerde je tekenen, schilderen was onderdeel van de MO-b opleiding. De belangstellingssfeer lag meer richting Haagse school. Met een voorliefde voor [[Jaap Wagemaker]] of [[Antoni Tàpies]] kon je er niet op medestanders rekenen. Buiten school experimenteerde Blankert met assemblages en materiekunst. Later werden het eenzame, met waterverf ingekleurde pentekeningen, totaal afwijkend van wat er op school werd gedoceerd. Door bemoeienis van [[Benno Premsela]] - bij wie hij een map tekeningen had afgegeven - kreeg hij in 1962 een éénmans-tentoonstelling in Amsterdam, bij kunsthandel Ina Broerse <ref>https://rkd.nl/explore/artists/334793</ref>, die in de pers lovend besproken werd. Het scheelde weinig of hij werd van school verwijderd. Je werk was eigendom van de school, zo redeneerde docent H.M. van der Spoel, dat mocht je niet elders exposeren. Ook werd hem geregeld verzuim verweten. Dankzij inmenging van onderdirecteur [[Jan van Tongeren]] - van wie Blankert overigens geen les had - werd het conflict gesust. Later moest hij het MO-a examen, een staatsexamen, wel met de aantekening ‘buiten verantwoordelijkheid van de school’ doen. | |||
Na het behaalde MO-a diploma ging Blankert van school. Schilderen leerde hij al doende, uit boeken en door veel rondkijken in musea. Oude, moderne en hedendaagse kunst. | |||
Blankert trouwde met medeleerling Koosje van Keulen <ref>http://www.barendblankert.nl/home.php?pagina=barend&sub=barend_interview</ref>. Beiden werkten als tekenleraar aan het Lyceum in [[Den Helder]]. Daarna verhuisden ze naar een vrij krappe woonboot in [[Vinkeveen]], waar ze van het schilderen leefden, en hun zoon Tiemen geboren werd. Toen 2e zoon Jeroen zich aandiende vonden ze een huis in [[Workum]] ([[Friesland]]), waar later ook hun dochter Marieke werd geboren. In 1976 volgde een scheiding, vertrok hij naar Amsterdam en ontmoette er Pien Braat, studente, later vertaalster, en docente [[Frans]]. Haar studie [[Arabisch]] deed hen besluiten enige tijd in [[Marokko]] te wonen en werken. Uit hun verbintenis werden nog twee zoons geboren, [[Wolter Blankert|Wolter]] en Anne. | |||
Naast moeizame deeltijdbanen als tekenleraar in het middelbaar onderwijs en later met meer plezier aan de avondacademie in [[Leeuwarden (stad)|Leeuwarden]] wijdde hij zich verwoed aan het schilderen, exposeerde, en volgde de ontwikkelingen in de kunst. In 1969 nam hij deel aan tentoonstellingen in het [[Museum Arnhem]] en het [[Stedelijk Museum Amsterdam]]. In 1974 aan de tentoonstelling Europese Realisten en Amerikaanse Hyperrealisten in Museum [[Museum Boijmans Van Beuningen]] en er volgde een solo in het [[Institut Néerlandais]] in [[Parijs]]. | |||
Van 1971 tot 1992 gaf hij les aan de [[Academie Minerva]] in [[Groningen (stad)|Groningen]]. Schilderen bleef wel hoofdbezigheid. Geregeld nam hij onbetaald verlof, onder andere met een werkbeurs van het Fonds BKVB <ref>Het Fonds voor Beeldende Kunsten, Vormgeving en Bouwkunst tegenwoordig [[Mondriaan Fonds]]</ref> voor een verblijf in Parijs met zijn varend woonschip annex atelier. Zomer 1990 stond daar Sacha Tanja aan de kade voor een atelierbezoek. Dit was het begin van een jarenlange samenwerking en vriendschap, tot haar vroege dood in 2004. Sacha was hoofdconservator ING Kunstzaken en vurig pleitbezorger van de Nederlandse figuratieve kunst. Haar enthousiasme werkte aanstekelijk op menige schilder en collectioneur. | |||
Vanaf 2002 werkt Blankert hoofdzakelijk in zijn atelier in [[Frankrijk]], exposeerde regelmatig in Brussel bij galerie Mineta <ref>https://www.minetahouse.com/barend-blankert/</ref>, en tot op heden bij de [[Lieu d’Art Contemporain]] nabij Narbonne, de museale expositieruimte van de familie Moget, opgericht door [[Piet Moget]]. | |||
Opleiding : | Opleiding : | ||
