Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.
- Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
- Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
Bloedbad van Abbeville: verschil tussen versies
Geen bewerkingssamenvatting |
|||
(3 tussenliggende versies door 2 gebruikers niet weergegeven) | |||
Regel 26: | Regel 26: | ||
==Administratief geïnterneerden== | ==Administratief geïnterneerden== | ||
Bij de Duitse inval hadden de Belgische autoriteiten tussen 10 en 15 mei een aantal verdachten ( | Bij de Duitse inval hadden de Belgische autoriteiten tussen 10 en 15 mei een aantal verdachten (’vijandige Belgen en vijandelijke buitenlanders’) opgepakt in opdracht van de auditeur-generaal [[Walter Ganshof van der Meersch]]. „Het is duidelijk dat men heel onverantwoord en willekeurig te werk is gegaan bij de arrestaties. Ze hebben zomaar wat mensen opgehaald: uit [[wraak]], uit jaloezie, om hun politieke overtuigingen, hun Joodse afkomst of wegens hun buitenlandse nationaliteit”, aldus overlevende Gaby Warris.<ref>G. Warris, ''Het bloedbad van Abbeville'', blz. 58.</ref> Deze ''administratief geïnterneerden'' werden opgesloten in ’t [[Pandreitje]], de toenmalige gevangenis van [[Brugge]]. Onder hen bevonden zich onder anderen [[Joris Van Severen]] en [[Léon Degrelle]]. Ondanks vergeefse pogingen van bevriende parlementsleden om Van Severen vrij te krijgen, werd hij met Degrelle en 77 anderen op 15 mei 1940 naar Frankrijk gedeporteerd. In tegenstelling tot de andere verdachten die met ’''[[spooktreinen]]''’ werden afgevoerd, werd dit gemengd gezelschap (twee aan twee geboeid) in drie autobussen via [[Oostende]] naar [[Duinkerke]] gereden, waar Degrelle uit de groep gehaald werd. In de studie ’Dossier Abbeville’ komen de achtergronden van alle ’verdachte’ personen uitgebreid aan bod. Tot de 21 Belgen behoorden ook [[Rex (partij)|Rexist]] [[René Wéry]], [[Verdinaso]]-lid [[Jan Rijckoort]] (rechterhand van Van Severen) en [[Vlaams Nationaal Verbond|VNV]]’er [[Maurits Van Gijsegem]]. Onder de groep bevonden zich ook achttien Joden (onder wie [[Abram Goldwasser]]), veertien Duitsers, een aantal Belgische communisten (Louis Caestecker, Lucien Monami<!----- en Van Dijcke----->) en twee Belgen die voor de Duitse [[Abwehr]] (contraspionage) werkten (Jean-Henri De Bruyn en Hector Vanderkelen). | ||
==Executie aan de kiosk== | ==Executie aan de kiosk== | ||
Drie dagen later, op 19 mei, werd de hele groep naar Abbeville gevoerd en opgesloten onder de kiosk. Toen in de nacht van 19 op 20 mei de stad Abbeville vanuit de lucht door Duitse eskaders zwaar gebombardeerd werd, dachten de Franse soldaten dat de gevangenen bevrijd zouden worden door de Duitsers. Zij besloten in de middag van 20 mei om al hun gevangenen te executeren, die vervolgens in groepjes van vier uit de kioskkelder werden gehaald, tegen de muur gezet en zonder proces doodgeschoten werden. Onder hen was er één vrouw, [[Maria Geerolf-Ceuterick]], die vrij brutaal vermoord werd door de Franse