Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.
- Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
- Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
Fede Galizia: verschil tussen versies
(https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Fede_Galizia&oldid=40973938 DrattennaJ 25 mrt 2014 Spinster) |
kGeen bewerkingssamenvatting |
||
(2 tussenliggende versies door 2 gebruikers niet weergegeven) | |||
Regel 19: | Regel 19: | ||
| website = | | website = | ||
}} | }} | ||
'''Fede Galizia''' ([[Milaan (stad)|Milaan]], circa 1578–1630) was een [[Italiaanse renaissance]]schilder. Ze werd vooral bekend van haar [[stilleven]]s, waarin ze als een pionier beschouwd wordt.<ref name=Hedges>Elaine Hedges en Ingrid Wendt (red., 1980): ''In Her Own Image: Women Working in the Arts'', Feminist Press at CUNY, New York, blz. 54-55.</ref> | '''Fede Galizia''' ([[Milaan (stad)|Milaan]], circa 1578–1630) was een [[Italiaanse renaissance]]schilder. Ze werd vooral bekend van haar [[stilleven]]s, waarin ze als een pionier beschouwd wordt.<ref name=Hedges>Elaine Hedges en Ingrid Wendt (red., 1980): ''In Her Own Image: Women Working in the Arts'', Feminist Press at CUNY, New York, blz. 54-55.</ref> | ||
== Leven== | == Leven== | ||
Fede Gallizi, bekend onder de naam '''Galizia''', werd geboren in Milaan in 1578. Haar vader [[Nunzio Galizia]] was een [[Miniatuur (schilderij)|miniatuurschilder]] en leerde Fede Galizia het vak. Toen ze 12 jaar oud was, werd ze door haar tijdgenoot [[Gian Paolo Lomazzo]] al een begenadigd schilder genoemd.<ref>Gian Paolo Lomazzo (1590): ''Idea del tempio della pittura'', Milaan, blz. 163: | Fede Gallizi, bekend onder de naam '''Galizia''', werd geboren in Milaan in 1578. Haar vader [[Nunzio Galizia]] was een [[Miniatuur (schilderij)|miniatuurschilder]] en leerde Fede Galizia het vak. Toen ze 12 jaar oud was, werd ze door haar tijdgenoot [[Gian Paolo Lomazzo]] al een begenadigd schilder genoemd.<ref>Gian Paolo Lomazzo (1590): ''Idea del tempio della pittura'', Milaan, blz. 163: „dandosi all’imitation de i più eccellenti dell’arte nostra.”</ref><ref name=Gaze>Delia Gaze (red., 1997): ''Dictionary of Women Artists: Artists, J-Z'', Fitzroy Dearborn, Londen, blz. 564-566.</ref> In 1595 vermeldde de [[Jezuïeten|jezuïet]] en geschiedkundige [[Paolo Morigia]] haar in zijn publicatie ''Nobilità di Milano'' als één van de meest opmerkelijke personen uit die tijd.<ref name=Gaze></ref> | ||
Galizia bleef ongehuwd. Haar testament is gedateerd op 21 juni 1630. Vermoedelijk overleed ze rond die tijd, | Galizia bleef ongehuwd. Haar testament is gedateerd op 21 juni 1630. Vermoedelijk overleed ze rond die tijd, mogelijk aan de [[Pest (ziekte)|pest]] die toen in Italië heerste. | ||
== Werk== | == Werk== | ||
Regel 32: | Regel 31: | ||
Veel vrouwelijke schilders zouden de komende eeuwen, in navolging van Galizia, dit genre beoefenen, deels omdat ze geen gelegenheid hadden voor ander werk.<ref name=Hedges></ref> | Veel vrouwelijke schilders zouden de komende eeuwen, in navolging van Galizia, dit genre beoefenen, deels omdat ze geen gelegenheid hadden voor ander werk.<ref name=Hedges></ref> | ||