Regel 38: | Regel 35: | ||
* 1960 - 1963 Rijksnormaalschool ter Opleiding van Tekenleraren, Amsterdam, Staatsexamen MO-a | * 1960 - 1963 Rijksnormaalschool ter Opleiding van Tekenleraren, Amsterdam, Staatsexamen MO-a | ||
Beroepsactiviteiten: Schilder | |||
daarnaast in deeltijd: | daarnaast in deeltijd: | ||
* 1966 – 1972 Docent | * 1966 – 1972 Docent [[Academie Vredeman de Vries]], Leeuwarden | ||
* 1971 – 1993 Docent [[Academie Minerva]], Groningen | * 1971 – 1993 Docent [[Academie Minerva]], Groningen | ||
Regel 49: | Regel 46: | ||
* 1966-’75 Workum (Friesland) | * 1966-’75 Workum (Friesland) | ||
* 1976-’77 Amsterdam | * 1976-’77 Amsterdam | ||
* eind 1977-april ’78 [[Essaouira]] (Marokko) | * eind 1977-april ’78 [[Essaouira (stad)|Essaouira]] (Marokko) | ||
* 1978-1986 [[Woltersum]] (Gr.) | * 1978-1986 [[Woltersum]] (Gr.) | ||
* 1986-2002 Varend woonschip en atelier m.s. “Wiljo”: [[Zaandam]], Parijs (1987), Groningen (1987-’89), Parijs (1989-’91), Amsterdam (1991-heden) | * 1986-2002 Varend woonschip en atelier m.s. “Wiljo”: [[Zaandam]], Parijs (1987), Groningen (1987-’89), Parijs (1989-’91), Amsterdam (1991-heden) | ||
Regel 88: | Regel 85: | ||
* 2014 -• Brussel, Mineta Fine Art, ‘Silence’ | * 2014 -• Brussel, Mineta Fine Art, ‘Silence’ | ||
* 2015 - Landschappen, Drents Museum, Assen | * 2015 - Landschappen, Drents Museum, Assen | ||
* 2016 - Groningen, [[Pictura]] ‘Het was op een dinsdag’ <ref>[[https://www.dekrantvantoen.nl/vw/article.do?v2=true&id=DVHN-20160401-DO09010006&vw=org&lm=barend%2Cblankert%2Cdrent%2Cmuseum]] artikel J.K. Egberts-publieksprijs n.a.v. tentoonstelling ‘Het was op een dinsdag’</ref> | * 2016 - Groningen, [[Kunstlievend Genootschap Pictura|Pictura]] ‘Het was op een dinsdag’ <ref>[[https://www.dekrantvantoen.nl/vw/article.do?v2=true&id=DVHN-20160401-DO09010006&vw=org&lm=barend%2Cblankert%2Cdrent%2Cmuseum]] artikel J.K. Egberts-publieksprijs n.a.v. tentoonstelling ‘Het was op een dinsdag’</ref> | ||
• bij deze tentoonstellingen kwam een catalogus uit. | • bij deze tentoonstellingen kwam een catalogus uit. | ||
Regel 95: | Regel 92: | ||
* 1964 - Amsterdam, Galerie Mokum, ‘Twaalf nieuwe figuratieven’. | * 1964 - Amsterdam, Galerie Mokum, ‘Twaalf nieuwe figuratieven’. | ||
* 1968 - Londen (GB), Mac Mullan Obelisk Gallery, ‘International Realism’ | * 1968 - Londen (GB), Mac Mullan Obelisk Gallery, ‘International Realism’ | ||
* 1969 - • Amsterdam, [[Stedelijk Museum]], ‘Atelier 6’ . | * 1969 - • Amsterdam, [[Stedelijk Museum Amsterdam|Stedelijk Museum]], ‘Atelier 6’ . | ||
* 1974 - • Rotterdam, [[Museum Boijmans Van Beuningen]], ‘Kijken naar de werkelijkheid’ Amerikaanse hyperrealisten ([[Hyperrealisme]]) en Europese realisten ([[Realisme (kunststroming)]]) | * 1974 - • Rotterdam, [[Museum Boijmans Van Beuningen]], ‘Kijken naar de werkelijkheid’ Amerikaanse hyperrealisten ([[Hyperrealisme]]) en Europese realisten ([[Realisme (kunststroming)]]) | ||
* 1975 - Leeuwarden, [[Fries Museum]], met Koosje van Keulen en Carel van Eeden | * 1975 - Leeuwarden, [[Fries Museum]], met Koosje van Keulen en Carel van Eeden | ||
Regel 125: | Regel 122: | ||
* 2015 - L.A.C. Lieu d'Art Contemporain, met o.a. [[A.R. Penck]] , [[Yves Klein]], [[w:en: Thomas Huber| Thomas Huber (Artikel in Engelstalige Wikipedia)]] | * 2015 - L.A.C. Lieu d'Art Contemporain, met o.a. [[A.R. Penck]] , [[Yves Klein]], [[w:en: Thomas Huber| Thomas Huber (Artikel in Engelstalige Wikipedia)]] | ||
* 2015/2016 - Scherp kijken, [[Museum MORE]], Gorssel <ref>[[https://www.dekrantvantoen.nl/vw/article.do?v2=true&id=LC-20150601-ZU01024005&vw=org&lm=barend%2Cblankert]] artikel 'Tempel voor Modern Realisme' n.a.v. tentoonstelling 'Scherp kijken' Museum More</ref> | * 2015/2016 - Scherp kijken, [[Museum MORE]], Gorssel <ref>[[https://www.dekrantvantoen.nl/vw/article.do?v2=true&id=LC-20150601-ZU01024005&vw=org&lm=barend%2Cblankert]] artikel 'Tempel voor Modern Realisme' n.a.v. tentoonstelling 'Scherp kijken' Museum More</ref> | ||
