Wikisage is op 1 na de grootste internet-encyclopedie in het Nederlands. Iedereen kan de hier verzamelde kennis gratis gebruiken, zonder storende advertenties. De Koninklijke Bibliotheek van Nederland heeft Wikisage in 2018 aangemerkt als digitaal erfgoed.
- Wilt u meehelpen om Wikisage te laten groeien? Maak dan een account aan. U bent van harte welkom. Zie: Portaal:Gebruikers.
- Bent u blij met Wikisage, of wilt u juist meer? Dan stellen we een bescheiden donatie om de kosten te bestrijden zeer op prijs. Zie: Portaal:Donaties.
Constantijn der Nederlanden
Prins Constantijn der Nederlanden | ||
1969 | ||
Prins der Nederlanden, Prins van Oranje-Nassau | ||
Periode | 1969–heden | |
Vader | Claus van Amsberg | |
Moeder | Beatrix | |
Dynastie | Oranje-Nassau | |
Broers/zussen | Willem-Alexander (1967) en Friso (1968–2013) | |
Partner van | Laurentien Brinkhorst | |
Kinderen | Eloise (2002) Claus-Casimir (2004) en Leonore (2006) | |
Geboorteplaats | Utrecht | |
Website |
Constantijn Christof Frederik Aschwin, Prins der Nederlanden, Prins van Oranje-Nassau, jonkheer van Amsberg (Utrecht, 11 oktober 1969) is de jongste broer van Willem-Alexander der Nederlanden. Hij is momenteel vierde in lijn voor de troonopvolging.
Officieel wordt de prins aangeduid als Zijne Koninklijke Hoogheid prins Constantijn der Nederlanden, in het dagelijks leven gebruikt hij de naam Constantijn van Oranje.[1]
Jeugd[bewerken]
Constantijn is het derde en jongste kind van prinses Beatrix en prins Claus der Nederlanden, jonkheer van Amsberg. Hij wordt door zijn moeder Tijn genoemd.
Begin 1970 werd Constantijn met zijn neef prins Bernhard jr., het tweede kind van prinses Margriet, gedoopt in Utrecht. Prins Aschwin zur Lippe-Biesterfeld, de broer van prins Bernhard was een van zijn peetooms, voormalig koning Constantijn II van Griekenland en Max Kohnstamm zijn twee andere peetooms.
In april 1980 werd zijn moeder ingehuldigd als koningin der Nederlanden. Kort daarop verhuisde het koninklijk gezin naar paleis Huis ten Bosch in Den Haag. In deze stad vervolgde de prins zijn schoolopleiding aan het Eerste Vrijzinnig-Christelijk Lyceum, waar hij in 1987 slaagde voor het vwo-examen.
Opleiding en carrière[bewerken]
In het studiejaar 1987-1988 volgde Constantijn taalcursussen in Frankrijk en Italië. Vervolgens studeerde hij van 1988 tot 1995 rechten aan de Rijksuniversiteit Leiden (afstudeerrichting Burgerlijk Recht). Na zijn studie liep Constantijn stage bij het kabinet van de Nederlandse commissaris bij de Europese Commissie, toen Hans van den Broek, waar hij daarna tot 1999 werkzaam bleef. In 2000 volgde hij een MBA bij INSEAD. Na zijn huwelijk in 2001 verhuisde hij naar Londen.
Hij was werkzaam als adviseur Europa-communicatie bij het ministerie van Buitenlandse Zaken. Bij het onderzoeksbureau RAND Europe was hij eerst beleidsonderzoeker, daarna hoofd van het Information Policy and Economics Team en tot slot hoofd van het Brusselse kantoor. Vervolgens keerde de prins terug naar de Europese Commissie als adviseur en later als adjunct-kabinetschef van eurocommissaris Neelie Kroes, toenmalig commissaris voor Digitale Agenda.[2] Van 1 april 2013 tot het terugtreden van Kroes per 1 november 2014 was hij haar kabinetschef.
Met ingang van 1 juli 2016 is Constantijn Special Envoy (Speciaal Gezant) voor TechLeap.NL, voorheen Startup Delta. Constantijn is zelfstandig adviseur in bedrijfsinnovatie, en is daarnaast directeur 'Digital Technology and Macro Strategy' bij Macro Advisory Partners (MAP) in Londen en Edge Fellow bij Deloitte Center for the Edge.
De prins is lid van de beoordelingscommissie van het Nationale Groeifonds waar hij innovatieprojecten beoordeelt. Voorheen was hij lid van de 'High Level Group of Innovators', een groep van vijftien onafhankelijke leden die de Europese Commissie adviseert over ondernemerschap en innovatie.[3]
Samen met zijn echtgenote richtte hij in 2017 de Number 5 Foundation op, waaruit sociale innovatie-initiatieven op verschillende maatschappelijke vraagstukken worden ontwikkeld.[3]
Op 20 mei 2022 gaf de Universiteit Twente hem een eredoctoraat "voor zijn verdiensten voor het innovatieve start-up-klimaat van Nederland".[3]
Van 2004 tot 2015 woonde Constantijn met zijn gezin in Brussel.