gendarmes. Zij was één van de verdachten die in de chaos voor de inval per vergissing werd gearresteerd in plaats van haar schoonzoon, | Drie dagen later, op 19 mei, werd de hele groep naar Abbeville gevoerd en opgesloten onder de kiosk. Toen in de nacht van 19 op 20 mei de stad Abbeville vanuit de lucht door Duitse eskaders zwaar gebombardeerd werd, dachten de Franse soldaten dat de gevangenen bevrijd zouden worden door de Duitsers. Zij besloten in de middag van 20 mei om al hun gevangenen te executeren, die vervolgens in groepjes van vier uit de kioskkelder werden gehaald, tegen de muur gezet en zonder proces doodgeschoten werden. Onder hen was er één vrouw, [[Maria Geerolf-Ceuterick]], die vrij brutaal vermoord werd door de Franse gendarmes. Zij was één van de verdachten die in de chaos voor de inval per vergissing werd gearresteerd in plaats van haar schoonzoon, namelijk de in Brugge wonende Nederlandse architect [[Ernst Warris]]. Na de executie (zonder vonnis) op bevel van een Franse kapitein die dienstdeed als plaatscommandant van in totaal 21 personen van 6 verschillende nationaliteiten (onder wie acht Belgen, met onder meer Van Severen en Rijckoort) eindigde dit drama door toedoen van de Franse luitenant Jean Leclabart, die in extremis arriveerde en deze slachtpartij kon stoppen. | ||
==Bibliografie== | ==Bibliografie== | ||
* Carlos VLAEMINCK, ''Dossier Abbeville'', Leuven, Davidsfonds, 1977, 424 blz. | * Carlos VLAEMINCK, ''Dossier Abbeville'', Leuven, Davidsfonds, 1977, 424 blz. | ||
* Tim TRACHET, ''Het drama van Abbeville'', Houtekiet, 2009, 174 blz. | * Tim TRACHET, ''Het drama van Abbeville'', Houtekiet, 2009, 174 blz. | ||
* | * Gaby WARRIS, ''Het bloedbad van Abbeville'', Hadewijch, Antwerpen, 1994, 93 blz. | ||
* Tom COBBAERT, in: {{ts.|Wetenschappelijke Tijdingen}}, januari 2016, ''De lijken van de kiosk'', https://openjournals.ugent.be/wt/article/79004/galley/200629/view/ | |||
{{commonscat|Massacre d'Abbeville}} | {{commonscat|Massacre d'Abbeville}} | ||
{{Appendix}} | {{Appendix}} | ||
{{authority control|TYPE=g|Wikidata=Q2170510 }} | {{authority control|TYPE=g|Wikidata=Q2170510 }} | ||
[[Categorie:Abbeville]] | [[Categorie:Bloedbad van Abbeville]] | ||
[[Categorie:Bloedbad tijdens de Tweede Wereldoorlog|Abbeville]] | [[Categorie:Bloedbad tijdens de Tweede Wereldoorlog|Abbeville]] | ||
[[Categorie:Geschiedenis van Hauts-de-France]] | [[Categorie:Geschiedenis van Hauts-de-France]] | ||
[[Categorie:Tweede Wereldoorlog in België]] | [[Categorie:Tweede Wereldoorlog in België]] | ||
[[Categorie:Tweede Wereldoorlog in Frankrijk]] | [[Categorie:Tweede Wereldoorlog in Frankrijk]] | ||
{{groei}} |
Huidige versie van 9 okt 2023 om 13:35
Bloedbad van Abbeville | ||
Plaats | ![]() | |
Coördinaten | 50°6′N 1°50′E | |
Datum | 20 mei 1940 | |
Oorzaak | Executie door de Franse troepen | |
Doden | 21 geëxecuteerden | |
Het Bloedbad van Abbeville was een gebeurtenis op 20 mei 1940, aan het begin van de Tweede Wereldoorlog, in de Franse stad Abbeville.