* 2017 - L.A.C Lieu d´Art Contemporain, Retrospective Hommage aan Piet Moget, bovenzaal: enkele vrienden van Piet Moget: [[Karel Appel]], Barend Blankert, [[w:en: Dado| Dado (Artikel in Engelstalige Wikipedia)]], [[Marlene Dumas]], [[André Lhote]], [[Robert Morris]], Patrick Sauze [[https://www.borzo.com/nl/nieuws/nieuws/271-art-amsterdam-2011]], [[w:en: Geer van Velde| Geer van Velde (Artikel in Engelstalige Wikipedia)]] | * 2017 - L.A.C Lieu d´Art Contemporain, Retrospective Hommage aan Piet Moget, bovenzaal: enkele vrienden van Piet Moget: [[Karel Appel]], Barend Blankert, [[w:en: Dado| Dado (Artikel in Engelstalige Wikipedia)]], [[Marlene Dumas]], [[André Lhote]], [[Robert Morris (kunstenaar)|Robert Morris]], Patrick Sauze [[https://www.borzo.com/nl/nieuws/nieuws/271-art-amsterdam-2011]], [[w:en: Geer van Velde| Geer van Velde (Artikel in Engelstalige Wikipedia)]] | ||
* 2017 - Finale ArtRocks in Paradiso <ref>[[http://www.barendblankert.nl/home.php]] 27 bands kozen het schilderij Zelfportret als mens uit het Drents Museum als inspiratiebron voor het schrijven van een soundtrack</ref> Amsterdam [[https://www.artrocks.nl/competitie/kunstwerken/zelfportret-als-mens]] | * 2017 - Finale ArtRocks in Paradiso <ref>[[http://www.barendblankert.nl/home.php]] 27 bands kozen het schilderij Zelfportret als mens uit het Drents Museum als inspiratiebron voor het schrijven van een soundtrack</ref> Amsterdam [[https://www.artrocks.nl/competitie/kunstwerken/zelfportret-als-mens]] | ||
Regel 137: | Regel 134: | ||
==Literatuur/artikelen== | ==Literatuur/artikelen== | ||
* 1969 Geert Jan Jansen, ''Jonge Nederlandse Realisten'', catalogus [[Gemeentemuseum Arnhem]] | * 1969 Geert Jan Jansen, ''Jonge Nederlandse Realisten'', catalogus [[Gemeentemuseum Arnhem]] | ||
* 1971 Lambert Tegenbosch, 'Landschap - Barend Blankert', ''[[Openbaar Kunstbezit]]'', nr. 31, 15e jaargang | * 1971 Lambert Tegenbosch, 'Landschap - Barend Blankert', ''[[Kunstschrift|Openbaar Kunstbezit]]'', nr. 31, 15e jaargang | ||
* 1974 Rudi ter Haar, ''Barend Blankert, tableaux, dessins,'' catalogus, [[Institut Néerlandais]], Parijs | * 1974 Rudi ter Haar, ''Barend Blankert, tableaux, dessins,'' catalogus, [[Institut Néerlandais]], Parijs | ||
* 1974 ''Kijken naar de werkelijkheid, Amerikaanse [[hyperrealisten]], Europese [[realisten]],'' catalogus, [[Museum Boijmans van Beuningen]], Rotterdam | * 1974 ''Kijken naar de werkelijkheid, Amerikaanse [[hyperrealisten]], Europese [[realisten]],'' catalogus, [[Museum Boijmans van Beuningen]], Rotterdam | ||
Regel 162: | Regel 159: | ||
‘Gedeprimeerd zijn is goed voor de kunst’,<ref>[[https://www.dekrantvantoen.nl/vw/article.do?v2=true&id=NVHN-19971114-AE0020003&vw=org&lm=barend%2Cblankert%2Cgedeprimeerd%2Cgoed%2Ckunst]] Nieuwsblad van het Noorden 14-11-1997, 'Ik schilder het liefst mensen die zich onbespied wanen, die het hebben opgegeven'</ref> zei Barend Blankert eens in een interview met het [[Nieuwsblad van het Noorden]]. Dit soort uitlatingen zijn typerend voor deze schilder, want als iemand in staat is afstand te nemen van zijn vervreemdende, wat sombere schilderijen, is het wel de schilder zelf. Ook al is hij bij het publiek minder bekend dan andere Nederlandse ‘realisten’ hij wordt door experts gezien als één van de treffendste schilders van het moment. | ‘Gedeprimeerd zijn is goed voor de kunst’,<ref>[[https://www.dekrantvantoen.nl/vw/article.do?v2=true&id=NVHN-19971114-AE0020003&vw=org&lm=barend%2Cblankert%2Cgedeprimeerd%2Cgoed%2Ckunst]] Nieuwsblad van het Noorden 14-11-1997, 'Ik schilder het liefst mensen die zich onbespied wanen, die het hebben opgegeven'</ref> zei Barend Blankert eens in een interview met het [[Nieuwsblad van het Noorden]]. Dit soort uitlatingen zijn typerend voor deze schilder, want als iemand in staat is afstand te nemen van zijn vervreemdende, wat sombere schilderijen, is het wel de schilder zelf. Ook al is hij bij het publiek minder bekend dan andere Nederlandse ‘realisten’ hij wordt door experts gezien als één van de treffendste schilders van het moment. | ||