Galizia werkte in de stijl van het [[Lombardije|Lombardse]] [[maniërisme]], een stijl die vooral voorkwam rond [[Mantua (stad)|Mantua]] en die bekend was tot in [[Frankrijk]]. Haar stillevens zijn gedetailleerd en met heldere kleuren. De meeste werken tonen simpele fruitschalen, gecentreerd in het doek, vaak op een tafel. Ze is waarschijnlijk beïnvloed door [[Caravaggio (schilder)|Caravaggio]] | Galizia werkte in de stijl van het [[Lombardije|Lombardse]] [[maniërisme]], een stijl die vooral voorkwam rond [[Mantua (stad)|Mantua]] en die bekend was tot in [[Frankrijk]]. Haar stillevens zijn gedetailleerd en met heldere kleuren. De meeste werken tonen simpele fruitschalen, gecentreerd in het doek, vaak op een tafel. Ze is waarschijnlijk beïnvloed door [[Caravaggio (schilder)|Caravaggio]]’s ''Canestra di frutta'' (1599). In de traditie van de [[contrareformatie]] hield ze een strikte en eenvoudige stijl aan, in tegenstelling tot de rijkere composities en vormen bij veel van haar tijdgenoten. | ||
Haar portretten zijn bekend om hun [[Naturalisme (schilderkunst)|realisme]] en [[Psychologie|psychologisch inzicht]].<ref name="Gaze" /> Met hun karakteristieke eenvoud stapt ze in de voetsporen van de [[Naturalisme (schilderkunst)|naturalistische]] traditie van [[Moretto da Brescia]], [[Lorenzo Lotto]] en [[Giovanni Battista Moroni]].<ref name="Gaze" /><ref>Andrea Bayer (2004): ''Painters of reality : the legacy of Leonardo and Caravaggio in Lombardy'', Metropolitan Museum of Art, New York, blz. 240.</ref> | Haar portretten zijn bekend om hun [[Naturalisme (schilderkunst)|realisme]] en [[Psychologie|psychologisch inzicht]].<ref name="Gaze" /> Met hun karakteristieke eenvoud stapt ze in de voetsporen van de [[Naturalisme (schilderkunst)|naturalistische]] traditie van [[Moretto da Brescia]], [[Lorenzo Lotto]] en [[Giovanni Battista Moroni]].<ref name="Gaze" /><ref>Andrea Bayer (2004): ''Painters of reality: the legacy of Leonardo and Caravaggio in Lombardy'', Metropolitan Museum of Art, New York, blz. 240.</ref> | ||
Een aantal van haar werken waren eerder toegeschreven aan [[Panfilo Nuvolone]], die door haar was geïnspireerd. | Een aantal van haar werken waren eerder toegeschreven aan [[Panfilo Nuvolone]], die door haar was geïnspireerd. | ||
Regel 58: | Regel 57: | ||
{{commonscat}} | {{commonscat}} | ||
[[Categorie:Italiaans kunstschilder]][[Categorie:Renaissanceschilder]] | [[Categorie:Italiaans kunstschilder]] | ||
[[Categorie:Renaissanceschilder]] | |||
[[Categorie:Maniërisme]] | |||
[[Categorie: Geboren in Italië]] | |||
[[Categorie: Overleden in Milaan]] |
Huidige versie van 6 okt 2019 om 04:11
Fede Gallizi | ||
Judith met het hoofd van Holofernes (1596). De uitbeelding van Judith wordt geduid als zelfportret. | ||
Judith met het hoofd van Holofernes (1596). De uitbeelding van Judith wordt geduid als zelfportret. | ||
Persoonsgegevens | ||
Bijnaam | Fede Galizia | |
Geboren | Milaan of Trente, circa 1578 | |
Overleden | Milaan, circa 1630 | |
Geboorteland | ![]() | |
Beroep(en) | Kunstschilder | |
Oriënterende gegevens | ||
Stijl(en) | Maniërisme | |
![]() |
Fede Galizia (Milaan, circa 1578–1630) was een Italiaanse renaissanceschilder. Ze werd vooral bekend van haar stillevens, waarin ze als een pionier beschouwd wordt.[1]
Leven
Fede Gallizi, bekend onder de naam Galizia, werd geboren in Milaan in 1578. Haar vader Nunzio Galizia was een miniatuurschilder en leerde Fede Galizia het vak. Toen ze 12 jaar oud was, werd ze door haar tijdgenoot Gian Paolo Lomazzo al een begenadigd schilder genoemd.[2][3] In 1595 vermeldde de jezuïet en geschiedkundige Paolo Morigia haar in zijn publicatie Nobilità di Milano als één van de meest opmerkelijke personen uit die tijd.[3]
Galizia bleef ongehuwd. Haar testament is gedateerd op 21 juni 1630. Vermoedelijk overleed ze rond die tijd, mogelijk aan de pest die toen in Italië heerste.
