Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.
- Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
- Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
De zwangere weduwe: verschil tussen versies
(https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=De_zwangere_weduwe&oldid=40485789 12 feb 2014 Gomez4 2 nov 2013) |
Geen bewerkingssamenvatting |
||
(Een tussenliggende versie door dezelfde gebruiker niet weergegeven) | |||
Regel 40: | Regel 40: | ||
De [[metafoor]] van de zwangere weduwe is afkomstig van de Russische schrijver [[Alexander Herzen]] die hem gebruikte voor een bepaald ogenblik in een revolutie wanneer de oude orde al verdreven is, maar er nog geen nieuwe orde is ontstaan, wat leidt tot wat hij "een lange nacht van chaos en desolaatheid" noemde. | De [[metafoor]] van de zwangere weduwe is afkomstig van de Russische schrijver [[Alexander Herzen]] die hem gebruikte voor een bepaald ogenblik in een revolutie wanneer de oude orde al verdreven is, maar er nog geen nieuwe orde is ontstaan, wat leidt tot wat hij "een lange nacht van chaos en desolaatheid" noemde. | ||
== | == Sypnosys == | ||
Tijdens het einde van de jaren 70 brengt een zestal jongeren samen de vakantie door in een kasteel in Italië. De hoofdpersoon, Keith Nearing, vertelt het verhaal van die vakantie wanneer hij al zestig is. Af en toe heeft hij het ook over hoe hij zich voelt nu hij ouder is. | Tijdens het einde van de jaren 70 brengt een zestal jongeren samen de vakantie door in een kasteel in Italië. De hoofdpersoon, Keith Nearing, vertelt het verhaal van die vakantie wanneer hij al zestig is. Af en toe heeft hij het ook over hoe hij zich voelt nu hij ouder is. | ||
De jongeren in het kasteel zijn representatief voor de meest voorkomende soorten psychologische karakters zoals men die aantreft in de maatschappij. Eén ding hebben ze gemeen: of ze [[glossy|glossy magazines]] lezen of [[Engelse literatuur]], allen zijn ze oppervlakkig van aard, niet filosofisch, psychologisch of sociologisch onderlegd. Verlegen en weifelend zoeken ze zich een weg in de evoluerende wereld van vriendschap, liefde en seks van de seventies. | De jongeren in het kasteel zijn representatief voor de meest voorkomende soorten psychologische karakters zoals men die aantreft in de maatschappij. Eén ding hebben ze gemeen: of ze [[glossy|glossy magazines]] lezen of [[Engelse literatuur]], allen zijn ze oppervlakkig van aard, niet filosofisch, psychologisch of sociologisch onderlegd. Verlegen en weifelend zoeken ze zich een weg in de evoluerende wereld van vriendschap, liefde en seks van de seventies. | ||
== | == Ontvangst == | ||
De roman werd gemengd ontvangen. [[Eileen Battersby]] noemde het in ''The Irish Times'' behoorlijk teleurstellend, terwijl Richard Bradford in ''The Spectator'' beschreef het als een "unieke en soms vreemde ervaring".<ref>{{en}} Battersby, Eileen. [http://www.irishtimes.com/newspaper/weekend/2010/0206/1224263856904.html Amis aims high . . . and misses], ''The Irish Times'', 6 February 2010; Bradford, Richard. [http://www.spectator.co.uk/books/5749218/it-happened-one-summer.thtml It happened one summer], ''The Spectator, 3 February 2010.</ref> | |||
{{Wikidata|Q7758042}} | |||
{{Appendix|Bronnen| | {{Appendix|Bronnen| | ||
* Martin Amis, ''De zwangere weduwe'', uitgeverij Contact 2010, ISBN 978 90 254 1843 4. | * Martin Amis, ''De zwangere weduwe'', uitgeverij Contact 2010, ISBN 978 90 254 1843 4. | ||
* ''[[Humo]]''-interview met Amis door [[Serge Simonart]], ''Humo'' 3662. | * ''[[Humo]]''-interview met Amis door [[Serge Simonart]], ''Humo'' 3662. | ||
* [https://en.wikipedia.org/wiki/Sally_Amis Sally] op de Engelstalige Wikipedia. | * [https://en.wikipedia.org/wiki/Sally_Amis Sally] op de Engelstalige Wikipedia. | ||
---- | |||
{{references}} | |||
}} | }} | ||
{{DEFAULTSORT:Zwangere}} | {{DEFAULTSORT:Zwangere weduwe, de}} | ||
[[Categorie:Engelse literatuur (Verenigd Koninkrijk)]] | [[Categorie:Engelse literatuur (Verenigd Koninkrijk)]] | ||
[[Categorie:Roman uit 2010]] | [[Categorie:Roman uit 2010]] |
Huidige versie van 2 mrt 2014 om 08:29
De zwangere weduwe | ||
Oorspronkelijke titel | The Pregnant Widow | |
Auteur(s) | Martin Amis | |
Vertaler | Jan Pieter van der Sterre | |
Taal | Nederlands | |
Oorspronkelijke taal | Engels | |
Reeks/serie | ||
Onderwerp | zedenschets van de jaren 70 | |
Genre | literatuur | |
Uitgever | Contact | |
Uitgegeven | augustus 2010 | |
Oorspronkelijk uitgegeven | 2010 | |
ISBN-code | 978 90 254 1843 4 |
De zwangere weduwe (2010) is een boek van de Engelse schrijver en essayist Martin Amis. Het is een zedenschets van de jaren 70.
Titel
De metafoor van de zwangere weduwe is afkomstig van de Russische schrijver Alexander Herzen die hem gebruikte voor een bepaald ogenblik in een revolutie wanneer de oude orde al verdreven is, maar er nog geen nieuwe orde is ontstaan, wat leidt tot wat hij "een lange nacht van chaos en desolaatheid" noemde.
Sypnosys
Tijdens het einde van de jaren 70 brengt een zestal jongeren samen de vakantie door in een kasteel in Italië. De hoofdpersoon, Keith Nearing, vertelt het verhaal van die vakantie wanneer hij al zestig is. Af en toe heeft hij het ook over hoe hij zich voelt nu hij ouder is. De jongeren in het kasteel zijn representatief voor de meest voorkomende soorten psychologische karakters zoals men die aantreft in de maatschappij. Eén ding hebben ze gemeen: of ze glossy magazines lezen of Engelse literatuur, allen zijn ze oppervlakkig van aard, niet filosofisch, psychologisch of sociologisch onderlegd. Verlegen en weifelend zoeken ze zich een weg in de evoluerende wereld van vriendschap, liefde en seks van de seventies.
Ontvangst
De roman werd gemengd ontvangen. Eileen Battersby noemde het in The Irish Times behoorlijk teleurstellend, terwijl Richard Bradford in The Spectator beschreef het als een "unieke en soms vreemde ervaring".[1]
Intertaalkoppelingen via Wikidata (via reasonator)
Bronnen
|