Voor Blankert, geboren in [[Kampen (stad)|Kampen]] in [[1941]] en opgeleid aan de Rijksnormaalschool voor Tekenonderwijs in [[Amsterdam]], is de term ‘realist’ veel te beperkt. Hij wordt vaak beschouwd als één der ‘Noordelijke Realisten’[[https://nl.wikipedia.org/wiki/Noordelijk_realisme]], omdat hij jarenlang in [[Friesland]] en [[Groningen]] woonde, en van 1971 tot 1992 les gaf aan de [[Academie Minerva]], met o.a. [[Matthijs Röling]], [[Wout Muller]] en [[Diederik Kraaijpoel]]. | Voor Blankert, geboren in [[Kampen (stad)|Kampen]] in [[1941]] en opgeleid aan de Rijksnormaalschool voor Tekenonderwijs in [[Amsterdam]], is de term ‘realist’ veel te beperkt. Hij wordt vaak beschouwd als één der ‘Noordelijke Realisten’[[https://nl.wikipedia.org/wiki/Noordelijk_realisme]], omdat hij jarenlang in [[Friesland]] en [[Groningen (provincie)|Groningen]] woonde, en van 1971 tot 1992 les gaf aan de [[Academie Minerva]], met o.a. [[Matthijs Röling]], [[Wout Muller]] en [[Diederik Kraaijpoel]]. | ||
Blankert is -in tegenstelling tot zijn Noordelijke collega’s- geen realist uit overtuiging. Aan het begin van zijn carrière maakte hij enige tijd abstract werk [[https://nl.wikipedia.org/wiki/Abstracte_kunst]] en hij ontwikkelde zijn huidige figuratieve stijl niet om de waargenomen werkelijkheid zo precies mogelijk weer te geven, maar omdat hij hiermee uitdrukking kan geven aan zijn thema en levensgevoel. | Blankert is -in tegenstelling tot zijn Noordelijke collega’s- geen realist uit overtuiging. Aan het begin van zijn carrière maakte hij enige tijd abstract werk [[https://nl.wikipedia.org/wiki/Abstracte_kunst]] en hij ontwikkelde zijn huidige figuratieve stijl niet om de waargenomen werkelijkheid zo precies mogelijk weer te geven, maar omdat hij hiermee uitdrukking kan geven aan zijn thema en levensgevoel. | ||
Versie van 6 jun 2018 07:49
Barend Blankert | ||
Afbeelding gewenst | ||
Persoonsgegevens | ||
Volledige naam | Barend Blankert | |
Geboren | 30 december 1941 | |
Geboorteland | Nederland | |
Beroep(en) | kunstschilder | |
Oriënterende gegevens | ||
Jaren actief | 1962-heden | |
Stijl(en) | Hedendaagse kunst | |
![]() | ||
Website |
Barend Blankert Barend Blankert (Kampen, 30 december 1941) is een Nederlandse schilder.
Biografie
Zijn kinderjaren bracht Blankert door in provinciesteden. Toen hij twaalf was, verhuisde het gezin - 4 broers - naar Schiedam. De grootstedelijke omgeving werd een openbaring. In het bijzonder museum Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam. Ook fietste hij naar België om tentoonstellingen te zien. Door onenigheid met zijn vader moest hij op zijn vijftiende uit huis en kwam bij een kinderloos echtpaar in Sneek. Er heerste een schraal regiem en hij was ver van zijn familie. Drie jaren die achteraf gezien nogal beslissend voor zijn wereldbeeld bleken. Na diverse middelbare scholen in Sneek en Schiedam en een Staatsexamen HBS-b bezocht hij de Rijksnormaalschool ter Opleiding van Tekenleraren in Amsterdam, waarvan het gebouw met opschrift ‘Teekenen is Spreken en Schrijven tegelijk’ nog altijd in de tuin van het Rijksmuseum Amsterdam staat. De lerarenopleiding was een keuze van zijn ouders, die beiden als classici in het onderwijs zaten. Zijn vader promoveerde eerder op teksten van Seneca.