Huwelijk en gezin[bewerken]
Op 17 mei 2001 trouwde Constantijn in Den Haag met Laurentien Brinkhorst, met wie hij sinds 1995 een relatie heeft. De kerkelijke inzegening volgde twee dagen later, op 19 mei 2001.
Het echtpaar heeft drie kinderen:
- gravin Eloise Sophie Beatrix Laurence (2002)
- graaf Claus-Casimir Bernhard Marius Max (2004)
- gravin Leonore Marie Irene Enrica (2006)
Eloise is de oudste kleindochter van prinses Beatrix en het enige kleinkind dat is geboren toen prins Claus nog in leven was. Claus-Casimir is de enige kleinzoon van Beatrix. Hij werd geboren daags na het overlijden van zijn overgrootmoeder prinses Juliana.
De prins is peetoom van kroonprinses Catharina-Amalia, van gravin Luana, de dochter van prins Friso en Mabel Wisse Smit, van Felicia, de dochter van prins Maurits en Marilène van den Broek, en van Alaïa-Maria, de dochter van prinses Carolina en Albert Brenninkmeijer.
Koninklijke functies[bewerken]
Constantijn verrichtte minder koninklijke taken dan zijn broer Willem-Alexander toen deze nog kroonprins was. Hij heeft in het verleden aangegeven zijn broer te willen ondersteunen wanneer deze koning zou worden.[4] De prins heeft verschillende maatschappelijke functies en ere-lidmaatschappen, waaronder voorzitter van het Prins Bernhard Natuurfonds, erevoorzitter van het Prins Claus Fonds en beschermheer van World Press Photo.
Hij is de vierde in lijn voor de troonopvolging, gevolgd door zijn kinderen. Zijn kinderen zijn sinds het aftreden van Beatrix op 30 april 2013 geen lid meer van het Koninklijk Huis, het recht op troonopvolging hebben zij wel.
Op 3 december 2013 stemden de leden van de Verenigde Vergadering van de Staten-Generaal in met het wetsvoorstel om hem te benoemen tot regent van koningin Amalia indien haar ouders voor 7 december 2021 komen te overlijden.
Maatschappelijke functies[bewerken]
- Voorzitter Stichting 'The Hague Process on Refugees and Migration'
- Voorzitter Prins Bernhard Natuurfonds
Op 14 april 2009 werd hij benoemd tot lid van de Raad van Toezicht van het Stedelijk Museum Amsterdam. Op 14 april 2013 werd hij herbenoemd. In april 2017 trad hij terug, na twee volle termijnen van vier jaar te hebben uitgediend.[5]
Erefuncties[bewerken]
- Erevoorzitter van het Prins Claus Fonds
- Beschermheer van de Stichting Nationaal Muziekinstrumenten Fonds
- Beschermheer World Press Photo
- Beschermheer Stichting Nederlandse Vioolconcoursen
Op 14 januari 2020 werd Prins Constantijn door de JOVD benoemd tot Liberaal van het Jaar 2019
Hobby's[bewerken]
Prins Constantijn is een liefhebber van sport. Zijn favoriete sporten zijn voetbal, tennis, golf en skiën. Andere hobby's zijn tekenen, koken en lezen. Hij is een liefhebber van moderne kunst.
Onderscheidingen[bewerken]
- Ridder Grootkruis in de Orde van de Nederlandse Leeuw
- Ridder Grootkruis in de Huisorde van Oranje
- Liberaal van het Jaar bij de JOVD (2019)
Stamboom[bewerken]
Wilhelm von Amsberg (1856-1929) | Elise von Vieregge (1866-1951) | Georg von dem Bussche-Haddenhausen (1869-1923) | Gabriëlle Ippenburg (1877-1973) | Bernhard van Lippe-Biesterfeld (1872-1934) | Armgard van Sierstorpff-Cramm (1883-1971) | Hendrik van Mecklenburg-Schwerin (1876-1934) | ![]() (1880-1962) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Klaus Felix von Amsberg (1890-1953) | Gösta von dem Bussche-Haddenhausen (1902-1996) | Bernhard van Lippe-Biesterfeld (1911-2004) | ![]() (1909-2004) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Claus van Amsberg (1926-2002) | ![]() (1938-) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
![]() (1967-) | Friso van Oranje-Nassau van Amsberg (1968-2013) | Constantijn der Nederlanden (1969-) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Bronnen, noten en/of referenties
|
Voorganger: Ariane |
Lijn van de Nederlandse troonopvolging 4 |
Opvolger: Eloise |
Zie ook de categorie met mediabestanden in verband met Prince Constantijn of the Netherlands op Wikimedia Commons.