Administratief geïnterneerden
Bij de Duitse inval hadden de Belgische autoriteiten tussen 10 en 15 mei een aantal verdachten (’vijandige Belgen en vijandelijke buitenlanders’) opgepakt in opdracht van de auditeur-generaal Walter Ganshof van der Meersch. „Het is duidelijk dat men heel onverantwoord en willekeurig te werk is gegaan bij de arrestaties. Ze hebben zomaar wat mensen opgehaald: uit wraak, uit jaloezie, om hun politieke overtuigingen, hun Joodse afkomst of wegens hun buitenlandse nationaliteit”, aldus overlevende Gaby Warris.[1] Deze administratief geïnterneerden werden opgesloten in ’t Pandreitje, de toenmalige gevangenis van Brugge. Onder hen bevonden zich onder anderen Joris Van Severen en Léon Degrelle. Ondanks vergeefse pogingen van bevriende parlementsleden om Van Severen vrij te krijgen, werd hij met Degrelle en 77 anderen op 15 mei 1940 naar Frankrijk gedeporteerd. In tegenstelling tot de andere verdachten die met ’spooktreinen’ werden afgevoerd, werd dit gemengd gezelschap (twee aan twee geboeid) in drie autobussen via Oostende naar Duinkerke gereden, waar Degrelle uit de groep gehaald werd. In de studie ’Dossier Abbeville’ komen de achtergronden van alle ’verdachte’ personen uitgebreid aan bod. Tot de 21 Belgen behoorden ook Rexist René Wéry, Verdinaso-lid Jan Rijckoort (rechterhand van Van Severen) en VNV’er Maurits Van Gijsegem. Onder de groep bevonden zich ook achttien Joden (onder wie Abram Goldwasser), veertien Duitsers, een aantal Belgische communisten (Louis Caestecker, Lucien Monami) en twee Belgen die voor de Duitse Abwehr (contraspionage) werkten (Jean-Henri De Bruyn en Hector Vanderkelen).
Executie aan de kiosk
Drie dagen later, op 19 mei, werd de hele groep naar Abbeville gevoerd en opgesloten onder de kiosk. Toen in de nacht van 19 op 20 mei de stad Abbeville vanuit de lucht door Duitse eskaders zwaar gebombardeerd werd, dachten de Franse soldaten dat de gevangenen bevrijd zouden worden door de Duitsers. Zij besloten in de middag van 20 mei om al hun gevangenen te executeren, die vervolgens in groepjes van vier uit de kioskkelder werden gehaald, tegen de muur gezet en zonder proces doodgeschoten werden. Onder hen was er één vrouw, Maria Geerolf-Ceuterick, die vrij brutaal vermoord werd door de Franse gendarmes. Zij was één van de verdachten die in de chaos voor de inval per vergissing werd gearresteerd in plaats van haar schoonzoon, namelijk de in Brugge wonende Nederlandse architect Ernst Warris. Na de executie (zonder vonnis) op bevel van een Franse kapitein die dienstdeed als plaatscommandant van in totaal 21 personen van 6 verschillende nationaliteiten (onder wie acht Belgen, met onder meer Van Severen en Rijckoort) eindigde dit drama door toedoen van de Franse luitenant Jean Leclabart, die in extremis arriveerde en deze slachtpartij kon stoppen.
Bibliografie
- Carlos VLAEMINCK, Dossier Abbeville, Leuven, Davidsfonds, 1977, 424 blz.
- Tim TRACHET, Het drama van Abbeville, Houtekiet, 2009, 174 blz.
- Gaby WARRIS, Het bloedbad van Abbeville, Hadewijch, Antwerpen, 1994, 93 blz.
- Tom COBBAERT, in: Wetenschappelijke Tijdingen, januari 2016, De lijken van de kiosk, https://openjournals.ugent.be/wt/article/79004/galley/200629/view/
Zie ook de categorie met mediabestanden in verband met Massacre d'Abbeville op Wikimedia Commons.
Bronnen, noten en/of referenties
|
Hulp genealogie en geschiedenis (Nederland)Deepl vertaler • Schrijfassistent VRT] • ChatGPT (Opgepast! Altijd verifiëren!)] • Claude.ai (Opgepast! Altijd verifiëren!)] • Bing Copilot (Opgepast! Altijd verifiëren!)] • tekst herschrijven met scribbr.io •