Op de Normaalschool leerde je tekenen, schilderen was onderdeel van de MO-b opleiding. De belangstellingssfeer lag meer richting Haagse school. Met een voorliefde voor Jaap Wagemaker of Antoni Tàpies kon je er niet op medestanders rekenen. Buiten school experimenteerde Blankert met assemblages en materiekunst. Later werden het eenzame, met waterverf ingekleurde pentekeningen, totaal afwijkend van wat er op school werd gedoceerd. Door bemoeienis van Benno Premsela - bij wie hij een map tekeningen had afgegeven - kreeg hij in 1962 een éénmans-tentoonstelling in Amsterdam, bij kunsthandel Ina Broerse [1], die in de pers lovend besproken werd. Het scheelde weinig of hij werd van school verwijderd. Je werk was eigendom van de school, zo redeneerde docent H.M. van der Spoel, dat mocht je niet elders exposeren. Ook werd hem geregeld verzuim verweten. Dankzij inmenging van onderdirecteur Jan van Tongeren - van wie Blankert overigens geen les had - werd het conflict gesust. Later moest hij het MO-a examen, een staatsexamen, wel met de aantekening ‘buiten verantwoordelijkheid van de school’ doen. Na het behaalde MO-a diploma ging Blankert van school. Schilderen leerde hij al doende, uit boeken en door veel rondkijken in musea. Oude, moderne en hedendaagse kunst.
Blankert trouwde met medeleerling Koosje van Keulen [2]. Beiden werkten als tekenleraar aan het Lyceum in Den Helder. Daarna verhuisden ze naar een vrij krappe woonboot in Vinkeveen, waar ze van het schilderen leefden, en hun zoon Tiemen geboren werd. Toen 2e zoon Jeroen zich aandiende vonden ze een huis in Workum (Friesland), waar later ook hun dochter Marieke werd geboren. In 1976 volgde een scheiding, vertrok hij naar Amsterdam en ontmoette er Pien Braat, studente, later vertaalster, en docente Frans. Haar studie Arabisch deed hen besluiten enige tijd in Marokko te wonen en werken. Uit hun verbintenis werden nog twee zoons geboren, Wolter en Anne.
Naast moeizame deeltijdbanen als tekenleraar in het middelbaar onderwijs en later met meer plezier aan de avondacademie in Leeuwarden wijdde hij zich verwoed aan het schilderen, exposeerde, en volgde de ontwikkelingen in de kunst. In 1969 nam hij deel aan tentoonstellingen in het Museum Arnhem en het Stedelijk Museum Amsterdam. In 1974 aan de tentoonstelling Europese Realisten en Amerikaanse Hyperrealisten in Museum Museum Boijmans Van Beuningen en er volgde een solo in het Institut Néerlandais in Parijs.
Van 1971 tot 1992 gaf hij les aan de Academie Minerva in Groningen. Schilderen bleef wel hoofdbezigheid. Geregeld nam hij onbetaald verlof, onder andere met een werkbeurs van het Fonds BKVB [3] voor een verblijf in Parijs met zijn varend woonschip annex atelier. Zomer 1990 stond daar Sacha Tanja aan de kade voor een atelierbezoek. Dit was het begin van een jarenlange samenwerking en vriendschap, tot haar vroege dood in 2004. Sacha was hoofdconservator ING Kunstzaken en vurig pleitbezorger van de Nederlandse figuratieve kunst. Haar enthousiasme werkte aanstekelijk op menige schilder en collectioneur. Vanaf 2002 werkt Blankert hoofdzakelijk in zijn atelier in Frankrijk, exposeerde regelmatig in Brussel bij galerie Mineta [4], en tot op heden bij de Lieu d’Art Contemporain nabij Narbonne, de museale expositieruimte van de familie Moget, opgericht door Piet Moget.
Opleiding :
- 1960 HBS-b, Staatsexamen
- 1960 - 1963 Rijksnormaalschool ter Opleiding van Tekenleraren, Amsterdam, Staatsexamen MO-a
Beroepsactiviteiten: Schilder daarnaast in deeltijd:
- 1966 – 1972 Docent Academie Vredeman de Vries, Leeuwarden
- 1971 – 1993 Docent Academie Minerva, Groningen
- Woonde en werkte in ..