Werk
Fede Galizia schilderde portretten, miniaturen en altaarstukken in opdracht, maar ze werd vooral bekend om haar stillevens. Er staan 63 werken van haar bekend, waarvan 44 stillevens.[4] Eén van haar schilderijen, gesigneerd in 1602, wordt beschouwd als het eerste gedateerde stilleven van een Italiaans kunstenaar.
Veel vrouwelijke schilders zouden de komende eeuwen, in navolging van Galizia, dit genre beoefenen, deels omdat ze geen gelegenheid hadden voor ander werk.[1]
Galizia werkte in de stijl van het Lombardse maniërisme, een stijl die vooral voorkwam rond Mantua en die bekend was tot in Frankrijk. Haar stillevens zijn gedetailleerd en met heldere kleuren. De meeste werken tonen simpele fruitschalen, gecentreerd in het doek, vaak op een tafel. Ze is waarschijnlijk beïnvloed door Caravaggio’s Canestra di frutta (1599). In de traditie van de contrareformatie hield ze een strikte en eenvoudige stijl aan, in tegenstelling tot de rijkere composities en vormen bij veel van haar tijdgenoten.
Haar portretten zijn bekend om hun realisme en psychologisch inzicht.[3] Met hun karakteristieke eenvoud stapt ze in de voetsporen van de naturalistische traditie van Moretto da Brescia, Lorenzo Lotto en Giovanni Battista Moroni.[3][5]
Een aantal van haar werken waren eerder toegeschreven aan Panfilo Nuvolone, die door haar was geïnspireerd.
-
Portret van Paolo Morigia (1596)
-
Portret van Federico Zuccari (1604)
-
Stilleven (ca. 1610)
-
Majolicamand met fruit (ca. 1610)
-
Witte schaal met perziken, rode en blauwe pruimen (ca. 1610)
-
Kersen op een zilveren schaal met wilde appels (datum onbekend)
Bibliografie
- Nancy G. Heller (1987): Women artists, an illustrated history book ISBN 0 86068 933 6
- Ilya Sandra Perlingieri (1992): Anguissola, Rizzoli International. ISBN 978-0-8478-1544-9
- Whitney Chadwick (1990): Women, Art, and Society, Thames and Hudson, Londen. ISBN 978-0-500-20354-5
- Anne Sutherland Harris en Linda Nochlin (1976): Women Artists: 1550-1950, Los Angeles County Museum of Art, Knopf, New York. ISBN 978-0-394-41169-9
- Segal, Sam (March 1998). An early still life by Fede Galizia. The Burlington Magazine CXL (1140): 164–171.
Referenties
- ↑ 1,0 1,1 Elaine Hedges en Ingrid Wendt (red., 1980): In Her Own Image: Women Working in the Arts, Feminist Press at CUNY, New York, blz. 54-55.
- º Gian Paolo Lomazzo (1590): Idea del tempio della pittura, Milaan, blz. 163: „dandosi all’imitation de i più eccellenti dell’arte nostra.”
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Delia Gaze (red., 1997): Dictionary of Women Artists: Artists, J-Z, Fitzroy Dearborn, Londen, blz. 564-566.
- º Segal (1998)
- º Andrea Bayer (2004): Painters of reality: the legacy of Leonardo and Caravaggio in Lombardy, Metropolitan Museum of Art, New York, blz. 240.
Zie ook de categorie met mediabestanden in verband met Fede Galizia op Wikimedia Commons.