- 1960-’63 Amsterdam
- 1963-’64 Den Helder
- 1964-’65 Vinkeveen
- 1966-’75 Workum (Friesland)
- 1976-’77 Amsterdam
- eind 1977-april ’78 Essaouira (Marokko)
- 1978-1986 Woltersum (Gr.)
- 1986-2002 Varend woonschip en atelier m.s. “Wiljo”: Zaandam, Parijs (1987), Groningen (1987-’89), Parijs (1989-’91), Amsterdam (1991-heden)
- Werkt vanaf 1995 afwisselend in Amsterdam en Salles-d'Aude (Fr.) vanaf 2002 voornamelijk in Salles d’Aude
Tentoonstellingen
Solotentoonstellingen:
- 1961 - Leiden, Prytaneum, Universiteit Leiden
- 1962 - Amsterdam, Kunsthandel Ina Broerse
- 1964 - Apeldoorn, Gemeentemuseum
- 1965 - Amsterdam, Galerie Mokum [[13]]
- 1967 - Amsterdam, Galerie Mokum [5]
- 1967 - New York, Lester Kingsley Gallery
- 1969 - Amsterdam, Galerie van Hulsen met o.a. Gerrit Benner [6]
- 1971 - Amsterdam, Galerie Siau [[14]]
- 1973 - Amsterdam, Galerie Balans [[15]]
- 1974 -* Parijs (Fr.), Institut Néerlandais
- 1975 - Amsterdam, Galerie Balans [[16]]
- 1977 - Amsterdam, Galerie Balans
- 1980 - Brussel (B.), Galerie Mineta Move
- 1983 - Brussel (B.), Galerie Mineta Move
- 1990/91 - Wehe Den Hoorn, 't Marnehoes, org. Jacoba Wijk [7]
- 1992 - Antibes (Fr.), Musée du Bastion St. André, curator Mme Lemaire d’Agaggio
- 1993 - Amsterdam, Galerie Siau
- 1995 - Amsterdam, Galerie Siau
- 1996 - Groningen, Galerie Jacoba Wijk [[17]]
- 1997 - Amsterdam, Galerie Siau
- 1997 - Groningen, Galerie Jacoba Wijk
- 1999 -• Haarlem, Vishal [[18]], 'Voor Eeuwig Bevroren', in samenwerking met ING Collectie
- 2000 -• Brussel (B.), galerie Mineta Move, 'New Paintings'
- 2002 -• Assen, Drents Museum, ‘Meester van de Melancholie’, curator Harry Tupan [8]
- 2002 - Brussel, galerie Mineta Move
- 2004 - Kampen, Stedelijk Museum Kampen [[19]], gemeentelijke Expositieruimte Stedelijk Museum Kampen
- 2005 -• Brussel, galerie Mineta Contemporary, ‘Salles d’Aude’,
- 2007 -• Brussel, galerie Mineta Contemporary, ‘Barend Blankert, Paintings 2002-2007’
- 2010 -• Brussel, galerie Mineta, 'Barend Blankert'
- 2014 -• Brussel, Mineta Fine Art, ‘Silence’
- 2015 - Landschappen, Drents Museum, Assen
- 2016 - Groningen, Pictura ‘Het was op een dinsdag’ [9]
• bij deze tentoonstellingen kwam een catalogus uit.
Groepstentoonstellingen (selectie):
- 1964 - Amsterdam, Galerie Mokum, ‘Twaalf nieuwe figuratieven’.
- 1968 - Londen (GB), Mac Mullan Obelisk Gallery, ‘International Realism’
- 1969 - • Amsterdam, Stedelijk Museum, ‘Atelier 6’ .
- 1974 - • Rotterdam, Museum Boijmans Van Beuningen, ‘Kijken naar de werkelijkheid’ Amerikaanse hyperrealisten (Hyperrealisme) en Europese realisten (Realisme (kunststroming))
- 1975 - Leeuwarden, Fries Museum, met Koosje van Keulen en Carel van Eeden
- 1981 - Groningen, Galerie Laverman, ‘Realisme uit Groningen’
- 1982 - Parijs (Fr.), FIAC, Galerie Mineta Move, met Harry Holland.
- 1983 - Amsterdam, Vlaams Cultureel Centrum [[20]] De Brakke Grond, ‘Retina’, met galerie Mineta Move
- 1991 - Parijs (Fr.), Salon de Mai, Grand Palais
- 1992 - • Assen, Drents Museum, ‘Noordbeeld / Nordbild’
- 1992 - • Oldenburg (D), [[21]] ‘Nordbild / Noordbeeld’
- 1996 - Gemeentemuseum Helmond: ‘Van Willink tot Bierenbroodspot’, ING Collection [[22]]
- 1997 - Moskou, Poesjkin Museum,‘Highlights from Dutch (ING coll.) and Russian corporate collections’
- 1997 - • Eelde, Museum de Buitenplaats, ‘De grijpbare vorm’.
- 1998/99 - Rotterdam, Museum Boijmans Van Beuningen, ‘Big enough for both of us’, seventies en nineties uit de collectie
- 2000 - Tokio, Okura Hotel, ‘400 years relations between the Netherlands and Japan’.
- 2001 - Frisia Museum, Spanbroek Scheringa Museum voor Realisme, ‘Ik zie, ik zie wat jij niet ziet, Realisme in ogenschouw’.
- 2001 - • Kunsthal Rotterdam, ‘Nederlandse realisten na 1950’
- 2002 - • Boekarest (Roemenië), National Museum of Art of Romania (Artikel in Engelstalige Wikipedia), ‘Contemporary Art from the Netherlands’. ING collectie & collectie ABN-Amro
- 2004 - Rotterdam, Museum Boijmans Van Beuningen, ‘De keuze van Co Westerik’
- 2007 - • Kunsthal Rotterdam, ‘LEVE DE SCHILDERKUNST! terug naar de figuur’
- 2008 - • Legnano (It.), Palazzo Leone da Perego Palazzo Leone da Perego (Artikel in Italiaanstalige Wikipedia), ‘Realismo Olandese, dall'Avanguardia Magica alle ultimi generazione’, ING Art Management
- 2009/’10 - Den Helder, [[23]], Conceptueel Realisme [[24]], selectie ING collectie met o.a. Harry van der Woud, Rob Scholte, Annemarie Busschers
- 2011 - • Hameau du Lac, Sigean (Fr.), L.A.C. Lieu d'art contemporain(Artikel in Franstalige Wikipedia) ‘MINETA au LAC’, met Jan Cox (B.), Harry Holland (GB), Jean Rustin (Fr.), Volker Stelzmann (Artikel in Duitsstalige Wikipedia) (D.), Co Westerik (NL), Harry van der Woud (NL)
- 2011 - PAN Amsterdam, met Mineta Fine Art, Brussel
- 2012 - Onder Invloed, Barend Blankert, Frank Lenferink en Harry van der Woud, opening Emily Ansenk, directeur Kunsthal Rotterdam, ARTIPOLI Art Gallery, Noorden
- 2012 - PAN Amsterdam, met Mineta Fine Art, Brussel
- 2013 - Conceptueel Realisme, Barend Blankert, Frank Lenferink, Harry van der Woud, opening Annabelle Birnie [10] Art Singel 100 [[25]] Amsterdam
- 2014 - L.A.C. Lieu d'Art Contemporain, enkele realisten/hyperrealisten met Jacques Monory (Artikel in Engelstalige Wikipedia), Ralph Goings (Artikel in Engelstalige Wikipedia), Richard Estes (Artikel in Engelstalige Wikipedia), Don Eddy (Artikel in Engelstalige Wikipedia), Chuck Close, Barend Blankert
- 2014 - • Re: Society - 40 years of ING engaging with the Arts, Cobra Museum Amstelveen
- 2015 - L.A.C. Lieu d'Art Contemporain, met o.a. A.R. Penck , Yves Klein, Thomas Huber (Artikel in Engelstalige Wikipedia)
- 2015/2016 - Scherp kijken, Museum MORE, Gorssel [11]
- 2017 - L.A.C Lieu d´Art Contemporain, Retrospective Hommage aan Piet Moget, bovenzaal: enkele vrienden van Piet Moget: Karel Appel, Barend Blankert, Dado (Artikel in Engelstalige Wikipedia), Marlene Dumas, André Lhote, Robert Morris, Patrick Sauze [[26]], Geer van Velde (Artikel in Engelstalige Wikipedia)
- 2017 - Finale ArtRocks in Paradiso [12] Amsterdam [[27]]
• bij deze tentoonstellingen kwam een catalogus uit.
Prijzen/toekenningen
- 1989-1991: 2x Werkbeurs Fonds voor Beeldende Kunsten Vormgeving en Bouwkunst (Mondriaan Fonds)
- 1999: Smelik en Stokkingprijs
- 2006: Sacha Tanja Penning
- 2015: J.K. Egberts-publieksprijs
Literatuur/artikelen
- 1969 Geert Jan Jansen, Jonge Nederlandse Realisten, catalogus Gemeentemuseum Arnhem
- 1971 Lambert Tegenbosch, 'Landschap - Barend Blankert', Openbaar Kunstbezit, nr. 31, 15e jaargang
- 1974 Rudi ter Haar, Barend Blankert, tableaux, dessins, catalogus, Institut Néerlandais, Parijs
- 1974 Kijken naar de werkelijkheid, Amerikaanse hyperrealisten, Europese realisten, catalogus, Museum Boijmans van Beuningen, Rotterdam
- 1975 Ella Reitsma, Barend Blankert, Koosje van Keulen en Carel van Eeden, catalogus, Fries Museum, Leeuwarden
- 1980 Retina, catalogus, Galerie Mineta Move, Brussel
- 1990 C.O. Jellema, artikel in decembernummer van Tableau, bij solotentoonstelling 't Marnehoes, Wehe den Hoorn
- 1992 Friggo Visser, Noordbeeld/Nordbild, catalogus Drents Museum Assen & Landesmuseum Oldenburg (D.)
- 1996 Diederik Kraaijpoel, 'Barend Blankert, Voor eeuwig bevroren' HP De Tijd''
- 1997 Nicolette Brink, 'de nieuwe Figuratieve Kunst, de Mens - Stillevens', Art & value nr. 2
- 1997 Diederik Kraaijpoel, De Grijpbare Vorm, catalogus, Museum De Buitenplaats, Eelde
- 1998 Catalogus, de ING collectie, een selectie, uitgave ING Kunstzaken
- 1999 Diederik Kraaijpoel, Emily Ansenk, Sacha Tanja e.a., Voor eeuwig bevroren', 1975-1998, Barend Blankert 1941, uitgave ING Kunstzaken
- 2000 Johannes Buwalda, Barend Blankert, New Paintings, catalogus galerie Mineta Move, Brussel
- 2001 Heleen Buys, Nederlandse Realisten na 1950, catalogus Kunsthal Rotterdam
- 2002 Albert Blankert Albert_Blankert (Artikel in Engelstalige Wikipedia), ‘Mijn broer en ik’ [13], Peter Karstkarel ‘Luisteren naar Barend Blankert’, Barend Blankert, Meester van de Melancholie, catalogus ter gelegenheid van de gelijknamige tentoonstelling in het Drents Museum/uitgave Drents Museum [14] te Assen
- 2007 Hans Hartog Jager, Leve de Schilderkunst! terug naar de figuur Uitg. Kunsthal, Rotterdam
- 2011 Noh Hyun-gi, 'Facing the unbearable' Dutch Magical Realism, art. The Korea Times i.v.m. 50 jaar diplomatieke betrekkingen
- 2011 catalogus Mineta au L.A.C. Lieu d'art contemporain(Artikel in Franstalige Wikipedia), tekst Edward Lucie-Smith (Artikel in Engelstalige Wikipedia): Barend Blankert/Jan Cox/ Harry Holland/Jean Rustin/Volker Stelzmann/Co Westerik/Harry van der Woud
- 2014 Re: Society - 40 years of ING engaging with the Arts - catalogus
Meester van de Melancholie
‘Gedeprimeerd zijn is goed voor de kunst’,[15] zei Barend Blankert eens in een interview met het Nieuwsblad van het Noorden. Dit soort uitlatingen zijn typerend voor deze schilder, want als iemand in staat is afstand te nemen van zijn vervreemdende, wat sombere schilderijen, is het wel de schilder zelf. Ook al is hij bij het publiek minder bekend dan andere Nederlandse ‘realisten’ hij wordt door experts gezien als één van de treffendste schilders van het moment.
Voor Blankert, geboren in Kampen in 1941 en opgeleid aan de Rijksnormaalschool voor Tekenonderwijs in Amsterdam, is de term ‘realist’ veel te beperkt. Hij wordt vaak beschouwd als één der ‘Noordelijke Realisten’[[28]], omdat hij jarenlang in Friesland en Groningen woonde, en van 1971 tot 1992 les gaf aan de Academie Minerva, met o.a. Matthijs Röling, Wout Muller en Diederik Kraaijpoel. Blankert is -in tegenstelling tot zijn Noordelijke collega’s- geen realist uit overtuiging. Aan het begin van zijn carrière maakte hij enige tijd abstract werk [[29]] en hij ontwikkelde zijn huidige figuratieve stijl niet om de waargenomen werkelijkheid zo precies mogelijk weer te geven, maar omdat hij hiermee uitdrukking kan geven aan zijn thema en levensgevoel.
Zijn composities zijn niet slechts een letterlijke weergave van mensen -vaak met hemzelf als model-, interieurs, meubels of landschappen, ze drukken een unieke werkelijkheidsbeleving uit, met associaties uit heden en verleden, vrij te interpreteren door de kijker. Het gaat om wat het werk oproept bij de aanschouwer, niet om ‘wat de schilder bedoelt’. Barends werk is moeilijk in woorden te vatten. Zelf zei hij eens: ‘Mijn werk is niet literair bedoeld, het beeld spreekt voor zich.’ Naar Engels artikel van Jan Jaap Heij, in “Barend Blankert, Meester van de Melancholie”, uitgave Drents Museum - Waanders 2002 ISBN 90-400-9638-4
Externe links
Bronnen, noten en/of referenties
Bronnen, noten en/of referenties
|